മൂന്നാമത്തെ ദ്വാപര മന്വന്തരത്തിൽ സത്യാസുകൾ യജ്ഞത്തിൽ പങ്കെടുത്തുവെന്ന് പറയുന്നു. പിന്നീട് താമസ മന്വന്തരത്തിൽ വീണ്ടും സത്യാ ദേവതകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ സമയത്ത് ഹർഷന്റെ പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; ഇവർ ഹരയന്മാർ എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്, ഇവരും യജ്ഞത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. അതിനുശേഷം ചരിഷ്ണു മന്വന്തരത്തിൽ, ഹരയന്മാർ വൈകുണ്ഠയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. അഞ്ചാമത്തെ മന്വന്തരത്തിൽ ദേവന്മാർ വൈകുണ്ഠന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു; ഇവർ ചരിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. പിന്നീട്, വൈകുണ്ഠ ദേവതകൾ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാരായ സാദ്ധ്യന്മാരിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിന്റെ അവസാനം സാദ്ധ്യന്മാർ ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ സൃഷ്ടി അടുത്തുവന്നു. വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിലെ ആദ്യത്തെ ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, സാദ്ധ്യന്മാർ ഒരു ഭാഗമായി ആദിതിയിൽ നിന്ന്, മരീചിയും കശ്യപനും വഴി, ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഇപ്പോഴത്തെ മന്വന്തരത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാർ ജനിച്ചു. അവർ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ ഉദിച്ചപ്പോൾ, സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു അമരന്മാരായ സാദ്ധ്യന്മാർ ജനിച്ചു; അപ്പോൾ തന്നെ ഒരു ശാപം മൂലം ആദിമ ജയന്മാർ ഉത്ഭവിച്ചു. ആർക്കും വിശ്വാസപൂർവ്വം ദൈവങ്ങളുടെ ഈ ഏഴു ജന്മാവലിയെ (ഏഴു സവിശേഷതകളോടെ) പാരായണം ചെയ്താൽ, അവൻ സന്മാർഗത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റാറില്ലെന്ന് ഭഗവാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ജയന്മാരുടെ ഏഴു രൂപങ്ങൾ, ഓരോന്നും ഏഴു ഗുണങ്ങളോടെ, ഞാൻ ഇന്ന് വിവരണം ചെയ്തു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് കൂടുതൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹം? അപ്പോൾ മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചു: ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും സർപ്പങ്ങളുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും പ്രേതങ്ങളുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും പക്ഷികളുടെയും ഔഷധങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവവും നാശവും വിശദമായി പറയണമേ. ഇങ്ങനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ സുതൻ മഹർഷിമാരോട് പറഞ്ഞു: കശ്യപന്റെ ദിതിയിൽ നിന്ന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ രണ്ടു പുത്രന്മാർ കശ്യപന്റെ അശ്വമേധയാഗദിനത്തിൽ ജനിച്ച ഏറ്റവും പ്രാചീനരായവരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യപുത്രൻ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നതും, മഹാസഭയിൽ ഹോത്രുകർക്ക് ഒരുക്കിയിരുന്ന സ്വർണ്ണാസനത്തിൽ ഇരുന്നതുമൂലം അദ്ദേഹത്തിന് ആ പേര് ലഭിച്ചു. മഹർഷേ, ഈ മഹാദൈത്യനായ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ജനനവും മഹത്വവും വിശദമായി പറയൂ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആവശ്യം. കശ്യപൻ പുരാതനകാലത്ത് പുഷ്കരത്തിൽ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി; അതു മഹർഷിമാരും ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ആലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ആ യാഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, വിധിപ്രകാരം അഞ്ചു സ്വർണ്ണാസനങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു. അവയിൽ മൂന്നു ദർഭയാൽ ശുദ്ധീകരിച്ചതാണ്, ഒന്ന് കൂർച്ചയ്ക്കും, നാലു മുഖ്യപുരോഹിതർക്കും അതിൽ ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഹോത്രുകർക്ക് ഒരുക്കിയിരുന്ന