വായുപുരാണമ്

മനുഷ്യാണാമധിപതിം ചക്രേ ചൈവ സുതം മനുമ്। തൈരിയം പൃഥിവീ സര്വാ സപ്തദ്വീപാ സപത്തനാ । യഥാപ്രദേശമദ്യാപി ധര്മേണ പരിപാല്യതേ ।। ൯.

മനുഷ്യരുടെ അധിപതിയായി തന്റെ മകൻ മനുവിനെ നിയമിച്ചു; അവരുടെ വഴി, ഏഴു ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും ഉള്ള ഭൂമി ഇന്നും ഓരോ പ്രദേശത്തും ധർമ്മപ്രകാരം ഭരിക്കപ്പെടുന്നു.

സ്വായമ്ഭുവേഽന്തരേ പൂര്വം ബ്രഹ്മണാ തേഽഭിഷേചിതാഃ। നൃപാ ഹ്യേതേഽഭിഷിച്യന്തേ മനവോ യേ ഭവന്തി വൈ ।। ൯.

സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ, ഇവരെ ബ്രഹ്മാവ് അഭിഷേകം ചെയ്തു; മനുക്കളായി വരുന്നവർ രാജാക്കന്മാരായി അഭിഷിക്തരാവുന്നു.

മന്വന്തരേഷ്വതീതേഷു ഗതാ ഹ്യേതേഷു പാര്ഥിവാഃ। ഏവമന്യേഽഭിഷിച്യന്തേ പ്രാപ്തേ മന്വന്തരേ പുനഃ। അതീതാനാഗതാഃ സര്വേ സ്മൃതാ മന്വന്തരേശ്വരാഃ ।। ൯.

മുൻകാല മന്വന്തരങ്ങളിൽ ഇവർ രാജാവായി ഭരിച്ചവർ പോയി; പുതിയ മന്വന്തരം വന്നപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ ഭരണാധികാരികളും മന്വന്തരാധിപതികളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

രാജസൂയേഽഭിഷിക്തശ്ച പൃഥുരേഭിര്നരോത്തമൈഃ। വേദദൃഷ്ടേന വിധിനാ കൃതോ രാജാ പ്രതാപവാന് ।। ൯.

ഈ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ രാജസൂയയാഗത്തിൽ പൃഥുവിനെ വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന വിധിപ്രകാരം ശക്തനായ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.

ഏതാനുത്പാദ്യ പുത്രാംസ്തു പ്രജാസന്താനകാരണാത് । പുനരേവ മഹാഭാഗഃ പ്രജാനാം പതിരീശ്വരഃ ।। ൯.

ജനതയുടെ വംശം നിലനിർത്താൻ ഈ പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, മഹാഭാഗ്യവാൻ വീണ്ടും സകലജനങ്ങളുടെ അധിപതിയായി.

കശ്യപോ ഗോത്രകാമസ്തു ചചാര പരമം തപഃ । പുത്രൌ ഗോത്രകരൌ മഹ്യം ഭവേതാമിത്യചിന്തയത് ।। ൯.

ഗോത്രം ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച് കശ്യപൻ മഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്തു; 'എനിക്ക് ഗോത്രം നിലനിർത്താൻ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ലഭിക്കണമേ' എന്ന് ചിന്തിച്ചു.

തസ്യ പ്രധ്യായമാനസ്യ കശ്യപസ്യ മഹാത്മനഃ। ബ്രഹ്മണോംഽശൌ സുതൌ പശ്ചാത് പ്രാദുര്ഭൂതൌ മഹൌജസൌ ।। ൯.

ആ മഹാത്മാവായ കശ്യപൻ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാഗങ്ങളായ, മഹാശക്തിയുള്ള രണ്ട് പുത്രന്മാർ പിന്നീട് ജനിച്ചു.

വത്സാരശ്ചാസിതശ്ചൈവ താവുഭൌ ബ്രഹ്മവാദിനൌ। വത്സാരാന്നിധ്രുവോ ജജ്ഞേ രൈഭ്യശ്ച സ മഹായശാഃ ।। ൯.

