വായുപുരാണമ്

ഉഭയോഃ സന്ദ്യയോശ്ചാരം സ്ഥാനാന്യാജീവമേവ ച। ഗൃഹാണി യാനി ഭഗ്നാനി ശൂന്യാന്യല്പജനാനി ച ॥ ൮.

രാവും പകലും തമ്മിലുള്ള സംധികളിൽ, ഇവരുടെ വാസസ്ഥലവും ഉപജീവന മാർഗ്ഗവും തകർന്ന വീടുകളും, ശൂന്യമായതും കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം ഉള്ളതുമായ വീടുകളുമാണ്.

വിധ്വസ്താനി ച യാനി സ്യുരനാചാരോഷിതാനി ച। അസംസ്പൃഷ്ടോപ ലിപ്താനി സംസ്കാരൈര്വര്ജിതാനി ച ॥ ൮.

വിള്ളപ്പെട്ടതും, അശുദ്ധരായവർ താമസിക്കുന്നതുമായ, ആരും സ്പർശിക്കാത്തതോ മലിനമായതോ, ശുദ്ധിക്രമങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുമായ വീടുകളും ഇവർക്കു വാസസ്ഥലങ്ങളാണ്.

രാജമാര്ഗോപരഥ്യാശ്ച നിഷ്കുണ്ഠാശ്ചത്വരാണി ച। ദ്വാരാണ്യഷ്ടാലകാശ്ചൈവ നിര്മമാന്സംക്രമാംസ്തഥാ ॥ ൮.

രാജമാർഗ്ഗങ്ങളിലും ഉപവീഥികളിലും, അശുദ്ധമായ ചത്വരങ്ങളിലും, വാതിലുകളും തറവാടുകളും, ആരുടേതുമല്ലാത്ത കടപ്പാതകളും ഇവർ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

പഥോ നദ്യോഽഥ തീര്ഥാനി ചൈത്യവൃക്ഷാന്മഹാപഥാന് । പിശാചാ വിനിവിഷ്ടാ വൈ സ്ഥാനേഷ്വേതേഷു സര്വശഃ ॥ ൮.

വഴികളിലും നദികളിലും തീർത്ഥങ്ങളിലും, ക്ഷേത്രവൃക്ഷങ്ങളിലും വലിയ പാതകളിലും പിശാചുകൾ എല്ലായിടത്തും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.

അധാര്മികാ ജനാസ്തേ വൈ ആജീവാ വിഹിതാഃ സുരൈഃ। വര്ണാശ്രമാഃ സങ്കരികാഃ കാരുശില്പിജനാസ്തഥാ ॥ ൮.

ധർമ്മം പാലിക്കാത്തവരും, ദേവന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച ഉപജീവനം ചെയ്യുന്നവരും, വർണ്ണസങ്കരന്മാരും, കയ്യൊപ്പുകാരും, ശില്പികളും ഇവരിൽപ്പെടുന്നു.

അമൃതോപമസത്ത്വാനാം ചൌരവിശ്വാസഘാതിനാമ്। ഏതൈരന്യൈശ്ച ബഹുബിരന്യായോപാര്ജ്ജിതൈര്ധനൈഃ । ആരഭന്തേ ക്രിയാ യാസ്തു പിശാചാസ്തത്ര ദേവതാഃ ॥ ൮.

അമൃതംപോലെയുള്ള ജീവശക്തിയുള്ളവരും, കള്ളന്മാരും വിശ്വാസദ്രോഹികളും, അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനമുള്ളവരും, ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തികൾ നടക്കുന്നിടത്ത് പിശാചുകളും ദേവതകളും വസിക്കുന്നു.

മധുമാംസൌദനൈര്ദധ്നാ തിലചൂര്ണസുരാസവൈഃ। ധൂപൈര്ഹാരിദ്രകൃശരൈസ്തൈലഭദ്രഗുഡൌദനൈഃ ॥ ൮.

