വായുപുരാണമ്

ഏവംവിധം സുതം ദൃഷ്ട്വാ വിശ്വരൂപധരം തഥാ। പിതാ ദൃഷ്ട്വാബ്രവീത്തത്ര കുബേരോഽയമിതി സ്വയമ് ।। ൯.

ഇങ്ങനെ സർവ്വരൂപം ധരിച്ച മകനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ അച്ഛൻ അവിടെ തന്നെ പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ കുബേരനാണ്.'

കുത്സായാം ക്വിതിശബ്ദോഽയം ശരീരം ബേരമുച്യതേ । കുബേരഃ കുശരീരത്വാന്നാമ്നാ തേന ച സോഽങ്കിതഃ ।। ൯.

'കുതി' എന്നത് അപമാനം എന്നർത്ഥവും 'ബേര' ശരീരം എന്നർത്ഥവും ആണ്. ശരീരദോഷം കാരണം അവന് 'കുബേരൻ' എന്ന പേര് ലഭിച്ചു.

യസ്മാദ്വിശ്രവസോഽപത്യം സാദൃശ്യാദ്വിശ്രവാ ഇവ। തസ്മാദ്വൈശ്രവണോ നാമ നാമ്നാ ലോകേ ഭവിഷ്യതി ।। ൯.

വിശ്രവസിന്റെ മകനായതും, അവനെപ്പോലെ തന്നെയായതും കൊണ്ടു, അവൻ ലോകത്ത് 'വൈശ്രവണൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

ഋദ്ധ്യാം കുബേരോഽജനയദ്വിശ്രുതം നലകൂബരമ്। രാവണം കുമ്ഭകര്ണഞ്ച കന്യാം ശൂര്പണഖാന്തഥാ। വിഭീഷണം ചതുര്ഥാംസ്താന്കൈകസ്യജനയേത്സുതാന് ।। ൯.

സമൃദ്ധിയാൽ കുബേരൻ പ്രശസ്തനായ നളകുബേരനെ ജനിപ്പിച്ചു. കൈകസി രാവണനെയും കുംഭകർണ്ണനെയും, മകളായ ശൂർപ്പണഖയെയും, നാലാമനായ വിഭീഷണനെയും പ്രസവിച്ചു.

ശങ്കുകര്ണോ ദശഗ്രീവഃ പിങ്ഗലോ രക്തമൂര്ദ്ധജഃ। ചതുഷ്പാദ്വിംശതിബുജോ മഹാകായോ മഹാ ബലഃ ।। ൯.

പത്ത് തലകളും, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവികളും, മഞ്ഞനിറവും ചുവപ്പുനിറമുള്ള മുടിയും, നാല് കാലുകളും ഇരുപത് കൈകളും, വലിയ ശരീരവും മഹാശക്തിയും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ജാത്യാഞ്ജനനിഭോ ദംഷ്ട്രോ ലോഹിതഗ്രീവ ഏവ ച। രാജസേനോ ജയയുക്തോ രൂപേണ ച ബലേന ച ।। ൯.

ജന്മത്തിൽ കാജലുപോലെയുള്ള കറുത്ത നിറം, പല്ലുകളും ചുവപ്പുനിറമുള്ള കഴുത്തും, രാജശക്തിയും ജയവും, രൂപത്തിലും ബലത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു.

സത്യബുദ്ധിര്ദൃഢതനൂ രാക്ഷസൈരേവ രാവണഃ । നിസര്ഗാദ്ദാരുണഃ ക്രൂരോ രാവണാദ്രാവണസ്തു സഃ ।। ൯.

സത്യബുദ്ധിയും ദൃഢമായ ശരീരവും ഉള്ള രാക്ഷസനായ രാവണൻ സ്വഭാവത്തിൽ ക്രൂരനും ഭയാനകനും ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ രാവണൻ എന്ന് വിളിച്ചത്.

ഹിരണ്യകശിപുസ്ത്വാസീത്സ രാജാ പൂര്വജന്മനി। ചതുര്യുഗാനി രാജാത്ര ത്രയോദശ സ രാക്ഷസഃ ।। ൯.

