കാളി യുഗത്തിന്റെ അവസാനം അടുത്തുവരുമ്പോൾ, യവനർ എന്ന ജനത വളരെ കുറച്ച് ദാനശീലവും, സത്യം ഇല്ലാതെയും, അതിശയ കോപവും, അധർമ്മവും നിറഞ്ഞവരായിരിക്കും—അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും, ആഗ്രഹങ്ങളിലും, സമ്പത്തിലും അദ്ധർമ്മം നിറഞ്ഞിരിക്കും. രാജാക്കന്മാർ തലയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നവർ അല്ല; ഈ കാലത്തിന്റെ ദോഷങ്ങൾ മൂലം, അവർ ദുഷ്ടചാരവും, അദ്ധർമ്മവും കാണിക്കും. അവസാന കാളി യുഗത്തിൽ, രാജാക്കന്മാർ സ്ത്രീകളെയും പരസ്പരം ഒരുമിച്ച് കൊലപ്പെടുത്തും; അങ്ങനെ അവർ ഭൂമിയെ ആസ്വദിക്കും. ഈ രാജവംശങ്ങൾ ഉയരുകയും വീഴുകയും, കാണുകയും ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്യും; അവർ കാലത്തിന്റെ അനുസരിച്ച് അനന്തരമായി ഭരിക്കും. അവർക്കു ധർമ്മം, ആഗ്രഹം, സമ്പത്ത് ഒന്നും ഇല്ല; അവരുടെ ജനതയും മ്ലേച്ചചാരങ്ങൾ പിന്തുടരുകയും ചെയ്യും. അവരുടെ പ്രവർത്തനം ക്രമവിരുദ്ധവും, ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്; അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ ചതിയും, സ്വാർത്ഥതയും, അസത്യം ആസ്വദിക്കും. അവരുടെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ അധികം വരുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സും, രൂപവും, ശക്തിയും, വിജ്ഞാനവും ക്രമേണ കുറയുന്നു. രാജാക്കന്മാർ ജനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് പതിച്ചപ്പോൾ, അവർ സമയത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നശിച്ചുപോകും. കൽക്കി അവതാരം വന്നപ്പോൾ, എല്ലാ മ്ലേച്ചന്മാരും നശിച്ചുപോകും; അവർ അതീവ അദ്ധർമ്മവും, പൂർണ്ണമായും മതവിരുദ്ധരും ആയിരിക്കും. രാജാവിന്റെ പദവി ഇല്ലാതായതും, കാളി യുഗത്തിന്റെ സന്ധ്യയിൽ, ധർമ്മവും സമ്പത്തും ഇല്ലാത്ത കുറച്ചു പേർ മാത്രം ശേഷിക്കും. അവർക്ക് ഉപജീവനമാർഗ്ഗം ഇല്ല, ആഗ്രഹങ്ങൾ നശിച്ചിരിക്കുന്നു, രോഗവും ദുഃഖവും ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു, വരൾച്ചയും പരസ്പരഹിംസയും അനുഭവിക്കുന്നു. അവശരായും ഭയപ്പെട്ടും, ദു:ഖത്തിൽ ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച്, പഴയ ഗ്രാമങ്ങൾ വിട്ട്, കാടുകളിൽ താമസിക്കും. രാജാക്കന്മാർ ഇല്ലാതാവുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ വീടുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്നേഹരഹിതരായി, കഷ്ടപ്പെടും; സുഹൃത്തുക്കൾക്കും സ്നേഹബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടും. വർഗ്ഗവും ആശ്രമവും വിട്ട്, ഭയാനകമായ അശാന്തി സ്വീകരിച്ച്, അവർ നദികളുടെയും മലകളുടെയും സമീപത്ത് താമസിക്കും. അവർ നദികൾ, കടൽത്തീരങ്ങൾ, മലകൾ, അങ്ക, കലിംഗ, വംഗ, കാശ്മീർ, കാശി, കോശല എന്നിവിടങ്ങളിൽ പതിയിരിക്കും. മനുഷ്യർ സപ്തർഷിമാരുടെ മലകളുടെ പാതകളിലും ഹിമാലയത്തിന്റെ മുഴുവൻ കണികളും ഉപ്പു കടലിന്റെ തീരത്തും അഭയം തേടും. ഉത്തമരും വിദേശികളും കാടുകളിൽ കടക്കും; കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, മത്സ്യങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, വന്യജീവികൾ എന്നിവയുമായി, മനുഷ്യർ തേൻ, പച്ചക്കറി, പഴം, കിഴങ്ങു എന്നിവയിൽSubsistence ചെയ്യും. അവർ തനിക്കായി വേരുകൾ, ഇലകൾ, ചർമങ്ങൾ, കുരിശുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് വസ്ത്രം നിർമ്മിച്ച്, സപ്തർഷിമാരെപോലെ ജീവിക്കും. താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ, മരക്കുരിശുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ധാന്യം കൃഷി ചെയ്യും; ആടുകൾ, ആട്ടുകൾ, കഴുതകൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നിവയെ ശ്രദ്ധയോടെ വളർത്തും. മനുഷ്യർ ജലത്തിനായി നദികൾക്കരയിൽ താമസിക്കും; പരസ്പരം ഇടപെടലിൽ, അവർ ഒരുമിച്ച് ദുരിതം