ശിവന് എന്ന ദേവതയുടെ മഹിമയെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, ഭക്തന് അങ്ങനെ പ്രാര്ത്ഥന ആരംഭിച്ചു. "വാമദേവന്, ഈശാനന്, ജ്ഞാനിയായവന്, ദീര്ഘകാലം നിലനില്ക്കുന്നവന്, പ്രകാശമുള്ളവന്, ദീപ്തിയുള്ളവന്, ചിരിക്കുന്നവന് — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. വളവുള്ള ധനുസുമായി, ബുദ്ധിയുള്ളവന്, രഥസാരഥി, സൈന്യവുമായി, ഭൃഗുവിന്റെ നാഥന്, ശുദ്ധമായവന്, അഗ്നി, ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവന്, ജ്ഞാനിയായവന് — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. പാപിയായവന്, ദൈവത്തെ നിന്ദിക്കുന്നവന്, സൗഹൃദമില്ലാത്തവന്, സൗഹൃദമുള്ളവന്, ആകാശവസ്ത്രധാരിയാവും, ചർമ്മം ധരിക്കുന്നവന്, ഭാഗ്യനാശകവന് — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു." "പശുക്കളുടെ നാഥന്, ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥന്, പ്രാണന്, ഋഗ്, യജു, സാമം, ഹോമം, അമൃതം — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. 'വഷട്' എന്ന അക്ഷരത്തില് ഏറ്റവും അധികം പ്രത്യക്ഷമായവന്, ആന്തരികാത്മാവ്, സ്രഷ്ടാവ്, പോഷകന്, യജ്ഞകര്ത്താവ്, നാശകൻ, നീക്കംചെയ്യുന്നവന് — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. ഭൂതകാലം, ഭാവികാലം, वर्तमानകാലം, കാലാത്മാവ്, വസു, സധ്യ, രുദ്ര, ആദിത്യ, അശ്വിനി — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു." "സർവവ്യാപിയായവന്, മരുത്, ദേവതകളുടെ ആത്മാവ്, അഗ്നി, സോമം, പുരോഹിതര്, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവന്, പശുക്കളുടെ നാഥന്, ഔഷധികള് — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. ദക്ഷിണ-അന്ത്യസ്നാനത്തിന്, യജ്ഞാത്മാവ്, തപസ്, സത്യം, സന്യാസം, ശാന്തി — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. യോഗാത്മാവ്, അഹിംസ, അകാമത്വം, ഉത്തമരൂപം, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവ് — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു." "ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, ദിവം, മഹത്വം, ജന, തപസ്, സത്യം — ലോകങ്ങളുടെ ആത്മാവ്, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. അവ്യക്തം, മഹത്വം, ഭൂതങ്ങള്, ഇന്ദ്രിയങ്ങള്, സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങള്, മഹാനായവന് — തത്വങ്ങളുടെ ആത്മാവ്, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. ശാശ്വതാത്മാവ്, അർത്ഥസൂചക, സൂക്ഷ്മ, ജ്ഞാന, ശുദ്ധ, ശക്തമായവന് — നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു." "ഭൂമി, ആകാശം, ദിവം, സത്യമുള്ളവരുടെ അന്ത്യം, മഹാന്മാര്, നാലു ലോകങ്ങള് — മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ളവന്, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. ഈ സ്തുതിയില് ശരിയോ തെറ്റോ പറഞ്ഞതെന്തെങ്കിലും, ഭക്തനായും ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായും ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം നീ ക്ഷമിക്കണം." ഇങ്ങനെ ദേവനാഥനായ ഈശാനനെ പൂജിച്ച്, നീല-ചുവപ്പു നിറമുള്ള ബ്രഹ്മനായി, കJoined palms, ഭക്തന് വന്ദിച്ചു. ഭവന് പരമസന്തോഷത്തോടെ കാവ്യയുടെ ശരീരത്തെ സ്പര്ശിച്ച്, അവളുടെ ഇച്ഛാനുസരണം ദർശനം നൽകുകയും, അവിടത്തുതന്നെ അപ്രത്യക്ഷനാവുകയും ചെയ്തു. ദേവനാഥന് അപ്രത്യക്ഷനായ ശേഷം, അവന്റെ സഹായി ജയന്തി, കൈകള് ചേർത്ത്, അവളോട് ചോദിച്ചു: "നീ ആരാണ്? ആരുടെ ആണു? ഞാൻ ദുഃഖത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ നീ എന്തുകൊണ്ട് ദുഃഖിക്കുന്നു? നീ വലിയ തപസ്സുള്ളവളാണ്, എന്തിന് എന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നു?" "നിന്റെ നിരന്തര ഭക്തി, വിനയം, ശമം, സ്നേഹം കൊണ്ട് ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാകുന്നു, സുന്ദരമായ അരയുള്ളവളേ, മനോഹരമായ നിറമുള്ളവളേ." ജയന്തിയോട് അവൾ ചോദിച്ചു: "നിന്റെ ആഗ്രഹം എന്താണ്? എന്ത് വേണം? അതു ഞാൻ ഇന്ന് നൽകും, എങ്കിലും അതു പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണെങ്കിലും." ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൾ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ തപസ്സിലൂടെ നീ അറിയണം, ഞാൻ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായ നീ എന്റെ ഉദ്ദേശം അറിയുന്നു." ദൈവദൃഷ്ടിയോടെ അവളെ നോക്കി, ജയന്തി ഈശാനനോട് പറഞ്ഞു: "നീ ഇന്ദ്രന്റെ ഭാര്യയാണ്, എന്റെ ഉപകാരത്തിന് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു." "സുന്ദരമായ അരയുള്ളവളേ, ദീപ്തിയുള്ളവളേ, നീ അവിടത്ത് എവിടെയും കാണപ്പെടാതെ, ദശവർഷം എന്നോടൊപ്പം ഒന്നിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." "സുന്ദരമായ കണ്ണുള്ളവളേ, ഇന്ദ്രന്റെ അഗ്നിയുടെ നിറമുള്ളവളേ, ഈ വരം നീ എടുക്കണം." "അങ്ങിനെ തന്നെ, നമുക്ക് വീട്ടിലേക്കു പോകാം," എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഭവന് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ജയന്തിയോടൊപ്പം പോയി. അവളോടൊപ്പം, ദൈവമായ ജയന്തിയുമായി, ഭവന് ദശവർഷം, എല്ലാം കാണപ്പെടാതെ, തന്റെ മായയില് പെടുത്തി, അവളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞു. കാവ്യൻ എത്തുമ്പോൾ, തന്റെ ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാക്കിയതോടെ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ഭവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. എന്നാൽ, അവരെ കാണാനായില്ല; ജയന്തിയുടെ മായയിൽ അദൃശ്യമായ അധ്യാപകൻ, അവന്റെ ദയയെ മനസ്സിലാക്കി, അവർ തിരിച്ചു പോയി. ബ്രഹസ്പതി, കാവ്യൻ തടയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയുമ്പോൾ, തന്റെ പിതാവിന്റെ ഉദ്ദേശത്തിന് വേണ്ടി, ജയന്തിയുടെ ഭാവിയ്ക്ക് ദശവർഷം പ്രവർത്തിച്ചു. സമയമറിയിച്ച്, ദിത്യന്മാർ പ്രേരിപ്പിച്ച പോലെ, കാവ്യന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അസുരന്മാരോട് സംസാരിച്ചു. അസുരന്മാർ ഒന്നിച്ചു വന്നപ്പോൾ, ബ്രഹസ്പതി അവരോട് പറഞ്ഞു: "സ്വാഗതം, എന്റെ യജ്ഞകര്ത്താക്കളേ! ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഉപകാരത്തിനായി വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും; ജ്ഞാനം എനിക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു." സന്തോഷത്തോടെ, അവർ പഠനത്തിന് സമീപിച്ചു. അത് സമയത്ത്, ദശവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കാവ്യന്റെ മ娘യായ ദേവയാനി ജനിച്ചു; അവൾ യജ്ഞകര്ത്താക്കളെ നിരീക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. "ദേവതേ, നമുക്ക് യജ്ഞകര്ത്താക്കളെ കാണാൻ പോകാം, ശുദ്ധമായ ചിരിയുള്ളവളേ, ഗുണമുള്ളവളേ, മൂന്ന് നിറമുള്ള, വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ," എന്ന് പറഞ്ഞു. അവൾ പ്രതികരിച്ചു: "ഭക്തരെ സേവിക്കണം, മഹാവ്രതധാരിയേ; ഇതാണ് സദാചാരത്തിന്റെ ധർമ്മം. ഞാൻ നിന്റെ ധർമ്മം ലംഘിക്കില്ല." പിന്നെ, അസുരന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, ദൈവങ്ങളുടെ ജ്ഞാനിയായ ഗുരു, കാവ്യയുടെ രൂപത്തിൽ, സ്രഷ്ടാവ് അസുരനോട് പറഞ്ഞു: "കാവ്യൻ എന്നെ അറിയണം, ബാലേ; ഈ ഭൂമിയിൽ അങ്ങിരസ് തന്നെയാണ്. അയ്യോ, ദാനവന്മാർ, എന്റെ ശക്തിയാൽ നിങ്ങൾ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടുപോയി; അവിടെ, വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ ഇരുവരെയും, ശുദ്ധമായ ചിരിയോടെ നോക്കി. എല്ലാവരും ആശ്ചര്യത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാനായില്ല; അങ്ങനെ അവരിൽ ആശ്ചര്യമായിരിക്കുമ്പോൾ, കാവ്യൻ വീണ്ടും അവരോട് സംസാരിച്ചു.