വായുപുരാണമ്

ശാണ്ഡില്യാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ ദേവലഃ സുമഹായശാഃ। നിധ്രുവാഃ ശാണ്ഡില്യാ രൈഭ്യാസ്ത്രയഃ പശ്ചാത്തു കശ്യപാഃ ।। ൯.

ശാണ്ഡില്യരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹാപ്രശസ്തനായ ദേവളനും, നിധ്രുവരും, ശാണ്ഡില്യരും, റൈഭ്യരും, പിന്നീട് കശ്യപന്മാരും ഉണ്ടായി.

വരപ്രഭൃതയോ ദേവാ ദേവലസ്യ പ്രജാസ്ത്വിമാഃ। ചതുര്യുഗേ ത്വതിക്രാന്തേ മനോര്ഹ്യേകാദശേ പ്രജാഃ। അഥാവശിഷ്ടേ തസ്മിസ്തു ദ്വാപരേ സമ്പ്രവര്തതേ ।। ൯.

വരനു തുടർന്നുള്ള ദേവന്മാർ ദേവളന്റെ സന്തതിയാണ്; നാലു യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പതിനൊന്നാമത്തെ മനുവിൽ ഈ സന്തതി ശേഷിക്കുന്നു, പിന്നീട് ദ്വാപരയുഗത്തിൽ അവർ തുടരുന്നു.

മാനസസ്യ ചരിഷ്യന്തസ്തസ്യ പുത്രോ ദമഃ കില। മാനസസ്തസ്യ ദായാദസ്തൃണബിന്ദുരിതി ശ്രുതഃ ।। ൯.

മാനസന്റെ കാലത്ത്, അവന്റെ മകനായി ദമൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ വംശാവലിയിൽ തൃണബിന്ദു എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരാൾ അറിയപ്പെടുന്നു.

ത്രേതായുഗമുഖേ രാജാ തൃതീയേ സമ്ബഭൂവ ഹ। തസ്യ കന്യാ ത്വിഡവിഡാ രൂപേണാപ്രതിമാഭവത്। പുലസ്ത്യായ സ രാജര്ഷിസ്താം കന്യാം പ്രത്യപാദയത് ।। ൯.

തൃതീയയുഗമായ ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഒരു രാജാവ് ജനിച്ചു. അവന്റെ മകൾ ത്വിടവിഡാ, സൗന്ദര്യത്തിൽ ഉപമയില്ലാത്തവളായിരുന്നു. ആ രാജർഷി തന്റെ മകളെ പുലസ്ത്യനു നൽകി.

ഋഷിരിഡവിഡായാന്തു വിശ്രവാഃ സമപദ്യത। തസ്യ പത്ന്യശ്ചതസ്രസ്തു പൌലസ്ത്യകുലവര്ദ്ധനാഃ ।। ൯.

ത്വിടവിഡായുടെ ഭർത്താവായി വിശ്രവാഃ ആയി. അവനു നാല് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ പോളസ്ത്യകുലത്തെ വളർത്തി.

ബൃഹസ്പതേര്ബൃഹത്കീര്ത്തിര്ദേവാചാര്യസ്യ കീര്ത്തിതഃ । കന്യാം തസ്യോപയേമേ സ നാമ്നാ വൈ ദേവവര്ണിനീമ് ।। ൯.

ദേവന്മാരുടെ ഗുരുവായ ബൃഹസ്പതി മഹത്വം നേടിയവനാണ്. അവൻ ദേവവർണിനി എന്ന പേരുള്ള ഒരു യുവതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.

പുഷ്പോത്കകടാഞ്ച വാകാഞ്ച സുതേ മാല്യവതഃ സ്ഥിതൌ। കൈകസീം മാലിനഃ കന്യാം താസാന്തു ശ്രൃണുത പ്രജാഃ ।। ൯.

മാല്യവതിന്റെ മക്കളായ പുഷ്പോത്കടനും വാകയും, മാലിനിന്റെ മകളായ കൈകസി ഇവരാണ്. ഇവരുടെ സന്തതികളെ കേൾക്കൂ.

