വായുപുരാണമ്

നവയുടെ ഭൂപ്രദേശം നവരാജ്യമായിരുന്നു; കൃമിയുടെ നഗരം കൃമിലാ; അതുപോലെ, സുവ്രതയുടെ സ്ഥലം വൃഷ്ടാ. ഇനി ശിവിയുടെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ചും കേൾക്കൂ. ശിവിക്ക് ലോകത്ത് പ്രശസ്തമായ നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: വൃഷദർഭ, സുവീര, കെകയ, മദ്രക. ഇവരുടെ ദേശങ്ങൾ വളർന്നുവളർന്നിരുന്നു: കെകയന്മാർ, മദ്രകന്മാർ, വൃഷദർഭന്മാർ, സൂചിദർഭന്മാർ. ഇനി തിതിക്ഷുവിന്റെ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചും കേൾക്കൂ. തിതിക്ഷു കിഴക്കൻ ദിശയിൽ പ്രശസ്തനായ രാജാവായി; അവന്റെ പുത്രൻ ഉഷദ്രഥ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവൻ. ഹേമയുടെ പുത്രൻ സുതപാ; സുതപയുടെ പുത്രൻ സുതയശാ, ശക്തനായവൻ, മനുഷ്യരിൽ ജന്മം ലഭിച്ചപ്പോൾ, വംശം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ സന്താനാഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ജനിച്ചത്. അവൻ, ബലി, മഹായോഗിയായിരുന്നുവെങ്കിലും, ബന്ധിതനായിരുന്നു, എന്നാൽ മഹാത്മാവായിരുന്നു; അവൻ ഭൂമിയിൽ നാലു വർണ്ണങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. അങ്ക, വങ്ക, സുഹ്ല, പുണ്ട്ര, കലിംഗ, ബാലേയ — ഇവയാണ് ക്ഷത്രിയ വംശങ്ങൾ. ബാലേയന്മാർ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ എന്നിവരും ബലിയുടെ സന്തതികളാണ്. ബലിക്ക്, ജ്ഞാനിയായ ബലിയോട്, ബ്രഹ്മാ സ്നേഹപൂർവ്വം വരങ്ങൾ നൽകി. അവൻ മഹായോഗശക്തി, ഒരു കല്പത്തോളം ആയുസ്, യുദ്ധത്തിൽ അജേയത്വം, ധർമ്മത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠത എന്നിവ ലഭിച്ചു. മൂന്നു ലോകങ്ങൾ കാണാനുള്ള ദർശനം, സന്താനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠത, അപരിമിത ശക്തി, ധർമ്മത്തിന്റെ സാരവും അർത്ഥവും ഗ്രഹിക്കാനുള്ള ശക്തിയും ലഭിച്ചു. “നീ ഭൂമിയിൽ നാലു വർണ്ണങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം” എന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു; അങ്ങനെ ബലി രാജാവ് പരമശാന്തി നേടി. കാലക്രമേന, ജ്ഞാനിയായ ബലി തന്റെ സ്ഥലം എത്തി; അവരുടെ ദേശങ്ങൾ വളർന്നു — വങ്ക, അങ്ക, സുഹ്ല. പുണ്ട്രന്മാരും കലിംഗന്മാരും — ഇവരുടെ വംശം കേൾക്കൂ: ബലിയുടെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും, Sudennaയിൽ ദീർഘതമസ് എന്ന മഹാത്മാവായ മുനിയാൽ, ഋഷികളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരാണ്. മുനികൾ ചോദിച്ചു: “ബലിയുടെ അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ദീർഘതമസ് എന്ന മുനിയാൽ, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ദയവായി പറയൂ.” സുതൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, പ്രശസ്തനും ജ്ഞാനിയുമായ ആഷിജ എന്നൊരു മഹാമുനി ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ ഭാര്യ മാമത, മഹാത്മാവായ സ്ത്രീ. ആഷിജയുടെ ഏറ്റവും ഇളയ പുത്രൻ, ദേവങ്ങളുടെ പുരോഹിതനായ ബ്രഹസ്പതി, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ, മാമതയെ സമീപിച്ചു. മാമത, ഇഷ്ടമില്ലാതെ, ബ്രഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്റെ അണിയൻ ഭാവയുടെ സന്താനത്തോടൊപ്പം ഗർഭിണിയാണ്, എട്ടു മാസം കഴിഞ്ഞു.” “ഈ മഹാഗർഭം എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമാണ്, ബ്രഹസ്പതേ; ആഷിജ, ആറു അംഗങ്ങളുള്ള വേദം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അവതാരമാണ്. നിന്റെ വിത്ത് അപ്രതിഭതമാണ്, എന്നാൽ നീ എന്നോടൊപ്പം ചേരരുത്; നിന്റെ ഇച്ഛാനുസരണം, സമയമാകുമ്പോൾ അതു നടക്കട്ടെ.” ഇങ്ങനെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രഹസ്പതി, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ, ആഗ്രഹം കൊണ്ടു, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചില്ല. ബ്രഹസ്പതി, ധർമ്മശീലനായവൻ, അവളോടൊപ്പം ചേർന്നു; വിത്ത് പുറത്തുവിട്ടപ്പോൾ, ഗർഭത്തിൽ ഉള്ള ശിശു സംസാരിച്ചു. “ഇവിടെ ഒരു ദ്വിജൻ വരരുത്; ഈ സ്ഥലത്ത് രണ്ടുപേരുടെ ഐക്യം സാധ്യമല്ല. നിന്റെ വിത്ത് അപ്രതിഭതമാണ്, പക്ഷേ ഞാൻ ആദ്യം ഇവിടെ വന്നു.