വായുപുരാണമ്

മായാ വിഹരണേ വിപ്രാ ഗിരൌ ക്രൌഞ്ചേ നിപാതിതേ। താരകേ ചാസുരവരേ സമുദീര്ണേ നിപാതിതേ ।। ൧൧.

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മായാവിഹാരത്തിൽ, ക്രൗഞ്ചപർവതം തകർന്നപ്പോൾ, മഹാസുരനായ താരകൻ ഉയർന്നു പിന്നീട് സംഹരിക്കപ്പെട്ടു.

സേന്ദ്രോപേന്ദ്രൈര്മഹാഭാഗൈര്ദേവരൈഗ്നിസുതഃ പ്രഭുഃ । സേനാപത്യേന ദൈത്യാരിരഭിഷിക്തഃ പ്രതാപവാന് ।। ൧൧.

ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും മറ്റു മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ദേവന്മാരുമൊത്ത്, അഗ്നിയുടെ പുത്രനായ/skandante daityashatruvaya prabhuvu, സേനാപതിയായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

ദേവസേനാപതിസ്ത്വേവം പഠ്യതേ നരനായകഃ। ദേവാരിസ്കന്ദനഃ സ്കന്ദഃ സര്വലോകേശ്വരഃ പ്രഭുഃ ।। ൧൧.

ഇങ്ങനെ, ദേവസേനാപതി, മനുഷ്യനാഥൻ, ദേവാരിശത്രുവായ സ്കന്ദൻ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ പ്രഭു എന്നിങ്ങനെ അവനെ വിളിക്കുന്നു.

പ്രമഥൈര്വിവിധൈര്ദവൈസ്തഥാ ഭൂത ഗണൈരപി । മാതൃഭിര്വിവിധാഭിശ്ച വിനായകഗണൈസ്തഥാ ।। ൧൧.

നാനാതരം പ്രമഥന്മാരും ദേവന്മാരും ഭൂതഗണങ്ങളും, വിവിധ മാതാക്കളും വിനായകഗണങ്ങളും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

സാ ത്വപശ്യദ്വിമാനാനി പതന്തീ സാ ദിവശ്ച്യുതാ । ത്രസരേണുപ്രമാണാനി തേഷ്വപശ്യച്ച്യുതാന് പിതൄന് ।। ൧൧.

അവൾ ആകാശരഥങ്ങൾ വീഴുന്നത് കണ്ടു; സ്വയം സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണു. അവയിൽ അവൾ തന്റെ പിതൃപുരുഷന്മാരെ, പൊടിക്കണികയുടെ വലിപ്പത്തിൽ വീണവരായി കണ്ടു.

സുസൂക്ഷ്മാനപരിത്യക്താനഗ്നീനഗ്നിഷ്വിവാഹിതാന്। ത്രായധ്വമിത്യുവാചാഥ പതന്തീ താനവാക്ശിരാഃ ।। ൧൧.

അവരെ വളരെ സൂക്ഷ്മരൂപത്തിൽ, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരായി, അഗ്നികൾ അണഞ്ഞുപോയവരായി അവൾ കണ്ടു. വീഴുമ്പോൾ തലകുനിച്ചവൾ അവരോട് പറഞ്ഞു: 'എന്നെ രക്ഷിക്കൂ!'

തൈരുക്താ സാ തു മാഭൈഷീരിത്യുക്താധിഷ്ഠിതാഭവത്। തതഃ പ്രാസാദയത്സാ വൈ പിതൄംസ്താന് ദീനയാ ഗിരാ ।। ൧൧.

അവർ അവളോട് 'ഭയപ്പെടേണ്ട' എന്നു പറഞ്ഞു ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പിന്നെ അവൾ ദു:ഖഭരിതമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പിതൃപുരുഷന്മാരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

ഊചുസ്തേ പിതരഃ കന്യാം ഭ്രഷ്ടൈശ്വര്യാം വ്യതിക്രമാത്। ഭ്രഷ്ടൈശ്വര്യാ സ്വദോഷേണ തപസി ത്വം ശുചിസ്മിതേ ।। ൧൧.