ജ്യേഷ്ഠം വൈശ്രവണം തസ്യ സുഷുവേ ദേവവര്ണിനീ। ദിവ്യേന വിധിനാ യുക്തമാര്ഷേണൈവ ശ്രുതേന ച। രാക്ഷസേന ച രൂപേണ ആസുരേണ ബലേന ച ।। ൯.

ദേവവർണിനി തന്റെ മൂത്ത മകനായി വൈശ്രവണനെ പ്രസവിച്ചു. ദൈവികമായ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനും, വേദാനുസൃതമായും, രാക്ഷസ രൂപവും അസുരശക്തിയും ഉള്ളവനായിരുന്നു.

ത്രിപാദം സുമഹാകായം സ്ഥൂലശീര്ഷം മഹാതനുമ്। അഷ്ടദംഷ്ട്രം ഹരിച്ഛ്മശ്രും ശങ്കുകര്ണം വിലോഹിതമ് ।। ൯.

അവനു മൂന്നു കാലുകളും, വലുതായ ശരീരവും, വലിയ തലയും, എട്ട് പല്ലുകളും, മഞ്ഞക്കേസി, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവിയും, ചുവപ്പുനിറമുള്ള രൂപവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഹ്രസ്വ ബാഹും പ്രബാഹുഞ്ച പിങ്ഗലം സുവിഭീഷണമ്। വൈവര്തജ്ഞാനസമ്പന്നം സമ്ബുദ്ധം ജ്ഞാനസമ്പദാ ।। ൯.

ചെറുതും നീളമുള്ളതുമായ കൈകൾ, മഞ്ഞനിറവും ഭയാനകതയും, രൂപം മാറ്റാനുള്ള അറിവും, ഉണർന്ന ബുദ്ധിയും ജ്ഞാനസമ്പത്തും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഏവംവിധം സുതം ദൃഷ്ട്വാ വിശ്വരൂപധരം തഥാ। പിതാ ദൃഷ്ട്വാബ്രവീത്തത്ര കുബേരോഽയമിതി സ്വയമ് ।। ൯.

ഇങ്ങനെ സർവ്വരൂപം ധരിച്ച മകനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ അച്ഛൻ അവിടെ തന്നെ പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ കുബേരനാണ്.'

കുത്സായാം ക്വിതിശബ്ദോഽയം ശരീരം ബേരമുച്യതേ । കുബേരഃ കുശരീരത്വാന്നാമ്നാ തേന ച സോഽങ്കിതഃ ।। ൯.

'കുതി' എന്നത് അപമാനം എന്നർത്ഥവും 'ബേര' ശരീരം എന്നർത്ഥവും ആണ്. ശരീരദോഷം കാരണം അവന് 'കുബേരൻ' എന്ന പേര് ലഭിച്ചു.

യസ്മാദ്വിശ്രവസോഽപത്യം സാദൃശ്യാദ്വിശ്രവാ ഇവ। തസ്മാദ്വൈശ്രവണോ നാമ നാമ്നാ ലോകേ ഭവിഷ്യതി ।। ൯.

വിശ്രവസിന്റെ മകനായതും, അവനെപ്പോലെ തന്നെയായതും കൊണ്ടു, അവൻ ലോകത്ത് 'വൈശ്രവണൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

ഋദ്ധ്യാം കുബേരോഽജനയദ്വിശ്രുതം നലകൂബരമ്। രാവണം കുമ്ഭകര്ണഞ്ച കന്യാം ശൂര്പണഖാന്തഥാ। വിഭീഷണം ചതുര്ഥാംസ്താന്കൈകസ്യജനയേത്സുതാന് ।। ൯.

സമൃദ്ധിയാൽ കുബേരൻ പ്രശസ്തനായ നളകുബേരനെ ജനിപ്പിച്ചു. കൈകസി രാവണനെയും കുംഭകർണ്ണനെയും, മകളായ ശൂർപ്പണഖയെയും, നാലാമനായ വിഭീഷണനെയും പ്രസവിച്ചു.

