വായുപുരാണമ്

ത്രേതായുഗേ ചതുര്വിംശേ രാവണസ്തപസഃ ക്ഷയാത്। രാമം ദാശരഥിം പ്രാപ്യ സഗണഃ ക്ഷയമീയിവാന് ।। ൯.

ഇരുപത്തിയൊന്നാം ത്രേതായുഗത്തിൽ, തപസ്സിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, ദശരഥപുത്രനായ രാമനിലൂടെ രാവണനും അവന്റെ കൂട്ടരും നശിച്ചു.

മഹോദയഃ പ്രഹസ്തശ്ച മഹാപാംശുഖരസ്തഥാ। പുഷ്പോത്കടായാഃ പുത്രാസ്തേ കന്യാ കുമ്ഭീനസീ തഥാ ।। ൯.

മഹോദയനും പ്രഹസ്തനും മഹാപാംശുഖരനും, പുഷ്പോത്കടയുടെ മക്കളും, കുംഭീനസി എന്ന പെൺമക്കളും ഇവരാണ്.

ത്രിശിരാ ദൂഷണശ്ചൈവ വിദ്യുജ്ജിഹ്വശ്ച രാക്ഷസഃ। കന്യാ ഹ്യസലികാ ചൈവ വാകായാഃ പ്രസവാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

ത്രിശിരാസ്, ദൂഷണൻ, വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ എന്ന രാക്ഷസന്മാരും, വാകയുടെ മകൾ ആയ അസലികയും ഇവരാണ് അവളുടെ സന്തതികൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ഇത്യേതേ ക്രൂരകര്മാണഃ പൌലസ്ത്യാ രാക്ഷസാ ദശ। ദാരുണാബിജനാഃ സര്വേ ദേവൈരപി ദുരാസദാഃ ।। ൯.

ഇങ്ങനെ, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പൗലസ്ത്യരായ ഈ പത്ത് രാക്ഷസന്മാർ, ഭയങ്കര വംശത്തിൽ പിറന്നവരും ദേവന്മാർക്കും നേരിടാൻ പ്രയാസമുള്ളവരുമാണ്.

സര്വേ ലബ്ധവരാശ്ചൈവ പുത്രപൌത്രസമന്വിതാഃ। യക്ഷാണാഞ്ചൈവ സര്വേഷാം പൌലസ്ത്യാ യേ ച രാക്ഷസാഃ ।। ൯.

അവരൊക്കെയും വരങ്ങൾ ലഭിച്ചവരും, മക്കളും മുമ്മക്കളും കൂടെ ഉള്ളവരുമാണ്. പൗലസ്ത്യരിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും യക്ഷന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആഗസ്ത്യവൈശ്വാമിത്രാണാം ക്രൂരാണാം ബ്രഹ്മരക്ഷസാമ്। വേദാധ്യയനശീലാനാം തപോവ്രതനിഷേവിണാമ് ।। ൯.

അഗസ്ത്യനും വിശ്വാമിത്രനും പറ്റിയ ക്രൂരമായ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാരും, വേദപഠനത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവരും, തപസ്സും വ്രതങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുമാണ് അവരിൽ ചിലർ.

തേഷാമൈഡവിഡോ രാജാ പൌലസ്ത്യഃ സവ്യപിങ്ഗലഃ। ഇതരേ വൈ യജ്ഞമുഖാസ്തേന രക്ഷോഗണാസ്ത്രയഃ ।। ൯.

അവരിൽ ഇടവിഡ എന്ന രാജാവും, പൗലസ്ത്യനായ സവ്യപിംഗലനും, യജ്ഞമുഖൻമാരും ഉൾപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ മൂന്ന് രാക്ഷസഗണങ്ങളാണ് അവിടെ ഉള്ളത്.

യാതു ധാനാ ബ്രഹ്മധാനാ വാര്ത്താശ്ചൈവ ദിവാചരാഃ । നിശാചരഗണാസ്തേഷാം ചത്വാരഃ കവിഭിഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

യാതുധാനന്മാർ, ബ്രഹ്മധാനന്മാർ, വാർത്തന്മാർ, പകലിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ എന്നിവരിൽ നിന്നുള്ള നാല് വിഭാഗം നിശാചരന്മാരെ കവിർ ഓർക്കുന്നു.

