വായുപുരാണമ്

കശ്യപനിൽ നിന്ന് ത്വഷ്ട, വിഷ്ണു—ചെറുപ്പക്കാരനും മൂത്തവനും—എന്നിങ്ങനെ പതിനൊന്ന് ആദിത്യന്മാർ ജനിച്ചു എന്നതാണു ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. തുടർന്ന്, സുരഭിയും കശ്യപനും ചേർന്ന് മഹാദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ മഹാതപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധിയാർജ്ജിച്ച പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർക്ക് ജന്മം നൽകി. അംഗാരക, സർപ്പ, നിരൃതി, സദസസ്പതി, അജൈകപാദ, അഹിർബുധ്ന്യ, ഉർധ്വകേതു, ജ്വര, ഭൂവനേശ്വര, മൃത്യു, പ്രശസ്തനായ കപാല—ഈ പതിനൊന്ന് ദേവന്മാരാണ് രുദ്രന്മാർ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ. സുരഭിയുടെ മഹാതപസ്സിലൂടെ ഇവർക്ക് ജന്മം ലഭിച്ചു. അതിനുശേഷം, സുരഭിക്ക് രണ്ട് പുത്രിമാർ കൂടി ജനിച്ചു: രോഹിണി, രുദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവൾ, മഹത്വമുള്ള ഗാന്ധാരി. രോഹിണിയിൽ നിന്ന് നാലു പുത്രിമാർ ജനിച്ചു: സുരൂപ, ഹംസകില, ഭദ്ര, കാമദുഘ. കാമദുഘയിൽ നിന്ന് സുരൂപയും തനയയും ജനിച്ചു. ഹംസകിലയിൽ നിന്ന് മൃഷികൾക്കും ഭദ്രയിൽ നിന്ന് മഹാ ഭാഗ്യശാലികളായ ഗാന്ധർവന്മാർക്കും ജന്മം ലഭിച്ചു; അവർ വജിൻ്റെ പുത്രന്മാരാണ്. അതിനുശേഷം, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഉച്ചൈശ്രവസും, വെള്ളയും കപ്പയും പുള്ളിയുമുള്ള കുതിരകളും, മാൻ, പച്ചയും വെള്ളയും നിറമുള്ളവയും—all ഗാന്ധർവ വംശത്തിൽ പെട്ടവ—ദേവന്മാരും രുദ്രനും പോഷിപ്പിച്ചു. വീണ്ടും, സുരഭിയിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രഭാസുപ്രഭ എന്ന മഹത്വമുള്ളവൻ ജനിച്ചു; മാലയും കിരീടവും അണിഞ്ഞ, അമൃതധാമത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച, പ്രകാശമാർന്നവൻ. സുരഭിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അദ്ദേഹം മഹേശ്വരന്റെ പതാകയായി. ഇങ്ങനെ, കശ്യപന്റെ പുത്രന്മാരായ രുദ്രന്മാരെയും ആദിത്യന്മാരെയും വിശദീകരിച്ചു. സിദ്ധ്യന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, വസുക്കൾ ഇവരും ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു. അരിഷ്ടനേമിയുടെ ഭാര്യമാർക്ക് പതിനാറു മക്കൾ ജനിച്ചു; പണ്ഡിതന്മാരിൽ നാലുപേർ വിദ്യുത് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. മികച്ചവർ അഗിരസിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; ബ്രഹ്മർഷിമാർ വന്ദിച്ച സ്തുതികൾ ഇവരിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു. ദേവർഷിയായ കൃഷ്ണശ്വയിൽ നിന്ന് ദേവതകളുടെ ആയുധങ്ങൾ ജനിച്ചു; ഓരോ ആയിരം യുഗവും അവസാനിക്കുമ്പോഴും അവ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ദേവതകളുടെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളും, മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരും, ഇവർക്കും സൃഷ്ടിയും ലയവും ഉണ്ടെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ, ലോകത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ച് അസ്തമിക്കുന്നതുപോലെ, ദേവതകളുടെ ഈ കൂട്ടങ്ങൾ ഓരോയുഗത്തിലും ജനിച്ച് അസ്തമിക്കുന്നു. സിദ്ധ്യന്മാർ, വസുക്കൾ, വിശ്വദേവന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ—ഇവരുടെ ഉത്ഭവം, ശക്തി, കർമ്മങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് പ്രശസ്തരാണ്. ഇവരിൽ പ്രജാപതി, വിഷ്ണു, മഹാത്മാവായ ഭവ—ആരാണിവരിൽ ഉന്നതൻ, ആരാണ് താഴ്ന്നവൻ, ആരാണ് മദ്ധ്യസ്ഥൻ എന്നതിൽ വ്യത്യാസം അറിയാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആരിൽ നിന്ന് ആരാണ് ജനിക്കുന്നത്? ആരിൽ ആരാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്? ഇവരിൽ ആരാണ് ഉന്നതൻ, മദ്ധ്യസ്ഥൻ, താഴ്ന്നവൻ? ജനനം, ശക്തി, കർമ്മം എന്നിവയാൽ ആരാണ് പ്രധാനൻ, ആരാണ് അനുസരണമാർഹൻ? ഇതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതരണമേ, കാരണം നിങ്ങൾക്ക് സത്യം അറിയാം. ഈ വിഷയത്തിൽ, ഇവരുടെ പരസ്പര വ്യത്യാസങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് വിശദീകരിക്കാം. ബ്രഹ്മാവിനെ കുറിച്ചും, വിഷ്ണുവിനെ കുറിച്ചും, രുദ്രനെയും ഞാൻ പറയാം, ശ്രവിക്കൂ. സ്വയംഭുവിന്റെ രൂപങ്ങൾ—രാജസികം, തമസികം, സത്ത്വികം—ഓരോ യുഗത്തിലും ഉദിച്ചുവരുന്നു. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇവരിൽ വ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കാൻ കഴിയില്ല; അവ ഗുണങ്ങളുടെ വർദ്ധനവും അനുഗ്രഹത്തിന്റെ ഇരട്ട ബന്ധവും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ കഴിയുന്നത്ര ഈ രൂപങ്ങളിലെ പ്രവർത്തിയും ലയവും ഗുണങ്ങളുടെ വർദ്ധനവും വിശദീകരിക്കാം; ശ്രവിക്കൂ. ഇവയിൽ, രാജസികം സർവ്വഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; സത്ത്വികം സമുദ്രസങ്കല്പത്തിൽ അവയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; തമസികം, യഥാസമയം, അവയെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് രാജസികതയിൽ ഉദിക്കുമ്പോൾ, സത്ത്വികാംശമായ പുരുഷൻ അവയിൽ നിന്ന് പിന്മാറുന്നു. കാലതത്ത്വം, തമസിന്റെ വർദ്ധനവാൽ, പ്രധാനപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജസികാംശമായ ബ്രഹ്മാവ് അവയിൽ നിന്ന് പിന്മാറുന്നു. സത്ത്വം വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ, പുരുഷൻ ഭഗവാനായി പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു; അപ്പോൾ കാലം അവനിൽ നിലനിൽക്കാറില്ല. ക്രമേണ, അവന്റെ രൂപവും, നാമവും, പ്രവർത്തിയും അവസാനിക്കുന്നു; അവൻ മൂന്നു ലോകത്തും അനുഗ്രഹവും നിയന്ത്രണവും നൽകുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഇടവേള ഉണ്ടാകുന്നു; പുരുഷൻ ബ്രഹ്മാവായാൽ, അവൻ ശുദ്ധപുരുഷനായി മാത്രം നിലനിൽക്കില്ല. ഒരു രത്നം ക്രിസ്റ്റലിൽ വിവിധ വർണ്ണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതുപോലെ, അതിന്റെ ശുദ്ധിയും ആശ്രയത്തിന്റെ സ്വഭാവവും അനുസരിച്ച് ആ വർണ്ണം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, ഗുണങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ സ്വയംഭുവിന്റെ വർണ്ണഭേദം ഉണ്ടാകുന്നു; ഏകതയിലോ വൈവിധ്യത്തിലോ, ഇതാണ് വിശദീകരണം. ഒരു മേഘം ഏകതയിൽ നിന്ന് രൂപത്തിലും വർണ്ണത്തിലും വൈവിധ്യമാർജ്ജിക്കുന്നത് പോലെ, അവൻ ഗുണങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അങ്ങനെ ഭിന്നതയാർജ്ജിക്കുന്നു. അവൻ ഏകനായി, ഇരട്ടരൂപത്തിലും മൂന്നു രൂപത്തിലും പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു; ബ്രഹ്മാവ്, അന്തകൃത്, പുരുഷൻ—ഈ മൂന്നു. ഈ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ സ്വയംഭുവിന്റെ ശരീരങ്ങളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു: ബ്രാഹ്മി, പൗരുഷി, അന്തകാരി—ഇവ. ഇവയിൽ, രാജസികം ഭവങ്ങളുടെയൊക്കെ സ്രഷ്ടാവാണ്; തമസികം, 'കാലം' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, ഭവങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; സത്ത്വികം, 'പൗരുഷി' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, അനുഗ്രഹദായകയാണ്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ രാജസികാംശത്തിൽ നിന്ന് മറീചിയും കശ്യപനും ജനിച്ചു; തമസികമായ അന്തകൃത്തിൽ നിന്ന് ഭവ ജനിച്ചു. സത്ത്വികം, 'ശോചിഷ്ണു' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്; ഈ മൂന്നു ശരീരങ്ങൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. കാലം വിവിധാവസ്ഥകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു: ഭവങ്ങളെ ബ്രഹ്മാവായി സൃഷ്ടിക്കുകയും, വിഷ്ണുവായി നിലനിര്‍ത്തുകയും, രുദ്രനായി അവയെ ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വയംഭുവായ കാലം, ഏകനായവൻ, മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് മൂന്നു രൂപങ്ങൾ എടുക്കുന്നു; സൃഷ്ടിക്കുകയും, നിലനിര്‍ത്തുകയും, ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ, സ്വയംഭുവിന്റെ ഈ മൂന്നു ശരീരങ്ങൾ—പ്രജാപത്യ, റൗദ്രി, വൈഷ്ണവി—എന്നിങ്ങനെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഏകശരീരം വേദത്തിലും പുരാതന ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിലും, സാംഖ്യയോഗത്തിൽ നിരതരായ വീരന്മാരും, ഏകതയും വൈവിധ്യവും കാണുന്നവരും, ഭവങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും ശക്തിയും അറിയുന്ന ഋഷിമാരും സത്യം കണ്ടവരും—all ഇവരാൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.