വായുപുരാണമ്

തസ്മാച്ഛ്രാദ്ധാനി ദേയാനി യോഗിഭ്യോ യത്നതഃ സദാ। പിതൄണാം ഹി ബലം യോഗോ യോഗാത്സോമഃ പ്രവര്ത്തതേ ।। ൧൦.

അതിനാൽ, ശ്രാദ്ധം എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ യോഗികൾക്ക് അർപ്പിക്കണം; പിതാക്കന്മാരുടെ ശക്തി യോഗത്തിലാണ്, യോഗത്തിലൂടെയാണ് സോമൻ ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്.

സഹസ്രശസ്തു വിപ്രാന്വൈ ഭോജയേദ്യാവദാഗതാന് ൧൦.

വരുന്ന എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളെ ഭക്ഷണം നൽകണം.

കല്പിതാനാം സഹസ്രേണ സ്നാതകാനാം ശതേന ച। യോഗാചാര്യേണ യദ്ഭുക്തം ത്രായതേ മഹതോ ഭയാത് ।। ൧൦.

നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന ആയിരം അതിഥികളും നൂറ് സ്നാതകരുമുള്ളിടയിൽ, യോഗാചാര്യൻ ഭക്ഷിക്കുന്നതുകൊണ്ട് വലിയ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷ ലഭിക്കും.

ഗൃഹസ്ഥാനാം സഹസ്രേണ വാനപ്രസ്ഥശതേന ച। ബ്രഹ്മചാരിസഹസ്രേണ യോഗീ ഹ്യേകോ വിശിഷ്യതേ ।। ൧൦.

ആയിരം ഗൃഹസ്ഥന്മാരിലും നൂറ് വനവാസികളിലും ആയിരം ബ്രഹ്മചാരികളിലും ഒരൊറ്റ യോഗിയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ.

നാസ്തികോ വാ വികര്മാ വാ സങ്കീര്ണസ്തസ്കരോഽപി വാ। നാന്യത്ര കാരണം ദാനം യോഗേഷ്വാഹ പ്രജാപതിഃ ।। ൧൦.

നാസ്തികൻ ആയാലും, പാപം ചെയ്തവൻ ആയാലും, സംകരിച്ചവർ ആയാലും, കള്ളൻ ആയാലും, ദാനം നൽകേണ്ടത് യോഗികൾക്ക് മാത്രമാണെന്ന് പ്രജാപതി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

പിതരസ്തസ്യ തുഷ്യന്തി സുവൃഷ്ടേനേവ കര്ഷകാഃ। പുത്രോ വാപ്യഥ വാ പൌത്രോ ധ്യാനിനം ഭോജയിഷ്യതി ।। ൧൦.

ഒരു മകനോ അല്ലെങ്കിൽ മുമ്മകനോ ധ്യാനിയ്ക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുമ്പോൾ, നല്ല മഴ ലഭിച്ചപ്പോൾ കർഷകർ സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു.

അലാഭേ ധ്യാനിഭിക്ഷൂണാം ഭോജയേദ്ബ്രഹ്മചാരിണൌ । തദലാഭേപ്യുദാസീനം ഗൃഹസ്ഥമപി ഭോജയേത് ।। ൧൦.

ധ്യാനികൾക്കും ഭിക്ഷുക്കൾക്കും ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, ബ്രഹ്മചാരികളെ ഭക്ഷിപ്പിക്കണം; അവരും ഇല്ലെങ്കിൽ, ഒരു നിരപേക്ഷനെയോ ഗൃഹസ്ഥനെയോ ഭക്ഷിപ്പിക്കാം.

യസ്തിഷ്ഠേദേകപാദേന വായുഭക്ഷഃ ശതം സമാഃ । ധ്യാനയോഗീ പരസ്തസ്മാദിതി ബ്രഹ്മാനുശാസനമ് ।। ൧൦.