മുന്‍ജന്മത്തിൽ അവൻ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന രാജാവായിരുന്നു. രാക്ഷസനായി നാലു യുഗങ്ങൾ പതിമൂന്നു പ്രാവശ്യം രാജാവായി ഭരിച്ചു.

താഃ പഞ്ചകോട്യോ വര്ഷാണാമാഖ്യാതാഃ സങ്ഖ്യയാ ദ്വിജൈഃ। നിയുതാന്യേകഷഷ്ടിശ്ച സങ്ഖ്യാവിദ്ഭിരുദാഹൃതാ ।। ൯.

അവൻ ഭരിച്ച കാലം അഞ്ചു കോടി വർഷങ്ങൾ എന്ന് ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എണ്ണത്തിൽ അറിവുള്ളവർ അറുപത്തൊന്ന് നിയുത് എന്നും പറയുന്നു.

ഷഷ്ടിശതസഹസ്രാണി വര്ഷാണാന്തു സ രാവണഃ । ദേവതാനാം ഋഷീണാഞ്ച ഘോരം കൃത്വാ പ്രജാഗരമ് ।। ൯.

അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഉണർവ് ഉണ്ടാക്കി.

ത്രേതായുഗേ ചതുര്വിംശേ രാവണസ്തപസഃ ക്ഷയാത്। രാമം ദാശരഥിം പ്രാപ്യ സഗണഃ ക്ഷയമീയിവാന് ।। ൯.

ഇരുപത്തിയൊന്നാം ത്രേതായുഗത്തിൽ, തപസ്സിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, ദശരഥപുത്രനായ രാമനിലൂടെ രാവണനും അവന്റെ കൂട്ടരും നശിച്ചു.

മഹോദയഃ പ്രഹസ്തശ്ച മഹാപാംശുഖരസ്തഥാ। പുഷ്പോത്കടായാഃ പുത്രാസ്തേ കന്യാ കുമ്ഭീനസീ തഥാ ।। ൯.

മഹോദയനും പ്രഹസ്തനും മഹാപാംശുഖരനും, പുഷ്പോത്കടയുടെ മക്കളും, കുംഭീനസി എന്ന പെൺമക്കളും ഇവരാണ്.

ത്രിശിരാ ദൂഷണശ്ചൈവ വിദ്യുജ്ജിഹ്വശ്ച രാക്ഷസഃ। കന്യാ ഹ്യസലികാ ചൈവ വാകായാഃ പ്രസവാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

ത്രിശിരാസ്, ദൂഷണൻ, വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ എന്ന രാക്ഷസന്മാരും, വാകയുടെ മകൾ ആയ അസലികയും ഇവരാണ് അവളുടെ സന്തതികൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ഇത്യേതേ ക്രൂരകര്മാണഃ പൌലസ്ത്യാ രാക്ഷസാ ദശ। ദാരുണാബിജനാഃ സര്വേ ദേവൈരപി ദുരാസദാഃ ।। ൯.

ഇങ്ങനെ, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പൗലസ്ത്യരായ ഈ പത്ത് രാക്ഷസന്മാർ, ഭയങ്കര വംശത്തിൽ പിറന്നവരും ദേവന്മാർക്കും നേരിടാൻ പ്രയാസമുള്ളവരുമാണ്.

സര്വേ ലബ്ധവരാശ്ചൈവ പുത്രപൌത്രസമന്വിതാഃ। യക്ഷാണാഞ്ചൈവ സര്വേഷാം പൌലസ്ത്യാ യേ ച രാക്ഷസാഃ ।। ൯.

അവരൊക്കെയും വരങ്ങൾ ലഭിച്ചവരും, മക്കളും മുമ്മക്കളും കൂടെ ഉള്ളവരുമാണ്. പൗലസ്ത്യരിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും യക്ഷന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആഗസ്ത്യവൈശ്വാമിത്രാണാം ക്രൂരാണാം ബ്രഹ്മരക്ഷസാമ്। വേദാധ്യയനശീലാനാം തപോവ്രതനിഷേവിണാമ് ।। ൯.

