വായുപുരാണമ്

ബ്രഹ്മാവ് വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് ദേവന്മാരോടു വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “ഈ ലോകത്തിൽ എന്റെ അനുവാദം കൂടാതെ ആരാണ് സ്വാതന്ത്ര്യം അർഹിക്കുന്നത്? എല്ലാം എന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്; സത്കാര്യത്തിനോ ദുഷ്കാര്യത്തിനോ ജീവികൾ സ്വമതപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കാനാവുമോ? ബുദ്ധിയും ആത്മാവും വഴി ലോകത്തിലെ യാതൊന്നിലും ഞാൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു—എന്നെ അതിക്രമിക്കാൻ ആരാവും? ജീവികൾ ചിന്തിക്കുന്നതും, അവർക്കായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടതും, അവരാൽ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നതും എല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം. ചലനവുമില്ലാത്തവുമുളള ഈ ലോകം അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ഞാൻ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുമോ? സൃഷ്ടിക്കായാണ് ഞാൻ ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷമായത്; പ്രവർത്തനമില്ലാതെ എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നതാര്ക്കും സാധ്യമല്ല. അപ്പോൾ, മനസ്സുകൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായ ദേവന്മാരെ ബ്രഹ്മാവ് ശാസിക്കുകയും, ജയ എന്ന ദേവത വീണ്ടും അവരോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. “നിങ്ങൾ മുമ്പ് എന്റെ മനസ്സിൽ വച്ചു വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചതിനാൽ, അതു ഫലപ്രദവും പൂർണ്ണവുമല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, ഭാവിയിൽ ജന്മങ്ങളിൽ നിങ്ങൾക്കു സന്തോഷം ലഭിക്കും. ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം ജനനം ഉണ്ടാകും; എങ്കിലും ആറു മന്വന്തരങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും മോഹഭ്രാന്തരാവും. വൈവസ്വതാദി മന്വന്തരങ്ങളുടെ അവസാനം, ഈ സത്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് ഒരു പുരാതന ശ്ലോകം അവിടെ ഉച്ചരിച്ചു: “യജ്ഞത്രയം, ബ്രഹ്മചര്യവും, സന്തതിയും, ശ്രാദ്ധവും, യജ്ഞവും, ദാനവും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ—വൈരാഗ്യത്തോടെ, മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് പ്രശംസ തേടാതെ ജീവിക്കുന്നു.” ഈ ശ്ലോകം കണ്ട ജയ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിന്റെ അവസാനം നിങ്ങൾ ഇവിടെ എന്നെ സമീപിക്കും. അപ്പോൾ, എന്നോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ശാശ്വതമായ സൗഖ്യവും സിദ്ധിയും പ്രാപിക്കും.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു. പ്രഭു ദൃശ്യാതീതനായതിനു ശേഷം, ഭയമില്ലാത്ത ദേവന്മാർ അണിമാദി ശക്തികൾ കൈവശമാക്കി യോഗശക്തിയുടെ ബലത്തിൽ ആശ്രയമേറ്റു. അവരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് സമുദ്രസമാനമായ വലിപ്പമുള്ള പന്ത്രണ്ടു തടാകങ്ങൾ ഉദിച്ചു; അവ ജയാസുകളെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം സ്വായംഭുവ സൃഷ്ടിയിൽ ദേവന്മാർ ജനിച്ചു: അജിതയുടെ പന്ത്രണ്ടു രൂപങ്ങളായി, അജിതയുടെ ഭാര്യ അജിതയിലൂടെ രുചിയുടെ പുത്രന്മാർ. വിധി, ഋഷികൾ, ക്ഷേമ, നന്ദ, അവ്യയ, പ്രാണ, അപാന, സുധാമ, ക്രതു, ശക്തി, വ്യവസ്ഥിത—ഈ പന്ത്രണ്ടു പേരും മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച അജിതാസുകളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ദേവതകളോടൊപ്പം, ഇവർ സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിലെ യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തവർ ആയിരുന്നു; പിന്നീട് സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ, തുഷിതയിൽ നിന്നു സ്വരോചിഷന്റെ പുത്രന്മാർ വീണ്ടും ജനിച്ചു. അവർ തുഷിതാസുകൾ, പ്രാണന്മാർ, യാത്രികന്മാർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെട്ടത്; വീണ്ടും