പൌലസ്ത്യാ നൈഋതാശ്ചൈവ ആഗത്സ്യാഃ കൌശികാസ്തഥാ। ഇത്യേതാഃ സപ്ത തേഷാം വൈ ജാതയോ രാക്ഷസാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

പൗലസ്ത്യർ, നൈരൃതർ, അഗസ്ത്യവംശജർ, കൗശികർ എന്നിവരടക്കം ഏഴു രാക്ഷസവംശങ്ങൾ ഇവരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

തേഷാം രൂപം പ്രവക്ഷ്യാമി സ്വഭാവേന വ്യവസ്ഥിതമ്। വൃത്താക്ഷാഃ പിങ്ഗലാശ്ചൈവ മഹാകായാ മഹോദരാഃ ।। ൯.

അവരുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് രൂപം ഞാൻ പറയുന്നു: വട്ടാക്ഷികൾ, പിങ്ക് നിറമുള്ളവർ, വലിയ ശരീരവും വലിയ വയറും ഉള്ളവർ.

അഷ്ടദംഷ്ട്രാ ശങ്കുകര്ണാ ഊര്ദ്ധ്വരോമാണ ഏവ ച। ആകര്ണദാരിതാസ്യാശ്ച മുഞ്ജധൂമോര്ദ്ധ്വമൂര്ദ്ധജാഃ ।। ൯.

എട്ട് പല്ലുകളും ശംഖാകൃതിയിലുള്ള ചെവികളും, നേരേ നിൽക്കുന്ന മുടിയും, ചെവിവരെ കീറപ്പെട്ട വായും, മുഞ്ച പുല്ലുപോലും പുകപോലും ഉയരുന്ന മുടിയുമാണ്.

സ്ഥൂലശീര്ഷാഃ സിതാഭാശ്ച ഹ്രസ്വകാശ്ച പ്രവാഹുകാഃ। താമ്രാസ്യാ ലമ്ബജിഹ്വൌഷ്ഠാ ലമ്ബഭൂസ്ഥൂലനാസികാഃ ।। ൯.

വലിയ തലയും വെളുത്ത നിറവും, ചെറുതായ ശരീരവും നീണ്ട കൈകളും, താമ്രവർണ്ണമുള്ള വായും, തൂങ്ങുന്ന നാവും ചുണ്ടും, തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന കവിളുകളും കട്ടിയുള്ള മൂക്കും.

നീലാങ്ഗാ ലോഹിതഗ്രീവാ ഗമ്ഭീരാക്ഷാ വിബീഷണാഃ । മഹാഘോരസ്വരാശ്ചൈവ വികടാ ബദ്ധപിണ്ഡികാഃ ।। ൯.

നീലവർണ്ണമുള്ള അവയവങ്ങളും ചുവന്ന കഴുത്തും ആഴമുള്ള കണ്ണുകളും ഭയാനകമായ രൂപവും, അത്യന്തം ഭീകരമായ ശബ്ദവും, വിചിത്രമായ ശരീരവും ചേർന്നവരാണ്, അവരുടെ തുണ്ടുകൾ ചേർന്ന് കെട്ടിയതുപോലാണ്.

സ്ഥൂലാശ്ച തുങ്ഗനാസാശ്ച ശിലാസംഹനനാ ദൃഢാഃ। ദാരുണാഭിജനാഃ ക്രൂരാഃ പ്രായശഃ ക്ലിഷ്ടകര്മിണഃ ।। ൯.

കട്ടിയുള്ള ശരീരവും ഉയർന്ന മൂക്കും, കല്ലുപോലെ ശക്തിയുള്ളവരും, ഭയങ്കര വംശത്തിൽ പിറന്ന ക്രൂരന്മാരും, കൂടുതലും കഠിനമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരുമാണ്.