അഗസ്ത്യനും വിശ്വാമിത്രനും പറ്റിയ ക്രൂരമായ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാരും, വേദപഠനത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവരും, തപസ്സും വ്രതങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുമാണ് അവരിൽ ചിലർ.

തേഷാമൈഡവിഡോ രാജാ പൌലസ്ത്യഃ സവ്യപിങ്ഗലഃ। ഇതരേ വൈ യജ്ഞമുഖാസ്തേന രക്ഷോഗണാസ്ത്രയഃ ।। ൯.

അവരിൽ ഇടവിഡ എന്ന രാജാവും, പൗലസ്ത്യനായ സവ്യപിംഗലനും, യജ്ഞമുഖൻമാരും ഉൾപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ മൂന്ന് രാക്ഷസഗണങ്ങളാണ് അവിടെ ഉള്ളത്.

യാതു ധാനാ ബ്രഹ്മധാനാ വാര്ത്താശ്ചൈവ ദിവാചരാഃ । നിശാചരഗണാസ്തേഷാം ചത്വാരഃ കവിഭിഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

യാതുധാനന്മാർ, ബ്രഹ്മധാനന്മാർ, വാർത്തന്മാർ, പകലിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ എന്നിവരിൽ നിന്നുള്ള നാല് വിഭാഗം നിശാചരന്മാരെ കവിർ ഓർക്കുന്നു.

പൌലസ്ത്യാ നൈഋതാശ്ചൈവ ആഗത്സ്യാഃ കൌശികാസ്തഥാ। ഇത്യേതാഃ സപ്ത തേഷാം വൈ ജാതയോ രാക്ഷസാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

പൗലസ്ത്യർ, നൈരൃതർ, അഗസ്ത്യവംശജർ, കൗശികർ എന്നിവരടക്കം ഏഴു രാക്ഷസവംശങ്ങൾ ഇവരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

തേഷാം രൂപം പ്രവക്ഷ്യാമി സ്വഭാവേന വ്യവസ്ഥിതമ്। വൃത്താക്ഷാഃ പിങ്ഗലാശ്ചൈവ മഹാകായാ മഹോദരാഃ ।। ൯.

അവരുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് രൂപം ഞാൻ പറയുന്നു: വട്ടാക്ഷികൾ, പിങ്ക് നിറമുള്ളവർ, വലിയ ശരീരവും വലിയ വയറും ഉള്ളവർ.

അഷ്ടദംഷ്ട്രാ ശങ്കുകര്ണാ ഊര്ദ്ധ്വരോമാണ ഏവ ച। ആകര്ണദാരിതാസ്യാശ്ച മുഞ്ജധൂമോര്ദ്ധ്വമൂര്ദ്ധജാഃ ।। ൯.

എട്ട് പല്ലുകളും ശംഖാകൃതിയിലുള്ള ചെവികളും, നേരേ നിൽക്കുന്ന മുടിയും, ചെവിവരെ കീറപ്പെട്ട വായും, മുഞ്ച പുല്ലുപോലും പുകപോലും ഉയരുന്ന മുടിയുമാണ്.

സ്ഥൂലശീര്ഷാഃ സിതാഭാശ്ച ഹ്രസ്വകാശ്ച പ്രവാഹുകാഃ। താമ്രാസ്യാ ലമ്ബജിഹ്വൌഷ്ഠാ ലമ്ബഭൂസ്ഥൂലനാസികാഃ ।। ൯.

വലിയ തലയും വെളുത്ത നിറവും, ചെറുതായ ശരീരവും നീണ്ട കൈകളും, താമ്രവർണ്ണമുള്ള വായും, തൂങ്ങുന്ന നാവും ചുണ്ടും, തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന കവിളുകളും കട്ടിയുള്ള മൂക്കും.

നീലാങ്ഗാ ലോഹിതഗ്രീവാ ഗമ്ഭീരാക്ഷാ വിബീഷണാഃ । മഹാഘോരസ്വരാശ്ചൈവ വികടാ ബദ്ധപിണ്ഡികാഃ ।। ൯.

