വായുപുരാണമ്

ബ്രഹ്മഹത്യാ തു യൈശ്ചീര്ണാ ചരണാച്ചരകാഃ സ്മൃതാഃ । വൈശമ്പായനശിഷ്യാസ്തേ ചരകാഃ സമുദാഹൃതാഃ ।। ൬൧.

ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തവരെ, സഞ്ചരിച്ചതിനാൽ, ചരകന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. വൈശമ്പായനന്റെ ശിഷ്യന്മാരാണ് ഇവർ.

ഇത്യേതേ ചരകാഃ പ്രോക്താ വാജിനസ്താന്നിബോധത। യാജ്ഞവല്ക്യസ്യ ശിഷ്യാസ്തേ കണ്വവൈധേയശാലിനഃ ।। ൬൧.

ഇങ്ങനെ ചരകന്മാരെ വിശദീകരിച്ചു; ഇനി വാജിന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. യാജ്ഞവൽക്യന്റെ ശിഷ്യന്മാരായ കണ്വൻ, വൈദേഹൻ, ശാലിനി എന്നിവരാണ് ഇവർ.

മധ്യന്ദിനശ്ച ശാപേയീ വിദിഗ്ധശ്ചാപ്യ ഉദ്ദലഃ। താമ്രായണശ്ച വാത്സ്യശ്ച തഥാ ഗാലവശൈശിരീ। ആടവീ ച തഥാ പര്ണീ വീരണീ സപരായണഃ ।। ൬൧.

മധ്യന്ദിനൻ, ശാപേയൻ, വിദിഗ്ധൻ, ഉദ്ദലൻ, താമ്രായണൻ, വാത്സ്യൻ, ഗാലവൻ, ശൈശിരി, ആടവി, പർണി, വീരണി, പരായണൻ എന്നിവരാണ് ഇവർ.

ഇത്യേതേ വാജിനഃ പ്രോക്താ ദശ പഞ്ച ച സംസ്മൃതാഃ। ശതമേകാധികം കൃത്സ്നം യജുഷാം വൈ വികല്പകാഃ ।। ൬൧.

ഇങ്ങനെ പതിനഞ്ച് വാജിന്മാരെ ഓർക്കുന്നു. മൊത്തം നൂറ്റിയൊന്ന് യജു സംഹിതകൾ ഉണ്ട്.

പുത്രമധ്യാപയാമാസ സുമന്തുമഥ ജൈമിനിഃ। സുമന്തുശ്ചാപി സുത്വാനം പുത്രമധ്യാപയത്പ്രഭുഃ। സുകര്മാണം സുതം സുത്വാ പുത്രമധ്യാപയത്പ്രഭുഃ ।। ൬൧.

പിന്നീട് ജയിമിനി തന്റെ മകനായ സുമന്തുവിനെ പഠിപ്പിച്ചു. സുമന്തുവും തന്റെ മകനെ പഠിപ്പിച്ചു. സുകർമാവും തന്റെ മകനെ പഠിപ്പിച്ചു.

സ സഹസ്രമധീത്യാശു സുകര്മാപ്യഥ സംഹിതാഃ। പ്രോവാചാഥ സഹസ്രസ്യ സുകര്മാ സൂര്യവര്ചസഃ ।। ൬൧.

സുകർമാവ് വളരെ വേഗത്തിൽ ആയിരം സംഹിതകൾ പഠിച്ചു. പിന്നെ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനായി, ആ ആയിരം സംഹിതകൾ മറ്റുള്ളവർക്കും പഠിപ്പിച്ചു.

അനധ്യായേഷ്വധീയാനാംസ്താഞ്ജഘാന ശതക്രതുഃ। പ്രായോപവേശമകരോത്തതോഽസൌ ശിഷ്യകാരണാത് ।। ൬൧.

നിഷിദ്ധ സമയങ്ങളിൽ പഠിച്ചവരെ ഇന്ദ്രൻ ശിക്ഷിച്ചു. അതിനുശേഷം, ശിഷ്യന്മാരുടെ കാരണത്താൽ സുകർമാവ് ഉപവാസം ആരംഭിച്ചു.

ക്രുദ്ധം ദൃഷ്ട്വാ തതഃ ശക്രോ വരമസ്മൈ ദദൌ പുനഃ। ഭാവിനൌ തേ മഹാവീര്യൌ ശിഷ്യാവനലവര്ചസൌ ।। ൬൧.

അവനെ കോപത്തോടെ കണ്ട ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും ഒരു വരം നൽകി: 'നിന്റെ രണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ വലിയ ശക്തിയും തീപോലുള്ള തേജസ്സും ഉള്ളവരായി ജനിക്കും.'

അധീയാനൌ മഹാപ്രാജ്ഞൌ സഹസ്രം സഹിതാവുഭൌ। ഏതൌ സുരൌ മഹാഭാഗൌ മാ ക്രുധ്യ ദ്വിജസത്തമ ।। ൬൧.

'ഈ രണ്ട് പേർ വലിയ ജ്ഞാനികളും ഒരുമിച്ച് പഠിക്കുന്നവരുമാണ്. അവർ ആയിരം സംഹിതകൾ പഠിക്കും. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഇവർ ദൈവിക അനുഗ്രഹമുള്ളവർ ആകയാൽ ദയവായി കോപിക്കരുത്.'

ഇത്യുക്ത്വാ വാസവഃ ശ്രീമാന്സുകര്മാണം യശസ്വിനമ്। ശാന്തക്രോധം ദ്വിജം ദൃഷ്ട്വാ തത്രൈവാന്തരധീയത ।। ൬൧.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹത്വമുള്ള ഇന്ദ്രൻ, പ്രശസ്തനായ സുകർമാവിനെ ശാന്തനായതും കോപം വിട്ടതും കണ്ടു, അവിടെത്തന്നെ അദൃശ്യനായി.

തസ്യ ശിഷ്യോ ഭവേദ്ധീമാന്പൌഷ്യഞ്ജീ ദ്വിജസത്തമാഃ। ഹിരണ്യനാഭഃ കൌശിക്യൌ ദ്വിതീയോഽഭൂന്നരാധിപഃ ।। ൬൧.

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സുകർമാവിന്റെ ശിഷ്യൻ ധീരനായ പൗഷ്യഞ്ജിയാണ്. രണ്ടാമൻ രാജകുമാരനായ ഹിരണ്യനാഭൻ കൗശിക്യനാണ്.

അധ്യാപയത്തു പൌഷ്യഞ്ജീ സഹസ്രാര്ദ്ധന്തു സംഹിതാഃ। തേനാന്യോദീച്യസാമാന്യാഃ ശിഷ്യാഃ പൌഷ്യഞ്ജിനഃ ശുഭാഃ ।। ൬൧.

പൗഷ്യഞ്ജി ആയിരത്തിൽ പാതി സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു. അതിനാൽ, പൗഷ്യഞ്ജിയുടെ ശിഷ്യന്മാർ ഉത്തരം ഭാഗത്തെ സാമവേദികൾ എന്നറിയപ്പെട്ടു.

ശതാനി പഞ്ച കൌശിക്യഃ സംഹിതാനാഞ്ച വീര്യവാന്। ശിഷ്യാ ഹിരണ്യനാഭസ്യ സ്മൃതാസ്തേ പ്രാച്യസാമഗാഃ ।। ൬൧.

ശക്തനായ കൗശിക്യൻ അഞ്ചു നൂറ് സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു. ഹിരണ്യനാഭന്റെ ശിഷ്യന്മാർ കിഴക്കൻ സാമവേദികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

ലോകാക്ഷീ കുഥുമിശ്ചൈവ കുശീതീ ലാങ്ഗലിസ്തഥാ। പൌഷ്യഞ്ജിശിഷ്യാശ്ചത്വാരസ്തേഷാം ഭേദാന്നിബോധത ।। ൬൧.

ലോകാക്ഷി, കുതുമി, കുശീതീ, ലാംഗലി—ഈ നാലുപേരും പൗഷ്യഞ്ജിയുടെ ശിഷ്യന്മാരാണ്. അവരുടെ ശാഖകൾക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

രാണായനീയഃ സ ഹി തണ്ഡിപുത്രസ്തസ്മാദന്യോ മൂലചാരീ സുവിദ്വാന്। സകതിപുത്രഃ സഹസാത്യപുത്ര ഏതാന് ഭേദാന് വിത്ത ലോകാക്ഷിണസ്തു ।। ൬൧.

തണ്ടിയുടെ മകനായ രാണായനീയനും, മറ്റൊരുവൻ ആയ മൂലചാരിയും, സകതിപുത്രനും സഹസാത്യപുത്രനും—ഇവരാണ് ലോകാക്ഷിയുടെ ശാഖകൾ.

