വായുപുരാണമ്

ഭഗവാന്‍ ബലി രാജാവിനെ ചൊല്ലി—നീ ചതുര്‍-var്ണ്യങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണമെന്നു ഉപദേശിച്ചു. ഈ ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ട ബലി രാജാവ് ആത്യന്തിക ശാന്തി നേടി. കാലക്രമത്തിൽ, ബലി രാജാവ് തന്റെ ദേശത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, അവിടെയുള്ള വംഗ, അംഗ, സുഹില എന്നിവയുടെ ദേശങ്ങൾ സമൃദ്ധിയായി. pundra-കളുടെയും കാളിംഗ-കളുടെയും വംശത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ബലി രാജാവിന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും, ദീർഘതമസ് എന്ന മഹാശക്തിയുള്ള മഹർഷി സുദേനയിൽ ജനിപ്പിച്ചവരാണ്; അവർക്ക് മുനികളിൽ നിന്നുള്ള വംശപരമ്പരയുണ്ട്. മുനികൾ ചോദിച്ചു: "ഹേ പ്രഭോ, ദീർഘതമസ് മഹർഷി ബലി രാജാവിന്റെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരെ കൃഷിഭൂമിയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ജനിപ്പിച്ചു? ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു, ദയവായി വിശദീകരിക്കുക." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ അശിജ എന്ന പ്രസിദ്ധവും ജ്ഞാനവുമുള്ള മഹർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ മാമതാ എന്ന വലിയ ആത്മാവാണ്. അശിജയുടെ ഏറ്റവും പുതിയത്, ദേവതകളുടെ പുരോഹിതനായ ബ്രിഹസ്പതി, വലിയ തേജസ്സുള്ളവൻ, മാമതയെ സമീപിച്ചു. മാമത, ഇഷ്ടമില്ലാതെ, ബ്രിഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്റെ മൂത്ത സഹോദരന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഗർഭത്തിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്, എട്ടു മാസം കഴിഞ്ഞു. ഈ മഹാ ഗർഭം എനിക്ക് വളരെ പ്രിയമാണ്, ഹേ ബ്രിഹസ്പതി; അശിജ, ആറു അങ്കങ്ങളുള്ള വേദം ഉച്ചരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മയുടെ അവതാരമാണ്. നിന്റെ വീര്യവും പരാജയപ്പെടുന്നില്ല, എങ്കിലും നീ എന്നോടു ചേരരുത്; നിന്റെ ഇച്ഛാനുസരണം, സമയമായാൽ, അതു നടക്കട്ടെ." ഇങ്ങനെ മാമത പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രിഹസ്പതി, വലിയ തേജസ്സുള്ളവൻ, ആഗ്രഹം കൊണ്ടു നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ബ്രിഹസ്പതി, ധർമ്മപരനായവൻ, അവളോടു ചേർന്നു; അപ്പോൾ ഗർഭത്തിൽ ഉള്ള കുഞ്ഞ് സംസാരിച്ചു: "ഇവിടെ ഒരു ദ്വിജനെയും വെക്കരുത്; ഇവിടെ രണ്ടുപേരുടെ ഐക്യം ഉണ്ടാകരുത്. നിന്റെ വീര്യം പരാജയപ്പെടുന്നില്ല, പക്ഷേ ഞാൻ ആദ്യം വന്നവനാണ്." ഇങ്ങനെ കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രിഹസ്പതി ദേഷ്യത്തോടെ, തന്റെ സഹോദരന്റെ പുത്രനായ മഹർഷിയെ ശപിച്ചു: "എല്ലാ ജീവികളും ജനനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയത്ത്, നീ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് മൂലം, നീ ദീർഘമായ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് പോകണം." ഈ ശാപം മൂലം, ആ മഹർഷി ദീർഘതമസ് എന്ന പേരിൽ ജനിച്ചു; അശിജ, പ്രശസ്തനും ശക്തിയും ഉള്ളവൻ, ബ്രിഹസ്പതിയുമായി തുല്യശക്തിയായിരുന്നു. ദീർഘതമസ്, വീര്യം ഉയർത്തി, സഹോദരന്റെ ആശ്രമത്തിൽ വസിച്ചു; അവൻ കാളയിൽ നിന്ന് പശു ധർമ്മം പഠിച്ചു. അവന്റെ പിതൃസഹോദരൻ, അശിജ, അദ്ദേഹത്തിനായി ഒരു വാസസ്ഥലമൊരുക്കി; അവിടു വസിക്കുന്ന സമയത്ത്, ഒരു കാള അവിടേക്ക് എത്തി. യാഗത്തിന് ദർഭ കിട്ടാനായി, ദീർഘതമസ്, സുരഭിയോടൊപ്പം, കാളയുമായി നടന്നു; ദീർഘതമസ്, കൊമ്പുകൾ ചുഴറ്റുന്ന കാളയെ പിടിച്ചു. അവൻ പിടിച്ചിട്ടും, കാള ഒരു പടിയും നീങ്ങാതെ നിന്നു; അപ്പോൾ കാള ദീർഘതമസിനോട് പറഞ്ഞു: "ഹേ ശക്തന്മാരിൽ പ്രഥമൻ, എന്നെ വിട്ടു വിടുക." "ഹേ പിതാവേ, ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച കാലം മുതൽ, ത്രയംബകനെ വഹിക്കുന്ന നിനക്കു സമം ശക്തിയുള്ളവനെ ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല." "ഹേ ശക്തന്മാരിൽ പ്രഥമൻ, എന്നെ വിട്ടു വിടൂ; ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്—ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ." അപ്പോൾ ദീർഘതമസ് പറഞ്ഞു: "നീ എന്റെ ജീവനാണ്—എവിടേക്ക് ഞാൻ പോകും?" "അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിന്നെ വിടുകയില്ല; ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്താണ്, നാലുകാലുള്ള ജീവിയാണ്." അപ്പോൾ കാള, അന്ധകാരത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട ദീർഘതമസിനോട് പറഞ്ഞു: "നമുക്ക്, ഹേ പിതാവേ, പാപവും കള്ളവും ഇല്ല; എന്താണ് ഭക്ഷിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് കുടിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് ഒഴിവാക്കേണ്ടത്—അവയെന്താണ് എന്നറിയില്ല. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്, ചെയ്യരുതത്, സമീപിക്കേണ്ടത്, ഒഴിവാക്കേണ്ടത്—അവയെന്താണ് എന്നറിയില്ല; ഹേ ബ്രാഹ്മണൻ, പാപം നമ്മെ ബാധിക്കുന്നില്ല—ഇതാണ് പശുക്കളുടെ നിയമം." പശുക്കളുടെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ ദീർഘതമസ് ഉണർന്നുവന്നു, കാളയെ വിട്ടു. ഭക്തിയും ആചാരപരമായ ആദരവും കാണിച്ച്, കാളകളുടെ അനുഗ്രഹം തേടി. അവരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ശേഷം, ദീർഘതമസ്, മനസ്സിൽ പശു ധർമ്മം സ്വീകരിച്ചു, അതിൽ അചഞ്ചലവും സമർപ്പിതനും ആയി. ഭാഗ്യവശാൽ, ദീർഘതമസ്, മനസ്സിൽ കുഴപ്പം കൊണ്ടു, ഔട്ടത്യയുടെ ഇളയ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിച്ചു; അവൾ ചലിച്ചു, കരയുന്നവളായിരുന്നു. ദീർഘതമസിന്റെ അഹങ്കാരമെന്ന് കരുതി, ശരദ്വാൻ സഹിക്കാനായില്ല; പശു ധർമ്മം ശക്തിയായി ആശ്രയിച്ച്, തന്റെ മരുമകളെ തുല്യവളായി കരുതി. ഈ പരിവർത്തനം കണ്ടു, ശരദ്വാൻ ആലോചിച്ചു; സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിയാമായിരുന്നുവെങ്കിലും, മഹാത്മാവ് ദീർഘതമസിന്റെ മരണത്തെ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. ദേഷ്യത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്നുകൊണ്ട്, ശരദ്വാൻ ദീർഘതമസിനോട് പറഞ്ഞു: "നീ എന്താണ് യോഗ്യവും അയോഗ്യവും എന്നറിയുന്നില്ല; എങ്കിലും, പശു ധർമ്മം ഉന്നയിച്ച്, മരുമകയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ ദുഷ്ടാചാരിയാണ്—ഇനി നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; നിന്റെ പ്രവൃത്തിയനുസരിച്ച് നീ പോകട്ടെ. നീ കുരുടനാണ്, വൃദ്ധനാണ്, പോഷിക്കാനായി കഷ്ടമാണ്; അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിന്നെ ദുഷ്ടനായി കരുതുന്നു." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഈ ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തിയിൽ, ശരദ്വാന്റെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു; പലതവണ കുറ്റപ്പെടുത്തിയും, കൈകളാൽ പിടിച്ചും, ദീർഘതമസിനെ ഒരു പെട്ടിയിൽ വെച്ച് ഗംഗയുടെ വെള്ളത്തിൽ തള്ളിച്ചു. പെട്ടി വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകി, ഏഴു ദിവസം സമുദ്രത്തിൽ漂漂ിച്ചു; അപ്പോൾ, ധർമ്മ-അർത്ഥത്തിൽ പ്രാവിണ്യം ഉള്ള, നീതിയുള്ള രാജാവ് ബലി, തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, ഒഴുക്കിന് സമീപം മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ദീർഘതമസിനെ കണ്ടു. ബലി, വിരോചനയുടെ പുത്രൻ, ധർമ്മപരനായവൻ, അവനെ അകത്തു കൊണ്ടുപോയി, ഭക്ഷണവും വിഭവങ്ങളും നൽകി സംരക്ഷിച്ചു. ദീർഘതമസ് സന്തുഷ്ടനായി, ബലിക്ക് ഇഷ്ടമായ ഒരു വരം കൊടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചു; ബലി, ദാനവകളിൽ കാളപോലുള്ളവൻ, സന്താനത്തിനായി ഒരു വരം അഭ്യർത്ഥിച്ചു: "ഹേ ഭാഗ്യശാലി, മാനപൂർവം, എന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, ധർമ്മവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ള പുത്രന്മാരെ നൽകണം, സന്താനാർത്ഥം." ഇങ്ങനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, ദീർഘതമസ് മഹർഷി സമ്മതിച്ചു: "തീരുമാനമാക്കിയിരിക്കുന്നു." അപ്പോൾ രാജാവ്, സുദേഷ്ണാ എന്ന തന്റെ ഭാര്യയെ ദീർഘതമസിനോടു അയച്ചു. പക്ഷേ, ദീർഘതമസ് കുരുടനും വൃദ്ധനുമാണെന്ന് കണ്ടു, രാജ്ഞി സ്വയം പോയില്ല; പകരം, തന്റെ ദാസിയെ അലങ്കരിച്ച് അയച്ചു. ആ ശൂദ്രജന്മമായ ദാസിയിൽ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള, ധർമ്മപരനായ ദീർഘതമസ്, Kakṣīvat, Cakṣuṣ എന്ന രണ്ട് മഹാശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. രാജാവ് ബലി, Kakṣīvat, Cakṣuṣ എന്നിവരെ കണ്ടപ്പോൾ, അവരെ എല്ലാ വിധി-വിദ്യകളും പഠിപ്പിച്ചു; അവരെ വേദങ്ങളിൽ പ്രാവിണ്യം ഉള്ളവരാക്കി.