സ്വർണ്ണാസനം ദിവ്യവും ദൈവികവുമായിരുന്നു. ദിതി, ഗർഭിണിയായവൾ, യാഗപത്നിയായി; അവളുടെ ഗർഭം പത്തായിരം വർഷം നീണ്ടു. പിന്നീട്, അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടുതന്നെ, ഹോത്രുകർക്ക് ഒരുക്കിയ സ്വർണ്ണാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, അവിടെയിരുന്ന് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. മഹർഷി കശ്യപനെ, വേദത്തിലെ അഞ്ച് കഥകളിൽപോലെ, മഹർഷിമാർ കണ്ടു; അതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് പേരും നൽകി. ഇങ്ങനെ, ഹിരണ്യകശിപു എന്ന പേര് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രസിദ്ധമായി. അദ്ദേഹത്തിന് സഹോദരനായ ഹിരണ്യാക്ഷനും സഹോദരിയായ സിംഹികയും ഉണ്ടായിരുന്നു; സിംഹിക, വിപ്രചിത്തിയെ വിവാഹം ചെയ്തതോടെ, രാഹുവിന്റെ മാതാവായി. ഹിരണ്യകശിപു, മഹാദൈത്യൻ, ലക്ഷം വർഷം കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു; ഉപവാസം പാലിച്ച് തലകീഴായി നിന്നു. ബ്രഹ്മാവ് അതി സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന് വരം നൽകി; ബ്രാഹ്മണന്മാരിലും എല്ലാ ജീവികളിലും അമരത്വം ലഭിച്ചു. യോഗശക്തിയാൽ ദേവന്മാരെ ജയിച്ച്, ദേവതകളിൽ പരമാധികാരിയും ആയി. ദാനവന്മാരും അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും തുല്യരാകട്ടെ; വായുദേവന്റെ മഹാശക്തിയും വരമായി പ്രാപിക്കട്ടെ എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹം. ബ്രഹ്മാവ് ആഗ്രഹിച്ച വരങ്ങൾ നൽകി, ദൈവികവസ്തുക്കൾ സമ്മാനിച്ചു, അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. ഇങ്ങനെ, ഹിരണ്യകശിപു പുരാതനശ്ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായി. ഹിരണ്യകശിപു രാജാവു താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും അദ്ദേഹത്തെ വന്ദിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ദൈത്യാധിപനായ ഹിരണ്യകശിപുവിന് അത്തരം മഹാശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, പുരാതനകാലത്ത് നരസിംഹം എന്ന വിഷ്ണുവായ ദേവൻ, അദ്ദേഹത്തിന് മരണമായിത്തീർന്നു; അവന്റെ നഖങ്ങൾകൊണ്ടാണ് ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കീറിമുറിച്ചത്. അതുകൊണ്ടാണ് നഖങ്ങൾ വിശുദ്ധമായവയായി കരുതപ്പെടുന്നത്. ഹിരണ്യാക്ഷുവിന് അഞ്ചു ശക്തിമാനായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: ഉത്കുരൻ, ശകുനി, കാലനാഭ, മഹാനാഭ, ഭൂതസന്താപന. ഇവർ ദേവന്മാർക്കും ഭയങ്കരന്മാരായിരുന്നു. അവരുടെ പുത്രന്മാരും മകന്മാരും ബദേയകുലമായി അറിയപ്പെടുന്നു; അവരുടെ അനുയായികൾ സഹിതം ലക്ഷക്കണക്കിന് പേർ താരകാമയ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഹിരണ്യകശിപുവിന് നാലു ശക്തിമാനായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: പ്രഹ്ലാദൻ, അനുഹ്ലാദൻ, സംഹ്ലാദൻ, ഹ്ലാദൻ. ഇനി ഹ്ലാദന്റെ പുത്രന്മാരെ കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ഹ്ലാദന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ—ഹ്ലാദനും നിസുന്ദനും. നിസുന്ദന്റെ പുത്രന്മാർ—സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും. ഹ്ലാദന്റെ പുത്രന്മാർ—ബ്രഹ്മഘ്നനും മുഖനും. സുന്ദന്റെ പുത്രൻ മാർീചൻ താടകയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. ആ താടകയെ ശക്തനായ രാഘവൻ വധിച്ചു; മുഖനെയും കിരാതന്മാരിൽ വില്ലാളി വധിച്ചു. മഹാതപസ്സും ആത്മനിയമവും പാലിച്ചുകൊണ്ട് മണിവർത്തയിൽ താമസിച്ച മുപ്പതു ലക്ഷം ദൈവങ്ങൾക്ക് അജേയരായവരെ ദക്ഷിണഹസ്തവില്ലാളി വധിച്ചു. അനുഹ്ലാദന്റെ പുത്രൻ വായു, ശിനീവാലി; ഇവരുടെ സംഘം ഹalahala എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രഹ്ലാദന്റെ പുത്രൻ വിരോചനൻ; അവനു അഞ്ചു പുത്രന്മാർ: ഗവേഷ്ഠി, കാലനേമി, ജംഭ, ബാഷ്കല, ശംഭു—ഇവൻ ഏറ്റവും ഇളയവൻ. ഇവരാണ് പ്രഹ്ലാദവംശത്തിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നവർ. ഇനി ഞാൻ അവരുടെ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരെ ക്രമത്തിൽ പറയുന്നു: ശുംഭൻ, നിശുംഭൻ, മഹാശക്തിയുള്ള വിശ്വക്സേനൻ—ഇവരാണ് അവർ.