വായുപുരാണമ്

തസ്മാദ്ദദ്യാച്ച വൈ ദാനം വിപ്രായാതിഥയേ നരഃ। പ്രദാനാനി പ്രവക്ഷ്യാമി ഫലഞ്ചൈഷാം തഥൈവ ച ।। ൧൦.

അതുകൊണ്ട്, ഒരു മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണർക്കും അതിഥികൾക്കും ദാനം നൽകണം; ദാനങ്ങളുടെ വിധികളും ഫലങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

അശ്വമേധസഹസ്രേണ രാജസൂയശതേന ച। പുണ്ഡരീകസഹസ്രേണ യോഗിഷ്വാവസഥോ വരമ് ।। ൧൦.

ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കും നൂറ് രാജസൂയയാഗങ്ങൾക്കും ആയിരം പുണ്ടരീകപൂജകൾക്കും മുകളിൽ, യോഗികൾക്ക് ഒരു വാസസ്ഥലം ഒരുക്കുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

ആദ്യ ഏഷ ഗണഃ പ്രോക്തഃ പിതൄണാമമിതൌജസാമ്। ഭാവയന്സപ്തകാലാന്വൈ സ്ഥിത ഏഷ ഗണസ്തദാ ।। ൧൦.

അനന്തശക്തിയുള്ള പിതാക്കന്മാരുടെ ഈ ആദ്യഗണം വിവരിച്ചു; ഏഴ് കാലങ്ങളെയും പോഷിപ്പിച്ച് ഈ ഗണം നിലനിൽക്കുന്നു.

അത ഊരദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വാന് പിതൃഗണാന്പുനഃ । സന്തതിം സംസ്ഥിതിഞ്ചൈവ ഭാവനാഞ്ച യഥാക്രമമ് ।। ൧൦.

ഇനി ഞാൻ എല്ലാ പിതൃഗണങ്ങളെയും, അവരുടെ പരമ്പരയും നിലനിൽപ്പും ധ്യാനവും ക്രമമായി വിശദീകരിക്കാം.

സപ്ത മേധാവതാം ശ്രേഷ്ഠാഃ സ്വര്ഗേ പിതൃഗണാഃ സ്മൃതാഃ। ചത്വാരോ മൂര്തിമന്തശ്ച ത്രയസ്തേഷാമമൂര്ത്തയഃ। തേഷാം ലോകവിസര്ഗന്തു കീര്ത്തയിഷ്യേ നിബോധത ।। ൧൧.

സ്വർഗത്തിൽ, ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ഏഴ് പിതൃഗണങ്ങൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നു; അവയിൽ നാലു ഗണങ്ങൾ രൂപമുള്ളവയും, മൂന്നു ഗണങ്ങൾ രൂപരഹിതരുമാണ്; അവരുടെ ലോകസൃഷ്ടി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

യാ വൈ ദുഹിതരസ്തേഷാം ദോഹിത്രാശ്ചൈവ യേ സ്മൃതാഃ। ധര്മമൂര്ത്തിധരാസ്തേഷാം യേ ത്രയഃ പരമാ ഗണാഃ ।। ൧൧.

അവരുടെ പുത്രിമാരെയും മുമ്മകളെയും ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നു ഗണങ്ങളാണ് അവയിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതം.

നാമാനി ലോകസര്ഗഞ്ച തേഷാം വക്ഷ്യേ സമാസതഃ। ലോകാ വിരജസോ നാമ്നാ യത്ര തിഷ്ഠന്തി ഭാസ്വരാഃ ।। ൧൧.

അവരുടെ പേരുകളും ലോകസൃഷ്ടിയും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു; ഭാസുരന്മാർ താമസിക്കുന്ന വിരജ എന്ന ലോകങ്ങൾ അവിടെയാണ്.

