വായുപുരാണമ്

ശക്തരിലേയും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്നെ വിടുവിക്കൂ; ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, ഒരു വരം ചോദിക്കൂ—എന്നായിരുന്നു ദീർഘതമസിന് ആ കാള തന്റെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്. അതിന് മറുപടിയായി ദീർഘതമസ് പറഞ്ഞു: “നീ എന്റെ പ്രാണനാണ്, ഞാൻ എവിടേക്ക് പോകും?” എന്നാൽ കാള പറഞ്ഞു: “അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ വിടില്ല; ഞാൻ മറ്റൊരാളുടേതാണ്, നാലുകാലിയാണു ഞാൻ.” അപ്പോൾ ആ കാള ദീർഘതമസിനോട്, അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന അവനോട്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “പിതാവേ, ഞങ്ങൾക്ക് പാപമോ കള്ളമോ ഇല്ല; എന്താണ് കഴിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് കുടിക്കേണ്ടത്, അതൊന്നും ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്, ചെയ്യരുതാത്തത്, എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്, ഒഴിവാക്കേണ്ടത്—ഇവയൊന്നും ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾ പാപത്തിൽ ബാധിക്കപ്പെടുന്നില്ല—ഇതാണ് പശുക്കളുടെ നിയമം.” പശുക്കളുടെ പേരുകേട്ടതുമാത്രം ദീർഘതമസ് ഉണർന്നു, ആ കാളയെ വിട്ടയച്ചു. ഭക്തിയോടും ആചാരാനുസൃതമായ ആദരവോടും കൂടി, അവൻ പശുക്കളുടെ കൃപ തേടി. അവരുടെ അനുകമ്പ നേടിക്കഴിഞ്ഞ്, അവൻ അവരെ വിടുകയും പശു ധർമ്മം മനസ്സിൽ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, അതിൽ അചഞ്ചലനായി മുഴുവൻ സമർപ്പിതനായി തുടരുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ, വിധിയുടെ ആജ്ഞാനുസരണം, ദീർഘതമസിന്റെ മനസ്സിൽ സംശയം പടർന്നുവന്നു; അവൻ ഔത്തത്യന്റെ ഇളയ ഭാര്യയോട് ആഗ്രഹം തോന്നി—ആ സ്ത്രീ വിഷമത്തിലും കരച്ചിലിലുമായിരുന്നു. ദീർഘതമസ് അഹങ്കാരിയായെന്ന് കരുതി, ശരദ്വാൻ അതു സഹിക്കാനാവാതെ, പശു ധർമ്മത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയോടെ തന്റെ മരുമകളെ തുല്യമായി കണക്കാക്കി. ഈ വ്യതിയാനങ്ങൾ കണ്ടു ശരദ്വാൻ ആലോചിച്ചു; സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്, മഹാത്മാവായ അവൻ ദീർഘതമസിന്റെ മരണത്തെ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. കോപത്തിൽ കണ്ണ് ചുവന്ന ശരദ്വാൻ ദീർഘതമസിനോട് പറഞ്ഞു: “നീ യുക്തിയേയും അയോഗ്യതയേയും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; പക്ഷേ പശു ധർമ്മം അവലംബിച്ച്, നീ തന്നെ മരുമകളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദുഷ്പ്രവർത്തകനേ, ഞാൻ നിന്നെ ഇപ്പോൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; നിന്നിലെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് നീ പോകട്ടെ. നീ കുരുടനാണ്, വയോധികനാണ്, പോഷിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനാണ്, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ ദുഷ്ടനായി കണക്കാക്കുന്നു.” സൂതൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, ക്രൂരമായ ആ പ്രവൃത്തിയിൽ, ശരദ്വാന്റെ മനസ്സിൽ ആലോചന പിറവിയെടുത്തു; ദീർഘതമസിനെ പലതവണ ശപിച്ച്, കൈകളാൽ പിടിച്ചു, ഒരു പെട്ടിയിൽ വെച്ച് ഗംഗയിലേക്കെറിഞ്ഞു. ആ പെട്ടി ഒഴുക്കിൽ ഒഴുകി കടലിലേക്കെത്തി, ഏഴുദിവസം കടലിൽ പൊങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ ധർമ്മത്തിന്റെയും അർത്ഥത്തിന്റെയും തത്ത്വത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ധർമ്മാത്മാവായ വീരോചനപുത്രൻ ബാലി രാജാവ് തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ആ പെട്ടി ഒഴുക്കിൽ മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ടു. ബാലി ദീർഘതമസിനെ എടുത്ത്, ആചാരപൂർവ്വം അകത്തുള്ള അന്തർഗൃഹത്തിൽ അഭയം നൽകി, ഉത്തമഭക്ഷ്യങ്ങളാൽ പോഷിച്ചു. സന്തോഷമായ ദീർഘതമസ് ബാലിയ്ക്ക് ഒരു വരം നൽകാമെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ദാനവരിൽ കാളസമാനനായ ബാലി, സന്താനാർത്ഥം ഒരു വരം ചോദിച്ചു: “ഭാഗ്യശാലിയായോ, മാന്യനായോ, എന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ധർമ്മവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ള പുത്രന്മാരെ എനിക്ക് നൽകേണമേ.” ദീർഘതമസ് സമ്മതം പറഞ്ഞു. രാജാവ് തന്റെ ഭാര്യയായ സുദേഷ്ണയെ ദീർഘതമസിനോട് അയച്ചു. പക്ഷേ, ദീർഘതമസ് കുരുടനെന്നതും മുതിർന്നവനെന്നതും കണ്ട രാജ്ഞി