ത്രയസ്തു കുഥുമേഃ പുത്രാ ഔരസോ രസപാസരഃ। ഭാഗവിത്തിശ്ച തേജസ്വീ ത്രിവിധാഃ കൌഥുമാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൬൧.

കുതുമിക്ക് ജന്മം കൊണ്ടുള്ള മൂന്നു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: രസപാസരൻ, ഭാഗവിറ്റി, അത്ഭുതമായ തേജസ്സുള്ളവൻ. ഇവരാണ് കൌതുമരുടെ മൂന്നു ശാഖകൾ.

ശൌരിദ്യുഃ ശ്രൃങ്ഗിപുത്രശ്ചദ്വാവേതൌ ചരിതവ്രതൌ। രാണായനീയഃ സൌമിത്രിഃ സാമവേദവിശാരദൌ ।। ൬൧.

ശൗരിദ്യു, ശ്രൃംഗിപുത്രൻ—ഇരുവരും നല്ല ആചാരമുള്ളവർ, കൂടാതെ രാണായനീയൻ, സുമിത്രയുടെ മകൻ—ഇവരാണ് സാമവേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ.

പ്രോവാച സംഹിതാസ്തിസ്രഃ ശ്രൃങ്ഗിപുത്രോ മഹാതപാഃ। ചൈലഃ പ്രാചീനയോഗശ്ച സുരാലശ്ച ദ്വിജോത്തമാഃ ।। ൬൧.

മഹാതപസ്വിയായ ശ്രൃംഗിപുത്രൻ മൂന്നു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു: കൈല, പ്രാചീനയോഗ, സുരാല. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇവരാണ്.

പ്രോവാച സംഹിതാഃ ഷട്തു പാരാശര്യസ്തു കൌഥുമഃ। ആസുരായണവൈശാഖ്യൌ വേദവൃദ്ധപരായണൌ ।। ൬൧.

കൌതുമനായ പാർാശര്യൻ ആറു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു: ആസുരായണനും വൈശാഖ്യനും, ഇരുവരും വേദത്തിൽ സ്ഥിരമായവർ.

പ്രാചീനയോഗപുത്രശ്ച ബുദ്ധിമാംശ്ച പതഞ്ജലിഃ। കൌഥുമസ്യ തു ഭേദാസ്തേ പാരാശര്യസ്യ ഷട് സ്മൃതാഃ। ലാങ്ഗലിഃ ശാലിഹോത്രശ്ച ഷട് ഷട് പ്രോവാച സംഹിതാഃ ।। ൬൧.

പ്രാചീനയോഗപുത്രനും ബുദ്ധിശാലിയായ പതഞ്ജലിയും—ഇവരാണ് കൌതുമരുടെ ശാഖകൾ. പാർാശര്യന്റെ ആറു ശാഖകളും പ്രശസ്തമാണ്. ലാംഗലിയും ശാലിഹോത്രനും ഓരോരുത്തരും ആറു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു.

ഭാലുകിഃ കാമഹാനിശ്ച ജൈമിനിര്ലോമഗായിനഃ। കണ്ഡശ്ച കോലഹശ്ചൈവ ഷഡേതേ ലാങ്ഗലാഃ സ്മൃതാഃ। ഏതേ ലാങ്ഗലിനഃ ശിഷ്യാഃ സംഹിതാ യൈഃ പ്രസാധിതാഃ ।। ൬൧.

ഭാലുകി, കാമഹാനി, ജൈമിനി, ലോമഗായിന, കണ്ഢ, കോലഹ—ഈ ആറുപേരും ലാംഗലർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ലാംഗലിയുടെ ഈ ശിഷ്യന്മാർ സംഹിതകൾ സ്ഥാപിച്ചു.

തതോ ഹിരണ്യനാഭസ്യ കൃതശിഷ്യോ നൃപാത്മജഃ । സോഽകരോച്ച ചതുര്വിംശത്സംഹിതാ ദ്വിപദാം വരഃ । പ്രോവാച ചൈവ ശിഷ്യേഭ്യോ യേഭ്യസ്താംശ്ച നിബോധത ।। ൬൧.

അതിനുശേഷം, ഹിരണ്യനാഭന്റെ മകനും രാജകുമാരനുമായ കൃതൻ ഇരുപത്തിനാലു സംഹിതകൾ രചിച്ചു. മഹാനുഭാവനേ, അവ ശിഷ്യന്മാർക്ക് പഠിപ്പിച്ചു. അവരുടെ പേരുകൾ ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

രാഡശ്ച മഹവീര്യശ്ച പഞ്ചമോ വാഹനസ്തഥാ। താലകഃ പാണ്ഡകശ്ചൈഷ കാലികോ രാജികസ്തഥാ। ഗൌതമശ്ചാജബസ്തശ്ച സോമരാജാപതത്തതഃ ।। ൬൧.

രാഡ, മഹാവീര്യ, അഞ്ചാമൻ, വാഹനം, താലക, പാണ്ഡക, കാലിക, രാജിക, ഗൗതമ, അജബസ്ത, സോമരാജ—ഇവരാണ് അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ.

പൃഷ്ഠഗ്നഃ പരികൃഷ്ടശ്ച ഉലൂഖലക ഏവ ച। യവീയസശ്ച വൈശാലോ അംഗുലീയശ്ച കൌശികഃ ।। ൬൧.

പൃഷ്ഠഗ്നൻ, പരികൃഷ്ടൻ, ഉലൂഖലകൻ, യവീയസൻ, വൈശാലൻ, അംഗുലീയൻ, കൗശികൻ ഇവരാണ്.

സാലിമഞ്ജരിസത്യശ്ച കാപീയഃ കാനികശ്ച യഃ। പരാശരശ്ച ധര്മാത്മാ ഇതി ക്രാന്താസ്തു സാമഗാഃ ।। ൬൧.

സാലിമഞ്ജരിസത്യൻ, കാപീയൻ, കാണികൻ, ധർമ്മശീലനായ പരാശരൻ ഇവരും സാംഗവേദം പഠിച്ചവരായി അറിയപ്പെടുന്നു.

സാമഗാനാന്തു സര്വേഷാം ശ്രേഷ്ഠൌ ദ്വൌ തു പ്രകീര്ത്തിതൌ। പൌഷ്യഞ്ജിശ്ച കൃതിശ്ചൈവ സംഹിതാനാം വികല്പകൌ ।। ൬൧.

എല്ലാ സാംഗവേദികളിലും ഏറ്റവും പ്രധാനമായ രണ്ട് പേരുകൾ ഉണ്ട്: പൗഷ്യഞ്ജി, കൃതി. ഇവരാണ് സംഹിതകൾ ക്രമീകരിച്ചവർ.

അഥര്വാണം ദ്വിധാ കൃത്വാ സുമന്തുരദദദ് ദ്വിജാഃ । കബന്ധായ പുനഃ കൃത്സ്രം സ ച വിദ്യാദ്യഥാക്രമമ് ।। ൬൧.

സുമന്തു അഥർവ്വവേദം രണ്ടായി വിഭജിച്ച് ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകി; പിന്നെ മുഴുവൻ വേദവും ക്രമാനുസൃതമായി കബന്ധനു നൽകി.

കബന്ധസ്തു ദ്വിദാ കൃത്വാ പഥ്യായൈകം പുനര്ദദൌ। ദ്വിതീയം വേദസ്പര്ശായ സ ചതുര്ദ്ധാകരോത് പുനഃ ।। ൬൧.

കബന്ധൻ അതു വീണ്ടും രണ്ടായി വിഭജിച്ച് ഒന്നാം ഭാഗം പഥ്യനു നൽകി; രണ്ടാം ഭാഗം വേദപഠനത്തിനായി നാലായി വിഭജിച്ചു.

മോദോ ബ്രഹ്മബലശ്ചൈവ പിപ്പലാദസ്തഥൈവ ച। ശൌകായനിശ്ച ധര്മജ്ഞശ്ചതുര്ഥസ്തപനഃ സ്മൃതഃ।? വേദസ്പര്ശസ്യ ചത്വാരഃ ശിഷ്യാസ്ത്വേതേ ദൃഢവ്രതാഃ ।। ൬൧.

മോദൻ, ബ്രഹ്മബലൻ, പിപ്പലാദൻ, ധർമ്മജ്ഞനായ ശൗകായനി, നാലാമൻ തപനൻ—വേദസ്പർശന്റെ ഈ നാലു ശിഷ്യന്മാർ ദൃഢവ്രതരാണ്.