അനുഭവിക്കും. മാന്യരായിട്ടും, ജനങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, ശുദ്ധിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഇല്ലാതെ, അദ്ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ ജീവിക്കും. inferior dharmas പിന്തുടരും; ആ സമയത്ത്, ആരും ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസ്സിന് മുകളിലായി ജീവിക്കില്ല. ദുർബലരും, ഇന്ദ്രിയസുഖത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചവരും, വയസ്സിന് കീഴടങ്ങിയവരും, ഇല, കിഴങ്ങ്, പഴം എന്നിവയിൽSubsistence ചെയ്യുകയും, വേരുകളും കറുത്ത മയിലിൻ ചർമവും ധരിക്കുകയും ചെയ്യും. ജീവനോപാധി തേടി, ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടക്കും; ഈ ജനങ്ങൾ, ഈ സമയത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, കാളി യുഗത്തിന്റെ അവസാനം ആയിരിക്കും. കാളി യുഗം തീർന്നപ്പോൾ, ദൈവീയ ആയിരം വർഷത്തിൽ, എല്ലാവരും കാളി യുഗത്തോടൊപ്പം നശിക്കും; twilight completely കഴിഞ്ഞു, കൃതയുഗം വീണ്ടും പുനസ്ഥാപിക്കും. ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, തിഷ്യ-ബൃഹസ്പതി ഒരേ രാത്രിയിൽ വന്നപ്പോൾ, കൃതയുഗം ഉദിക്കും. ഈ മുഴുവൻ വംശാവലി, പൂർവ്വകാലം, ഇപ്പോഴുള്ളത്, വരാനിരിക്കുന്നതും ക്രമത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാദേവന്റെ അഭിഷേകത്തിൽ നിന്ന് പരീക്ഷിത്തിന്റെ ജനനം വരെ, ഈ ആയിരം വർഷം, പതിനഞ്ച് കൂടി, അറിയേണ്ടതാണ്. അളവ് പറഞ്ഞതും, മഹാപദ്മയുടെ ഇടവേളയും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആ ഇടവേള 186 വർഷം എന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ആ സമയത്തിനുള്ളത്, ആന്ദ്ര-അവസാനിക്കുന്നവർക്കുള്ള കാലഘട്ടം, പുരാണങ്ങൾ അറിയുന്ന സപ്തർഷിമാർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സപ്തർഷിമാർ പ്രതീപന്റെ കാലത്ത് നൂറ് വർഷം പറഞ്ഞിരുന്നു; ആന്ദ്രക്കാർക്കായി വീണ്ടും ഇരുപത്തിരണ്ടു നൂറ് വർഷം കൂട്ടി കണക്കാക്കണം. ഇരുപത്തിരണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മുഴുവൻ നക്ഷത്രചക്രത്തിൽ, സപ്തർഷിമാർ ഓരോ ചക്രത്തിലും നൂറ് വർഷം നിലനിൽക്കും; ഇത് ദൈവീയ സപ്തർഷി യുകം എന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ആ ദൈവീയ യുകം അൻപത്, കൂടാതെ ഏഴ് ദൈവീയ ദിനങ്ങൾ, അതിൽ നിന്ന് ദൈവീയ കാലം സപ്തർഷിമാർ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. പൂർവ്വ സപ്തർഷിമാർ വടക്കോട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്; പിന്നെ, മദ്ധ്യത്തിൽ, ആകാശത്തിൽ സമമായ പ്രദേശം കാണാം. അങ്ങനെ, സപ്തർശിമാർ ആകാശത്തിൽ നൂറ് വർഷം ഐക്യമായി കാണപ്പെടും; ഇത് നക്ഷത്ര-സപ്തർഷി സംയുക്തത്തിന്റെ സൂചനയാണ്. സപ്തർഷിമാർ മഘാനക്ഷത്രത്തിൽ ചേർന്ന് നൂറ് വർഷം നിലനിൽക്കും; ആന്ദ്രയുഗത്തിൽ, ഇരുപത്തിരണ്ടാം വർഷത്തിൽ, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അവർ അവിടെ ആയിരിക്കും. അപ്പോൾ, ഇവരുടെ സ്വഭാവം ജനങ്ങളിൽ വളരെ ദുഷ്ടമായിരിക്കും; സത്യം, ധർമ്മം, ആഗ്രഹം, സമ്പത്ത് എന്നിവയിൽ എല്ലാവരും ചതിയിൽ പെടും. വേദവും ആചാരധർമ്മവും ദുർബലമായപ്പോൾ, വർഗ്ഗ-ആശ്രമധർമ്മങ്ങളിൽ, ദുർബലമനസ്സുള്ളവരും ഭ്രമിതരുമായവരും ശങ്കരന്റെ തത്വം സ്വീകരിക്കും. ശൂദ്രർ ദ്വിജന്മാരുമായി ബന്ധപ്പെടും; ബ്രാഹ്മണർ ശൂദ്രർക്കായി യാഗം ചെയ്യും, ശൂദ്രർ മന്ത്രങ്ങളുടെ ഉറവിടമാകും. അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണർ ഉപജീവനത്തിനായി അവരെ സമീപിക്കും; എല്ലാവരും ക്രമേണ, തരംതരം, വീണുപോകും. ഇങ്ങനെ, കാളി യുഗത്തിന്റെ അവസാനവും, മനുഷ്യരുടെ ദു:ഖവും, അദ്ധർമ്മവും, കാലഘട്ടങ്ങളുടെ മാറ്റവും, സപ്തർഷിമാരുടെ കാലവും, ജനങ്ങളുടെ വീഴ്ചയും, കൃതയുഗത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനവും, ഈ ക്രമത്തിൽ പുരാണത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.