ഒരു കാൽ കൊണ്ട് നൂറു വർഷം വായു മാത്രം കഴിച്ച് നിൽക്കുന്നവനേക്കാൾ, ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലയിച്ചവൻ ശ്രേഷ്ഠനാണെന്ന് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉപദേശം പറയുന്നു.

സിദ്ധാ ഹി വിപ്രരൂപേണ ചരന്തി പൃഥിവീമിമാമ്। തസ്മാദതിഥിമായാന്തമഭിഗച്ഛേത്കൃതാഞ്ജലിഃ ।। ൧൦.

സിദ്ധന്മാർ ഈ ഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, അതിഥി വന്നാൽ കൈകൂപ്പി ആദരിക്കണം.

പൂജയേച്ചാര്ഘ്യപാത്രേണ വേശ്മനാ ഭോജനേന ച। ഊര്വോഃ സാഗരപര്യന്താം ദേവാ യോഗേശ്വരാഃ സദാ। നാനാരൂപൈശ്ചരന്ത്യേതേ പ്രജാ ധര്മേണ പാലയന് ।। ൧൦.

അവനെ വെള്ളം നിറച്ച പാത്രത്തിലും, വിരുന്നിലും, ഭക്ഷണത്തിലും ആദരിക്കണം; സമുദ്രത്തോട് ചേർന്നതുമുതൽ വടക്കേ അറ്റംവരെ, ദേവതാപ്രഭുക്കൾ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ജനങ്ങളെ ധർമ്മത്തോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

തസ്മാദ്ദദ്യാച്ച വൈ ദാനം വിപ്രായാതിഥയേ നരഃ। പ്രദാനാനി പ്രവക്ഷ്യാമി ഫലഞ്ചൈഷാം തഥൈവ ച ।। ൧൦.

അതുകൊണ്ട്, ഒരു മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണർക്കും അതിഥികൾക്കും ദാനം നൽകണം; ദാനങ്ങളുടെ വിധികളും ഫലങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

അശ്വമേധസഹസ്രേണ രാജസൂയശതേന ച। പുണ്ഡരീകസഹസ്രേണ യോഗിഷ്വാവസഥോ വരമ് ।। ൧൦.

ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കും നൂറ് രാജസൂയയാഗങ്ങൾക്കും ആയിരം പുണ്ടരീകപൂജകൾക്കും മുകളിൽ, യോഗികൾക്ക് ഒരു വാസസ്ഥലം ഒരുക്കുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

ആദ്യ ഏഷ ഗണഃ പ്രോക്തഃ പിതൄണാമമിതൌജസാമ്। ഭാവയന്സപ്തകാലാന്വൈ സ്ഥിത ഏഷ ഗണസ്തദാ ।। ൧൦.

അനന്തശക്തിയുള്ള പിതാക്കന്മാരുടെ ഈ ആദ്യഗണം വിവരിച്ചു; ഏഴ് കാലങ്ങളെയും പോഷിപ്പിച്ച് ഈ ഗണം നിലനിൽക്കുന്നു.

അത ഊരദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വാന് പിതൃഗണാന്പുനഃ । സന്തതിം സംസ്ഥിതിഞ്ചൈവ ഭാവനാഞ്ച യഥാക്രമമ് ।। ൧൦.

ഇനി ഞാൻ എല്ലാ പിതൃഗണങ്ങളെയും, അവരുടെ പരമ്പരയും നിലനിൽപ്പും ധ്യാനവും ക്രമമായി വിശദീകരിക്കാം.

സപ്ത മേധാവതാം ശ്രേഷ്ഠാഃ സ്വര്ഗേ പിതൃഗണാഃ സ്മൃതാഃ। ചത്വാരോ മൂര്തിമന്തശ്ച ത്രയസ്തേഷാമമൂര്ത്തയഃ। തേഷാം ലോകവിസര്ഗന്തു കീര്ത്തയിഷ്യേ നിബോധത ।। ൧൧.

