വായുപുരാണമ്

ഉത്തമ മന്വന്ത്രത്തിൽ, ഹരി തുഷിത എന്ന പേരിൽ വശവർത്തിനുകളിൽ ജനിച്ചു; വീണ്ടും, ഹരി വശവർത്തിനായി ജനിച്ചു. സത്യാ മന്വന്ത്രത്തിൽ, അവൻ സത്യ എന്ന പേരിൽ സത്യകളിൽ ഉത്തമരോടൊപ്പം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; താമസ മന്വന്ത്രം വന്നപ്പോൾ, തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഹരിമാർക്കൊപ്പം ഹരി സ്വയം ജനിച്ചു. ചാരിഷ്ണവ മന്വന്ത്രത്തിലും ഹരി ദേവനായി ജനിച്ചു; വൈകുണ്ഠയിൽ, ആഭൂതരാജസുകളോടൊപ്പം ജനിച്ചു; ചാക്ഷുഷ മന്വന്ത്രം വന്നപ്പോൾ, ആ ദേവൻ വീണ്ടും വൈകുണ്ഠനായി ജനിച്ചു. ധർമ്മ, നാരായണ, സാധ്യ—സാധ്യന്മാരോടൊപ്പം, ദേവന്മാരോടൊപ്പം—പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ആ നാരായണ സാധ്യ, വൈവസ്വത മന്വന്ത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മാരീചയും കശ്യപനും വഴി, അദിതിയിൽ വിഷ്ണു ജനിച്ചു; വിശാലക്രമൻ ആയ വിഷ്ണു, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ മൂന്ന് പടികളിൽ കീഴടക്കി. അവൻ ആ ലോകങ്ങൾ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാർക്കും തിരിച്ചുനല്കി; ഇങ്ങനെ, ഈ ഏഴു രൂപങ്ങൾ ഏഴു കഴിഞ്ഞ മന്വന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, അവയിലൂടെ സജീവികൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, ഈ ലോകം ജനനത്തിൽ വാമനൻ കൊണ്ട് മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ്, 'വിശ്' എന്ന വേരിൽ നിന്നുള്ള 'വിഷ്ണു' എന്ന പേര്, അർത്ഥം 'പ്രവേശിക്കുക' എന്നതാണ്. ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവിന്റെയും മഹാത്മാവായ വാമനന്റെയും ഏകത, വ്യത്യാസം, ഉത്തമത്വം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. ദേവതകൾ ദേവന്മാരുടെ ഭാഗങ്ങളായി ഇവിടെ ജനിക്കുന്നു; അവരിൽ, തിളക്കം, ബുദ്ധി, വിജ്ഞാനം, ശക്തി എന്നിവയിൽ തുല്യരായവർ, ദേവതകളുടെ അനുഗ്രഹത്തിലൂടെ ജനിക്കുന്നു. ശക്തിയും സൗന്ദര്യവും ശക്തിയും ഉള്ള ഏതു ജീവിയും, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതാണെന്ന് അറിയുക. ഇങ്ങനെ, അവൻ ഭാഗികമായി ജനിക്കുന്നു; ചിലർ അങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മറ്റു ചിലർ മറ്റൊരാളുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നാണെന്ന് പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ, അവർ വാദിക്കുന്നതിനിടയിൽ, മനസ്സും ബോധവും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമില്ലെന്ന് കണ്ടു, ദേവതകളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ അവർ 'ക്ഷേത്രജ്ഞർ' ആയി മാറുന്നു. ഏകമായ പ്രഭു, തന്റെ ശക്തിയാൽ പലരായി മാറുന്നു; പലരായി മാറിയ ശേഷം വീണ്ടും ഒരാളായി മാറുന്നു. അതിനാൽ, മനസ്സും ശക്തിയും വിഭജിച്ച്, എല്ലാ മന്വന്ത്രങ്ങളിലും, സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ, എല്ലാ സജീവികളും—ചലനവും അചലവും—ജനിച്ചു, ഇവിടെ വാഴുന്നു. ഓരോ കല്പം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, റുദ്രൻ സജീവികളെ പിൻവലിക്കുന്നു; മറ്റവർ ജനിക്കുന്നു, യോഗമായയുടെ ശക്തിയിൽ, യുക്തിയില്ലാത്തവരെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു. അവർ പ്രഭുത്വശക്തിയിൽ ചലിക്കുന്നു, പ്രഭുത്വമില്ലാത്തവരെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ദോഷങ്ങളുടെ വ്യാപനത്തിൽ, ശരിയെന്നതും തെറ്റെന്നതും ഇല്ല. ജീവികളുടെ അസ്തിത്വം നിഷേധിക്കുന്നവർ ദുഷ്ടർ; നിഷ്പക്ഷരായവർ ജീവികളോട് അശ്രദ്ധ; ജീവികളെ സമ്മതിക്കുന്നവർ കഴിവുള്ളവർ. സത്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരുടെ ഗുരു മൂന്നു വേദങ്ങളാണ്. ഉറച്ച മുൻ പഠനവും ലോകശിക്ഷണവും കാരണം, ഈ നാല് കാരണങ്ങളാൽ, ഒരാൾ സത്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ നേടുന്നില്ല. മുൻപ്, അർത്ഥങ്ങൾ മറ്റൊരു കാലത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ വയ്ക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ, മറ്റൊരു അർത്ഥം ഉണ്ടായിരുന്നാലും, വെറുപ്പു കൊണ്ടു സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. വാദങ്ങളിൽ, വസ്തുവായതാണ് വസ്തു; ഗുണമായതാണ് ഗുണം. പ്രവർത്തികളും ചിന്തകളും ചെയ്യുന്നവൻ, ജനനത്തിൽ മഹത്വമുള്ളവൻ, ശാസ്ത്രം പഠിച്ചവർ ഈ നാല് കാരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വിവരണം ചെയ്യുന്നു. ശക്തിയില്ലാത്തവനും കോപമുള്ളവനും ദേവതകളെ വ്യത്യസ്തമായി അറിയുന്നു. ഇവിടെ, യോഗേശ്വരനെ കുറിച്ച് രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ പറയുന്നു. യോഗശക്തി നേടുമ്പോൾ, ഒരാൾ താനെയും മറ്റുള്ളവരെയും ആയിരം രൂപങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിക്കാം, അവരോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കാം. ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ നേടാം, ശക്തമായ തപസ്സ് ചെയ്താൽ, സൂര്യന്റെ പ്രകാശഗുണങ്ങൾ പോലെ എല്ലാം പിൻവലിക്കാം. ഈ വചനങ്ങൾ കേട്ടു, നൈമിശാരണ്യത്തിലെ ഋഷികൾ, ഏറ്റവും മികച്ച സന്യാസിയോട്, ക്രമത്തിൽ വാക്കിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. "മന്വന്ത്രങ്ങളിൽ, ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും പ്രധാനമായ ആ ശക്തിയുള്ള ആദിത്യന്മാർ അടക്കം ഏഴു ദേവന്മാർ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ഇത് വിശദമായി പറയുക, രോമഹർഷണാ!" ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട സൂത, ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും വിനീതനായ, ഉത്തമനായ, മഹാ ഋഷികൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ സംസാരിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന്, സജീവികളുടെ വർദ്ധനവിന് ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; ഇവരെ മന്വന്ത്രങ്ങളിൽ മന്ത്രശരീരമുള്ളവരായി ഓർത്തു. ദർശ, പൂർണമാസ, ബൃഹത്, രഥാന്തര; അതിൽ ആദ്യം അകുത; പിന്നെ അകുതി തന്നെ. വിറ്റി, സുഭവിതി, അകുതി, കുതി; പിന്നെ അധിഷ്ഠ അറിയേണ്ടത്, അദിതി യഥാർത്ഥത്തിൽ; വിജ്ഞാതി, വിജ്ഞാത, പന്ത്രണ്ടു മനു. പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ അറിയേണ്ടത്, അവരെ ഒരു വർഷത്തിൽ കൂട്ടുന്നവൻ; അവനെ കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാർ ജനിക്കട്ടെ." ഭാര്യയുമായി സംയോജനവും ഗൃഹ്യയാഗവും ചേർത്ത്, തെറ്റായി ആരംഭിച്ചു; ഇത് പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി. അപ്പോൾ, പരമപ്രഭുവിന്റെ വാക്കുകൾ അവർ സ്വീകരിച്ചില്ല; ഇവിടെ, സത്യം പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നവരാണ്, വാക്ക്, മനസ്സ്, പ്രവർത്തനം മൂലമാണ്. അവശേഷിച്ചവർ, പ്രവർത്തനത്തിൽ ദോഷം കാണുന്നു, ഫലത്തിൽ കുറവും അധികവും കാണുന്നു. ജനനം നിന്ദിച്ചവർ, ക്ഷീണമില്ലാതെ, സ്വാർത്ഥമില്ലാതെ, എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ച്, ദോഷം കാണിച്ച്, വിസമതയോടെ, വസ്തുക്കളും ധർമ്മവും കാമവും ഉപേക്ഷിച്ചു, സ്വശക്തിയും വിജ്ഞാനവും ആശ്രയിച്ച്, ശക്തി നിയന്ത്രിച്ചു. അവരുടെ ഉദ്ദേശം അറിയാൻ, ബ്രഹ്മാവ് കോപിച്ചു; പിന്നെ, ഉത്സാഹം ഇല്ലാതെ, ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "സൃഷ്ടിക്കാനാണ് നിങ്ങൾ ഇവിടെ; ഞാൻ സജീവികളുടെ സ്രഷ്ടാവാണ്, വേറൊന്നുമല്ല. ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിരുന്നു: 'സൃഷ്ടിക്കൂ, ജയിക്കൂ.'" "എന്നാൽ, എന്റെ വാക്കുകൾ അവഗണിച്ച്, നിങ്ങൾ വൈരാഗ്യത്തെ സ്വീകരിച്ചു, സ്വന്തം ജനനം നിന്ദിച്ചു, സന്തതിയിൽ സന്തോഷം കാണിച്ചില്ല. അമരത്വം ആഗ്രഹിച്ച്, പ്രവൃത്തിയെ ഉപേക്ഷിച്ചതിനാൽ, എന്നെ അവഗണിച്ച്, നിങ്ങൾ ഏഴു തവണ പുറത്ത് പോകും." ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം ലഭിച്ച ദേവന്മാർ ജയയോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു: "മഹാപ്രഭുവേ, അജ്ഞാനത്തിൽ ചെയ്തതിനു ക്ഷമിക്കണമേ.