ദക്ഷിണഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ദ്രാവിഡർ, സിംഹളർ, ഗന്ധാരർ, പരാദർ, പഹ്ലവൻമാർ, യവനന്മാർ, ശകന്മാർ എന്നിവരും, തുഷാരർ, ബർബരർ, പുലിന്ദർ, ദരദർ, ഖസർ, ലംപകർ, അന്ധകർ, രുദ്രർ, കിരാതർ എന്നിവരും അങ്ങനെ അനേകം ജനതകളും, ഈ ലോകത്തിൽ പര്യടനം ചെയ്യുന്ന അതീവ ശക്തിയുള്ള ഒരു ഭഗവാൻ അവരെ സംഹരിക്കാൻ വരും. അവൻ ദൃശ്യരായ ഏതു ജീവികൾക്കും അദൃശ്യനായി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കും; അവൻ ചക്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ മ്ലേഛന്മാരെ നശിപ്പിക്കും. ഈ പുരുഷൻ ജ്ഞാനിയായ ദേവന്റെ അംശത്തിൽ ജനിക്കും; മുൻജന്മത്തിൽ അവൻ പരാക്രമശാലിയായിരുന്ന പ്രമിതി എന്ന വിശ്ണു ആയിരുന്നു. അവന്റെ രൂപം ചന്ദ്രനെപ്പോലെയായിരിക്കും; കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ആ ദേവന്റെ ഈ പത്ത് അവതാരങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ആ ദൈവം ഓരോ കാലത്തും, ആവശ്യത്തിനും, കാരണത്തിനും അനുസരിച്ച് താൻ തന്നെയുള്ള അംശം കൊണ്ട് മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലുമുള്ള ഗർഭങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കും. ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ ചക്രം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ഇരുപത്തിയഞ്ചു വർഷം അവൻ സകലജീവികളെയും, പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യരെ, സംഹരിക്കും. ഭൂമിയിൽ ക്രൂരമായ പ്രവർത്തികൾ നടത്തി, അവൻ അധർമികളായ ചണ്ഡാലന്മാരെ, അവശേഷിപ്പിക്കുന്നത് വിത്തുകൾ മാത്രം ആയിരിക്കെ, നശിപ്പിക്കും. അങ്ങനെ തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, കല്കി തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം, തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ 의해 കൊല്ലപ്പെട്ടവർ വീണ്ടും സ്വയം സിദ്ധരായി ഉയരും. അവർ അപ്രതീക്ഷിതമായി പരസ്പരം കോപിതരായി, ഭാവിയിലെ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഉത്തേജിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരെ മുഴുവനും നശിപ്പിക്കും. പിന്നെ, കല്കിയും അവന്റെ അനുയായികളും ഗംഗയും യമുനയും തമ്മിലുള്ള ദേശത്ത് തങ്ങളുടെ ലോകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും; കല്കിയും അവന്റെ സാധാരണ സൈന്യവും ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ. രാജാക്കന്മാർ ഇല്ലാതായപ്പോൾ, ജനം നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, പരസ്പരം യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടും; സംരക്ഷണം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ. അവർ പരസ്പര ആശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുകയും, നിലവിളികൾ ഇല്ലാതെ, വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകുകയും, നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുകയും, സമാനരായി, സ്വത്തുക്കൾ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും. അവരുടെ ശാസ്ത്രവും ധർമ്മവും, ധർമ്മാശ്രമങ്ങളും ഇല്ലാതാകും; അവർ ചെറു ആയുസ്സും, കുറഞ്ഞ ശക്തിയും ഉള്ളവർ ആകും; ഇവരെ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവരായി ഓർക്കുന്നു. അവർ നദികളിലും പർവതങ്ങളിലും താമസിച്ച്, ഇല, കിഴങ്ങ്, പഴങ്ങൾ എന്നിവ ഭക്ഷ്യമായി, തൊലി, ഇല, മൃഗത്വക്ക് എന്നിവ ധരിച്ച്, ഭയാനകമായ തപസ്സിൽ മുഴുകും. ചെറു ആയുസ്സും, ലോകം മറന്നവരും, അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരും, അതിയായി ദുഃഖിതരുമായ അവർ, കലിയുഗത്തിന്റെ അന്തർധിക്കാലത്തിൽ കഷ്ടത്തിലേക്ക് വീഴും. ജനങ്ങൾ കലിയുഗത്തോടൊപ്പം ക്ഷയിക്കും; കലിയുഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, വീണ്ടും കൃതയുഗം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അവർ സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ യുക്തമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യും, വഴിതെറ്റാതെ. ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും എല്ലാ പ്രവർത്തികളും വിശദീകരിച്ചു. യദു വംശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മഹത്തായ വൈഷ്ണവ മഹത്വം വിവരിച്ചു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ തുര്വസുവിന്റെ വംശവും, പുരുവിന്റെയും ദ്രുഹ്യുവിന്റെയും അനുവിന്റെയും കഥയും പറയാം. തുര്വസുവിന്റെ മകനായിരുന്നു വഹ്നി; വഹ്നിയുടെ മകൻ ഗോഭാനു; ഗോഭാനുവിന്റെ മകൻ ശക്തിശാലിയായ ത്രിസാനു; ത്രിസാനുവിന്റെ മകൻ അപരാജിതൻ. ത്രിസാനുവിന് കരന്ധമ എന്നൊരു മകനുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ മറുത്തൻ അവന്റെ മകനല്ല; മറുത്ത എന്ന മറ്റൊരു രാജാവിനെ പഴയകാലങ്ങളിൽ പറയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ അവൻ ഈ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവൻ അല്ല. ആ മറുത്തന് ഉരുപ്പടിയില്ലായിരുന്നു, എന്ന് കേൾക്കുന്നു; ദുഷ്കൃത എന്ന പൗരവ വംശജന്റെ മകനെ എല്ലാവരും യോഗ്യനല്ലെന്ന് കരുതി. അങ്ങനെ, യയാതിയുടെ ശാപത്താലും, പ്രായക്രമത്താലും, തുര്വസു ഒരിക്കൽ പൗരവ വംശത്തിലേക്ക് ചേർന്നു. ദുഷ്കൃതന്റെ അവകാശി ശരൂഥ എന്ന രാജാവായിരുന്നു; ശരൂഥയിൽ നിന്നു ജനാപീഡ എന്ന രാജാവും, അവനു നാലു മക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു. അവർ പാണ്ഡ്യ, കേരള, ചോള, കുല്യ എന്നിങ്ങനെയാണ്; അവരുടെ ജനങ്ങൾ കുല്യർ, പാണ്ഡ്യർ, ചോളർ, കേരളർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ദ്രുഹ്യുവിന് പ്രശസ്തരായ രണ്ടു ധീരനായ മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: ബഭ്രു, സെതു. സെതുവിന്റെ മകൻ അരുദ്ധ; ബഭ്രുവിന്റെ മകൻ റിപു. ശക്തനായ അരുദ്ധയെ യൗവനാശ്വൻ മഹാ പ്രയത്നത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുകയും, ആ യുദ്ധം പതിനാലു മാസം നീണ്ടു. അരുദ്ധയുടെ അവകാശി ഗന്ധാര എന്ന രാജാവായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ തന്നെ ഗന്ധാര ദേശം പ്രശസ്തമാണ്. ഗന്ധാര ദേശത്ത് ജനിക്കുന്ന കുതിരകൾ ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നത് അറിയപ്പെടുന്നു. ഗന്ധാരന്റെ മകൻ ധർമ്മ, ധർമ്മന്റെ മകൻ ഘൃത. ഘൃതന്റെ മകൻ ദുര്ദമ; പ്രചേത ആയിരുന്നു ദുര്ദമന്റെ മകൻ. പ്രചേതയ്ക്ക് നൂറ്റിയൊന്ന് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും രാജാക്കന്മാർ. അവർ വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ വടക്കുഭാഗത്ത് വാസം ചെയ്തിരുന്നവരാണ്. അനുവിന് മൂന്നു മഹത്തായ, അത്യന്തം ധാർമ്മികനായ മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: സഭാനര, പക്ഷ, പരപക്ഷ. സഭാനരന്റെ മകൻ ജ്ഞാനിയായ കലാനല എന്ന രാജാവായിരുന്നു. കാലാനലിന്റെ മകൻ സൃഞ്ജയ, ധർമ്മപരനായ രാജാവ്; സൃഞ്ജയയുടെ മകൻ പുരഞ്ജയ, ധീരനായ രാജാവ്. ശക്തശാലിയായ ജനമേജയ പുരഞ്ജയയുടെ മകനായിരുന്നു; ഈ രാജസർഗ്ഗവിദ് ജനമേജയയുടെ മകനായിരുന്നു മഹാശാല, രാജാവായി. മഹാശാലയ്ക്ക് ഇന്ദ്രനു തുല്യനായ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രശസ്തനായ മഹാമനാ എന്ന പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു. മഹാമനാ, ഏഴ് ദ്വീപുകളുടെ രാജാവും, സർവ്വഭൗമനും, മഹാപ്രശസ്തനും ആയിരുന്നു; അവൻ ഉശീനര, ധർമ്മജ്ഞനായവന്, ടിതിക്ഷു, ധർമ്മപരനായവൻ, എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു. ഉശീനരന്റെ ഭാര്യകൾ അഞ്ച് പേരായിരുന്നു: മൃഗാ, കൃമി, നവാ, ദർവാ, ദൃശ്യദ്വതി; ഇവരിൽ നിന്ന് അഞ്ച് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, അവർ ഓരോ കുലത്തെയും നേതാക്കളായി, മഹാ തപസ്സിൽ വളർന്നു, ധർമ്മപരരും ആയിരുന്നു. മൃഗായുടെ മകൻ മൃഗ, നവായുടെ മകൻ നവ, കൃമിയുടെ മകൻ കൃമി, ദർവായുടെ മകൻ സുവ്രത, ധർമ്മപരനായവൻ. ദൃശ്യദ്വതിയുടെ മകൻ ശിവി, ഉശീനരൻ; ശിവിയുടെ നഗരം ശിവപുരം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമാണ്, മൃഗയുടെ നഗരം യൗധേയ എന്നായിരുന്നു.