വായുപുരാണമ്

ഹിംസാസൂയാനൃതം മായാ വധശ്ചൈവ തപസ്വിനാമ്। ഏതേ സ്വഭാവാസ്തിഷ്യസ്യ സാധയന്തി ച വൈ പ്രജാഃ ।। ൫൮.

ഹിംസ, അസൂയ, കള്ളം, വഞ്ചന, തപസ്വികളെ പോലും കൊല്ലൽ — ഇതൊക്കെയാണ് തിഷ്യയുടെ സ്വഭാവം, ജനങ്ങൾ ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നു.

ഏഷ ധര്മഃ കൃതഃ കൃത്സ്നോ ധര്മശ്ച പരിഹീയതേ। മനസാ കര്മണാ സ്തുത്യാ വാര്ത്താ സിദ്ധ്യതി വാ ന വാ ।। ൫൮.

ഈ പൂർണ്ണമായ ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുന്നു; മനസ്സിലും പ്രവർത്തിയിലും പ്രശംസയിലും ഉപജീവനം സാധിക്കാമോ ഇല്ലയോ എന്നത് അനിശ്ചിതമാണ്.

കലൌ പ്രമാരകോ രോഗഃ സതതം ക്ഷുദ്ഭയാനി വൈ। അനാവൃഷ്ടിഭയം ഘോരം ദര്ശനഞ്ച വിപര്യയമ് ।। ൫൮.

കലിയുഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്ന രോഗം നിലനിൽക്കും, എപ്പോഴും വിശപ്പിനും ഭയങ്ങൾക്കും ഇടയാകും; ഭയങ്കരമായ വരൾച്ചയും വിപരീതത്വത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങളും കാണപ്പെടും.

ന പ്രമാണം സ്മൃതേരസ്തി തിഷ്യേ ലോകേ യുഗേ യുഗേ। ഗര്ഭസ്ഥോ മ്രിയതേ കശ്ചിദ്യൌവനസ്ഥസ്തഥാപരഃ । സ്ഥാവിരേ മധ്യകൌമാരേ മ്രിയന്തേ വൈ കലൌ പ്രജാഃ ।। ൫൮.

തിഷ്യയുഗത്തിലും ഓരോ ലോകയുഗത്തിലും സ്മൃതിക്ക് അധികാരമില്ല; ചിലർ ഗർഭത്തിൽ മരിക്കും, ചിലർ യൗവനത്തിൽ, കലിയിൽ കുട്ടിക്കാലത്തും മധ്യവയസ്സിലും വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും ആളുകൾ മരിക്കും.

അധാര്മികാസ്ത്വനാചാരാസ്തീക്ഷ്ണ കോപാല്പതേജസഃ। അനൃതബ്രുവശ്ച സതതം തിഷ്യേ ജായന്തി വൈ പ്രജാഃ ।। ൫൮.

അധർമ്മികളും ദുഷ്പ്രവർത്തികളും വേഗം കോപം വരുന്നവരും ശക്തിയില്ലാത്തവരും എപ്പോഴും കള്ളം പറയുന്നവരുമായ ജനങ്ങൾ തിഷ്യയിൽ ജനിക്കുന്നു.

ദുരിഷ്ടൈര്ദുരധീതൈശ്ച ദുരാചാരൈര്ദുരാഗമൈഃ। വിപ്രാണാം കര്മദോഷൈസ്തൈഃ പ്രജാനാം ജായതേ ഭയമ് ।। ൫൮.

ദുഷ്ടന്മാരായ, ശരിയായി പഠിക്കാത്ത, ദുഷ്പ്രവർത്തികളുള്ള, തെറ്റായി ദീക്ഷയേറ്റ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ പ്രവൃത്തിദോഷങ്ങൾ മൂലം ജനങ്ങൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകുന്നു.

ഹിംസാ മായാ തഥേര്ഷ്യാ ച ക്രോധോഽസൂയാക്ഷമാനൃതമ്। തിഷ്യേ ഭവന്തി ജന്തൂനാം രാഗോ ലോഭശ്ച സര്വശഃ ।। ൫൮.