തേനും, മാംസവും, ചോറും, തയിരും, എള്ളുപൊടിയും, മദ്യവും, ധൂപവും, മഞ്ഞള്പൊടിച്ചോരും, എണ്ണയും, ശർക്കരയും, ശർക്കരയിട്ട് പാകം ചെയ്ത ചോറും ഇവർ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കൃഷ്ണാനി ചൈവ വാസാംസി ധൂപാഃ സുമനസസ്തഥാ। ഏവം യുക്താഃ സുബലയസ്തേഷാം വൈ പര്വസന്ധിഷു। പിശാചാനാമനുജ്ഞായ ബ്രഹ്മാ സോഽധിപതിര്ദദൌ ॥ ൮.

കറുത്ത വസ്ത്രങ്ങളും, ധൂപവും, പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, ശക്തരായി, പര്വ്വകാല സംധികളിൽ, ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കു അനുമതി നൽകി, അവൻ അവർക്കു അധിപതിയായി.

സര്വഭൂതപിശാചാനാം ഗിരിശം ശൂലപാണിനമ് । ദൃഷ്ട്വാ ത്വജനയന്പുത്രാന്വ്യാഘ്രാന്സിംഹാംശ്ച ഭാമിനീ ॥ ൮.

എല്ലാ ജീവികളും പിശാചുകളും കാണുമ്പോൾ, ശൂലധാരിയായ ഗിരീശനെ കണ്ടു, അവൻ മക്കളായി കടുവകളും സിംഹങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു, സുന്ദരിയേ.

ദ്വിപിനശ്ച സുതാസ്തസ്യാ വ്യാലേയാശ്ചാമിഷാശിനഃ। ഋഷയശ്ചാപി കാര്ത്സ്ന്യേന പ്രജാസര്ഗം നിബോധത। തസ്യാ ദുഹിതരഃ പഞ്ച താസാം നാമാനി മേ ശ്രൃണു ॥ ൮.

അവനു പുലികളും, മാംസം തിന്നുന്ന പാമ്പുകളും മക്കളായി. മഹർഷിമാരേ, സൃഷ്ടിയുടെ സമഗ്രത മനസ്സിലാക്കൂ. അവന്റെ അഞ്ചു പുത്രിമാരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ.

മീനാ മാതാ തഥാ വൃത്താ പരിവൃത്താ തഥൈവ ച। അനുവൃത്താ തു വിജ്ഞേയാ താസാം വൈ ശ്രൃണുത പ്രജാഃ ॥ ൮.

മീന, മാത, വൃത്ത, പരിവൃത്ത, അനുവൃത്ത എന്നിങ്ങനെയാണ് അവന്റെ പുത്രിമാർ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവരുടെ സന്തതിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

സഹസ്രദന്താ മകരാഃ പാഠീനാസ്താമരോഹിതാഃ। ഇത്യേവമാദിര്ഹി ഗണോ മൈനോ വിസ്തീര്ണ ഉച്യതേ ॥ ൮.

ആയിരം പല്ലുള്ള മകരങ്ങൾ, പാഠീനങ്ങൾ, താമര, രോഹിതൻമാർ — ഇതാണ് മൈന എന്ന വലിയ കൂട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം.

ഗ്രാഹാശ്ചതുര്വിധാ ജ്ഞേയാസ്തഥാനുജ്യേഷ്ഠകാ അപി। നിഷ്കാംശ്ച ശിശുമാരാംശ്ച മതാ വ്യജനയത്പ്രജാഃ ॥ ൮.

നാലു വിധത്തിലുള്ള മകരങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവയുടെ ഇളയവരും മൂത്തവരും, നിഷ്കന്മാരും ശിശുമാരന്മാരും സന്തതിയെ സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

വൃത്താ കൂര്മവികാരാണി നൈകാനി ജലചാരിണാമ്। തഥാ ശങ്ഖവികാരാണി ജനയാമാസ നൈകശഃ ॥ ൮.

വിവിധ തരം ആമകളും, അനേകം ജലജീവികളും, പലവിധ ശംഖുകളും പല രീതികളിൽ ഉദ്ഭവിച്ചു.

മണ്ഡൂകാനാം വികാരാണി അനുവൃത്താ വ്യജായത। ഐണേയാനാം വികാരാണി ശമ്ബൂകാനാം തഥൈവ ച ॥ ൮.

