വായുപുരാണമ്

സുഖമായുര്ബലം രൂപം ധര്മാര്ഥൌ കാമ ഏവ ച । യുഗേഷ്വേതാനി ഹീയന്തേ ത്രീണി പാദക്രമേണ തു ।। ൫൮.

സുഖം, ആയുസ്സ്, ബലം, സൗന്ദര്യം, ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ആഗ്രഹം ഇവയൊക്കെയും യുഗങ്ങളിൽ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും മൂന്നു ഭാഗം വീതം കുറയുന്നു.

സസന്ധ്യംശേഷു ഹീയന്തേ യുഗാനാം ധര്മസിദ്ധയഃ। ഇത്യേഷ പ്രതിസന്ധിര്വഃ കീര്ത്തിതസ്തു മയാ ദ്വിജാഃ ।। ൫൮.

യുഗങ്ങളുടെ സംധ്യാകാലങ്ങളിൽ ധർമ്മം കുറയുന്നു. ഈ ക്രമം തന്നെയാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് വിശദീകരിച്ചത്, ദ്വിജന്മാരേ.

ചതുര്യുഗാനാം സര്വേഷാമേതേനൈവ പ്രസാധനമ് ൫൮.

നാലു യുഗങ്ങൾക്കും ഇതു തന്നെയാണ് ക്രമം.

ബ്രഹ്മണസ്തദഹഃ പ്രോക്തം രാത്രിശ്ച താവതീ സ്മൃതാ । അത്രാര്ജവം ജഡീഭാവോ ഭൂതാനാമായുഗക്ഷയാത് ।। ൫൮.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം ഇതാണ്, രാത്രിയും അതേ ദൈർഘ്യമാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു. യുഗങ്ങൾ കുറഞ്ഞതുകൊണ്ട് സത്യസന്ധതയും നേരുമനസ്സും ജീവികളിൽ മങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഏതദേവ തു സര്വേഷാം യുഗാനാം ലക്ഷണം സ്മൃതമ്। ഏഷാ ചതുര്യുഗാനാന്തു ഗണനാ ഹ്യേകസപ്തതിഃ। ക്രമേണ പരിവൃത്താ തു മനോരന്തരമുച്യതേ ।। ൫൮.

യുഗങ്ങളുടെ ഈ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് എല്ലായുഗങ്ങൾക്കും ലക്ഷണം. നാലു യുഗങ്ങൾ ചേർന്ന് എഴുപത്തൊന്ന് തവണ ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ അതാണ് ഒരു മന്വന്തരം എന്ന് പറയുന്നത്.

ചതുര്യുഗേ തഥൈകസ്മിന് ഭവതീഹ യഥാശ്രുതമ്। തഥാ ചാന്യേഷു ഭവതി പുനസ്തദ്വൈ യഥാക്രമമ് ।। ൫൮.

ഇവിടെ പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു ചതുര്യുഗത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ മറ്റുള്ളതിലും അതേ ക്രമത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും സംഭവിക്കുന്നു.

സര്ഗേ സര്ഗേ യഥാ ഭേദാ ഉത്പദ്യന്തേ തഥൈവ തു । പഞ്ചവിംശത്പരിമിതാ ന ന്യൂനാ നാധികാസ്തഥാ ।। ൫൮.

ഓരോ സൃഷ്ടിയിലും എങ്ങനെ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുവോ അതുപോലെ ഇവിടെയും. ഇവ ഇരുപത്തഞ്ച് എണ്ണം മാത്രമാണ്, കുറവോ കൂടുതലോ ഇല്ല.

തഥാ കല്പയുഗൈഃ സാര്ദ്ധം ഭവന്തി സമലക്ഷണാഃ। മന്വന്തരാണാം സര്വേഷാമേതദേവ തു ലക്ഷണമ് ।। ൫൮.