വത്സാരനും അസിതനും, ഇരുവരും ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ; വത്സാരനിൽ നിന്ന് നിധ്രുവനും, റൈഭ്യനിൽ നിന്ന് മഹാപ്രശസ്തനായ റൈഭ്യനും ജനിച്ചു.

രൈഭ്യസ്യ രൈഭ്യാ വിജ്ഞേയാ നിധ്രുവസ്യ നിബോധത। ച്യവനസ്യ സുകന്യായാം സുമേധാഃ സമപദ്യത ।। ൯.

റൈഭ്യനിൽ നിന്ന് റൈഭ്യവംശം അറിയണം; നിധ്രുവനിൽ നിന്ന്, കേൾക്കുക: ച്യവനനും സുകന്യയിലും സുമേധൻ ജനിച്ചു.

നിധ്രുവസ്യ തു യാ പത്നീ മാതാ വൈ കുണ്ഡപായിനാമ്। അസിതസ്യൈകപര്ണായാം ബ്രഹ്മിഷ്ഠഃ സമപദ്യത ।। ൯.

നിധ്രുവന്റെ ഭാര്യയാണ് കുഞ്ഞപായിനുകളുടെ മാതാവ്; അസിതനും ഏകപർണ്ണയും ചേർന്ന് ഉന്നത ബ്രാഹ്മണൻ ജനിച്ചു.

ശാണ്ഡില്യാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ ദേവലഃ സുമഹായശാഃ। നിധ്രുവാഃ ശാണ്ഡില്യാ രൈഭ്യാസ്ത്രയഃ പശ്ചാത്തു കശ്യപാഃ ।। ൯.

ശാണ്ഡില്യരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹാപ്രശസ്തനായ ദേവളനും, നിധ്രുവരും, ശാണ്ഡില്യരും, റൈഭ്യരും, പിന്നീട് കശ്യപന്മാരും ഉണ്ടായി.

വരപ്രഭൃതയോ ദേവാ ദേവലസ്യ പ്രജാസ്ത്വിമാഃ। ചതുര്യുഗേ ത്വതിക്രാന്തേ മനോര്ഹ്യേകാദശേ പ്രജാഃ। അഥാവശിഷ്ടേ തസ്മിസ്തു ദ്വാപരേ സമ്പ്രവര്തതേ ।। ൯.

വരനു തുടർന്നുള്ള ദേവന്മാർ ദേവളന്റെ സന്തതിയാണ്; നാലു യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പതിനൊന്നാമത്തെ മനുവിൽ ഈ സന്തതി ശേഷിക്കുന്നു, പിന്നീട് ദ്വാപരയുഗത്തിൽ അവർ തുടരുന്നു.

മാനസസ്യ ചരിഷ്യന്തസ്തസ്യ പുത്രോ ദമഃ കില। മാനസസ്തസ്യ ദായാദസ്തൃണബിന്ദുരിതി ശ്രുതഃ ।। ൯.

മാനസന്റെ കാലത്ത്, അവന്റെ മകനായി ദമൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ വംശാവലിയിൽ തൃണബിന്ദു എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരാൾ അറിയപ്പെടുന്നു.

ത്രേതായുഗമുഖേ രാജാ തൃതീയേ സമ്ബഭൂവ ഹ। തസ്യ കന്യാ ത്വിഡവിഡാ രൂപേണാപ്രതിമാഭവത്। പുലസ്ത്യായ സ രാജര്ഷിസ്താം കന്യാം പ്രത്യപാദയത് ।। ൯.

തൃതീയയുഗമായ ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഒരു രാജാവ് ജനിച്ചു. അവന്റെ മകൾ ത്വിടവിഡാ, സൗന്ദര്യത്തിൽ ഉപമയില്ലാത്തവളായിരുന്നു. ആ രാജർഷി തന്റെ മകളെ പുലസ്ത്യനു നൽകി.

ഋഷിരിഡവിഡായാന്തു വിശ്രവാഃ സമപദ്യത। തസ്യ പത്ന്യശ്ചതസ്രസ്തു പൌലസ്ത്യകുലവര്ദ്ധനാഃ ।। ൯.

ത്വിടവിഡായുടെ ഭർത്താവായി വിശ്രവാഃ ആയി. അവനു നാല് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ പോളസ്ത്യകുലത്തെ വളർത്തി.

ബൃഹസ്പതേര്ബൃഹത്കീര്ത്തിര്ദേവാചാര്യസ്യ കീര്ത്തിതഃ । കന്യാം തസ്യോപയേമേ സ നാമ്നാ വൈ ദേവവര്ണിനീമ് ।। ൯.

ദേവന്മാരുടെ ഗുരുവായ ബൃഹസ്പതി മഹത്വം നേടിയവനാണ്. അവൻ ദേവവർണിനി എന്ന പേരുള്ള ഒരു യുവതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.

പുഷ്പോത്കകടാഞ്ച വാകാഞ്ച സുതേ മാല്യവതഃ സ്ഥിതൌ। കൈകസീം മാലിനഃ കന്യാം താസാന്തു ശ്രൃണുത പ്രജാഃ ।। ൯.

മാല്യവതിന്റെ മക്കളായ പുഷ്പോത്കടനും വാകയും, മാലിനിന്റെ മകളായ കൈകസി ഇവരാണ്. ഇവരുടെ സന്തതികളെ കേൾക്കൂ.

ജ്യേഷ്ഠം വൈശ്രവണം തസ്യ സുഷുവേ ദേവവര്ണിനീ। ദിവ്യേന വിധിനാ യുക്തമാര്ഷേണൈവ ശ്രുതേന ച। രാക്ഷസേന ച രൂപേണ ആസുരേണ ബലേന ച ।। ൯.

ദേവവർണിനി തന്റെ മൂത്ത മകനായി വൈശ്രവണനെ പ്രസവിച്ചു. ദൈവികമായ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനും, വേദാനുസൃതമായും, രാക്ഷസ രൂപവും അസുരശക്തിയും ഉള്ളവനായിരുന്നു.

ത്രിപാദം സുമഹാകായം സ്ഥൂലശീര്ഷം മഹാതനുമ്। അഷ്ടദംഷ്ട്രം ഹരിച്ഛ്മശ്രും ശങ്കുകര്ണം വിലോഹിതമ് ।। ൯.

അവനു മൂന്നു കാലുകളും, വലുതായ ശരീരവും, വലിയ തലയും, എട്ട് പല്ലുകളും, മഞ്ഞക്കേസി, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവിയും, ചുവപ്പുനിറമുള്ള രൂപവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഹ്രസ്വ ബാഹും പ്രബാഹുഞ്ച പിങ്ഗലം സുവിഭീഷണമ്। വൈവര്തജ്ഞാനസമ്പന്നം സമ്ബുദ്ധം ജ്ഞാനസമ്പദാ ।। ൯.

ചെറുതും നീളമുള്ളതുമായ കൈകൾ, മഞ്ഞനിറവും ഭയാനകതയും, രൂപം മാറ്റാനുള്ള അറിവും, ഉണർന്ന ബുദ്ധിയും ജ്ഞാനസമ്പത്തും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഏവംവിധം സുതം ദൃഷ്ട്വാ വിശ്വരൂപധരം തഥാ। പിതാ ദൃഷ്ട്വാബ്രവീത്തത്ര കുബേരോഽയമിതി സ്വയമ് ।। ൯.

ഇങ്ങനെ സർവ്വരൂപം ധരിച്ച മകനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ അച്ഛൻ അവിടെ തന്നെ പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ കുബേരനാണ്.'

കുത്സായാം ക്വിതിശബ്ദോഽയം ശരീരം ബേരമുച്യതേ । കുബേരഃ കുശരീരത്വാന്നാമ്നാ തേന ച സോഽങ്കിതഃ ।। ൯.

'കുതി' എന്നത് അപമാനം എന്നർത്ഥവും 'ബേര' ശരീരം എന്നർത്ഥവും ആണ്. ശരീരദോഷം കാരണം അവന് 'കുബേരൻ' എന്ന പേര് ലഭിച്ചു.