ഉത്തമ മന്വന്തരത്തിൽ തുഷിതാ ദേവതകൾ തന്നെയാണ് പ്രത്യക്ഷമായത്. ഉത്തമ മന്വന്തരത്തിൽ ഉത്തമന്റെ ഭാര്യ സത്യയിൽ നിന്നു ഉത്തമന്റെ പുണ്യപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ദേവന്മാർ സത്യാസുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഈ സത്യാസുകൾ മൂന്നാം ദ്വാപര മന്വന്തരത്തിലെ യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു; പിന്നീട് താമസ മന്വന്തരത്തിൽ സത്യാ ദേവതകൾ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഹർഷയുടെ പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ താമസ മന്വന്തരത്തിൽ ജനിച്ചു; അവർ ഹരയന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടു, യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തവർ ആയി. കറിഷ്ണു മന്വന്തരത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഹരയ ദേവന്മാർ വൈകുന്ഠയിൽ നിന്നു ജനിച്ചു; അഞ്ചാം മന്വന്തരത്തിൽ ദേവന്മാർ വൈകുന്ഠാസുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടു, കറിഷ്ണുവിൽ നിന്നു ജനിച്ചു. വീണ്ടും, വൈകുന്ഠ ദേവന്മാർ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, സദ്യയിൽ നിന്നു ധർമന്റെ പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിന്റെ അവസാനം സദ്യാസുകൾ ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചു. ആദ്യ ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ, സദ്യാസുകൾ അദിതിയിൽ നിന്നു, മരീചിയിലും കശ്യപനിലും നിന്നു, ഭാഗശഃ ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഇപ്പോഴത്തെ മന്വന്തരത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ, സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു അമരന്മാരായ സദ്യാസുകൾ ജനിച്ചു. അങ്ങനെ, ഒരു ശാപഫലമായി ആദ്യമായ ജയാസുകൾ അന്ന് ഉണ്ടായതാണു. ആശയപൂർവ്വം ഈ ദേവന്മാരുടെ ഏഴു ജന്മകഥ Lord പ്രഖ്യാപിച്ചതുപോലെ ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, അദ്ദേഹം ധർമ്മപഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴുകയില്ല. ഈ ജയാസുകളുടെ ഏഴു രൂപങ്ങൾ, ഓരോന്നിലും ഏഴു ലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടി, ഞാൻ ഇന്ന് വിവരണം ചെയ്തു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്? അപ്പോൾ, മഹർഷിമാരോടു സുതൻ പറഞ്ഞു: “ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും സർപ്പങ്ങളുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഭൂതങ്ങളുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും പക്ഷികളുടെയും ഔഷധികളുടെയും ഉത്ഭവവും നാശവും വിശദമായി പറയൂ.” ഇതിന് ഉത്തരം നൽകാൻ സുതൻ പറഞ്ഞു: “കശ്യപനു ദിതിയിൽ നിന്നു രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. എല്ലാ ദാനവന്മാരിലും പ്രഥമനായ ഇവർ കശ്യപൻ ദീർഘകാലം നടത്തിയ അശ്വമേധയാഗദിനത്തിൽ ജനിച്ചു. ആദ്യനായ ഹിരണ്യകശിപു, യാഗത്തിലെ ഹോത്രികസനത്തിൽ ഇരുന്നു; ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് മഹാസഭയിൽ ഇരുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. മഹാനായ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ജനനവും മഹത്വവും വിശദമായി പറയണമേ, സ്വാമി!” കശ്യപൻ അശ്വമേധയാഗം പുരാതനകാലത്ത് പുഷ്കരയിൽ നടത്തി; അതു ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ശോഭിപ്പിച്ചു. ആ ചടങ്ങിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, നിർദ്ദേശപ്രകാരം, അഞ്ച് സ്വർണാസനങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഒരുക്കി. അവയിൽ മൂന്നു കുശഗ്രാസേനങ്ങൾ, ഒന്ന് കുര്ചാസനം; നാലു മുഖ്യപുരോഹിതന്മാർക്ക് അവയിൽ ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഹോത്രികസനമായിരുന്നത് ദിവ്യവും സ്വർണ്ണവുമായിരുന്നു, ദൈവികമായ പീരങ്കിയാൽ മൂടിയിരുന്നതും. ഗർഭിണിയായ ദിതിയാണ് യാഗപത്നിയായി ഇരുന്നത്; അവളുടെ ഗർഭകാലം പത്തായിരം വർഷം നീണ്ടു.