നീലവർണ്ണമുള്ള അവയവങ്ങളും ചുവന്ന കഴുത്തും ആഴമുള്ള കണ്ണുകളും ഭയാനകമായ രൂപവും, അത്യന്തം ഭീകരമായ ശബ്ദവും, വിചിത്രമായ ശരീരവും ചേർന്നവരാണ്, അവരുടെ തുണ്ടുകൾ ചേർന്ന് കെട്ടിയതുപോലാണ്.

സ്ഥൂലാശ്ച തുങ്ഗനാസാശ്ച ശിലാസംഹനനാ ദൃഢാഃ। ദാരുണാഭിജനാഃ ക്രൂരാഃ പ്രായശഃ ക്ലിഷ്ടകര്മിണഃ ।। ൯.

കട്ടിയുള്ള ശരീരവും ഉയർന്ന മൂക്കും, കല്ലുപോലെ ശക്തിയുള്ളവരും, ഭയങ്കര വംശത്തിൽ പിറന്ന ക്രൂരന്മാരും, കൂടുതലും കഠിനമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരുമാണ്.

സകുണ്ഡലാങ്ഗദാപീഡാ മുകുടോഷ്ണീഷധാരിണഃ। വിചിത്ര വസ്ത്രാഭരണാശ്ചിത്രസ്രഗനുലേപനാഃ ।। ൯.

കുണ്ഡലങ്ങളും വലയും മുടിയും മുടിയണിയും ധരിച്ചവരും, വിവിധ വസ്ത്രാഭരണങ്ങളും, വിവിധ പുഷ്പമാലകളും ലേപനങ്ങളും അണിഞ്ഞവരുമാണ്.

അന്നാദാഃ പിശിതാദാശ്ച പുരുഷാദാശ്ച തേ സ്മൃതാഃ। ഇത്യേതദ്രൂപസാധര്മ്യം രാക്ഷസാനാം ബുധൈഃ സ്മൃതമ്। ന സമസ്തബലം ബുദ്ധം യതോ മായാകൃതം ഹി തത് ।। ൯.

അവരെ ഭക്ഷ്യഭോജികൾ, മാംസഭോജികൾ, മനുഷ്യഭോജികൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് രാക്ഷസന്മാരുടെ രൂപവും സ്വഭാവവും ജ്ഞാനികൾ ഓർക്കുന്നത്. എന്നാൽ അവരുടെ മുഴുവൻ ശക്തിയും അറിയപ്പെടുന്നില്ല, കാരണം അതെല്ലാം മായയാൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പുലഹസ്യ മൃഗാഃ പുത്രാഃ സര്വേ വ്യാലാശ്ച ദംഷ്ട്രിണഃ । ഭൂതാഃ പിശാചാഃ സര്പാശ്ച ഭ്രമരാ ഹസ്തിനസ്തഥാ ।। ൯.

പുലഹന്റെ മക്കളൊക്കെയും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പല്ലുള്ള വന്യജീവികളും, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, തേനീച്ചകൾ, ആനകൾ എന്നിവയുമാണ്.

വാനരാഃ കിന്നരാശ്ചൈവ യമകിമ്പുരുഷാസ്തഥാ। യേഽന്യേ ചൈവ പരിക്രാന്താ മായാക്രോധവശാനുഗാഃ ।। ൯.

വാനരന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, യമകിംപുരുഷന്മാർ, മറ്റുള്ളവരും, ഇവർ എല്ലാവരും മായയുടെയും കോപത്തിന്റെയും അധീനരായാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്.

അനപത്യഃ ക്രതുസ്തസ്മിന് സ്മൃതോ വൈവസ്വതേഽന്തരേ। ന തസ്യ പുത്രഃ പൌത്രോ വാ തേജഃ സംക്ഷിപ്യ വാ സ്ഥിതഃ ।। ൯.

വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ ക്രതു അനന്തരവംശം ഇല്ലാത്തവനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. അവന് മകനോ മുമ്മകനോ ഇല്ല, അവന്റെ തേജസ് കുറവായ നിലയിലാണ്.