തുടർച്ചയായി തവളകളുടെ രൂപങ്ങൾ, മീനുകളുടെ രൂപങ്ങൾ, അതുപോലെ തന്നെ ചിപ്പികളുടെ രൂപങ്ങളും ഉണ്ടായി.

തഥാ ശുക്തിവികാരാണി വരാടകകൃതാനി ച। തഥാ ശങ്ഖവികാരാണി പരിവൃത്താ വ്യജായത ॥ ൮.

അത് പോലെ തന്നെ ചിപ്പികളുടെ രൂപങ്ങളും, ഞണ്ടുകളുടെ രൂപങ്ങളും, വീണ്ടും വിവിധ ശംഖുകളുടെ രൂപങ്ങളും പരസ്പരം മാറി ഉദിച്ചു.

കാലകൂടവികാരാണി ജലൌകവിഹിതാനി ച । ഇത്യേഷ ഹി ഋഷേര്വംശഃ പഞ്ചശാഖാഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ ॥ ൮.

വിഷമുള്ള ജീവികൾക്കും, ജലൗകകൾ ഉണ്ടാക്കിയ ജീവികൾക്കും രൂപം ലഭിച്ചു; ഇങ്ങനെ ഈ ഋഷിയുടെ അഞ്ചു ശാഖകളായ വംശം വിശദമായി പറയപ്പെട്ടു.

തിര്യഗം ഹേതുകമാദ്യാദുര്ബഹുലം വംശവിസ്തരമ്। സംസ്വേദജവികാരാണി യഥാ യേഭ്യോ ഭവന്തി ഹ ॥ ൮.

താഴ്ന്ന ജീവികൾ പോലെ തന്നെ, വിയർപ്പിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന ജീവികളുടെ വംശവികാസം പലവിധ കാരണങ്ങളാൽ വ്യാപകമാണ്.

സ്വസ്തിപികശരീരേഭ്യോ ജായന്ത്യുത്പാദകാ ദ്വിജാഃ। മനുഷ്യാഃ സ്വേദമലജാഃ ഉശനാ നാമ ജന്തവഃ। നാനാപിപീലികഗണാഃ കീടകാ ബദ്ധപാദകാഃ ॥ ൮.

പല്ലികളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രണ്ടുതരം ജനനം ഉള്ള ജീവികൾ ഉണ്ടാകുന്നു; മനുഷ്യർ വിയർപ്പിലും മലത്തിലും നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്; ഉശനാ എന്ന പേരിലുള്ള ജീവികളും, പലതരം ഉരുമ്പുകളും, കീടങ്ങളും, കാൽ ചലനമില്ലാത്തവയും ഉണ്ടാകുന്നു.

ശങ്ഖോപലവികാരാണി കീലകാചാരകാണി ച। ഇത്യേവമാദിബഹുലാഃ സ്വേദജാഃ പാര്ഥിവാ ഗണാഃ ॥ ൮.

ശംഖ്, കല്ല്, കുത്തിവയ്പ്പുള്ളവ എന്നിവയുടെ രൂപങ്ങൾ, ഇതുപോലെ അനേകം വിയർപ്പിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന ഭൂമിയിലെ ജീവികൾ ഉണ്ട്.

തഥാ ഘര്മാദിതപ്താഭ്യസ്ത്വദ്ഭ്യോ വൃഷ്ടിഭ്യ ഏവ ച। നൈകാ മൃഗശരീരേഭ്യോ ജായന്തേ ജന്തവസ്ത്വിമേ ॥ ൮.

അത് പോലെ തന്നെ സൂര്യന്റെ ചൂടിലും മറ്റും ചൂടായ വെള്ളത്തിൽ നിന്നും, മഴയിൽ നിന്നും, മൃഗങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പലവിധ ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു.

മീനകാഃ പിപ്പലാ ദംശാസ്തഥാ തിത്തിരപുത്രികാഃ। നീലചിത്രാശ്ച ജായന്തേ ഹ്യലകാ ബഹുവിസ്തരാഃ ॥ ൮.

മീനുകൾ, പിപ്പലാ എന്ന കീടം, കൊതുകുകൾ, കാടുകോഴിയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ, നീലയും നിറമുള്ളതും ആയ അനേകം ജീവികളും അങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു.

