ശുക്രന് ഉശനസ് എന്ന പേരും കവിഃ എന്ന പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിതൃകള്, സോമപാനികള്, മനസ്സില് ജനിച്ച പുത്രിയായ അംജി എന്ന മഹിള ശുക്രന്റെ ഭാര്യയായി. അവര്ക്ക് നാലു പുത്രന്മാര് ജനിച്ചു. ബ്രഹ്മയുടെ തേജസ്സു നിറഞ്ഞ ശുക്രന് ബ്രഹ്മവിദ്യയില് പ്രഗത്ഭനായി. അംജിയില് നിന്നാണ് ശുക്രന്ക്ക് ഈ നാല് പുത്രന്മാര് ജനിച്ചത്: ത്വഷ്ടൃ, വരുതൃ, ശണ്ട, മാര്ക്ക—ഇവരാണ് അവര്. ഇവര് സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവരും ബ്രഹ്മയെപ്പോലെ ശക്തശാലികളുമായിരുന്നു. വരുത്രിയുടെ പുത്രന്മാര് രഞ്ജന, പൃഥു, അശ്മി, ബൃഹദ്ഗിര—ഇവര് ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരും ദേവാരാധകരുമായിരുന്നു. ഒരു അന്ധധര്മ്മയജ്ഞം നശിപ്പിക്കാനായി ഇവര് മനുവിനെ സമീപിച്ചു. അപ്പോള് ധര്മ്മം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ട ഇന്ദ്രന് മനുവിനോട് പറഞ്ഞു: “ഇവരെ കൂട്ടി ഞാന് നിന്നോടൊപ്പം യജ്ഞം നടത്തും.” ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടശേഷം അവര് അവിടം വിട്ടുപോയി. അവര് അപ്രത്യക്ഷരായപ്പോള് ഇന്ദ്രന് ധര്മ്മയുടെ ഭാര്യമാരെയും മനസ്സിനെയും ബദ്ധതയില് നിന്നു മോചിപ്പിച്ചു, പിന്നെ അവളെ പിന്തുടര്ന്നു. പിന്നീട്, ഇന്ദ്രനെ നശിപ്പിക്കാനായി ശ്രമിച്ച ആ തപസ്സ്യികള് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള് ദുഷ്ടന്മാരെ ഇന്ദ്രന് സംഹരിച്ചു. ദേവദേവന്റെ യാഗവേദിയുടെ തെക്കേ ഭാഗത്ത് ഇന്ദ്രന് വിശ്രമിച്ചു. അവിടെ സാലമൃഗങ്ങള് അവരെ തിന്നുനില്ക്കുമ്പോള് അവരുടെ തലകള് വീണു, അവയില് നിന്ന് ഈത്തപ്പനകള് ഉദിച്ചു. ഇങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്ത്, യജ്ഞത്തില് വരുത്രിയുടെ പുത്രന്മാരെ ഇന്ദ്രന് സംഹരിച്ചു. ശുക്രന്ക്ക് ദേവയാനി എന്ന പുത്രി ജനിച്ചു. ത്വഷ്ടൃയുടെ മഹാപുത്രനായിരുന്നു ത്രിശിരാസ്, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവന്. വിശ്വകര്മ, യമന് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നവന്, വിശ്വരൂപന്റെ അനിയനായിരുന്നു. ഭൃഗുവില് നിന്ന് ഭൃഗുവുകള് എന്ന ദൈവമുനികള് പന്ത്രണ്ടുപേരും ജനിച്ചു. ഒരു ദേവി അവരെ പ്രസവിച്ചു; ഇവര്ക്ക് കൂടെ കാവ്യന്മാര് എന്നും വിളിപ്പേരുണ്ട്. ഭുവന, ഭാവന തുടങ്ങിയവര്, ക്രതു, ശ്രവ, മൂര്ധ, വ്യശ്യ, വ്യശ്രുഷ, പ്രസവ, അജ—ഇവരാണ് ആ പന്ത്രണ്ടു ഭൃഗുവുകള്. ഇവരെ യാഗദേവതകളായി അറിയപ്പെടുന്നു. പോളോമി എന്നവള് ഒരു മഹാപണ്ഡിതനായ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള, ശക്തനായ പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. ആശയത്തില് ക്രൂരമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാല് എട്ടാം മാസത്തില് ഗര്ഭത്തില് വേദനിച്ചുകൊണ്ട്, ച്യവനന് ജനിച്ചു. മനസ്സോടെ ജനിച്ച ച്യവനന് പ്രചേതസന്റെ പുത്രനാണ്. ച്യവനന്റെ ക്രോധത്തില് നിന്ന്, പ്രചേതസനില് നിന്ന്, അദ്ധ്വാന എന്ന വൃദ്ധനില്ലാത്തവന് ജനിച്ചു. ഭാര്ഗവന് സുകന്യയുമായി ആത്മവാന് എന്നവനും ദധിച്ചു എന്നവനും ജനിച്ചു—ഇവര് ഇരുവരും പുണ്യശീലികള് ആയിരുന്നു. ദധിച്ചുവും സരസ്വതിയും ചേര്ന്ന് സാരസ്വതന് ജനിച്ചു. നാഹുഷവംശത്തിലെ രുചി എന്ന മഹിള ആത്മവാന്റെ ഭാര്യയായി. അവരില് നിന്ന് ഉര്വ എന്ന പ്രശസ്തനായ ഋഷി ജനിച്ചു; അവന്റെ ഉരുവശം (തൈത്തിരിയിലൂടെ) പിളര്ന്നു ജനിച്ചവനാണ് ഔരവന്. അവന് ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ പ്രകാശമാനനായിരുന്നു. ഋചികനും സത്യവതിക്കും ജമദഗ്നി എന്ന മഹാത്മാവ് ജനിച്ചു. ഭൃഗുവംശത്തില് രുചിയില് നിന്ന് രുദ്രവംശവും വിഷ്ണുവംശവും ജനിച്ചു. അഗ്നിയുടെ വിഷ്ണുവംശത്തില് നിന്ന് ജമദഗ്നി ജനിച്ചു. ജമദഗ്നിയുടെ ഭാര്യ റെണുക, ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള വീര്യശാലിയായ, ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയഗുണങ്ങള് സമന്വിതനായ, അപ്പമാപമാനമായ പ്രകാശമുള്ള രാമനെ പ്രസവിച്ചു. ഔരവനില് നിന്ന് നൂറ് പുത്രന്മാര് ജനിച്ചു; ജമദഗ്നിവംശത്തിലും അങ്ങനെ ആയിരക്കണക്കിന് ഭാര്ഗവ പുത്രന്മാര് തുടര്ച്ചയായി ജനിച്ചു. മറ്റ് ഋഷിമാരില് പല ഭാര്ഗവര് വംശശാഖകളായി അറിയപ്പെടുന്നു: വത്സ, വിശ്വ, അശ്വിഷേണ, പാണ്ഡ, പഥ്യ, ശൗണക—ഇവരാണ് ആ ഏഴു ഭാര്ഗവ ശാഖകള്. ഇപ്പൊള് അഗ്നിയുടെ സന്താനമായ ആംഗിരസരുടെ വംശം കേള്ക്കൂ. അവരില് നിന്ന് ഭാരദ്വാജന്മാരും ഗൗതമന്മാരും, പ്രധാനമായ ആംഗിരസരും ഉജ്ജ്വലവും ശക്തരുമായ ദേവതകളും ജനിച്ചു. മരീചിയുടെ പുത്രിയായ സുരൂപ, കാര്ദ്ദമി, സ്വരാട്, മനുവിന്റെ പുത്രിയായ പഥ്യ—ഈ മൂന്ന് സ്ത്രീകള് അതര്വ്വന്റെ ഭാര്യമാരായിരുന്നു. ഇവര് ആംഗിരസരുടെ ഭാര്യമാരാണ്; ഇവരില് നിന്നുള്ള സന്തതിയെയാണ് ഇനി പറയുന്നത്. ഇവരില് നിന്ന് അതര്വ്വന്റെ സന്താനങ്ങള് മഹാതപസ്സോടെ, വിശുദ്ധാത്മാക്കളായവരാല് ജനിച്ചു. സുരൂപയില് നിന്ന് ബൃഹസ്പതി ജനിച്ചു; സ്വരാട്ടില് നിന്ന് ഗൗതമന്; വാമദേവന്, ഉതഥ്യന്, ഉശിജന് എന്നിവരും ജനിച്ചു. പഥ്യയില് നിന്ന് ധിഷ്ണു, മാനസയില് നിന്ന് സംവര്ത്തന്, വികിത, ആയസ്യ, ഉതഥ്യന് മകനായ ശരദ്വാന് എന്നിവരും ജനിച്ചു. അശിജ, ദീര്ഘതമ, വാമദേവന് മകനായ ബൃഹദുത്ത, ധിഷ്ണുവിന്റെ പുത്രന്മാരായ സുധന്വന്, ഋഷഭന്—സുധന്വന്റെ പുത്രന്മാര് രഥകാരന്മാരാണ്, ഇവര് ദൈവമുനികള് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ബൃഹസ്പതിയുടെ പുത്രനായ ഭാരദ്വാജന് പ്രശസ്തനാണ്. ഇനി സംവര്ത്തന്, ആംഗിരസന്, ദേവതകളിലുളള ആംഗിരസന്മാര് എന്നിവരുടെ വംശം കേള്ക്കൂ. ബൃഹസ്പതിയുടെ അനിയന്മാരാണ് ദേവതകളിലുളള ആംഗിരസന്മാര്. ആംഗിരസന് സുരൂപയില് നിന്ന് ജനിച്ച പുത്രന്മാര് ഔരസ ആംഗിരസന്മാര് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു: ഔദാര്യ, ആയു, ധനുര്, ദക്ഷ, ദര്ഭ, പ്രാണ, ഹവിഷ്മാന്, ഹവിഷ്ണു, ക്രതു, സത്യ—ഇവരാണ് ആ പത്ത് പേരുകള്. ആയസ്യയില് നിന്ന് ഉതഥ്യന്, വാമദേവന്, ഉശിജന് എന്നിവരും ഭാരദ്വാജന്മാര്, ശാംകൃതികര്, ഗാര്ഗ്യകാണ്വര്, അതീതരര് എന്നിവരും ജനിച്ചു. മുദ്ഗലര്, വിഷ്ണുവൃദ്ധര്, ഹരിതര്, വായവര്, ഭാക്ഷര്, ഭാരദ്വാജര്, ആര്ഷഭര്, കിംഭയര് എന്നിവരും ആംഗിരസരുടെ പത്ത്, അഞ്ചു ശാഖകളായി അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റു ഋഷിമാരിലും ആംഗിരസര് അനേകം ശാഖകളായി ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇനി പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ മരീചിയുടെ വംശം പറയാം. അവന്റെ സന്തതിയില് നിന്നാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ ലോകം എല്ലാം ഉദിച്ചത്. സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ മരീചി ജലത്തില് ധ്യാനിച്ചു; അതില് നിന്ന് സകല ഗുണങ്ങളും സന്താനസമ്പത്തും ഉള്ള, പ്രകാശമുള്ള, ദിതി എന്ന പുത്രന് ജനിച്ചു. ജ്ഞാനികള് അവനെ മാന്യനായി, സ്തുത്യര്ഹനായി, മനസ്സില് ആരാധ്യനായി കരുതുന്നു. എല്ലാ ജലങ്ങളും സമാഹരിച്ച്, പ്രഭു അവയില് വസിച്ചു; മനസ്സില് അവയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിച്ചു, അവിടെ ഒരുത്തനെ സൃഷ്ടിച്ചു. സൃഷ്ടികര്ത്താവായ അരിഷ്ടനെമി എന്ന പ്രഭു, അപാരന്, വധൗവേശത്തില് സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള മരീചിയെ ജനിപ്പിച്ചു. സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ അവന് ജലത്തില് നിന്നു നില്ക്കുകയും, സദ്ഗുണികളുടെ വചനത്തില് ധ്യാനിച്ച് ഏഴായിരം വര്ഷം തപസ്സു ചെയ്യുകയും ചെയ്തു; അങ്ങനെ അവന് അപാരനായി. സവിതൃജ്ഞാനത്തില് പ്രഗത്ഭനായ കശ്യപന് അങ്ങനെ ബ്രഹ്മയോടു തുല്യനായി; ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും, അവന് ബ്രാഹ്മണഭാഗമായി ജനിക്കുന്നു. ഡക്ഷന് “ഇത് പുത്രിമാരുടെ കാര്യമാണു” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്, സന്തതികള് കോപത്തോടെ കശ്യ എന്ന പേരിലുള്ള മദ്യത്തെ കുടിച്ചു.