വായുപുരാണമ്

വാമനാകൃതയശ്ചൈവ വാചാലാഃ പ്ലുതഗാമിനഃ। പിശാചാനര്കമര്കാസ്തേ വൃക്ഷവാസാദനപ്രിയാഃ ॥ ൮.

കുറുക്കൻ രൂപം, അധികം സംസാരിക്കുന്നവ, ചാടിപ്പറക്കുന്നവ—ഇവയാണ് അനർക്കരും മാർക്കരും. ഇവർ മരങ്ങളിൽ താമസിക്കുകയും ഭക്ഷണം ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഊര്ദ്ധ്വബാഹൂര്ദ്ധ്വരോമാണ ഊര്ദ്ധ്വവൃക്ഷാസ്തഥാലയാഃ। മുഞ്ചന്തി പാംശൂനങ്ഗേഭ്യഃ പിശാചാഃ പാംശവശ്ച തേ ॥ ൮.

കൈകളും രോമവും മരങ്ങളും എല്ലാം മേലോട്ടാണ് വളർന്നിരിക്കുന്നത്; അങ്ങനെ സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന പാംശവ പിശാചുകൾ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പൊടി ചിതറിക്കുന്നു.

ധമനീമതകാഃ ശുഷ്കാഃ ശ്മശ്രുലാശ്ചീരവാസസഃ। ഉപവീരാഃ പിശാചാശ്ച ശ്മശാനായതനാസ്തഥാ ॥ ൮.

ധമനികൾ വ്യക്തമായി കാണുന്നവരും ഉണങ്ങിയവരും താടിയുള്ളവരും ചീര ധരിക്കുന്നവരും; ഈ ഉപവീര പിശാചുകൾ ശ്മശാനങ്ങളിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.

വിഷ്ടബ്ധാക്ഷാ മഹാജിഹ്വാ ലേലിഹാനാ ഹ്യുദൂഖലാഃ। ഹസ്ത്യുഷ്ട്രസ്ഥൂലശിരസോ വിരതാ ബദ്ധപിണ്ഡകാഃ ॥ ൮.

കണ്ണുകൾ ഉറച്ചു നോക്കുന്നവരും വലിയ നാവുള്ളവരും നാവു ചാടുന്നവരും ഉലൂഖല രൂപമുള്ള ശരീരമുള്ളവരും, ആനയോ ഒട്ടകയോ പോലെ വലിയ തലയും ഉള്ളവരും, ഒറ്റപ്പെട്ടവരും കെട്ടിയ കൂമ്പാരങ്ങളുമുള്ളവരും.

പിശാചാഃ സുമ്ഭപാത്രാസ്തേ അദൃഷ്ടാന്നാനി ഭുഞ്ജതേ। സൂക്ഷ്മാസ്തു രോമശാഃ പിങ്ഗാ ദൃഷ്ടാദൃഷ്ടാശ്ചരന്തി വൈ ॥ ൮.

സുംബപാത്ര പിശാചുകൾ കാണാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു; സൂക്ഷ്മരൂപമുള്ളവരും രോമമുള്ളവരും കപ്പിയ നിറമുള്ളവരും, കാണപ്പെടുകയും മറഞ്ഞുനടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അയുക്താശ്ച വിശന്തീഹ നിപുണാസ്തേ പിശാചകാഃ. ആകര്ണ ദാരിതാസ്യാശ്ച ലമ്ബശ്രൂസ്ഥൂലനാസികാഃ ॥ ൮.

ഇവിടെ നിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്ത, നിപുണരായ പിശാചുകൾ കടന്നു വരുന്നു. ഇവരുടെ വായ് ചെവിയോളം പിളർന്നിരിക്കുന്നു, ചുണ്ടുകൾ തൂങ്ങി, മൂക്ക് കട്ടിയുമാണ്.

ഹസ്തപാദാക്രാന്തഗണാ ഹ്രസ്വകാഃ ക്ഷിതിദൃഷ്ടയഃ। ബാലാദാസ്തേ പിശാചാ വൈ സൂതികാഗൃഹസേവിനഃ ॥ ൮.