സ്വർഗത്തിൽ, ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ഏഴ് പിതൃഗണങ്ങൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നു; അവയിൽ നാലു ഗണങ്ങൾ രൂപമുള്ളവയും, മൂന്നു ഗണങ്ങൾ രൂപരഹിതരുമാണ്; അവരുടെ ലോകസൃഷ്ടി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

യാ വൈ ദുഹിതരസ്തേഷാം ദോഹിത്രാശ്ചൈവ യേ സ്മൃതാഃ। ധര്മമൂര്ത്തിധരാസ്തേഷാം യേ ത്രയഃ പരമാ ഗണാഃ ।। ൧൧.

അവരുടെ പുത്രിമാരെയും മുമ്മകളെയും ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നു ഗണങ്ങളാണ് അവയിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതം.

നാമാനി ലോകസര്ഗഞ്ച തേഷാം വക്ഷ്യേ സമാസതഃ। ലോകാ വിരജസോ നാമ്നാ യത്ര തിഷ്ഠന്തി ഭാസ്വരാഃ ।। ൧൧.

അവരുടെ പേരുകളും ലോകസൃഷ്ടിയും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു; ഭാസുരന്മാർ താമസിക്കുന്ന വിരജ എന്ന ലോകങ്ങൾ അവിടെയാണ്.

അമൂര്ത്തയഃ പിതൃഗണാഃ പുത്രാസ്തേ വൈ പ്രജാപതേഃ। വിരജസ്യ ദ്വിജാഃ ശ്രേഷ്ഠാ വൈരാജാ ഇതി വിശ്രുതാഃ । ഏഷ വൈ പ്രഥമഃ കല്പോ വൈരാജാനാം പ്രകീര്ത്തിതഃ ।। ൧൧.

രൂപമില്ലാത്ത പിതൃഗണങ്ങൾ പ്രജാപതി വിരജസിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. ഇവരെ വൈരാജന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വൈരാജന്മാരുടെ ആദ്യകാലഘട്ടം ഇതാണെന്ന് പറയുന്നു.

തേഷാന്തു മാനസീ കന്യാ മേനാ നാമ മഹാഗിരേഃ। പത്നീ ഹിമവതഃ ശുഭ്ര യസ്യാം മൈനാക ഉച്യതേ ।। ൧൧.

അവരിൽ ഒരാളായ മനസ്സിൽ ജനിച്ച മകളാണ് മേനാ എന്ന മഹാപർവ്വതത്തിന്റെ പുത്രി. അവൾ ശുഭ്രയായ ഹിമവാന്റെ ഭാര്യയായി, അവരിൽ നിന്ന് മൈനാകൻ ജനിച്ചു.

ജാതഃ സര്വൈഷധിധരഃ സര്വരത്നാകരാത്മവാന്। പര്വതഃ പ്രവരഃ പുണ്യഃ ക്രൌഞ്ചസ്തസ്യാത്മജോഽഭവത് ।। ൧൧.

അവൻ എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളുടെയും അധിപനായി, എല്ലാ രത്നങ്ങളും ഉള്ളതായും, ഉത്തമനും പുണ്യവാനുമായ പർവ്വതനായി ജനിച്ചു. അവനു ക്രൗഞ്ചൻ എന്ന പുത്രനുണ്ടായി.

തിസ്രഃ കന്യാസ്തു മേനായാം ജനയാമാസ ശൈലരാട്। അപര്ണാമേകപര്ണാഞ്ച തൃതീയാമേകപാടലാമ് ।। ൧൧.

പർവ്വതാധിപൻ മേനയിൽ നിന്ന് മൂന്നു പുത്രിമാരെ പ്രസവിച്ചു: അപർണ്ണ, ഏകപർണ്ണ, മൂന്നാമത്തേത് ഏകപാടല.

ആശ്രിതേ ദ്വേ ഹ്യപര്ണാ തു അനികേതാ തപോഽചരത്। ന്യഗ്രോധമേകപര്ണീ തു പാടലാമേകപാടലാ। ശതം വര്ഷസഹസ്രാണി ദുശ്ചരം ദേവദാനവൈഃ ഷ।। ൧൧.

അവരിൽ അപർണ്ണ ആശ്രമമില്ലാതെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഏകപർണ്ണി വടവൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ, ഏകപാടല പാടലവൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ താമസിച്ചു. ആയിരം ആയിരം വർഷങ്ങളോളം, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും പോലും ദുഷ്കരമായ തപസ്സു അവർ ചെയ്തു.

ആഹാരമേകപര്ണേന ഏകപര്ണീ സമാചരത്। പാടലേനൈവ ചൈകേന വിദധ്യാദേകപാടലാ ।। ൧൧.

ഏകപർണ്ണി ഒരു ഇല മാത്രം ഭക്ഷണം ആയി സ്വീകരിച്ചു; ഏകപാടല ഒരൊറ്റ പാടലപൂവ് മാത്രം ഭക്ഷ്യമായി എടുത്തു.

പൂര്ണേ പൂര്ണേ സഹസ്രേ ദ്വേ ആഹാരം വൈ പ്രജക്രതുഃ । ഏകാ തത്ര നിരാഹാരാ താം മാതാ പ്രത്യഭാഷത ।। ൧൧.

രണ്ടായിരം വർഷം തികഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമായിരുന്നു; എന്നാൽ ഒരാൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ തുടരുകയും, അമ്മ അവളോട് സംസാരിച്ചു.

നിഷേധയന്തീ ഹ്യുമേതി മാതാ സ്രേഹേന ദുഃഖിതാ। സാ തഥോക്തതയാ ദേവീ മാത്രാ ദുശ്ചരചാരിണീ ।। ൧൧.

അമ്മ സ്നേഹത്താൽ ദുഃഖിതയായി, "ഉ" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ വിലക്കിയപ്പോൾ, ദുഷ്കരമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ദേവി അമ്മയുടെ വാക്ക് അനുസരിച്ചു.

ഉമേതി സാ മഹാഭാഗാ ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതാ । തഥേതി നാമ്നാ തേനാസൌ നിരുക്താ കര്മണാ ശുഭാ ।। ൧൧.

അവൾ മഹാഭാഗ്യവതിയായി മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഉമാ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവളെ ആ പേരിൽ വിളിക്കുന്നു; അവളുടെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടുമാണ് അവൾ അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഏതത്തു ത്രികുമാരീകം ജഗത്സ്യാസ്യതി ശാശ്വതമ്। ഏതാസാം തപസാ ദൃപ്തം യാവദ്ഭൂമിദ്ധരിഷ്യതി ।। ൧൧.

ഈ മൂന്നു കന്യകകളും ലോകത്തിൽ ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കും; ഇവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ഭൂമി നിലനിൽക്കും.

തപഃശരീരാസ്താഃ സര്വാസ്തിസ്രോ യോഗബലാന്വിതാഃ। ദേവ്യസ്താഃ സുമഹാഭാഗാഃ സര്വ്വാശ്ച സ്ഥിരയൌവനാഃ ।। ൧൧.

തപസ്സിലൂടെ രൂപം നേടിയ ഇവ മൂവരും യോഗശക്തിയാൽ സമ്പന്നരാണ്; ഈ ദേവികൾ മഹാഭാഗ്യവതികളും എപ്പോഴും യൗവനത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരുമാണ്.

സര്വാശ്ച ബ്രഹ്മവാദിന്യഃ സര്വാ ശ്ചൈവോര്ദ്ധ്വരേതസഃ। ഉമാ താസാം വരിഷ്ഠാ ച ശ്രേഷ്ഠാ ച വരവര്ണിനീ ।। ൧൧.

എല്ലാവരും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, എല്ലാവരും ഉന്നത ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരാണ്. അവരിൽ ഉമയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയും മനോഹരവതിയുമാണ്.