ഹിംസ, വഞ്ചന, അസൂയ, കോപം, ഇർഷ്യ, ക്ഷമയില്ലായ്മ, കള്ളം — ഇവയൊക്കെ തിഷ്യയുഗത്തിൽ ജീവികൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടാകും; രാഗവും ലോഭവും എല്ലാതരത്തിലും ഉണ്ടാകും.

സംക്ഷോഭോ ജായതേഽത്യര്ഥം കലിമാസാദ്യ വൈ യുഗമ്। നാധീയന്തേ തദാ വേദാ ന യജന്തേ ദ്വിജാതയഃ। ഉത്സീദന്തി നരാശ്ചൈവ ക്ഷത്രിയാഃ സവിശഃ ക്രമാത് ।। ൫൮.

കലിയുഗം തുടങ്ങുമ്പോൾ വലിയ കലഹം ഉണ്ടാകും; അപ്പോൾ വേദങ്ങൾ പഠിക്കപ്പെടുന്നില്ല, ദ്വിജന്മാർ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നില്ല, മനുഷ്യരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ക്രമേണ നശിക്കുന്നു.

ക്ഷുദ്രാണാമന്ത്യയോനേസ്തു സമ്ബന്ധാ ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ। ഭവന്തീഹ കലൌ തസ്മിന് ശയനാസനഭോജനൈഃ ।। ൫൮.

ആ കലിയുഗത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ചൂതുവംശജന്മാർക്കും തമ്മിൽ കിടപ്പിലും ഇരിപ്പിലും ഭക്ഷണത്തിലും കൂട്ടായ്മകൾ ഉണ്ടാകും.

രാജാനഃ ശൂദ്രഭൂയിഷ്ഠാ പാഷണ്ഡാനാം പ്രവര്തകാഃ। ഭ്രൂണഹത്യാഃ പ്രജാസ്തത്ര പ്രജാ ഏവം പ്രവര്ത്തതേ ।। ൫൮.

അന്നാളിൽ രാജാക്കന്മാർ കൂടുതലും ശൂദ്രവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ളവരായിരിക്കും; അവർ തെറ്റായ മതങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കും. അവരുടെ പ്രജകൾ ഗർഭഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങൾ ചെയ്യും. അങ്ങനെയാകും ആ കാലത്തെ ജനങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റം.

ആയുര്മേധാ ബലം രൂപം കുലഞ്ചൈവ പ്രഹീയതേ। ശൂദ്രാശ്ച ബ്രാഹ്മണാചാരാഃ ശൂദ്രാചാരാശ്ച ബ്രാഹ്മണാഃ ।। ൫൮.

ആയുസ്സും ബുദ്ധിയും ശക്തിയും സൗന്ദര്യവും ഉത്തമവംശവും എല്ലാം കുറഞ്ഞുപോകും. ശൂദ്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുസരിക്കും; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രന്മാരുടെ രീതികൾ പിന്തുടരും.

രാജവൃത്തേ സ്ഥിതാശ്ചൌരാശ്ചൌരവൃത്താശ്ച പാര്ഥിവാഃ। ഭൃത്യാശ്ച നഷ്ടസുഹൃദോ യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ ।। ൫൮.

ചോർത്തികൾ രാജാവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കും; രാജാക്കന്മാർ ചോർത്തികളുടെ പോലെ പെരുമാറും. ദാസന്മാർക്ക് സുഹൃത്തുക്കളെ നഷ്ടപ്പെടും, കാലാവസാനത്തിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും.

അശീലിന്യോഽവ്രതാശ്ചാപി സ്ത്രിയോ മദ്യാമിഷപ്രിയാഃ। മായാമാത്രാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പ്രത്യുപസ്ഥിതേ ।। ൫൮.

സ്ത്രീകൾ ശീലമില്ലാതെയും വ്രതം പാലിക്കാതെയും മദ്യവും മാംസം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതായിരിക്കും. കാലാവസാനത്ത് അവർ വഞ്ചന മാത്രമായിരിക്കും പിന്തുടരുന്നത്.

ശ്വാപദപ്രബലത്വഞ്ച ഗവാഞ്ചൈവാപ്യുപക്ഷയഃ। സാധൂനാം വിനിവൃത്തിശ്ച വിദ്യാത്തസ്മിന് കലൌ യുഗേ ।। ൫൮.

കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ശക്തിയോടെ ഉയരും; പശുക്കൾ കുറയുകയും സത്പുരുഷന്മാർ പിന്മാറുകയും ചെയ്യും. ഈ കാര്യങ്ങൾ കലിയുഗത്തിൽ സംഭവിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

തദാ സൂക്ഷ്മേ മഹോദര്കോ ദുര്ലഭോ ഭോഗിനാം തഥാ। ചതുരാശ്രമശൈഥില്യാദ്ധര്മഃ പ്രവിചലിഷ്യതി ।। ൫൮.

അന്നേരം ഭക്ഷണം വളരെ കുറവും സൂക്ഷ്മവുമാകും; ഭോഗങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമാകും. നാലു ആശ്രമങ്ങൾ ദുർബലമാകുമ്പോൾ ധർമ്മം തളർന്നുപോകും.

തദാ ഹ്യല്പഫലാ ദേവീ ഭവേദ്ഭൂമിര്മഹീയസീ। ശൂദ്രാസ്തപശ്ചരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പ്രത്യുപശ്ഥിതേ ।। ൫൮.

അന്നേരം ഭൂമി വളരെ കുറച്ച് ഫലം മാത്രം നൽകും; ശൂദ്രന്മാർ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടും, കാലാവസാനം അടുത്ത് വരുമ്പോൾ.

തദാ ഹ്യൈകാഹികോ ധര്മോ ദ്വാപരേ യശ്ച മാസികഃ। ത്രേതായാം വത്സരസ്ഥശ്ച ഏകാഹാദതിരിച്യതേ ।। ൫൮.

കലിയുഗത്തിൽ ഒരു ദിവസം മാത്രം വ്രതം പാലിച്ചാൽ അതിന്റെ ഫലം ദ്വാപരത്തിൽ മാസവ്രതത്തിനും ത്രേതായുഗത്തിൽ വർഷവ്രതത്തിനും മേലായിരിക്കും.

അരക്ഷിതാരോ ഹര്ത്താരോ ബലിഭാഗസ്യ പാര്ഥിവാഃ। യുഗാന്തേഷു ഭവിഷ്യന്തി സ്വരക്ഷണപരായണാഃ ।। ൫൮.

രാജാക്കന്മാർ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാതെ പകരം നികുതി പിടിച്ചെടുക്കും; കാലാവസാനത്ത് അവർ സ്വന്തം രക്ഷയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുമാകും.

അക്ഷത്രിയാശ്ച രാജാനോ വിശഃ ശൂദ്രോപജീവിനഃ। ശൂദ്രാഭിവാദിനഃ സര്വേ യുഗാന്തേ ദ്വിജസത്തമാഃ ।। ൫൮.

അന്നേരം രാജാക്കന്മാർ ക്ഷത്രിയരല്ല; ജനങ്ങൾ ശൂദ്രരീതികളിൽ ജീവിക്കും. എല്ലാവരും പരസ്പരം ശൂദ്രരെന്നു വിളിക്കും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.

പതയശ്ച ഭവിഷ്യന്തി ബഹവോഽസ്മിന് കലൌ യുഗേ। ചിത്രവര്ഷീ തദാ ദേവോ യദാ സ്യാത്തു യുഗക്ഷയഃ ।। ൫൮.

ഈ കലിയുഗത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് പല ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരിക്കും; കാലാവസാനത്ത് ദേവൻ വ്യത്യസ്തമായ മഴകൾ നൽകും.

സര്വേ വാണിജകാശ്ചാപി ഭവിഷ്യന്ത്യധമേ യുഗേ। ഭൂയിഷ്ഠം കൂടമാനൈശ്ച പണ്യവിക്രീതതേജനൈഃ ।। ൫൮.

അന്നേരം എല്ലാ വ്യാപാരികളും കപടന്മാരാകും; കൂടുതലും തെറ്റായ അളവുപയോഗിച്ച് വസ്തുക്കൾ വഞ്ചനയോടെ വിൽക്കും.

കുശീലചര്യാ പാഷണ്ഡൈര്വൃഥാരൂപൈഃ സമാവൃതമ്। പുരുഷാല്പം ബഹുസ്ത്രീകം യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ ।। ൫൮.