അമൂര്ത്തയഃ പിതൃഗണാഃ പുത്രാസ്തേ വൈ പ്രജാപതേഃ। വിരജസ്യ ദ്വിജാഃ ശ്രേഷ്ഠാ വൈരാജാ ഇതി വിശ്രുതാഃ । ഏഷ വൈ പ്രഥമഃ കല്പോ വൈരാജാനാം പ്രകീര്ത്തിതഃ ।। ൧൧.

രൂപമില്ലാത്ത പിതൃഗണങ്ങൾ പ്രജാപതി വിരജസിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. ഇവരെ വൈരാജന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വൈരാജന്മാരുടെ ആദ്യകാലഘട്ടം ഇതാണെന്ന് പറയുന്നു.

തേഷാന്തു മാനസീ കന്യാ മേനാ നാമ മഹാഗിരേഃ। പത്നീ ഹിമവതഃ ശുഭ്ര യസ്യാം മൈനാക ഉച്യതേ ।। ൧൧.

അവരിൽ ഒരാളായ മനസ്സിൽ ജനിച്ച മകളാണ് മേനാ എന്ന മഹാപർവ്വതത്തിന്റെ പുത്രി. അവൾ ശുഭ്രയായ ഹിമവാന്റെ ഭാര്യയായി, അവരിൽ നിന്ന് മൈനാകൻ ജനിച്ചു.

ജാതഃ സര്വൈഷധിധരഃ സര്വരത്നാകരാത്മവാന്। പര്വതഃ പ്രവരഃ പുണ്യഃ ക്രൌഞ്ചസ്തസ്യാത്മജോഽഭവത് ।। ൧൧.

അവൻ എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളുടെയും അധിപനായി, എല്ലാ രത്നങ്ങളും ഉള്ളതായും, ഉത്തമനും പുണ്യവാനുമായ പർവ്വതനായി ജനിച്ചു. അവനു ക്രൗഞ്ചൻ എന്ന പുത്രനുണ്ടായി.

തിസ്രഃ കന്യാസ്തു മേനായാം ജനയാമാസ ശൈലരാട്। അപര്ണാമേകപര്ണാഞ്ച തൃതീയാമേകപാടലാമ് ।। ൧൧.

പർവ്വതാധിപൻ മേനയിൽ നിന്ന് മൂന്നു പുത്രിമാരെ പ്രസവിച്ചു: അപർണ്ണ, ഏകപർണ്ണ, മൂന്നാമത്തേത് ഏകപാടല.

ആശ്രിതേ ദ്വേ ഹ്യപര്ണാ തു അനികേതാ തപോഽചരത്। ന്യഗ്രോധമേകപര്ണീ തു പാടലാമേകപാടലാ। ശതം വര്ഷസഹസ്രാണി ദുശ്ചരം ദേവദാനവൈഃ ഷ।। ൧൧.

അവരിൽ അപർണ്ണ ആശ്രമമില്ലാതെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഏകപർണ്ണി വടവൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ, ഏകപാടല പാടലവൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ താമസിച്ചു. ആയിരം ആയിരം വർഷങ്ങളോളം, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും പോലും ദുഷ്കരമായ തപസ്സു അവർ ചെയ്തു.

ആഹാരമേകപര്ണേന ഏകപര്ണീ സമാചരത്। പാടലേനൈവ ചൈകേന വിദധ്യാദേകപാടലാ ।। ൧൧.

ഏകപർണ്ണി ഒരു ഇല മാത്രം ഭക്ഷണം ആയി സ്വീകരിച്ചു; ഏകപാടല ഒരൊറ്റ പാടലപൂവ് മാത്രം ഭക്ഷ്യമായി എടുത്തു.

പൂര്ണേ പൂര്ണേ സഹസ്രേ ദ്വേ ആഹാരം വൈ പ്രജക്രതുഃ । ഏകാ തത്ര നിരാഹാരാ താം മാതാ പ്രത്യഭാഷത ।। ൧൧.

രണ്ടായിരം വർഷം തികഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമായിരുന്നു; എന്നാൽ ഒരാൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ തുടരുകയും, അമ്മ അവളോട് സംസാരിച്ചു.