യസ്മാദ്വിശ്രവസോഽപത്യം സാദൃശ്യാദ്വിശ്രവാ ഇവ। തസ്മാദ്വൈശ്രവണോ നാമ നാമ്നാ ലോകേ ഭവിഷ്യതി ।। ൯.

വിശ്രവസിന്റെ മകനായതും, അവനെപ്പോലെ തന്നെയായതും കൊണ്ടു, അവൻ ലോകത്ത് 'വൈശ്രവണൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

ഋദ്ധ്യാം കുബേരോഽജനയദ്വിശ്രുതം നലകൂബരമ്। രാവണം കുമ്ഭകര്ണഞ്ച കന്യാം ശൂര്പണഖാന്തഥാ। വിഭീഷണം ചതുര്ഥാംസ്താന്കൈകസ്യജനയേത്സുതാന് ।। ൯.

സമൃദ്ധിയാൽ കുബേരൻ പ്രശസ്തനായ നളകുബേരനെ ജനിപ്പിച്ചു. കൈകസി രാവണനെയും കുംഭകർണ്ണനെയും, മകളായ ശൂർപ്പണഖയെയും, നാലാമനായ വിഭീഷണനെയും പ്രസവിച്ചു.

ശങ്കുകര്ണോ ദശഗ്രീവഃ പിങ്ഗലോ രക്തമൂര്ദ്ധജഃ। ചതുഷ്പാദ്വിംശതിബുജോ മഹാകായോ മഹാ ബലഃ ।। ൯.

പത്ത് തലകളും, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവികളും, മഞ്ഞനിറവും ചുവപ്പുനിറമുള്ള മുടിയും, നാല് കാലുകളും ഇരുപത് കൈകളും, വലിയ ശരീരവും മഹാശക്തിയും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ജാത്യാഞ്ജനനിഭോ ദംഷ്ട്രോ ലോഹിതഗ്രീവ ഏവ ച। രാജസേനോ ജയയുക്തോ രൂപേണ ച ബലേന ച ।। ൯.

ജന്മത്തിൽ കാജലുപോലെയുള്ള കറുത്ത നിറം, പല്ലുകളും ചുവപ്പുനിറമുള്ള കഴുത്തും, രാജശക്തിയും ജയവും, രൂപത്തിലും ബലത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു.

സത്യബുദ്ധിര്ദൃഢതനൂ രാക്ഷസൈരേവ രാവണഃ । നിസര്ഗാദ്ദാരുണഃ ക്രൂരോ രാവണാദ്രാവണസ്തു സഃ ।। ൯.

സത്യബുദ്ധിയും ദൃഢമായ ശരീരവും ഉള്ള രാക്ഷസനായ രാവണൻ സ്വഭാവത്തിൽ ക്രൂരനും ഭയാനകനും ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ രാവണൻ എന്ന് വിളിച്ചത്.

ഹിരണ്യകശിപുസ്ത്വാസീത്സ രാജാ പൂര്വജന്മനി। ചതുര്യുഗാനി രാജാത്ര ത്രയോദശ സ രാക്ഷസഃ ।। ൯.

മുന്‍ജന്മത്തിൽ അവൻ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന രാജാവായിരുന്നു. രാക്ഷസനായി നാലു യുഗങ്ങൾ പതിമൂന്നു പ്രാവശ്യം രാജാവായി ഭരിച്ചു.

താഃ പഞ്ചകോട്യോ വര്ഷാണാമാഖ്യാതാഃ സങ്ഖ്യയാ ദ്വിജൈഃ। നിയുതാന്യേകഷഷ്ടിശ്ച സങ്ഖ്യാവിദ്ഭിരുദാഹൃതാ ।। ൯.

അവൻ ഭരിച്ച കാലം അഞ്ചു കോടി വർഷങ്ങൾ എന്ന് ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എണ്ണത്തിൽ അറിവുള്ളവർ അറുപത്തൊന്ന് നിയുത് എന്നും പറയുന്നു.