സ്വയം പോകാതെ, തന്റെ ദാസിയെ അലങ്കരിച്ച് അയച്ചു. ശൂദ്രജന്മയായ ആ ദാസിയിൽ ദീർഘതമസ്, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെയും ധർമ്മബോധത്തോടെയും, ശക്തിയുള്ള രണ്ടു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു—കക്ഷീവത്, ചക്ഷുഷ്. ബാലി രാജാവ് അവരെ ശാസ്ത്രീയമായി വിദ്യാഭ്യാസം നൽകി, അവർ വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായി വളർന്നു. അവർ ധർമ്മത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണരായി, ജ്ഞാനത്തിൽ ഉന്നതരായി, ബലിയ്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരായി. ബാലി ദീർഘതമസിനോട്, “ഇവരാണ് എന്റെ പുത്രന്മാർ,” എന്നു പറഞ്ഞു. ദീർഘതമസ് അതു നിഷേധിച്ചു; എന്നാൽ ബാലി ആവർത്തിച്ചു, “ഇവരാണ് എന്റെ പുത്രന്മാർ.” ശൂദ്ര സ്ത്രീയിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ഈ ഉത്തമർ നിന്റെവരാണ്, മറവിൽ മാത്രം എന്റെവരായി. “നീ കുരുടനാണെന്നും മൂപ്പനാണെന്നും പരിഹസിച്ച്, നിന്റെ രാജ്ഞി സുദേഷ്ണാ ദാസിയെ തന്നെയാണ് എന്നോടയച്ചത്,” ദീർഘതമസ് പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, ബാലി ആ മഹർഷിയെ വീണ്ടും പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; തന്റെ ഭാര്യയെ ശാസിച്ചു, അലങ്കരിച്ച് വീണ്ടും ദീർഘതമസിനോട് അയച്ചു. അപ്പോൾ ദീർഘതമസ് സുദേഷ്ണയോട് പറഞ്ഞു: “ശുഭേ, നീ ഈ തൈര്-ഉപ്പു മിശ്രിതവും, ഈ നഗ്നവസ്തുവും, കാൽ മുതൽ തലവരെയും, വിരക്തിയില്ലാതെ ചൂണ്ട് കഴിച്ചാൽ, നീ ഇഷ്ടപ്പെട്ട പുത്രന്മാരെ പ്രാപിക്കും.” രാജ്ഞി ദീർഘതമസിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ചു, പക്ഷേ മലഭാഗം വരുമ്പോൾ അവൾക്ക് വിരക്തി തോന്നി, അതു ഒഴിവാക്കി. അപ്പോൾ ദീർഘതമസ് പറഞ്ഞു: “ശുഭേ, നീ അതു ഒഴിവാക്കിയതിനാൽ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രൻ മലരഹിതനാകും.” രാജ്ഞി ഭയപ്പെട്ട് ദീർഘതമസിനോട്, “ഭഗവൻ, അങ്ങനെയൊരു പുത്രൻ എനിക്ക് വേണ്ട,” എന്നു പറഞ്ഞു. ദീർഘതമസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഇത് നിന്റെ തെറ്റാണ്, ഇതു മാറ്റാനാവില്ല. എങ്കിലും, ഞാൻ നിന്നെ ഇപ്പോൾ ഒരു പുത്രനാൽ അനുഗ്രഹിക്കും. മലരഹിതനായതുകൊണ്ട്, അവൻ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ അപൂർണ്ണനായിരിക്കും.” അങ്ങനെ ദീർഘതമസ് അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ സ്പർശിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് നീ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നു തൈര് കഴിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ, അതുപോലെ നിന്റെ ഗർഭം സമുദ്രം പൂർണ്ണചന്ദ്രനിൽ നിറയുന്നതുപോലെ നിറയുന്നു.” “നിനക്ക് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടാകും; അവർ ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെ തേജസ്സും ധൈര്യവും യജ്ഞശീലതയും ധർമ്മവും ഉള്ളവരായിരിക്കും.” അങ്ങനെ സുദേഷ്ണയിൽ നിന്ന് അങ്കൻ ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് വംഗൻ, പിന്നെ കലിംഗൻ, പുണ്ഡ്രൻ, ബ്രഹ്മൻ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചുപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അപ്പോൾ ബാലിയുടെ വംശത്തിൽ ഈ അഞ്ചുപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; ഇവരെ ബാലി ദീർഘതമസിന് മുമ്പ് നൽകിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു കാരണത്താൽ ബ്രഹ്മാവു ദീർഘതമസിന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് സന്താനത്തെ അകറ്റി; അതിനാൽ ദീർഘതമസ് മനുഷ്യസ്ത്രികളിൽ സന്താനം ജനിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ പശുമാതാവായ സുരഭി സന്തോഷത്തോടെ ദീർഘതമസിനോട് പറഞ്ഞു: “നീ പശു ധർമ്മം ആലോചിച്ച് അതനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചതിനാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാണു; അതേ നീതിയാൽ നിന്നെ ഞാൻ മോചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ആഴമായ അന്ധകാരത്തെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു—ഇനി കാണുക; ബാർഹസ്പത്യനായ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന പാപവും ഞാൻ ശ്വസിച്ച് നീക്കം ചെയ്യുന്നു. നിന്റെ മൂപ്പും മരണവും ഞാൻ ശ്വസിച്ച് അകറ്റുന്നു; അപ്പോൾ തന്നെ ദീർഘതമസ് കാഴ്ച നേടുകയും, അന്ധകാരം നശിക്കുകയും ചെയ്തു.