വായുപുരാണമ്

ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കാനും അസുരരെ നശിപ്പിക്കാനും, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജിവികളെയും മോഹിപ്പിക്കാനുമാണ് യോഗശക്തിയാൽ യുക്തനായ ആ ആത്മാവ്, തന്റെ യോഗബലത്താൽ, ദൈവീകരൂപം സ്വീകരിച്ചത്. മനുഷ്യഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, രഹസ്യമായി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു; മനുഷ്യരോടൊപ്പം കായികവിലാസങ്ങൾ നടത്താൻ, അദ്ദേഹത്തിനു മുമ്പിൽ സന്ധിപനിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം കംസനെ, ശാൽവയെയും മഹാസുരനായ ദ്വിവിദയെയും, അരിഷ്ട, വൃഷഭ, പൂതന, കേശി എന്നീ ദുഷ്ടന്മാരെയും മറ്റും വധിച്ചു. കുവലൈയപീഡ എന്ന പാമ്പിനെയും, മല്ലന്മാരുടെ അധിപതിയെയും, മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന മറ്റ് അസുരന്മാരെയും തന്റെ വീരത്വം തെളിയിച്ച് കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. അതുപോലെ തന്നെ, അത്ഭുതകരമായ നടനായ ബാണാസുരന്റെ ആയിരം കൈകൾ വെട്ടി മാറ്റുകയും, യുദ്ധത്തിൽ നരകാസുരനും ശക്തനായ യവനനും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. രാജാക്കന്മാരുടെ എല്ലാ രത്നങ്ങളും തന്റെ തേജസ്സിൽ കൊണ്ടുപോയി; അധോലോകത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ദുഷ്ടരാജാക്കന്മാരെ നശിപ്പിച്ചു. ഈ മഹാത്മാവിന്റെ അവതാരങ്ങൾ ലോകക്ഷേമത്തിനായി ഉദയിക്കുന്നു; ഈ യുകത്തിന്റെ അവസാനം, സംധ്യാകാലം കലർന്നപ്പോൾ, ഇതുപോലെയുള്ള അവതാരം വീണ്ടും സംഭവിക്കും. വിശ്നുയശസ് എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനും പരാശര വംശജനും മഹാശക്തിയുമുള്ള കല്കി ദശാമാവതാരമായി, യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ മുമ്പിൽ വന്ന്, പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ആയിരക്കണക്കിന് ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ സൈന്യങ്ങൾ, ആയുധധാരികളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ചുറ്റപ്പെട്ടും, അവൻ സമരഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങും. അത്യധികം ധാർമ്മികരല്ലാത്തവരും, ധർമ്മശത്രുക്കളുമാണ് വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ളവരും, മദ്ധ്യദേശത്തെയും, വിന്ധ്യപർവ്വത മേഖലകളെയും, പാശ്ചാത്യപ്രദേശങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടെ. അതുപോലെ തന്നെ, ദക്ഷിണദേശത്തുള്ളവരും, ദ്രാവിഡർ, സിംഹളർ, ഗന്ധാർവർ, പരദർ, പഹ്ലവർ, യവനർ, ശകർ, തുഷാരർ, ബർബരർ, പുലിന്ദർ, ദരദർ, ഖസർ, ലംപകർ, അന്ധകർ, രുദ്രർ, കീരാതർ എന്നിവരും. ചക്രത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അവൻ മഹാബലശാലിയായി, മ്ലേച്ഛന്മാരെ നശിപ്പിക്കും; എല്ലാ ജിവികൾക്കും അദൃശ്യനായി അവൻ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കും. ആ പുരുഷൻ ജ്ഞാനമുള്ള ദേവതയുടെ അംശത്തിൽ ജനിക്കും; മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിൽ അവൻ വിഷ്ണുവായിരുന്നു, പ്രമിതി എന്ന പേരിൽ ധൈര്യശാലിയായവൻ. ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ഇങ്ങനെ ഈ ദശാവതാരങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ സമയത്തും, ആവശ്യത്തിനും, കാരണംക്കുമായി, അവൻ തന്റെ അംശത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവതരിക്കും. ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ചക്രം ഉദയിക്കുന്നപ്പോൾ, ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷം അവൻ എല്ലാ ജീവികളെയും, പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യരെ, നശിപ്പിക്കും. ഭൂമിയിൽ ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ നടത്തി, വിത്തുകൾ മാത്രം ശേഷിപ്പിച്ച്, പ്രധാനമായും അധാർമ്മികരായ ചണ്ഡാലന്മാരെ അവൻ ഇല്ലായ്മപ്പെടുത്തും. അവന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം കല്കി തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവന്റെ പ്രവർത്തികളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ സിദ്ധരായി, വീണ്ടും സ്വയമേവ ഉയരും. അപ്രതീക്ഷിതമായി, അവർ പരസ്പരം ദ്വേഷത്തോടെ നിറയുകയും, ഭാവിയിലെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. അവൻ അനുയായികളോടൊപ്പം ഗംഗയും യമുനയും തമ്മിലുള്ള പ്രദേശത്ത് തന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും; കല്കിയും അവന്റെ സാധാരണ സൈന്യവും ഭുവിയിൽ നിന്ന് അകന്ന ശേഷം, രാജാക്കന്മാർ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ തീർച്ചയാകും; സംരക്ഷണം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അവർ പരസ്പരം യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടും. പരസ്പര ആശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട്, ഒരു വിളിയും ഇല്ലാതെ, വളരെ ദുഃഖിതരായി, നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ എല്ലാവരും സമമായി, സ്വത്തുക്കളില്ലാതെ ജീവിക്കും. അവരുടെ ശാസ്ത്രവും ധർമ്മവും നഷ്ടപ്പെടും; ധർമ്മാശ്രമങ്ങളും ഇല്ലാതാകും; ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സും ശക്തിയും മാത്രം അവശേഷിക്കും; അവർ കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. നദികളിലും പർവതങ്ങളിലും വസിച്ച്, ഇലകളും മൂലകളും പഴങ്ങളും ഭക്ഷണമാക്കി, തൊലി, ഇല, മൃഗചർമ്മം എന്നിവ ധരിച്ച്, ഭയാനകമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടും. ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സോടെ, ലോകം മറന്നവരായി, അനേകം ദുരിതങ്ങളിൽ പെട്ട്, അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി, കലിയുടെ സംധ്യാകാലത്തിന്റെ ആ ഭാഗത്ത് അവർ കടുത്ത കഷ്ടത അനുഭവിക്കും. ജനങ്ങൾ കലിയുഗത്തോടൊപ്പം ക്ഷയിക്കും; ആ കലിയുഗം അവസാനിച്ച് കൃതയുഗം വീണ്ടും ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അവർ സ്വാഭാവികമായി യുക്തമായ പ്രവർത്തനം നടത്തും; ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും കൃത്യങ്ങൾ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യദുകുലത്തിൽ നിന്നുള്ള മഹാവൈഷ്ണവ മഹത്വം ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇനി ഞാൻ തുര്വസുവിനെയും പുരുവിനെയും ദ്രുഹ്യുവിനെയും അനുവിനെയും കുറിച്ച് പറയാം. തുര്വസുവിന്റെ പുത്രൻ വഹ്നി; വഹ്നിയുടെ പുത്രൻ ഗോഭാനു; ഗോഭാനുവിന്റെ പുത്രൻ ശക്തിശാലിയായ ത്രിസാനു; ത്രിസാനുവിന്റെ പുത്രൻ അപരാജിതൻ. ത്രിസാനുവിന്റെ പുത്രൻ കരന്ധമൻ; എന്നാൽ മരുത്തൻ അവന്റെ പുത്രൻ അല്ല; മറ്റൊരു മരുത്ത് രാജാവിനെ പഴയകാലങ്ങളിൽ പറയപ്പെടുന്നു, അവൻ അവന്റെ സന്താനമായിരുന്നില്ല. ആ മരുത്തിന് പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് കേൾക്കുന്നു; ദുഷ്കൃതയുടെ പുത്രനായ പൗരവവംശജൻ അവകാശിയായി അയോഗ്യനായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ, യയാതിയുടെ ശാപത്താൽ, പ്രായം മൂലം, തുര്വസു ഒരിക്കൽ പൗരവവംശത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ദുഷ്കൃതയുടെ അവകാശി ശരൂഥ എന്ന രാജാവായിരുന്നു; ശരൂഥയിൽ നിന്നു ജനാപീഡ ഉണ്ടായി; അവനു നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ പാണ്ഡ്യ, കേരള, ചോള, കുല്യ; അവരുടെ ജനങ്ങൾ കുല്യർ, പാണ്ഡ്യർ, ചോളർ, കേരളവർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ദ്രുഹ്യുവിന് പ്രശസ്തരായ രണ്ടു വീരപുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു—ബഭ്രു, സെതു; സെതുവിന്റെ പുത്രൻ അരുദ്ധ; ബഭ്രുവിന്റെ പുത്രൻ റിപു എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ശക്തിശാലിയായ അരുദ്ധയെ യൗവനാശ്വൻ വലിയ പ്രയാസത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ കൊന്നു; ആ യുദ്ധം പതിനാലു മാസം നീണ്ടു. അരുദ്ധയുടെ അവകാശി ഗന്ധാര എന്ന രാജാവായിരുന്നു; അവന്റെ പേരിൽ തന്നെ മഹത്തായ ഗന്ധാരപ്രദേശം അറിയപ്പെടുന്നു. ഗന്ധാരദേശത്ത് ജനിക്കുന്ന കുതിരകൾ കുതിരകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; ഗന്ധാരന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മ; അവനിൽ നിന്ന് ഘൃത ജനിച്ചു. ഘൃതയുടെ പുത്രൻ ദുര്ദമൻ; അവന്റെ പുത്രൻ പ്രചേതൻ; പ്രചേതന് നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ എല്ലാവരും രാജാക്കന്മാരായി ഭരിച്ചു.