സകുണ്ഡലാങ്ഗദാപീഡാ മുകുടോഷ്ണീഷധാരിണഃ। വിചിത്ര വസ്ത്രാഭരണാശ്ചിത്രസ്രഗനുലേപനാഃ ।। ൯.

കുണ്ഡലങ്ങളും വലയും മുടിയും മുടിയണിയും ധരിച്ചവരും, വിവിധ വസ്ത്രാഭരണങ്ങളും, വിവിധ പുഷ്പമാലകളും ലേപനങ്ങളും അണിഞ്ഞവരുമാണ്.

അന്നാദാഃ പിശിതാദാശ്ച പുരുഷാദാശ്ച തേ സ്മൃതാഃ। ഇത്യേതദ്രൂപസാധര്മ്യം രാക്ഷസാനാം ബുധൈഃ സ്മൃതമ്। ന സമസ്തബലം ബുദ്ധം യതോ മായാകൃതം ഹി തത് ।। ൯.

അവരെ ഭക്ഷ്യഭോജികൾ, മാംസഭോജികൾ, മനുഷ്യഭോജികൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് രാക്ഷസന്മാരുടെ രൂപവും സ്വഭാവവും ജ്ഞാനികൾ ഓർക്കുന്നത്. എന്നാൽ അവരുടെ മുഴുവൻ ശക്തിയും അറിയപ്പെടുന്നില്ല, കാരണം അതെല്ലാം മായയാൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പുലഹസ്യ മൃഗാഃ പുത്രാഃ സര്വേ വ്യാലാശ്ച ദംഷ്ട്രിണഃ । ഭൂതാഃ പിശാചാഃ സര്പാശ്ച ഭ്രമരാ ഹസ്തിനസ്തഥാ ।। ൯.

പുലഹന്റെ മക്കളൊക്കെയും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പല്ലുള്ള വന്യജീവികളും, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, തേനീച്ചകൾ, ആനകൾ എന്നിവയുമാണ്.

വാനരാഃ കിന്നരാശ്ചൈവ യമകിമ്പുരുഷാസ്തഥാ। യേഽന്യേ ചൈവ പരിക്രാന്താ മായാക്രോധവശാനുഗാഃ ।। ൯.

വാനരന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, യമകിംപുരുഷന്മാർ, മറ്റുള്ളവരും, ഇവർ എല്ലാവരും മായയുടെയും കോപത്തിന്റെയും അധീനരായാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്.

അനപത്യഃ ക്രതുസ്തസ്മിന് സ്മൃതോ വൈവസ്വതേഽന്തരേ। ന തസ്യ പുത്രഃ പൌത്രോ വാ തേജഃ സംക്ഷിപ്യ വാ സ്ഥിതഃ ।। ൯.

വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ ക്രതു അനന്തരവംശം ഇല്ലാത്തവനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. അവന് മകനോ മുമ്മകനോ ഇല്ല, അവന്റെ തേജസ് കുറവായ നിലയിലാണ്.

അത്രേര്വംശം പ്രവക്ഷ്യാമി തൃതീയസ്യ പ്രജാപതേഃ। തസ്യ പത്ന്യശ്ച സുന്ദര്യോ ദശൈവാസന്പതിവ്രതാഃ ।। ൯.

അത്രിയുടെ വംശം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം. മൂന്നാമത്തെ പ്രജാപതിയായ അത്രിക്ക് പത്ത് സുന്ദരികളും ഭർത്താവിനോടു അത്യന്തം ഭക്തിയുള്ളവരുമായ ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഭദ്രാശ്വസ്യ ഘൃതാച്യാം വൈ ദശാപ്സരസി സൂനവഃ। ഭദ്രാ ശൂദ്രാ ച മദ്രാ ച ശലദാ മലദാ തഥാ ।। ൯.

ഭദ്രാശ്വന്‍ ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസില്‍ നിന്ന് പത്ത് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ഭദ്രൻ, ശൂദ്രൻ, മദ്രൻ, ശലദൻ, മലദൻ,

വേലാ ഖലാ ച സപ്തൈതാ യാ ച ഗോചപലാ സ്മൃതാ । തഥാ മാനരസാ ചൈവ രത്നകൃടാ ച താ ദശ ।। ൯.