നിഷേധയന്തീ ഹ്യുമേതി മാതാ സ്രേഹേന ദുഃഖിതാ। സാ തഥോക്തതയാ ദേവീ മാത്രാ ദുശ്ചരചാരിണീ ।। ൧൧.

അമ്മ സ്നേഹത്താൽ ദുഃഖിതയായി, "ഉ" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ വിലക്കിയപ്പോൾ, ദുഷ്കരമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ദേവി അമ്മയുടെ വാക്ക് അനുസരിച്ചു.

ഉമേതി സാ മഹാഭാഗാ ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതാ । തഥേതി നാമ്നാ തേനാസൌ നിരുക്താ കര്മണാ ശുഭാ ।। ൧൧.

അവൾ മഹാഭാഗ്യവതിയായി മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഉമാ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവളെ ആ പേരിൽ വിളിക്കുന്നു; അവളുടെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടുമാണ് അവൾ അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഏതത്തു ത്രികുമാരീകം ജഗത്സ്യാസ്യതി ശാശ്വതമ്। ഏതാസാം തപസാ ദൃപ്തം യാവദ്ഭൂമിദ്ധരിഷ്യതി ।। ൧൧.

ഈ മൂന്നു കന്യകകളും ലോകത്തിൽ ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കും; ഇവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ഭൂമി നിലനിൽക്കും.

തപഃശരീരാസ്താഃ സര്വാസ്തിസ്രോ യോഗബലാന്വിതാഃ। ദേവ്യസ്താഃ സുമഹാഭാഗാഃ സര്വ്വാശ്ച സ്ഥിരയൌവനാഃ ।। ൧൧.

തപസ്സിലൂടെ രൂപം നേടിയ ഇവ മൂവരും യോഗശക്തിയാൽ സമ്പന്നരാണ്; ഈ ദേവികൾ മഹാഭാഗ്യവതികളും എപ്പോഴും യൗവനത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരുമാണ്.

സര്വാശ്ച ബ്രഹ്മവാദിന്യഃ സര്വാ ശ്ചൈവോര്ദ്ധ്വരേതസഃ। ഉമാ താസാം വരിഷ്ഠാ ച ശ്രേഷ്ഠാ ച വരവര്ണിനീ ।। ൧൧.

എല്ലാവരും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, എല്ലാവരും ഉന്നത ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരാണ്. അവരിൽ ഉമയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയും മനോഹരവതിയുമാണ്.

മഹായോഗബലോപേതാ മഹാദേവമുപസ്ഥിതാ। ദന്തകാണ്വോശനാ തസ്യാഃ പുത്രോ വൈ ഭൃഗുനന്ദനഃ ।। ൧൧.

മഹായോഗശക്തിയോടെ അവൾ മഹാദേവന്റെ അടുത്തെത്തി; അവൾക്ക് ദന്തകാണ്വൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു, ഭൃഗുവംശജനായവനേ.

അസിതസ്യൈകപര്ണീ തു പത്നീ സാധ്വീ ദൃഢവ്രതാ। ദത്താ ഹിമവതാ തസ്മൈ യോഗാചാര്യായ ധീമതേ। ദേവലം സുഷുവേ സാ തു ബ്രഹ്മിഷ്ഠം മാനസം സുതമ് ।। ൧൧.

ഏകപർണ്ണി, സദാചാരവും ദൃഢവ്രതവും ഉള്ളവൾ, ഹിമവാൻ യോഗാചാര്യനായ അസിതനു വിവാഹം നൽകി. അവൾക്ക് മനസ്സിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രഗത്ഭനായ ദേവളൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

യാ ചൈതാസാം കുമാരീണാം തൃതീയാ ത്വേകപാടലാ। പുത്രം ശതശിലാകസ്യ ജൈഗീഷവ്യമുപസ്ഥിതാ ।। ൧൧.

