വായുപുരാണമ്

കശ്യപമുനിയുടെയും ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു, Hotṛ പുരോഹിതൻമാർക്കായി ഒരുക്കിയിരുന്ന പൊൻസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, ആ ശിശു പ്രസവിക്കപ്പെട്ടതും ഉടൻ സംസാരിച്ചതും അത്ഭുതമായി നടന്നു. മഹാമുനി കശ്യപൻ, വേദങ്ങളിൽ അഞ്ചു കഥകളിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നതുപോലെ, മറ്റ് മുനികൾ കണ്ടു, അതിനനുസരിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് നാമം നൽകുകയും ചെയ്തു. ഹിരണ്യകശിപു എന്ന ദിത്യൻ, ആ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ പ്രശസ്തനായി. അവന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ ഹിരണ്യാക്ഷയും സഹോദരി സിംഹികയും ഉണ്ടായിരുന്നു; സിംഹിക, വിപ്രചിത്തിയെ സ്വീകരിച്ച്, രാഹുവിന്റെ മാതാവായി. ഹിരണ്യകശിപു, ദിത്യൻ, ഒരു ലക്ഷ വർഷം തലകീഴായി നിൽക്കുകയും, കഠിനമായ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു. ബ്രഹ്മാ, ആ തപസിൽ സംതൃപ്തനായി, ദിത്യന്‌ അനശ്വരതയുടെ വരം നൽകി; ബ്രാഹ്മണന്മാരിലും എല്ലാ ജീവികളിലും അവൻ അമരനായി. യോഗശക്തിയാൽ, ദേവന്മാരെ ജയിച്ചു, ദേവതകളിൽ പരമാധികാരവും നേടിയതോടെ, ദാനവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ദേവന്മാർ സമത്വം നേടട്ടെ എന്നും, വായു ദേവന്റെ മഹാശക്തിയും ലഭിക്കട്ടെ എന്നും ഹിരണ്യകശിപു ബ്രഹ്മാവിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ബ്രഹ്മാവ്, അവന്റെ ആഗ്രഹിച്ച വരങ്ങൾ നൽകുകയും, ദിവ്യവസ്തുക്കളും നൽകി, അപ്രത്യക്ഷനായി. ആ ദിത്യൻ, ഹിരണ്യകശിപു, പുരാതന ശ്ലോകങ്ങളിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. ഹിരണ്യകശിപു രാജാവ് എവിടെയാണോ പാർവതിയുള്ളൂ, ആ പ്രദേശത്തെ ദേവതകളും മഹാമുനികളും അവനെ വന്ദിക്കുന്നു. ദിത്യരാജാവായ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ശക്തി അത്രയധികം ആയിരുന്നു. അതിനുശേഷം, വിഷ്ണുവായ നരസിംഹം, ദിത്യന്റെ മരണമായി, ഉട്രകളാൽ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കീറിത്തുറന്നതുകൊണ്ട്, ഉട്രകൾ വിശുദ്ധമെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഹിരണ്യാക്ഷയ്ക്ക് അഞ്ച് വീരസന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: ഉത്കുര, ശകുനി, കലാനാഭ, മഹാനാഭ, ഭൂതസന്താപന; ഇവരൊക്കെ ദേവന്മാർക്കും ഭയാനകമായിരുന്നു. അവരുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രസന്തതിയും, ബദേയ വംശം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അവരുടെ അനുസരണക്കാർ ആയിരക്കണക്കിന്, ലക്ഷക്കണക്കിന്, താരകാമയ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഹിരണ്യകശിപുവിന് നാലു വീരപുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: പ്രഹ്ലാദൻ (മുതിർന്നവൻ), അനുഹ്ലാദൻ, സംഹ്ലാദൻ, ഹ്ലാദൻ. ഹ്ലാദന്റെ പുത്രന്മാർ: ഹ്ലാദനും നിസുന്ദനും; നിസുന്ദന്റെ പുത്രന്മാർ: സുന്ദാ, ഉപസുന്ദാ—ഇവരൊക്കെ വീരന്മാർ. ഹ്ലാദന്റെ മറ്റുപുത്രന്മാർ: ബ്രഹ്മഘ്നൻ, ശക്തനായ മുകൻ; സുന്ദയുടെ പുത്രൻ മരീചൻ, താടകയിൽ ജനിച്ചു. താടകയെ ശക്തനായ രാഘവൻ കൊല്ലുകയും, മുകനെ കിരാതന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ധനുര്‍വിദ്യാധരൻ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. കഠിനമായ തപസ്സും ആചരണവും മൂലം, മണിവർത്തയിൽ വസിക്കുന്ന 3 കോടി ദിത്യർ, ദേവന്മാർക്ക് അജയരായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഇടതുകൈയുള്ള ധനുര്‍വിദ്യാധരൻ അവരെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. അനുഹ്ലാദന്റെ പുത്രൻ: വായു; ശിനിവാളിയും. ഇവരുടെ കൂട്ടം, ഒരു ലക്ഷം, ഹലാഹല എന്നറിയപ്പെടുന്നു. പ്രഹ്ലാദന്റെ പുത്രൻ: വിരോചനൻ; അദ്ദേഹത്തിന് അഞ്ച് പുത്രന്മാർ: ഗവേഷ്തി, കലാനേമി, ജംഭ, ബഷ്കല, ശംഭു (കുഞ്ഞുപുത്രൻ). ഇവർ പ്രഹ്ലാദന്റെ വംശത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവരാണ്. ഇവരുടെ പുത്രന്മാർ: ശുംബ, നിശുംബ, വിശ്വക്ഷേന—ഇവരൊക്കെ ശക്തിയുള്ളവരാണ്. ഗവേഷ്തിയുടെ പുത്രന്മാർ: ശുംബ, നിശുംബ, വിശ്വക്ഷേന. ജംഭയുടെ പുത്രന്മാർ: ശതദുന്ദുഭി, ദക്ഷ, ഖണ്ഡ. ബഷ്കലയുടെ പുത്രന്മാർ: വിരോധ, മനു, വൃക്ഷായു, കുശലിമുഖ. കലാനേമിയുടെ പുത്രന്മാർ: ബ്രഹ്മജിത്, ക്ഷത്രജിത്, ദേവാന്തക, നരാന്തക. ശംഭുവിന്റെ പുത്രന്മാർ: ധനുക, അസിലോമ, നബല, സഗോമുഖ, ഗവക്ഷ, ഗോമാൻ. വിരോചനന്റെ പുത്രൻ: ബലി. ബലി, ശക്തിയിൽ പ്രശസ്തൻ; അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു നൂറ് പുത്രന്മാർ—all kings. അവരിൽ നാലു പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ: സഹസ്രബാഹു (മുതിർന്നവൻ), ബാണൻ (ദ്രാവിഡന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ), കുംബനാഭ, ഗർഡഭക്ഷ, കുശി—ഇവരാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ. ബലിയുടെ രണ്ടു പുത്രിമാർ: ശകുനി, പൂതന; ബലിയുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രസന്തതിയും ആയിരക്കണക്കിന്, ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനിച്ചു. ബലി, ശക്തിയും വീരതയും കൊണ്ട് പ്രശസ്തൻ; ബാണൻ, ചന്ദ്രൻ, മനസ് എന്നിവരിൽ നിന്ന് ലൗഹിത്യ വംശം ഉത്ഭവിച്ചു. ദിതി, തന്റെ പുത്രന്മാരെ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, കശ്യപനെ പ്രസന്നിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കശ്യപൻ, മനസ്സിൽ സംതൃപ്തനായി, ദിതിയെ ആദരിച്ച്, അവളെ ഒരു വരം നൽകാൻ സമ്മതിച്ചു. "നീ എന്നോട് എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ശുദ്ധയായവളേ?" എന്ന് മാരീചൻ ചോദിച്ചു. ഹസ്തങ്ങൾ ചേർത്ത്, ദിതി, തന്റെ ഭർത്താവ് മാരീച കശ്യപനോട് പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, എന്റെ പുത്രന്മാർ, താങ്കളുടെ പുത്രന്മാരായ ആദിത്യന്മാർകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഞാൻ ദീർഘതപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഒരു പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലട്ടെ; ഞാൻ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു, conception നൽകണം." അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹാതേജസ്സുള്ള മാരീച കശ്യപൻ, ദിതിയുടെ ദു:ഖം മനസ്സിലാക്കി, പറഞ്ഞു: "അവിടെ, നിനക്ക് അഭിമാനമുണ്ടാകട്ടെ; ശുദ്ധയായവളേ, നീ ശുദ്ധയായി തുടരുക. നീ യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലുന്ന ഉത്തമപുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ ഒരു നൂറ് വർഷം പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധയായി തുടരുകയാണെങ്കിൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായ പുത്രനെ പ്രസവിക്കും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, പ്രകാശമുള്ള കശ്യപൻ, ദിതിയോടൊപ്പം താമസിച്ചു; അവളെ അളിംഗനം ചെയ്ത്, ദിവ്യമുനി മൂന്നു ലോകത്തേക്കു പോയി. ഭർത്താവ് പോയതോടെ, ദിതി, സന്തോഷത്തോടെ, അനുയോജ്യമായ വനത്തിൽ കഠിനതപസ്സ് ആരംഭിച്ചു. അവൾ തപസ്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ, ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രൻ, ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമൻ, അവളെ ഏറ്റവും മികച്ച രീതിയിൽ സേവിച്ചു. ദിതിക്ക് അഗ്നി, കൂശം, കാടു, പഴം, വേരുകൾ, ആവശ്യമായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഇന്ദ്രൻ നൽകി. മസാജും, ക്ഷീണം ദൂരീകരിക്കുകയും, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും, എല്ലാ സമയത്തും ദിതിയെ സേവിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട ദിതി, ഇന്ദ്രനോട് സംസാരിച്ചു.