വായുപുരാണമ്

ദക്ഷന്റെ ശാപഭയത്തിൽ ബ്രഹ്മർഷിയായ ഒരാൾ കശ്യപമുനിയുടെ രൂപം ധരിച്ചു. ഈ കശ്യപമുനി എന്നത് വെറും പേരിനാലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട് പരമേശ്ഠിയായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു കശ്യപന്റെ പുത്രനായി ഒരാൾ ജനിച്ചു. ദക്ഷന്റെ ശാപഭയത്താൽ, കശ്യപന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു വീണ്ടും ഒരു മനസ്സുപുത്രൻ ജനിച്ചുവെന്നു പറയുന്നു. അതിനാൽ, നാരദൻ ആദ്യമായി പരമേശ്ഠിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതുപോലെ, ഇദ്ദേഹം കശ്യപന്റെ രണ്ടാമത്തെ മനസ്സുപുത്രനായി. ഈ നാരദൻ ദക്ഷന്റെ പുത്രന്മാരായ ഹര്യശ്വന്മാരെ—all of them—നശിപ്പിച്ചു. അവരെല്ലാവരും നിർവ്യാജമായി നശിച്ചു പോയി. അതിനാൽ ദക്ഷൻ കോപത്താൽ തുളുമ്പി നാശം വിതയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, പരമേശ്ഠിയുടെ അപേക്ഷ പ്രകാരം, ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മർഷിമാരോടൊപ്പം എത്തി ദക്ഷനെ നിയന്ത്രിച്ചു. അപ്പോൾ, ദക്ഷൻ പരമേശ്ഠിയുടെ അപേക്ഷ പ്രകാരം, തന്റെ മകളിൽ നിന്ന് നാരദൻ ജനിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഇങ്ങനെ ദക്ഷൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകളെ പരമേശ്ഠിക്ക് നൽകി. അതിനാൽ ഭയത്തിൽ ശാന്തനായ ഒരാ മഹർഷിയായ നാരദൻ വീണ്ടും ജനിച്ചു. ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് വീണ്ടും കൗതുകം തോന്നി. അവർ സത്യസന്ധനും സത്യം അറിയുന്നവനുമായ സുതനോട് ചോദിച്ചു: "പ്രചേതസിന്റെ പുത്രന്മാരായ ദക്ഷന്റെ പുത്രന്മാർ എങ്ങനെ മഹാത്മാവായ നാരദനാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു?" ഈ സത്യമുള്ള, മംഗളകരമായ ചോദ്യം കേട്ട സുതൻ മധുരമായ വാക്കുകളിൽ അവർക്കു വിശദീകരിച്ചു. ദക്ഷന്റെ പുത്രന്മാരായ ഹര്യശ്വന്മാർ, വലിയ ശക്തിയോടെ സന്തതിവൃദ്ധിക്ക് ആഗ്രഹിച്ചു ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ, നാരദൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ യുവാക്കളാണ്, അനുഭവം ഇല്ലാത്തവരാണ്. ഭൂമി താഴെ, മുകളിൽ, ഇടയിൽ എങ്ങനെയാണ് എന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. എങ്കിൽ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ സന്തതി സൃഷ്ടിക്കും? ഭൂമിയുടെ അളവ് എത്ര? എന്താണ് സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത്? ഇത് അറിയാതെ എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കും? കുറവായാലും അധികമായാലും അതിൽ ദോഷം ഉണ്ട്." നാരദന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഹര്യശ്വന്മാർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പുറപ്പെട്ടു. അവർ വായുവിന്റെ വഴി കടന്നപ്പോൾ അവരൊക്കെയും നശിച്ചു. ഇന്നും അവർ തിരികെ വരുന്നില്ല, വായുവിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ആ മഹർഷിമാർ വായുവിന്റെ വഴിയിൽ പ്രവേശിച്ചവരാണ്. പുത്രന്മാർ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, ദക്ഷൻ വീണ്ടും വൈരിണിയിൽ നിന്ന് ആയിരം പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ശബലശ്വന്മാർ, സന്തതിവൃദ്ധിക്ക് ആഗ്രഹിച്ച്, വീണ്ടും നാരദൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ, ആ യുവാക്കളൊക്കെയും തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: "മഹർഷി ശരിയാണ് പറഞ്ഞത്. നമ്മൾ സഹോദരന്മാർ പിന്തുടർന്ന വഴിയേ പോകണം." ഭൂമിയുടെ അളവ് അറിഞ്ഞ് സന്തതി സൃഷ്ടിക്കാം എന്ന് അവർ ആനന്ദത്തോടെ തീരുമാനിച്ചു. അവർയും അതേ വഴിയിലൂടെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പോയി, ഇന്നും തിരികെ വരുന്നില്ല, നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ. അപ്പോൾ മുതൽ ഒരു സഹോദരൻ മറ്റൊരു സഹോദരനെ അന്വേഷിച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ നശിച്ചുപോകുന്നു. ഇതു അറിയുന്നവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്. ശബലശ്വന്മാർ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദക്ഷൻ കോപത്തിൽ നാരദനെ ശപിച്ചു: "നീ നശിച്ചു ഗർഭത്തിൽ വസിക്കണം!" അങ്ങനെ ആ മഹാത്മാക്കളും നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദക്ഷൻ വൈരിണിയിൽ നിന്ന് അറുപത് പ്രശസ്തയായ പുത്രിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരെ കശ്യപമുനി തന്റെ ഭാര്യയ്ക്കുവേണ്ടി സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ധർമ്മൻ, സോമൻ, മറ്റു മഹർഷിമാർ എന്നിവർ അവരെ വിവാഹം ചെയ്തു. ദക്ഷന്റെ ഈ സൃഷ്ടിയെ സത്യമായി അറിയുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സും, പ്രശസ്തിയും, ഭാഗ്യവും, സന്തതിയും ലഭിക്കും. ഇനി, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും, ദാനവന്മാരുടെയും, ദൈത്യന്മാരുടെയും ഉത്ഭവം വിശദമായി പറയാം. ആദ്യം ധർമ്മന്റെ സ്വാഭാവിക ഉത്ഭവം പറയാം: അരുന്ധതി, വസുർ യാമി, ലംബാ, ഭാനു, മരുത്വതി, സങ്കൽപ, മുഹൂർത്ത, സാധ്യ, വിശ്വ—ഈ പത്തുപേർ—all daughters of Daksha, son of Prachetas—ധർമ്മനു ഭാര്യമാരായി നൽകി. സാധ്യയിൽ നിന്ന് ധർമ്മനു പതിനൊന്ന് സാധ്യന്മാർ ജനിച്ചു. അവർ ഭാഗ്യശാലികളും, ചന്ദസ്സിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചവരുമാണ്. യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കാളികളായ ഇവരെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരെന്നു ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. ജയന്മാർ, സന്തതിവൃദ്ധിക്ക് ആഗ്രഹിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ദേവന്മാരായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും embodied mantras എന്ന നിലയിലാണ് അവർ അറിയപ്പെടുന്നത്. ദർശ, പൗർണമാസ, ബൃഹദ്യ, രഥന്തര, ചിത്തി, വിചിത്തി, ആകൂതി, കൂതി, വിജ്ഞാത, വിജ്ഞാത, മനോ, യജ്ഞ—ഇവരാണ് ജയന്മാരുടെ പേരുകൾ. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപത്താൽ അവർ വീണ്ടും ജനിച്ചു, സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു. സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ അവർ തുഷിതന്മാർ, ഉത്തമ മന്വന്തരത്തിൽ സത്യന്മാർ, താമസ മന്വന്തരത്തിൽ ഹരികൾ, റൈവത മന്വന്തരത്തിൽ വൈകുണ്ഠന്മാർ, ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ ചന്ദസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച സാധ്യന്മാർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അവർ അറിയപ്പെട്ടത്. ധർമ്മന്റെ പതിനൊന്ന് അമരനായ സാധ്യപുത്രന്മാർ ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ തുഷിതന്മാർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ദേവന്മാർ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ സംസാരിച്ചു: "നമുക്ക്, ഭാഗ്യശാലികൾക്കു, സാധ്യരിൽ ചേർന്ന് ജനിക്കാം. വരാനിരിക്കുന്ന മന്വന്തരത്തിൽ നമ്മൾ സാധ്യരാവാം; അതു നമ്മുടെ ഉത്തമത്വത്തിനായിരിക്കും." അങ്ങനെ അവർ ഒക്കെയും ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ സ്വായംഭുവ മനുവിന്റെ പതിനൊന്ന് ധർമ്മന്മാരിൽ നിന്നും വീണ്ടും ജനിച്ചു. അവിടെ നരനും നാരായണനും വീണ്ടും ജനിച്ചു; വിപശ്ചിത്, ഇന്ദ്രൻ, സത്യൻ, ഹരിചെന്നി—ഇവരിൽ രണ്ട് പേർ മുൻപ് തുഷിതദേവന്മാരായിരുന്നു. അവർ സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ വാസം ചെയ്തു. തുഷിതന്മാരിൽ നിന്ന് സാധ്യരായി മാറിയവരുടെ പേരുകൾ: മനോ, അനുമന്താ, പ്രാണ, നര, യാന, ചിത്തി, ഹയ, നയ, ഹംസ, നാരായണ, പ്രഭവ, വിഭു—ഇവരാണ് പതിനൊന്ന് സാധ്യർ. ഇങ്ങനെ ദക്ഷന്റെ സന്താനവും, ധർമ്മന്റെ വംശവും, ദേവന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും ഉത്ഭവവും മഹാഭാഗ്യത്തോടും വിശിഷ്ടതയോടും കൂടി നടന്നു.