ഈ കന്യകകളിൽ മൂന്നാമത്തേത് ഏകപാടല, ശതശിലാകന്റെ പുത്രനായ ജൈഗീഷവ്യന്റെ അടുത്തെത്തി.

തസ്യാപി ശങ്ഖലിഖിതൌ സ്മൃതൌ പുത്രാവയോനിജൌ। ഇത്യേതാ വൈ മഹാഭാഗാഃ കന്യാ ഹിമവതഃ ശുഭാഃ ।। ൧൧.

അവൾക്ക് ശംഖനും ലിഖിതനും എന്ന രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; ഇവർ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് അല്ലാതെ ജനിച്ചവരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ ഹിമവാന്റെ ഈ മഹാഭാഗ്യവതികളായ പുത്രിമാർ ശുഭപ്രദങ്ങളാണ്.

രുദ്രാണീ സാ തു പ്രവരാ സ്വഗുണൈരതിരിച്യതേ। അന്യോന്യപ്രീതിരനയോരുമാശങ്കരയോര്യഥാ ।। ൧൧.

അവൾ ശ്രേഷ്ഠയായ രുദ്രാണിയാണ്, സ്വന്തം ഗുണങ്ങളാൽ അതിക്രമിക്കുന്നു; ഉമയും ശംകരനും തമ്മിലുള്ള പരസ്പരസ്നേഹം അതീവമായതാണ്.

ശ്ലേഷം സംസക്തയോര്ജ്ഞാത്വാ ശങ്കിതഃ കില വൃത്രഹാ। താഭ്യാം മൈഥുനസക്താഭ്യാമപത്യോദ്ഭവഭീരുണാ। തയോഃ സകാശമിന്ദ്രേണ പ്രേഷിതോ ഹവ്യവാഹനഃ ।। ൧൧.

അവരിരുവരുടെയും ഐക്യവും ബന്ധവും മനസ്സിലാക്കി വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവൻ സംശയിച്ചു; അവർ ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് സന്താനഭയത്തിൽ ആയപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവരിലേക്കു അഗ്നിയെ അയച്ചു.

അനയോ രതിവിഘ്നഞ്ച ത്വമാചര ഹുതാശന। സര്വത്ര ഗത ഏവ ത്വം ന ദോഷോ വിദ്യതേ തദാ ।। ൧൧.

ഹുതാശനേ, നീ ഇവരുടെ ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കണം. നീ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടാകയാൽ അതിൽ പാപമൊന്നുമില്ല.

ഇത്യേവമുക്തേ തു തഥാ വഹ്നിനാ ച തഥാ കൃതമ്। ഉമാദേഹം സമുത്സൃജ്യ ശുക്രം ഭൂമൌ വിസര്ജിതമ് ।। ൧൧.

ഇങ്ങനെ വഹ്നി പറഞ്ഞതും ചെയ്തതും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഉമാ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് വിത്ത് ഭൂമിയിൽ വിട്ടു.

തതോ രുഷിതയാ ദേവ്യാ ശപ്തോഽഗ്നിഃ ശാംശപായന। ഇദം ചോക്തവതീ വഹ്നിം രോഷഗദ്ഘദയാ ഗിരാ ।। ൧൧.

അപ്പോൾ ദേവി കോപത്തോടെ അഗ്നിയെ ശപിച്ചു, ശംശപായനേ, ക്രോധം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ അവൾ അഗ്നിയോട് പറഞ്ഞു.

യസ്മാന്മയ്യവിതൃപ്തായാം രതിവിഘ്നം ഹുതാശന। കൃതവാനസ്യകര്ത്തവ്യം തസ്മാത്ത്വമസി ദുര്മതേ ।। ൧൧.

എനിക്ക് സംതൃപ്തിയില്ലാതെ നീ, ഹുതാശനേ, ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചത് നിന്റെ കടമയല്ല. അതുകൊണ്ട് നീ തെറ്റായ മനസ്സുള്ളവനാണ്.