ദൈവത്തിന്റെ ഈ മൂന്ന് ദിവ്യമായ, മംഗളമായ അവതാരങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ദൈവം ശാപത്തിന്റെ ഫലമായി മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ജന്മങ്ങൾക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം. പത്താമത്തെ ത്രേതായുഗത്തിൽ ദത്താത്രേയനായി ദൈവം അവതരിച്ചുവു. ധർമ്മം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, മാർകണ്ടേയനോടു മുൻപായി നാലാമതായി ദൈവം ജനിച്ചു. പതിനഞ്ചാമത്തെ ത്രേതായുഗത്തിൽ, ദൈവം അഞ്ചാമതായി ജനിച്ചു; മന്ദാതയും, തത്യയോടൊപ്പം, ചക്രവർത്തിയായി വാഴ്ത്തി. പതിനൊന്നാം ത്രേതായുഗത്തിൽ, ദൈവം ഏകാന്തമായി എല്ലാ ക്ഷത്രിയരെയും നശിപ്പിച്ചു; ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനായ പാരശുരാമൻ, ആറാമതായി, വിശ്വാമിത്രനോടു മുൻപായി ജനിച്ചു. ഇരുപത്തിയൊന്നാം യുകത്തിൽ, വസിഷ്ഠൻ പുരോഹിതനായി, ദശരഥന്റെ പുത്രനായ രാമൻ, ഏഴാമതായി, രാവണനെ നശിപ്പിക്കാൻ ജനിച്ചു. എട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, ഇരുപത്തിയെട്ടാമതിൽ, പരാശരനിൽ നിന്ന് വിഷ്ണു ജനിച്ചു; ജതുകർണനോടു മുൻപായി, വേദവ്യാസൻ അവതരിച്ചുവു. അതുപോലെ, ഒൻപതാമതായി, കശ്യപനും ആദിതിയും പിതാവായ വിഷ്ണു, ദേവകിയും വസുദേവനും പിതാവായി, ബ്രഹ്മഗർഗനോടു മുൻപായി ജനിച്ചു. അവൻ അതിശയമായും, സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനായി, ഇഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ഈ ഭാഗ്യവാന ദൈവം, ബാലൻ കളിക്കാരനായി ലോകത്തിൽ കളിക്കുന്നു. ശക്തി നിറഞ്ഞ മധുസൂദനനെ അളക്കാൻ കഴിയില്ല; അവനെക്കാൾ ഉയർന്നതോ, അവന്റെ വിശ്വരൂപത്തേക്കാൾ വലിയതോ ഒന്നുമില്ല. ഇരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, അതിന്റെ അവസാനം, ധർമ്മം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, വിഷ്ണു, വൃഷ്ണി വംശത്തിൽ ജനിച്ചു. ലോകത്തിൽ ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കാനും അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കാനും, എല്ലാ ജീവികളെയും മായപ്പെടുത്താനും, യോഗശക്തിയാൽ ദൈവം രൂപം എടുത്തു. അവൻ മനുഷ്യഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, രഹസ്യമായി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു, മനുഷ്യരോടൊപ്പം കളിക്കാനായി, സാന്ദീപനിയോടു മുൻപായി. അവിടെ, കംസൻ, ശാൽവൻ, മഹാസുരൻ ദ്വിവിദൻ, അരിഷ്ടൻ, വൃഷഭൻ, പൂതന, കേശി എന്ന കുതിര, മറ്റു ദുഷ്ടന്മാർ എന്നിവരെ അവൻ കൊല്ലുന്നു. കുവലയപീഡ എന്ന പാമ്പിനെ, കുരശ്ശ് വീട്ടിലെ അധിപനെ, മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള മറ്റു അസുരന്മാരെയും അവൻ തന്റെ വീര്യം പ്രകടിപ്പിച്ച് നശിപ്പിച്ചു. ബാന എന്ന അതിശയകരനായ നടന്റെ ആയിരം കൈകൾ അവൻ വെട്ടി മാറ്റി; യുദ്ധത്തിൽ നരകനും, യവനൻ എന്ന ശക്തനും അവൻ കൊല്ലുന്നു. അവൻ രാജാക്കന്മാരുടെ എല്ലാ രത്നങ്ങളും തന്റെ പ്രകാശത്തിൽ എടുത്തു; പാതാളത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദുഷ്ട ഭരണാധികാരികളെ നശിപ്പിച്ചു. ഈ മഹാത്മാവിന്റെ അവതാരങ്ങൾ ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി വരുന്നു; ഈ യുകത്തിൽ, യുകം കുറഞ്ഞപ്പോൾ, സംധ്യകാലം ചേർന്നപ്പോൾ, അത് സംഭവിക്കും. കൽക്കി, വിഷ്ണുയശ എന്ന പേരിൽ, പരാശര വംശത്തിൽ, വലിയ വീര്യത്തോടെ, യാജ്ഞവൽക്യനോടു മുൻപായി, ദശാമതായി അവതരിക്കും. ആർമികൾ, ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞു, ആയുധധാരികളായ ബ്രാഹ്മണന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ലക്ഷങ്ങൾ എണ്ണത്തിൽ, അവൻ വരും. അത്യധികം ധർമ്മവാനല്ലാത്തവർ, ധർമ്മത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾ, വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ, മധ്യഭാഗങ്ങളിലും, വിംധ്യ, പാശ്ചാത്യ പ്രദേശങ്ങളിലും, ദക്ഷിണ പ്രദേശങ്ങളിലും, ദ്രാവിഡർ, സിംഹളർ, ഗാന്ധാരർ, പരാദർ, പഹ്ലവർ, യവനർ, ശാകർ, തുഷാരർ, ബർബർ, പുലിന്ദർ, ദരദർ, ഖാസർ, ലംപകർ, അന്ധകർ, രുദ്രർ, കിരാതർ എന്നിവരെ ദൈവം നശിപ്പിക്കും. ചക്രശക്തിയിൽ, അതിശയമായ ശക്തിയോടെ, മ്ലേച്ചന്മാരെ നശിപ്പിക്കും; എല്ലാ ജീവികൾക്കും ദൃശ്യമല്ലാതെ, ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കും. ആ മനുഷ്യൻ, ജ്ഞാനവാനായ ദൈവത്തിന്റെ അംശത്തിൽ ജനിക്കും; മുൻജന്മയിൽ, അവൻ വിഷ്ണുവായിരുന്നു, പ്രമിതി എന്ന പേരിൽ, വീര്യവാനായി. അവന്റെ രൂപം ചന്ദ്രനുപോലെയായിരിക്കും; കലി യുഗത്തിന്റെ അവസാനം അവൻ അവതരിക്കും. ഈ ദൈവത്തിന്റെ പത്ത് അവതാരങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ കാലത്തും, ആവശ്യത്തിനും, കാരണത്തിനും, അവൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിൽ അംശംകൊണ്ട് ഗർഭങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കും. ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ചക്രം വന്നപ്പോൾ, ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷം, അവൻ എല്ലാ ജീവികളെ, പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യരെ, നശിപ്പിക്കും. വിത്തുകൾ മാത്രം ശേഷിപ്പിച്ച്, ഭൂമിയിൽ ക്രൂരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ, അവൻ ചണ്ഡാലന്മാരെ, പ്രത്യേകിച്ച് അധർമ്മവാന്മാരെ, നശിപ്പിക്കും. കൽക്കി തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി, തന്റെ സൈന്യത്തോടെ, അവന്റെ പ്രവർത്തനത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ പൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തും, വീണ്ടും സ്വയം. അപ്രതീക്ഷിതമായി, അവർ പരസ്പരം കോപത്തോടെ ഏറ്റുമുട്ടും; ഭാവിയുടെ ലക്ഷ്യത്തിനായി ഉണർത്തപ്പെട്ടവരെ നശിപ്പിച്ചശേഷം. അവൻ തന്റെ അനുയായികളോടൊപ്പം, ഗംഗയും യമുനയും ഇടയിലുള്ള സ്ഥലത്ത്, തന്റെ വാസസ്ഥാനം പ്രാപിക്കും; കൽക്കി യാത്രചെയ്തശേഷം, സാധാരണ സൈന്യത്തോടൊപ്പം. രാജാക്കന്മാർ നശിച്ചശേഷം, ജനങ്ങൾ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, പരസ്പരം യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടും. പരസ്പര ആശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട്, വലിയ ദുഃഖത്തിൽ, നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, സമത്വത്തിൽ, സ്വത്തുക്കളില്ലാതെ, ജീവിക്കും. അവരുടെ ശാസ്ത്രം, ധർമ്മം, അശ്രമങ്ങൾ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടും; കുറച്ചുനാൾ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന, കുറഞ്ഞ ശക്തിയുള്ളവർ, കാടിൽ വസിക്കുന്നവരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. നദികളും പർവതങ്ങളും ഇടയിൽ വസിച്ചു, ഇല, ചെടി, ഫലം എന്നിവ ഭക്ഷിച്ച്, താളം, ഇല, മൃഗചർമ്മം എന്നിവ ധരിച്ച്, ഭയങ്കരമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. കുറച്ചുനാൾ മാത്രം ജീവിച്ച്, ലോകം മറന്നവരായി, അനേകം കഷ്ടങ്ങളാൽ, വലിയ ദുഃഖത്തിൽ, കലി സംധ്യയുടെ ആ ഭാഗത്തിൽ, അവർ കഷ്ടതയിൽ വീണു. ജനങ്ങൾ കലി യുഗത്തോടൊപ്പം തളരും; കലി യുഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, വീണ്ടും കൃതയുഗം ആരംഭിക്കും. അപ്പോൾ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച്, യോജിച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കും; ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും പ്രവർത്തികൾ വിവരിച്ചു. യദു വംശത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ മഹാ വൈഷ്ണവ മഹിമ വിവരിച്ചു; ഇനി ഞാൻ തുര്വസുവിനെയും, പുരുവിനെയും, ദ്രുഹ്യുവിനെയും, അനുവിനെയും കുറിച്ച് പറയാം. തുര്വസുവിന്റെ മകനായിരുന്നു വഹ്നി; വഹ്നിയുടെ മകൻ ഗോബാനു; ഗോബാനുവിന്റെ മകൻ ശക്തവാനായ ത്രിസാനു; ത്രിസാനുവിന്റെ മകൻ അപരാജിത.