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രഹസ്പതി, കോപത്തോടെ, ഗർഭത്തിലെ ശിശുവായ തന്റെ അണിയൻ ഭാവയുടെ പുത്രനായ മുനിയെ ശപിച്ചു. “നീ ഈ സമയത്ത്, എല്ലാ ജീവികളും ജനനം ആഗ്രഹിക്കുന്നപ്പോൾ, ഭ്രമം കൊണ്ടാണ് എന്നോടു这样 സംസാരിച്ചത്; അതിനാൽ നീ ദീർഘമായ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും.” അങ്ങനെ ശാപം മൂലം, ആ മുനി ദീർഘതമസ് ആയി ജനിച്ചു; ആഷിജ, പ്രശസ്തനും ശക്തിയുള്ളവനും, ബ്രഹസ്പതിയുടെ ശക്തിയിൽ സമാനനായിരുന്നു. അവൻ, വിത്ത് ഉയർത്തി പിടിച്ച്, സഹോദരന്റെ ആശ്രമത്തിൽ വസിച്ചു; അവൻ കാളയുടെ ധർമ്മം പഠിച്ചു, ഭഗവാനേ. അവന്റെ പിതൃസഹോദരൻ, സഹോദരൻ, അവനായി ഒരു വാസസ്ഥലം നിർമ്മിച്ചു; അവിടെ താമസിക്കുമ്പോൾ, ഒരു കാള യാദൃശ്ചികമായി അവിടേക്ക് എത്തി. യജ്ഞത്തിന് ദർഭം കിട്ടാൻ, അവൻ സുറഭിയോടൊപ്പം കാളയെ പിടിച്ചു, കാള കൊമ്പുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. ദീർഘതമസ് കാളയെ പിടിച്ചു, അതിനെ ഒരു പടിയും നീങ്ങാൻ അനുവദിച്ചില്ല; അപ്പോൾ കാള അവനോട് പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് മോചനം നൽകൂ, ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ.” “എന്റെ ജന്മത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ വന്നതുമുതൽ, ത്രയംബകനെ വഹിക്കുന്നവനെപ്പോലെയുള്ള ശക്തിയുള്ളവനെ ഞാൻ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നത്, പിതാവേ.” “എനിക്ക് മോചനം നൽകൂ, ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ; ഞാൻ സന്തോഷം കൊണ്ടു, ഒരു വരം ചോദിക്കൂ.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദീർഘതമസ് മറുപടി നൽകി: “നീ എന്റെ ജീവൻ തന്നെയാണ്; ഞാൻ എവിടേക്ക് പോകും?” “അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിന്നെ മോചനം നൽകില്ല; ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്താണ്, നാല് കാലുള്ള ജീവിയാണ്.” അപ്പോൾ, കാള ദീർഘതമസിനെ, അന്ധകാരത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടവനെ, അഭിസംബോധന ചെയ്തു. “നമ്മിൽ, പിതാവേ, പാപവും മോഷണവും ഇല്ല; എന്താണ് ഭക്ഷിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് പാനീയമായത്, എന്താണ് ഭക്ഷിക്കരുത്, എന്താണ് പാനീയമല്ല, എന്നിങ്ങനെ ഒന്നും അറിയില്ല.” “എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്, എന്താണ് ചെയ്യരുത്, എന്താണ് സമീപിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് ഒഴിവാക്കേണ്ടത്, എന്നിങ്ങനെ ഒന്നും തിരിച്ചറിയില്ല; ബ്രഹ്മണേ, ഞങ്ങൾ പാപം അനുഭവിക്കുന്നില്ല — കാളകൾക്ക് ഇതാണ് നിയമം.” കാളയുടെ പേരുകേട്ടപ്പോൾ, ദീർഘതമസ് ഉല്ലാസപ്പെട്ടു, കാളയെ മോചനം നൽകി; ഭക്തിയും ആചാരപരമായ ആദരവും കൊണ്ട്, കാളകളുടെ അനുഗ്രഹം തേടി. അവൻ അവരുടെ അനുഗ്രഹം നേടി, പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, കാളകളുടെ ധർമ്മം ഭക്തിയോടെ സ്വീകരിച്ചു, മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, സ്ഥിരതയോടെ, സമർപ്പിതനായി. അപ്പോൾ, ദീർഘതമസ്, ഭാവത്തിൽ അലഞ്ഞു, ഔത്തത്യയുടെ ഇളയ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിച്ചു; അവൾ ചഞ്ചലയും കരിയുമായിരുന്നു. അവനെ അഹങ്കാരിയായെന്ന് കരുതിയ ശരദ്വാൻ, അതു സഹിക്കാനായില്ല; കാളകളുടെ നിയമം തന്റെ ശക്തിയായി കരുതി, തന്റെ മരുമകളെ തുല്യമായി പരിഗണിച്ചു. ഈ മാറ്റം കണ്ട ശരദ്വാൻ, ഭാവിയെ അറിയുന്ന മഹാത്മാവായതുകൊണ്ട്, അവന്റെ മരണത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചില്ല. കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, ശരദ്വാൻ ദീർഘതമസിനോട് പറഞ്ഞു: “നീ എന്താണ് ശരിയെന്ന്, എന്താണ് തെറ്റെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; എന്നാൽ, കാളകളുടെ നിയമം ഉന്നയിച്ച്, നീ മരുമകളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.