പിതൃപുരുഷന്മാർ ആ കന്യയെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ തെറ്റുകൊണ്ട് ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടുവല്ലോ; അതിനാൽ, ശുചിസ്മിതേ, നീ തപസ്സു ചെയ്യണം.'

യൈഃ ക്രിയന്തേ ച കര്മ്മാണി ശരീരൈരിഹ ദൈവതൈഃ । തൈരേവ തത്കര്മഫലം പ്രാപ്നുവന്തീഹ ദേവതാഃ ।। ൧൧.

ദേവന്മാർ ഈ ലോകത്ത് ശരീരത്തോടെ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് അവർക്കു ഫലം ലഭിക്കുന്നത്.

സദ്യഃ ഫലന്തി കര്മാണി ദേവത്വേ പ്രേത്യ മാനുഷേ। തസ്മാദമാവസ്വപത്യത്വം പ്രേത്യ പ്രാപ്സ്യസേ ഫലമ് ।। ൧൧.

ദൈവരൂപത്തിലും മരണാനന്തരം മനുഷ്യരൂപത്തിലും, പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഉടൻ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. അതിനാൽ, മരണാനന്തരം നീ അമാവസ്വപതിയായുള്ള ഫലം നേടും.

ഇത്യുക്ത്യാ വൈ പിതരഃ പുനസ്തേ തു പ്രസാദിതാഃ। ധ്യാത്വാ പ്രസാദം സഞ്ചക്രുസ്തസ്യാസ്തേ ത്വനുകമ്പയാ ।। ൧൧.

ഇങ്ങനെ അവർ പറഞ്ഞതോടെ, പിതൃപുരുഷന്മാർ വീണ്ടും പ്രസാദിച്ചു; ധ്യാനിച്ച്, അവളോടു കരുണയോടെ അനുഗ്രഹം നൽകി.

അവശ്യമ്ഭാവിനം ദൃഷ്ട്വാ ഹ്യര്ഥമൂചുസ്തതഃ സുരാഃ । സോമപാഃ പിതരഃ കന്യാം രാജ്ഞശ്ചൈവ ഹ്യമാവസോഃ ।। ൧൧.

ഭാവിക്കാനുള്ള സംഭവങ്ങൾ അനിവാര്യമാണെന്ന് കണ്ട ദേവന്മാരും സോമം കുടിക്കുന്ന പിതാക്കളും അമാവസുവിന്റെ രാജകുമാരിയും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഉത്പന്നസ്യ പൃഥിവ്യാം തു മാനുഷത്വേ മഹാത്മനഃ। കന്യാ ഭൂത്വാ ത്വിമാഁല്ലോകാന്പുനഃ പ്രാപ്സ്യസി സ്വാനിതി ।। ൧൧.

നീ മഹാത്മാവേ, ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിച്ചാൽ, ഒരു പെൺകുട്ടിയായി വീണ്ടും നിന്റെ ലോകങ്ങൾ കൈവരിക്കും.

അഷ്ടാവിംശേ ഭവിത്രീ ത്വം ദ്വാപരേ മത്സ്യയോനിജാ। അസ്യൈവ രാജ്ഞോ ദുഹിതാ അദ്രികായാം ഹ്യമാവസോഃ ।। ൧൧.

ഇരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, നീ ഈ രാജാവായ അമാവസുവിന്റെ മകൾ ആയി അദ്രികയിൽ നിന്നൊരു മീനിൽ ജനിക്കും.

പരാശരസ്യ ദായാദം ഋഷേസ്ത്വം ജനയിഷ്യസി। സ വേദമേകം വിപ്രര്ഷിശ്ചതുര്ധാ വൈ കരിഷ്യതി ।। ൧൧.