കൈയും കാലും കൊണ്ട് ചവിട്ടപ്പെട്ട കൂട്ടങ്ങൾ, ചെറുതായും നിലത്തേക്ക് നോക്കുന്നവരുമാണ്. ഇവർ പിശാചുകൾ കുട്ടികളെ പിടിച്ചെടുക്കുകയും, പ്രസവഗൃഹങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പൃഷ്ഠതഃ പാണിപാദാശ്ച ഹ്രസ്വകാ വാതരംഹസഃ। പിശിതാദാഃ പിശാചാസ്തേ സംഗ്രാമേ രുധിരാശിനഃ ॥ ൮.

പിന്നിൽ കൈകളും കാലുകളും ഉള്ള, ചെറുതായും കാറ്റുപോലെ വേഗമുള്ളവരുമാണ്. ഇവർ പിശാചുകൾ മാംസം തിന്നുകയും, യുദ്ധത്തിൽ രക്തം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നഗ്നകാ ഹ്യനികേതാശ്ച ലമ്ബകേശാശ്ച പിണ്ഡകാഃ। പിശാചാഃ സ്കന്ദിനസ്തേ വൈ അന്യാ ഉച്ഛുസനാശിനഃ । ഷോഡശ ജാതയസ്തേഷാം പിശാചാനാം പ്രകീര്ത്തിതാഃ ॥ ൮.

ചിലർ നഗ്നരായും, വാസസ്ഥലം ഇല്ലാതെയും, മുടി തൂങ്ങിയവരായും, കൂറ്റൻ ശരീരമുള്ളവരായും കാണപ്പെടുന്നു. ഇവരെ സ്‌കന്ദിനുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ഹവിസ്സിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ കഴിക്കുന്നു. പിശാചുകൾക്ക് പതിനാറ് ജാതികൾ ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഏവംവിധാന്പിശാചാംസ്തു ദീനാന്ദൃഷ്ട്വാനുകമ്പയാ। തേഭ്യോ ബ്രഹ്മാ വരം പ്രാദാത്കാരുണ്യാദല്പചേതസഃ। അന്തര്ദ്ധാനം പ്രജാസ്തേഷാം കാമരൂപത്വമേവ ച ॥ ൮.

ഇങ്ങനെ ദയനീയമായ രൂപങ്ങളിലുള്ള പിശാചുകളെ കണ്ട്, അവരുടെ കുറവായ ബുദ്ധിക്ക് ദയകAtlantic, ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കു ഒരു വരം നൽകി: ഇഷ്ടാനുസൃതമായി രൂപം മാറാനും അദൃശ്യരാകാനും.

ഉഭയോഃ സന്ദ്യയോശ്ചാരം സ്ഥാനാന്യാജീവമേവ ച। ഗൃഹാണി യാനി ഭഗ്നാനി ശൂന്യാന്യല്പജനാനി ച ॥ ൮.

രാവും പകലും തമ്മിലുള്ള സംധികളിൽ, ഇവരുടെ വാസസ്ഥലവും ഉപജീവന മാർഗ്ഗവും തകർന്ന വീടുകളും, ശൂന്യമായതും കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം ഉള്ളതുമായ വീടുകളുമാണ്.

വിധ്വസ്താനി ച യാനി സ്യുരനാചാരോഷിതാനി ച। അസംസ്പൃഷ്ടോപ ലിപ്താനി സംസ്കാരൈര്വര്ജിതാനി ച ॥ ൮.

വിള്ളപ്പെട്ടതും, അശുദ്ധരായവർ താമസിക്കുന്നതുമായ, ആരും സ്പർശിക്കാത്തതോ മലിനമായതോ, ശുദ്ധിക്രമങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുമായ വീടുകളും ഇവർക്കു വാസസ്ഥലങ്ങളാണ്.

രാജമാര്ഗോപരഥ്യാശ്ച നിഷ്കുണ്ഠാശ്ചത്വരാണി ച। ദ്വാരാണ്യഷ്ടാലകാശ്ചൈവ നിര്മമാന്സംക്രമാംസ്തഥാ ॥ ൮.

രാജമാർഗ്ഗങ്ങളിലും ഉപവീഥികളിലും, അശുദ്ധമായ ചത്വരങ്ങളിലും, വാതിലുകളും തറവാടുകളും, ആരുടേതുമല്ലാത്ത കടപ്പാതകളും ഇവർ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

പഥോ നദ്യോഽഥ തീര്ഥാനി ചൈത്യവൃക്ഷാന്മഹാപഥാന് । പിശാചാ വിനിവിഷ്ടാ വൈ സ്ഥാനേഷ്വേതേഷു സര്വശഃ ॥ ൮.