വേല, ഖല എന്നിവരും, കൂടാതെ ഗോപാല എന്നറിയപ്പെടുന്നവളും, മാനരസയും രത്നകൃതും; ഇവരൊക്കെയും പത്ത് പേരാണ്.

ആത്രേയവംശകൃത്താസാം ഭര്ത്താ നാമ്നാ പ്രഭാകരഃ। ഭദ്രായാം ജനയാമാസ സോമം പുത്രം യശസ്വിനമ് ।। ൯.

അത്രേയവംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഭർത്താവ് പ്രഭാകരൻ, ഭദ്രയിൽ നിന്ന് പ്രശസ്തനായ സോമനെ പുത്രനായി ജനിപ്പിച്ചു.

സ്വര്ഭാനുനാ ഹതേ സൂര്യേ പതമാനോ ദിവോ മഹീമ്। തമോഽഭിഭൂതേ ലോകേഽസ്മിന് പ്രഭാ യേന പ്രവര്ത്തിതാ ।। ൯.

സ്വർഭാനു സൂര്യനെ ആക്രമിച്ച് ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ, ലോകം ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, പ്രകാശം വീണ്ടും ഉണർത്തിയത് അവനാണ്.

സ്വസ്തി തേഽസ്ത്വിതി ചോക്തഃ സ പതന്നിഹ ദിവാകരഃ। ബ്രഹ്മര്ഷേര്വചനാത്തസ്യ ന പപാത ദിവോ മഹീമ് ।। ൯.

സൂര്യൻ വീഴുമ്പോൾ, 'നിനക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്ന് ബ്രഹ്മർഷി പറഞ്ഞു. ആ വാക്കിന്റെ ശക്തിയാൽ സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് വീണില്ല.

അത്രിശ്രേഷ്ഠാനി ഗോത്രാണി യശ്ചകാര മഹാതപാഃ । യജ്ഞേഷ്വത്രിഘനശ്ചൈവ സുരൈര്യശ്ച പ്രവര്ത്തിതഃ ।। ൯.

മഹാതപസ്സുള്ള അത്രി പ്രധാനമായ ഗോത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; യാഗങ്ങളിൽ അത്രിഘനൻ എന്ന പേരിൽ ദേവന്മാർക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു.

സ താസ്വജനയത് പുത്രാനാത്മതുല്യാനനാമകാന്। ദശ താസ്വേവ മഹതാ തപസാ ഭാവിതപ്രഭാ ।। ൯.

അത്രി തന്റെ ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് തനിക്കു തുല്യരായ, തനിക്കു പേരുള്ള പത്ത് പുത്രന്മാരെ മഹത്തായ തപസ്സിലൂടെ ജനിപ്പിച്ചു.

സ്വസ്ത്യാത്രേയാ ഇതി ഖ്യാതാ ഋഷയോ വേദപാരഗാഃ । തേഷാം വിഖ്യാതയശസൌ ബ്രഹ്മിഷ്ഠൌ സുമഹൌജസൌ ।। ൯.

സ്വസ്ത്യാത്രേയന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഋഷിമാർ വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. അവരിൽ രണ്ടുപേർ മഹത്വത്തിൽ പ്രശസ്തരായ, ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചവരും അതിവിശാലശക്തിയുള്ളവരുമായിരുന്നു.

ദത്താത്രേയസ്തസ്യ ജ്യേഷ്ഠോ ദുര്വാസാസ്തസ്യ ചാനുജഃ । യവീയസീ സുതാ തസ്യാ മബലാ ബ്രഹ്മവാദിനീ। അത്രാപ്യുദാഹരന്തീമം ശ്ലോകം പൌരാണികാഃ പുരാ ।। ൯.

അവരിൽ മുതിർന്നവൻ ദത്താത്രേയനും, ഇളയവൻ ദുര്വാസുവും. ഏറ്റവും ഇളയ മകൾ അംബല, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവളായിരുന്നു. ഇവിടെ പുരാണകഥാകാർ ഈ ശ്ലോകം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.