നീ പരാശരമഹർഷിയുടെ വംശാവലിയിൽ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും; ആ മഹർഷി ഒരേയൊരു വേദം നാലായി വിഭജിക്കും.

മഹാഭിഷസ്യ പുത്രൌ ദ്വൌ ശന്തനോഃ കീര്ത്തിവര്ദ്ധനൌ। വിചിത്രവീര്യ്യം ധര്മജ്ഞം ത്വമേവോത്പാദയിഷ്യസി ।। ൧൧.

നീ മഹാഭിഷന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കും; പ്രശസ്തനായ ശാന്തനുവിന്റെ കീർത്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വികിത്രവീര്യനും ധർമ്മജ്ഞനുമായവനെയും.

ചിത്രാങ്ഗദം ചരാജാനം തേജോബലഗുണാന്വിതമ്। ഏതാനുത്പാദ്യ പുത്രം സ്വം പുനര്ലോകാനവാപ്സ്യസി ।। ൧൧.

നീ ശക്തിയും തേജസ്സും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള രാജാവായ ചിത്രാംഗദനെയും പ്രസവിക്കും; ഈ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ച ശേഷം നീ വീണ്ടും നിന്റെ ലോകങ്ങൾ കൈവരിക്കും.

വ്യതിക്രമാത്പിതൄണാം ത്വം പ്രാപ്സ്യസേ ജന്മ കുത്സിതമ്। തസ്യൈവ രാജ്ഞസ്ത്വം കന്യാ അദ്രികായാം ഭവിഷ്യസി ।। ൧൧.

പിതാക്കളുടെ ആജ്ഞ ലംഘിച്ചതിനാൽ നീ അപമാനകരമായ ഒരു ജന്മം പ്രാപിക്കും; അദ്രികയിൽ നിന്നു ആ രാജാവിന്റെ മകളായി ജനിക്കും.

കന്യാ ഭൂത്വാ തതശ്ച ത്വമിമാന് ലോകാനവാപ്സ്യസി। ഏവമുക്താ തു ദാശേയീ ജാതാ സത്യവതീ തു സാ ।। ൧൧.

പെൺകുട്ടിയായി ജനിച്ച ശേഷം നീ വീണ്ടും ഈ ലോകങ്ങൾ കൈവരിക്കും; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദാശേയിയുടെ മകൾ സത്യവതിയായി.

അദ്രികായാം സുതാ മത്സ്യാം സുതാ ജാതാ ഹ്യമാവസോഃ। അദ്രി കാമത്സ്യസമ്ഭൂതാ ഗങ്ഗായാമനുസങ്ഗമേ ।। ൧൧.

അദ്രികയിൽ ജനിച്ച മത്സ്യയായി അമാവസുവിന്റെ മകൾ ആയി, അദ്രികയിൽ നിന്നൊരു മീനിൽ ജനിച്ച് ഗംഗയുടെ സംഗമത്തിൽ അവൾ ഉണ്ടായി.

തസ്യ രാജ്ഞോ ഹി സാ കന്യാ രാജ്ഞോ വീര്യ്യേ സദൈവ ഹി। വിരജാ നാമ തേ ലോകാ ദിവി രോചന്തി തേ ഗണാഃ ।। ൧൧.

അവൾ ആ രാജാവിന്റെ മകളായിരുന്നു, സദാ രാജസമർത്ഥതയുള്ളവൾ; നിന്റെ ലോകങ്ങൾ വിരജ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു, ആ സംഘങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

അഗ്നിഷ്വാത്താഃ സ്മൃതാസ്തത്ര പിതരോ ഭാസ്വരപ്രഭാഃ । താന്ദാനവഗണാ യക്ഷാ രക്ഷോഗന്ധര്വ്വകിന്നരാഃ। ഭൂതസര്പപിശാചാശ്ച ഭാവയന്തി ഫലാര്ഥിനഃ ।। ൧൧.