അങ്ങനെ തന്നെ കല്പയുഗങ്ങളോടൊപ്പം ഇവക്ക് ഒരേ സ്വഭാവമാണ്. മന്വന്തരങ്ങൾക്കൊക്കെയും ഇതാണ് ലക്ഷണം.

തഥാ യുഗാനാം പരിവര്ത്തനാനി ചിരപ്രവൃത്താനി യുഗസ്വഭവാത് । തഥാ ന സന്തിഷ്ഠതി ജീവലോകഃ ക്ഷയോദയാഭ്യാം പരിവര്ത്തമാനഃ ।। ൫൮.

യുഗങ്ങളുടെ ഈ ചക്രം വളരെക്കാലമായി തുടരുന്നു, യുഗങ്ങളുടെ സ്വഭാവം പ്രകാരം. അതുകൊണ്ട് ജീവികൾക്ക് ഉള്ള ലോകം സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കാറില്ല, ഉയരവും താഴ്ചയും അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഇത്യേതല്ലക്ഷണം പ്രോക്തം യുഗാനാം വൈ സമാസതഃ। അതീതാനാഗതാനാം വൈ സര്വാണ്യേവാന്തരാണി ।। ൫൮.

ഇങ്ങനെ യുഗങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ ഇടവേളകളും ഉൾപ്പെടുത്തി.

അനാഗതേഷു തദ്വച്ച തര്ക്കഃ കാര്യോ വിജാനതാ। മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു അതീതാനാഗതേഷ്വിഹ ।। ൫൮.

അങ്ങനെ തന്നെ വരാനിരിക്കുന്ന യുഗങ്ങളിലും, അറിവുള്ളവർക്ക് ഇതുപോലെ തന്നെ ചിന്തിക്കണം. എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും, കഴിഞ്ഞതിലും വരാനിരിക്കുന്നതിലും ഇതേ രീതിയാണ്.

മന്വന്തരേണ ചൈകേന സര്വാണ്യേവാന്തരാണി വൈ। വ്യാഖ്യാതാനി വിജാനീദ്വം കല്പേ കല്പേന ചൈവ ഹി ।। ൫൮.

ഒരു മന്വന്തരത്തിലൂടെ എല്ലാ ഇടവേളകളും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ കല്പയിലും, എല്ലാ കല്പങ്ങളിലും ഇതു മനസ്സിലാക്കണം.

അസ്യാഭിമാനിനഃ സര്വേ നാമരൂപൈര്ഭവന്ത്യുത। ദേവാ ഹ്യഷ്ടവിധാ യേ ച ഇഹ മന്വന്തരേശ്വരാഃ ।। ൫൮.

ഇതിൽ അഭിമാനമുള്ളവർ എല്ലാവരും നാമരൂപങ്ങളോടെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. എട്ടു വിധത്തിലുള്ള ദേവന്മാരും, ഇവിടെയുള്ള മന്വന്തരങ്ങളുടെ അധിപന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.

ഋഷയോ മനവശ്ചൈവ സര്വേ തുല്യാഃ പ്രയോജനൈഃ। ഏവം വര്ണാശ്രമാണാന്തു പ്രവിഭാഗോ യുഗേ യുഗേ ।। ൫൮.

മഹർഷിമാരും മനുമാരും എല്ലാവരും ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ്. അങ്ങനെ തന്നെ, ഓരോ യുഗത്തിലും വർണ്ണാശ്രമങ്ങളുടെ വിഭജനം നടക്കുന്നു.

യുഗസ്വഭാവാച്ച തഥാ വിധത്തേ വൈ സദാ പ്രഭുഃ । വര്ണാശ്രമവിഭാഗശ്ച യുഗാനി യുഗസിദ്ധയേ ।। ൫൮.

യുഗങ്ങളുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച്, ഭഗവാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും വർണ്ണാശ്രമ വിഭജനം സ്ഥാപിക്കുന്നു, യുഗങ്ങൾ സഫലമാകാൻ.