വഴികളിലും നദികളിലും തീർത്ഥങ്ങളിലും, ക്ഷേത്രവൃക്ഷങ്ങളിലും വലിയ പാതകളിലും പിശാചുകൾ എല്ലായിടത്തും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.

അധാര്മികാ ജനാസ്തേ വൈ ആജീവാ വിഹിതാഃ സുരൈഃ। വര്ണാശ്രമാഃ സങ്കരികാഃ കാരുശില്പിജനാസ്തഥാ ॥ ൮.

ധർമ്മം പാലിക്കാത്തവരും, ദേവന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച ഉപജീവനം ചെയ്യുന്നവരും, വർണ്ണസങ്കരന്മാരും, കയ്യൊപ്പുകാരും, ശില്പികളും ഇവരിൽപ്പെടുന്നു.

അമൃതോപമസത്ത്വാനാം ചൌരവിശ്വാസഘാതിനാമ്। ഏതൈരന്യൈശ്ച ബഹുബിരന്യായോപാര്ജ്ജിതൈര്ധനൈഃ । ആരഭന്തേ ക്രിയാ യാസ്തു പിശാചാസ്തത്ര ദേവതാഃ ॥ ൮.

അമൃതംപോലെയുള്ള ജീവശക്തിയുള്ളവരും, കള്ളന്മാരും വിശ്വാസദ്രോഹികളും, അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനമുള്ളവരും, ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തികൾ നടക്കുന്നിടത്ത് പിശാചുകളും ദേവതകളും വസിക്കുന്നു.

മധുമാംസൌദനൈര്ദധ്നാ തിലചൂര്ണസുരാസവൈഃ। ധൂപൈര്ഹാരിദ്രകൃശരൈസ്തൈലഭദ്രഗുഡൌദനൈഃ ॥ ൮.

തേനും, മാംസവും, ചോറും, തയിരും, എള്ളുപൊടിയും, മദ്യവും, ധൂപവും, മഞ്ഞള്പൊടിച്ചോരും, എണ്ണയും, ശർക്കരയും, ശർക്കരയിട്ട് പാകം ചെയ്ത ചോറും ഇവർ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കൃഷ്ണാനി ചൈവ വാസാംസി ധൂപാഃ സുമനസസ്തഥാ। ഏവം യുക്താഃ സുബലയസ്തേഷാം വൈ പര്വസന്ധിഷു। പിശാചാനാമനുജ്ഞായ ബ്രഹ്മാ സോഽധിപതിര്ദദൌ ॥ ൮.

കറുത്ത വസ്ത്രങ്ങളും, ധൂപവും, പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, ശക്തരായി, പര്വ്വകാല സംധികളിൽ, ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കു അനുമതി നൽകി, അവൻ അവർക്കു അധിപതിയായി.

സര്വഭൂതപിശാചാനാം ഗിരിശം ശൂലപാണിനമ് । ദൃഷ്ട്വാ ത്വജനയന്പുത്രാന്വ്യാഘ്രാന്സിംഹാംശ്ച ഭാമിനീ ॥ ൮.

എല്ലാ ജീവികളും പിശാചുകളും കാണുമ്പോൾ, ശൂലധാരിയായ ഗിരീശനെ കണ്ടു, അവൻ മക്കളായി കടുവകളും സിംഹങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു, സുന്ദരിയേ.

ദ്വിപിനശ്ച സുതാസ്തസ്യാ വ്യാലേയാശ്ചാമിഷാശിനഃ। ഋഷയശ്ചാപി കാര്ത്സ്ന്യേന പ്രജാസര്ഗം നിബോധത। തസ്യാ ദുഹിതരഃ പഞ്ച താസാം നാമാനി മേ ശ്രൃണു ॥ ൮.

അവനു പുലികളും, മാംസം തിന്നുന്ന പാമ്പുകളും മക്കളായി. മഹർഷിമാരേ, സൃഷ്ടിയുടെ സമഗ്രത മനസ്സിലാക്കൂ. അവന്റെ അഞ്ചു പുത്രിമാരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ.

മീനാ മാതാ തഥാ വൃത്താ പരിവൃത്താ തഥൈവ ച। അനുവൃത്താ തു വിജ്ഞേയാ താസാം വൈ ശ്രൃണുത പ്രജാഃ ॥ ൮.