ജലജാഃ സ്വേദജാശ്ചൈവ ജായന്തേ ജന്തവസ്ത്വിമേ। കാശാതോ യഞ്ജകാഃ കീടനലദാ ബഹുപാദകാഃ ॥ ൮.

ജലത്തിൽ ജനിക്കുന്നവരും, വിയർപ്പിൽ ജനിക്കുന്നവരും ഇവരാണ്; ഇവരിൽ കിഴങ്ങ്, ചെറുകീടുകൾ, നാളികേരത്തിൽ കുഴിയിറങ്ങുന്ന കീടങ്ങൾ, അനേകം കാൽ ഉള്ളവ എന്നിവയും ഉണ്ട്.

സിഹലാ രോമലാശ്ചൈവ പിച്ഛലാഃ പരികീര്ത്തിതാഃ। ഇത്യേമാദിര്ഹി ഗണോ ജലജഃ സ്വേദജഃ സ്മൃതഃ ॥ ൮.

സിഹല, രോമല, പിച്ചല എന്നിങ്ങനെയുള്ളവയും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ഇങ്ങനെ ജലത്തിൽ ജനിക്കുന്നവരും വിയർപ്പിൽ ജനിക്കുന്നവരും ഉള്ള ഈ കൂട്ടം ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

സര്പിര്ഭ്യോ മാഷമുദ്ഗാനാം ജായന്തേ ക്രമശസ്തഥാ। ജമ്ബുബില്വാമ്രപൂഗേഭ്യഃ ഫലേഭ്യശ്ചൈവ ജന്തവഃ ॥ ൮.

നെയ്യിൽ നിന്നും, ഉഴുന്നിലും പയർ എന്നിവയിൽ നിന്നും, ജാമ്പു, ബേൽ, മാവു തുടങ്ങിയ ഫലങ്ങളിൽ നിന്നും ജീവികൾ തുടർച്ചയായി ജനിക്കുന്നു.

മുദ്ഗേഭ്യഃ പനസേഭ്യശ്ച തണ്ഡുലേഭ്യസ്തഥൈവ ച। തഥാ കോടരശുഷ്കേഭ്യോ നിഹിതേഭ്യോ ഭവന്തി ഹി ॥ ൮.

പയറിൽ നിന്നും ചക്കയിൽ നിന്നുമാണ്, അങ്ങനെ തന്നെ അരിയിൽ നിന്നും, ഉണക്കിയ കുഴികളിലും സൂക്ഷിച്ച ധാന്യങ്ങളിലും നിന്നുമാണ് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നത്.

അന്യേഭ്യോഽപി ച ജായന്തേ ന ഹി തേഭ്യശ്ചിരം സദാ। ജന്തവസ്തുരഗാദിഭ്യോ വിഷാദിഭ്യസ്തഥൈവ ച ॥ ൮.

മറ്റു പലതിലും നിന്നും ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവ അവിടെ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കാറില്ല; കുതിരയും മറ്റും പോലുള്ള മൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും, വിഷങ്ങളിൽ നിന്നും ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു.

ബഹൂന്യഹാനി നിഃക്ഷിപ്തേ സമ്ഭവന്തി ച ഗോമയേ। ജായന്തേ കൃമയോ വിപ്രാ കാഷ്ഠേഭ്യശ്ച ഘുണാദയഃ ॥ ൮.

പല ദിവസങ്ങൾ പശുവിന്റെ ചാണകം വച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അനേകം ജീവികൾ ഉണ്ടാകുന്നു; മഹർഷിമാരേ, അതിൽ പുഴുക്കൾ ജനിക്കുന്നു, മരത്തിൽ തുരപ്പൻ തുടങ്ങിയ കീടങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.

ക്രമാദ്‌ദ്രുമാണാം ജായന്തേ വിവിധാ നീലമക്ഷികാഃ। തഥാ ശുഷ്കവികാരേഭ്യഃ പുത്രികാഃ പ്രഭവന്തി ച ॥ ൮.

മരങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവിധതരം നീല ഈച്ചകൾ തുടർച്ചയായി ജനിക്കുന്നു; അതുപോലെ ഉണക്കിയ വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.