അവിടെ അഗ്നിഷ്വാത്തർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പിതാക്കൾ പ്രകാശമുള്ളവരാണ്; ദാനവരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും ഭൂതങ്ങളും പാമ്പുകളും പിശാചുകളും ഫലം ആഗ്രഹിച്ച് അവരെ ആദരിക്കുന്നു.

ഏതേ പുത്രാഃ സമാഖ്യാതാഃ പുലഹസ്യ പ്രജാപതേഃ। ത്രയ ഏതേ ഗണാഃ പ്രോക്താ ധര്മമൂര്തിധരാഃ ശുഭാഃ ।। ൧൧.

ഇവരാണ് പ്രജാപതിയായ പുലഹന്റെ പുത്രന്മാർ എന്ന് പറയുന്നു; ഈ മൂന്നു സംഘങ്ങളും ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപവും ശുഭത്വവും നിലനിർത്തുന്നു.

ഏതേഷാം മാനസീ കന്യാ പീവരീ നാമ വിശ്രുതാ। യോഗിനീ യോഗപത്നീ ച യോഗമാതാ തഥൈവ ച ।। ൧൧.

അവരിൽ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പീവരി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ ഒരു പുത്രി ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൾ യോഗിനിയും യോഗപത്നിയും യോഗത്തിന്റെ മാതാവുമാണ്.

ഭവിതാ ദ്വാപരം പ്രാപ്യ അഷ്ടാവിംശന്തു ദൈവതമ്। പരാശരകുലോദ്ഭൂതഃ ശുകോ നാമ മഹാതപാഃ ।। ൧൧.

ഇരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, പരാശരന്റെ വംശത്തിൽ നിന്ന് ശുകൻ എന്ന മഹാതപസ്വി ജനിക്കും.

ശ്രീമാന്യോഗീ മഹായോഗീ യോഗസ്തസ്മാദ്ദ്വിജോത്തമഃ। വ്യാസാദരണ്യാം സമ്ഭൂതോ വിധൂമ ഇവ പാവകഃ ।। ൧൧.

ആ മഹാത്മാവും മഹായോഗിയും, രണ്ടുപേരിൽ ജനിച്ചവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, വ്യാസനിൽ നിന്ന് കാടിൽ പിറന്നവനും, പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിപോലെയാണ്.

സ തസ്യാം പിതൃകന്യായാം യോഗാചാര്യാന്പരിശ്രുതാന് । കൃഷ്ണം ഗൌരം പ്രഭും ശമ്ഭും തഥാ ഭൂരിശ്രുതം വവൌ ।। ൧൧.

ആ പിതൃകുമാരിയിൽ നിന്ന് അവൻ പ്രശസ്തനായ യോഗാചാര്യന്മാരായ കൃഷ്ണൻ, ഗൗരൻ, പ്രഭു, ശംഭു, ഭൂരിശ്രുതൻ എന്നിവരെ ജനിപ്പിച്ചു.

കന്യാം കീര്ത്തിമതീഞ്ചൈവ യോഗിനീം യോഗമാതരമ് । ബ്രഹ്മദത്തസ്യ ജനനീ മഹിഷീ ത്വണുഹസ്യ തു ।। ൧൧.

കീർത്തിമതിയായ പെൺകുട്ടിയെയും യോഗിനിയെയും യോഗത്തിന്റെ മാതാവിനെയും അവൻ ജനിപ്പിച്ചു; അവൾ ബ്രഹ്മദത്തന്റെ അമ്മയും വണുഹയുടെ മഹിഷിയും ആയി.

ഏതാനുത്പാദ്യ ധര്മാത്മാ പുത്രാന്യോഗമവാപ്യ ച। മഹായോഗതപാശ്ചൈവ അപരാവര്ത്തിനീം ഗതിമ് ।। ൧൧.

ഈ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ച ശേഷം, ധർമ്മാത്മാവായവൻ യോഗവും മഹാതപസ്സും നേടി, ഇനി തിരിച്ചുവരാത്ത അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തി.