ശങ്കുകര്ണോ ദശഗ്രീവഃ പിങ്ഗലോ രക്തമൂര്ദ്ധജഃ। ചതുഷ്പാദ്വിംശതിബുജോ മഹാകായോ മഹാ ബലഃ ।। ൯.

പത്ത് തലകളും, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവികളും, മഞ്ഞനിറവും ചുവപ്പുനിറമുള്ള മുടിയും, നാല് കാലുകളും ഇരുപത് കൈകളും, വലിയ ശരീരവും മഹാശക്തിയും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ജാത്യാഞ്ജനനിഭോ ദംഷ്ട്രോ ലോഹിതഗ്രീവ ഏവ ച। രാജസേനോ ജയയുക്തോ രൂപേണ ച ബലേന ച ।। ൯.

ജന്മത്തിൽ കാജലുപോലെയുള്ള കറുത്ത നിറം, പല്ലുകളും ചുവപ്പുനിറമുള്ള കഴുത്തും, രാജശക്തിയും ജയവും, രൂപത്തിലും ബലത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു.

സത്യബുദ്ധിര്ദൃഢതനൂ രാക്ഷസൈരേവ രാവണഃ । നിസര്ഗാദ്ദാരുണഃ ക്രൂരോ രാവണാദ്രാവണസ്തു സഃ ।। ൯.

സത്യബുദ്ധിയും ദൃഢമായ ശരീരവും ഉള്ള രാക്ഷസനായ രാവണൻ സ്വഭാവത്തിൽ ക്രൂരനും ഭയാനകനും ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ രാവണൻ എന്ന് വിളിച്ചത്.

ഹിരണ്യകശിപുസ്ത്വാസീത്സ രാജാ പൂര്വജന്മനി। ചതുര്യുഗാനി രാജാത്ര ത്രയോദശ സ രാക്ഷസഃ ।। ൯.

മുന്‍ജന്മത്തിൽ അവൻ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന രാജാവായിരുന്നു. രാക്ഷസനായി നാലു യുഗങ്ങൾ പതിമൂന്നു പ്രാവശ്യം രാജാവായി ഭരിച്ചു.

താഃ പഞ്ചകോട്യോ വര്ഷാണാമാഖ്യാതാഃ സങ്ഖ്യയാ ദ്വിജൈഃ। നിയുതാന്യേകഷഷ്ടിശ്ച സങ്ഖ്യാവിദ്ഭിരുദാഹൃതാ ।। ൯.

അവൻ ഭരിച്ച കാലം അഞ്ചു കോടി വർഷങ്ങൾ എന്ന് ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എണ്ണത്തിൽ അറിവുള്ളവർ അറുപത്തൊന്ന് നിയുത് എന്നും പറയുന്നു.

ഷഷ്ടിശതസഹസ്രാണി വര്ഷാണാന്തു സ രാവണഃ । ദേവതാനാം ഋഷീണാഞ്ച ഘോരം കൃത്വാ പ്രജാഗരമ് ।। ൯.

അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഉണർവ് ഉണ്ടാക്കി.

ത്രേതായുഗേ ചതുര്വിംശേ രാവണസ്തപസഃ ക്ഷയാത്। രാമം ദാശരഥിം പ്രാപ്യ സഗണഃ ക്ഷയമീയിവാന് ।। ൯.

ഇരുപത്തിയൊന്നാം ത്രേതായുഗത്തിൽ, തപസ്സിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, ദശരഥപുത്രനായ രാമനിലൂടെ രാവണനും അവന്റെ കൂട്ടരും നശിച്ചു.

മഹോദയഃ പ്രഹസ്തശ്ച മഹാപാംശുഖരസ്തഥാ। പുഷ്പോത്കടായാഃ പുത്രാസ്തേ കന്യാ കുമ്ഭീനസീ തഥാ ।। ൯.