പാഷണ്ടികൾ വ്യർത്ഥമായ രൂപത്തിൽ കലാരംഗങ്ങളിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ കാണിക്കും; കാലാവസാനത്ത് പുരുഷന്മാർ കുറവായും സ്ത്രീകൾ കൂടുതലായും ഇരിക്കും.

ബഹുയാചനകോ ലോകോ ഭവിഷ്യതി പരസ്പരമ്। ക്രവ്യാദനഃ ക്രൂരവാക്യോ നാര്ജവോ നാനസൂയകഃ ।। ൫൮.

ജനങ്ങൾ പരസ്പരം അധികം യാചിക്കും; അവർ മാംസം ഭക്ഷിക്കുകയും കഠിനമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുകയും സത്യസന്ധതയില്ലാതെയും അപവാദം പറയുകയും ചെയ്യും.

ന കൃതേ പ്രതികര്താ ച ക്ഷീണോ ലോകോ ഭവിഷ്യതി। അശങ്കാ ചൈവ പതിതേ തദ്യുഗാന്തസ്യ ലക്ഷണമ് ।। ൫൮.

നന്മയ്ക്ക് മറുപടി നൽകുന്നവരാരുമില്ല; ലോകം ക്ഷയിച്ചുപോകും. പാപത്തിൽ വീഴുന്നതിനെ ഭയപ്പെടുന്നവരുണ്ടാകില്ല — അതാണ് കാലാവസാനത്തിന്റെ ലക്ഷണം.

നരശൂന്യാ വസുമതീ ശൂന്യാ ചൈവ ഭവിഷ്യതി। മണ്ഡലാനി ഭവന്ത്യത്ര ദേശേഷു നഗരേഷു ച ।। ൫൮.

ഭൂമി മനുഷ്യരില്ലാതെ ശൂന്യമായിരിക്കും; ദേശങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ആളുകളില്ലാതെ ശൂന്യമായിരിക്കും.

അല്പോദകാ ചാല്പഫലാ ഭവിഷ്യതി വസുന്ധരാ। ഗോപ്താരശ്ചാപ്യഗോപ്താരഃ പ്രഭവിഷ്യന്ത്യശാസനാഃ ।। ൫൮.

ഭൂമിയിൽ വെള്ളവും ഫലവും വളരെ കുറവായിരിക്കും; സംരക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചവർ സംരക്ഷിക്കില്ല, നിയമം മാനിക്കാത്തവർ അധികാരത്തിലിരിക്കും.

ഹര്ത്താരഃ പരരത്നാനാം പരദാരപ്രധര്ഷകാഃ। കാമാത്മാനോ ദുരാത്മാനോ ഹ്യധര്മാത് സാഹസപ്രിയാഃ ।। ൫൮.

മറ്റുള്ളവരുടെ രത്നങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവരും, അന്യസ്ത്രികളെ അപമാനിക്കുന്നവരും, കാമത്തിൽ അടിമകളായ ദുഷ്ടന്മാരും, അധർമ്മത്തെയും ക്രൂരതയെയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും ഉണ്ടാകും.

അനഷ്ടചേതനാഃ പുംസോ മുക്തകേശാസ്തു ചൂലികാഃ। ഊനഷോഡശവര്ഷാശ്ച പ്രജായന്തേ യുഗക്ഷയേ ।। ൫൮.

യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, കുട്ടികൾക്ക് മനസ്സിൽ അശാന്തി ഉണ്ടാകും, മുടി അഴിച്ചിട്ട് ചുടിയുമായി, പതിനാറു വയസ്സിന് താഴെ ആയിരിക്കും.

ശുക്ലദന്താ ജിതാക്ഷാശ്ച മുണ്ഡാഃ കാഷായവാസസഃ। ശൂദ്രാ ധര്മഞ്ചരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ ।। ൫൮.

ശുദ്ധമായ പല്ലും, പാശം കളിയിലും പ്രാവീണ്യവും, തലമുടി മുറിച്ചും കശായ വസ്ത്രം ധരിച്ചും, ശൂദ്രർ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളും ഈ യുഗത്തിന്റെ അവസാനം.