അനുഷങ്ഗഃ സമാഖ്യാതഃ സൃഷ്ടിസര്ഗന്നിബോധത। വിസ്തരേണാനുപൂര്വ്യാ ച സ്ഥിതിം വക്ഷ്യേ യുഗേഷ്വിഹ ।। ൫൮.

ബന്ധം ഇതുവരെ വിശദീകരിച്ചു. ഇനി സൃഷ്ടിയും സൃഷ്ടിക്രമവും കേൾക്കൂ. ഓരോ യുഗത്തിലും നിലനിൽപ്പിന്റെ ക്രമം ഞാൻ വിശദമായി പറയാം.

യുഗേഷു യാസ്തു ജായന്തേ പ്രജാസ്താ വൈ നിബോധത। ആശുരീ സര്പഗോപക്ഷിപൈശാചീ യക്ഷരാക്ഷസീ। യസ്മിന് യുഗേ ച സമ്ഭൂതിസ്താസാം യാവത്തു ജീവിതമ് ।। ൫൯.

യുഗങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്ന ജീവികളെപ്പറ്റി കേൾക്കൂ: അസുരി, പാമ്പ്, പശുപാലൻ, പിശാചി, യക്ഷൻ, രാക്ഷസി. ഏത് യുഗത്തിൽ ഇവർ ജനിക്കുമോ, ആ യുഗം കഴിയുന്നതുവരെ അവർക്കും ആയുസ്സ് ഉണ്ടാകും.

പിശാചാസുരഗന്ധര്വാ യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ। യുഗമാത്രന്തു ജീവന്തി ഋതേ മൃത്യുവധേന തേ ।। ൫൯.

പിശാചന്മാർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ — ഇവർക്ക് മരണത്താൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവർക്ക് ഒരു യുഗം മാത്രമേ ആയുസ്സ് ഉണ്ടാകൂ.

മാനുഷാണാം പശൂനാഞ്ച പക്ഷിണാം സ്ഥാവരൈഃസഹ। തേഷാമായുഃ പരിക്രാന്തം യുഗധര്മേഷു സര്വശഃ ।। ൫൯.

മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും ചെടികൾക്കും അവരുടെ ആയുസ്സ് മുഴുവനും യുഗത്തിന്റെ ധർമ്മം അനുസരിച്ചാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

അസ്ഥിതിസ്തു കലൌ ദൃഷ്ടാ ഭൂതാനാമായുഷസ്തു വൈ। പരമായുഃ ശതന്ത്വേതന്മനുഷ്യാണാം കലൌ സ്മൃതമ് ।। ൫൯.

കലിയുഗത്തിൽ ജീവികളുടെ ആയുസ്സ് കുറയുന്നതാണ് കാണുന്നത്. ഈ കാലത്ത് മനുഷ്യരുടെ പരമാവധി ആയുസ്സ് നൂറു വർഷം മാത്രമാണെന്ന് പറയുന്നു.

ദേവാസുരപ്രമാണാത്തു സപ്തസപ്താങ്ഗുലം ഹ്രസത്। അഹ്ഗുലാനാം ശതം പൂര്ണമഷ്ടപഞ്ചാശദുത്തരമ് ।। ൫൯.

ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും അളവിനെ അപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യരുടെ അളവ് എൺപത്തൊൻപതു വിരൽവീതി കുറവാണ്; ആകെ നൂറു വിരൽവീതിക്ക് പുറമെ അമ്പത്തിയെട്ട് കൂടി ചേർക്കുന്നു.

ദേവാസുരപ്രമാണന്തദുച്ഛ്രായം കലിജൈഃ സ്മൃതമ്। ചത്വാരശ്ചാപ്യശീതിശ്ച കലിജൈരങ്ഗുലൈഃ സ്മൃതമ് ।। ൫൯.

ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും അളവാണ് കലിയുഗജന്മക്കാർക്ക് ഉയരമായി കണക്കാക്കുന്നത്; കലിയുഗത്തിൽ ജനിച്ചവർക്ക് എൺപത്തിനാലു വിരൽവീതി ഉയരമാണെന്ന് പറയുന്നു.

സ്വേനാങ്ഗുലപ്രമാണേന ഊര്ദ്ധ്വമാപാദമസ്തകമ്। ഇത്യേഷ മാനുഷോത്സേധോ ഹ്രസതീഹ യുഗാന്തികേ ।। ൫൯.

സ്വന്തം വിരൽവീതിയാൽ, കാലിൽ നിന്ന് തലവരെ അളക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ ഉയരമാണിത്. കാലാവസാനത്തിൽ ഈ ഉയരം കുറയുകയാണ്.

സര്വേഷു യുഗകാലേഷു അതീതാനാഗതേഷ്വിഹ। സ്വേനാങ്ഗുലപ്രമാണേന അഷ്ടതാലഃ സ്മൃതോ നരഃ ।। ൫൯.

മുന്പ് കഴിഞ്ഞയുഗങ്ങളിലും വരാനിരിക്കുന്നയുഗങ്ങളിലും, മനുഷ്യന്റെ ഉയരം സ്വന്തം വിരൽവീതിയിൽ എട്ട് താളം എന്നാണ് പറയുന്നത്.

ആപാദതോ മസ്തകന്തു നവതാലോ ഭവേത്തു യഃ। സംഹതാജാനുബാഹുസ്തു സ സുരൈരപി പൂജ്യതേ ।। ൫൯.

ആരെങ്കിലും കാലിൽ നിന്ന് തലവരെ ഒമ്പത് താളം ഉയരമുള്ളവനും, കൈകൾ കാൽമുട്ടിൽ എത്തുന്നവനും ദേവന്മാരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഗവാശ്വഹസ്തിനാഞ്ചൈവ മഹിഷ സ്ഥാവരാത്മനാമ്। ക്രമേണൈതേന യോഗേന ഹ്രാസവൃദ്ധീ യുഗേ യുഗേ ।। ൫൯.

പശു, കുതിര, ആന, മഹിഷി, നിലനിൽക്കുന്നവ എന്നിവയ്ക്കും ഈ അളവുപ്രകാരം ഓരോ യുഗത്തിലും വലിപ്പം കുറയുകയോ കൂടുകയോ ചെയ്യുന്നു.

ഷട്സപ്തത്യങ്ഗുലോത്സേധഃ പശൂനാം കകുദസ്തു വൈ। അങ്ഗുലാഷ്ടശതം പൂര്ണമുത്സേധഃ കരിണാം സ്മൃതഃ ।। ൫൯.

പശുക്കളുടെ കകുദത്തിൽ ഉയരം എഴുപത്താറു വിരൽവീതി ആണ്; ആനയുടെ മുഴുവൻ ഉയരം നൂറു എട്ട് വിരൽവീതി എന്നാണ് പറയുന്നത്.

അങ്ഗുലാനാം സഹസ്രന്തു ചത്വാരിംശാങ്ഗുലം വിനാ । പഞ്ചാശതം ഹയാനാഞ്ച ഉത്സേധഃ ശാഖിനാം സ്മൃതഃ ।। ൫൯.

കുതിരകളുടെ ഉയരം ആയിരം വിരൽവീതി കുറച്ച് നാൽപ്പത്തിനാലു വിരൽവീതി കുറവാണ്; മരങ്ങൾക്കു അമ്പത് വിരൽവീതി ഉയരമാണ്.

മാനുഷസ്യ ശരീരസ്യ സന്നിവേശസ്തു യാദൃശഃ। തല്ലക്ഷണസ്തു ദേവാനാം ദൃശ്യതേ തത്ത്വര്ശനാത് ।। ൫൯.

മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ ഘടന എങ്ങനെയോ അതുപോലെയുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ ദേവന്മാരിലും സത്യജ്ഞാനത്താൽ കാണാം.