മീന, മാത, വൃത്ത, പരിവൃത്ത, അനുവൃത്ത എന്നിങ്ങനെയാണ് അവന്റെ പുത്രിമാർ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവരുടെ സന്തതിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

സഹസ്രദന്താ മകരാഃ പാഠീനാസ്താമരോഹിതാഃ। ഇത്യേവമാദിര്ഹി ഗണോ മൈനോ വിസ്തീര്ണ ഉച്യതേ ॥ ൮.

ആയിരം പല്ലുള്ള മകരങ്ങൾ, പാഠീനങ്ങൾ, താമര, രോഹിതൻമാർ — ഇതാണ് മൈന എന്ന വലിയ കൂട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം.

ഗ്രാഹാശ്ചതുര്വിധാ ജ്ഞേയാസ്തഥാനുജ്യേഷ്ഠകാ അപി। നിഷ്കാംശ്ച ശിശുമാരാംശ്ച മതാ വ്യജനയത്പ്രജാഃ ॥ ൮.

നാലു വിധത്തിലുള്ള മകരങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവയുടെ ഇളയവരും മൂത്തവരും, നിഷ്കന്മാരും ശിശുമാരന്മാരും സന്തതിയെ സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

വൃത്താ കൂര്മവികാരാണി നൈകാനി ജലചാരിണാമ്। തഥാ ശങ്ഖവികാരാണി ജനയാമാസ നൈകശഃ ॥ ൮.

വിവിധ തരം ആമകളും, അനേകം ജലജീവികളും, പലവിധ ശംഖുകളും പല രീതികളിൽ ഉദ്ഭവിച്ചു.

മണ്ഡൂകാനാം വികാരാണി അനുവൃത്താ വ്യജായത। ഐണേയാനാം വികാരാണി ശമ്ബൂകാനാം തഥൈവ ച ॥ ൮.

തുടർച്ചയായി തവളകളുടെ രൂപങ്ങൾ, മീനുകളുടെ രൂപങ്ങൾ, അതുപോലെ തന്നെ ചിപ്പികളുടെ രൂപങ്ങളും ഉണ്ടായി.

തഥാ ശുക്തിവികാരാണി വരാടകകൃതാനി ച। തഥാ ശങ്ഖവികാരാണി പരിവൃത്താ വ്യജായത ॥ ൮.

അത് പോലെ തന്നെ ചിപ്പികളുടെ രൂപങ്ങളും, ഞണ്ടുകളുടെ രൂപങ്ങളും, വീണ്ടും വിവിധ ശംഖുകളുടെ രൂപങ്ങളും പരസ്പരം മാറി ഉദിച്ചു.

കാലകൂടവികാരാണി ജലൌകവിഹിതാനി ച । ഇത്യേഷ ഹി ഋഷേര്വംശഃ പഞ്ചശാഖാഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ ॥ ൮.

വിഷമുള്ള ജീവികൾക്കും, ജലൗകകൾ ഉണ്ടാക്കിയ ജീവികൾക്കും രൂപം ലഭിച്ചു; ഇങ്ങനെ ഈ ഋഷിയുടെ അഞ്ചു ശാഖകളായ വംശം വിശദമായി പറയപ്പെട്ടു.

തിര്യഗം ഹേതുകമാദ്യാദുര്ബഹുലം വംശവിസ്തരമ്। സംസ്വേദജവികാരാണി യഥാ യേഭ്യോ ഭവന്തി ഹ ॥ ൮.

താഴ്ന്ന ജീവികൾ പോലെ തന്നെ, വിയർപ്പിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന ജീവികളുടെ വംശവികാസം പലവിധ കാരണങ്ങളാൽ വ്യാപകമാണ്.

സ്വസ്തിപികശരീരേഭ്യോ ജായന്ത്യുത്പാദകാ ദ്വിജാഃ। മനുഷ്യാഃ സ്വേദമലജാഃ ഉശനാ നാമ ജന്തവഃ। നാനാപിപീലികഗണാഃ കീടകാ ബദ്ധപാദകാഃ ॥ ൮.

പല്ലികളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രണ്ടുതരം ജനനം ഉള്ള ജീവികൾ ഉണ്ടാകുന്നു; മനുഷ്യർ വിയർപ്പിലും മലത്തിലും നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്; ഉശനാ എന്ന പേരിലുള്ള ജീവികളും, പലതരം ഉരുമ്പുകളും, കീടങ്ങളും, കാൽ ചലനമില്ലാത്തവയും ഉണ്ടാകുന്നു.