മഹോദയനും പ്രഹസ്തനും മഹാപാംശുഖരനും, പുഷ്പോത്കടയുടെ മക്കളും, കുംഭീനസി എന്ന പെൺമക്കളും ഇവരാണ്.

ത്രിശിരാ ദൂഷണശ്ചൈവ വിദ്യുജ്ജിഹ്വശ്ച രാക്ഷസഃ। കന്യാ ഹ്യസലികാ ചൈവ വാകായാഃ പ്രസവാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

ത്രിശിരാസ്, ദൂഷണൻ, വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ എന്ന രാക്ഷസന്മാരും, വാകയുടെ മകൾ ആയ അസലികയും ഇവരാണ് അവളുടെ സന്തതികൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ഇത്യേതേ ക്രൂരകര്മാണഃ പൌലസ്ത്യാ രാക്ഷസാ ദശ। ദാരുണാബിജനാഃ സര്വേ ദേവൈരപി ദുരാസദാഃ ।। ൯.

ഇങ്ങനെ, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പൗലസ്ത്യരായ ഈ പത്ത് രാക്ഷസന്മാർ, ഭയങ്കര വംശത്തിൽ പിറന്നവരും ദേവന്മാർക്കും നേരിടാൻ പ്രയാസമുള്ളവരുമാണ്.

സര്വേ ലബ്ധവരാശ്ചൈവ പുത്രപൌത്രസമന്വിതാഃ। യക്ഷാണാഞ്ചൈവ സര്വേഷാം പൌലസ്ത്യാ യേ ച രാക്ഷസാഃ ।। ൯.

അവരൊക്കെയും വരങ്ങൾ ലഭിച്ചവരും, മക്കളും മുമ്മക്കളും കൂടെ ഉള്ളവരുമാണ്. പൗലസ്ത്യരിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും യക്ഷന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആഗസ്ത്യവൈശ്വാമിത്രാണാം ക്രൂരാണാം ബ്രഹ്മരക്ഷസാമ്। വേദാധ്യയനശീലാനാം തപോവ്രതനിഷേവിണാമ് ।। ൯.

അഗസ്ത്യനും വിശ്വാമിത്രനും പറ്റിയ ക്രൂരമായ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാരും, വേദപഠനത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവരും, തപസ്സും വ്രതങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുമാണ് അവരിൽ ചിലർ.

തേഷാമൈഡവിഡോ രാജാ പൌലസ്ത്യഃ സവ്യപിങ്ഗലഃ। ഇതരേ വൈ യജ്ഞമുഖാസ്തേന രക്ഷോഗണാസ്ത്രയഃ ।। ൯.

അവരിൽ ഇടവിഡ എന്ന രാജാവും, പൗലസ്ത്യനായ സവ്യപിംഗലനും, യജ്ഞമുഖൻമാരും ഉൾപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ മൂന്ന് രാക്ഷസഗണങ്ങളാണ് അവിടെ ഉള്ളത്.

യാതു ധാനാ ബ്രഹ്മധാനാ വാര്ത്താശ്ചൈവ ദിവാചരാഃ । നിശാചരഗണാസ്തേഷാം ചത്വാരഃ കവിഭിഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

യാതുധാനന്മാർ, ബ്രഹ്മധാനന്മാർ, വാർത്തന്മാർ, പകലിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ എന്നിവരിൽ നിന്നുള്ള നാല് വിഭാഗം നിശാചരന്മാരെ കവിർ ഓർക്കുന്നു.

പൌലസ്ത്യാ നൈഋതാശ്ചൈവ ആഗത്സ്യാഃ കൌശികാസ്തഥാ। ഇത്യേതാഃ സപ്ത തേഷാം വൈ ജാതയോ രാക്ഷസാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൯.

പൗലസ്ത്യർ, നൈരൃതർ, അഗസ്ത്യവംശജർ, കൗശികർ എന്നിവരടക്കം ഏഴു രാക്ഷസവംശങ്ങൾ ഇവരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.