വായുപുരാണമ്

ബലി രാജാവ് ഭരണം കൈവശം വെച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, പ്രഹ്ലാദനും അതിന്റെ നിയന്ത്രണം നിലനിർത്തി. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അസുരന്മാർക്ക് രാജ്യം സ്വന്തമായിരുന്നു. മഹത്തായ ശക്തിയുള്ള ഈ മൂന്ന് പ്രശസ്ത അസുരേന്ദ്രന്മാർ—ബലി, പ്രഹ്ലാദൻ, മറ്റൊരാൾ—ദൈത്യരിൽ എല്ലാവരെയും ഭരിച്ചു; പത്ത് യുഗങ്ങളോളം അവർക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു പത്ത് യുഗങ്ങൾ മുഴുവൻ അവർക്ക് എതിരില്ലാതെ രാജ്യം നിലനിന്നു. പിന്നീട്, മൂന്നു ലോകങ്ങളും ക്ഷയിക്കാതെ, ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ അതിനെ രക്ഷിച്ചു. അതിനുശേഷം, കാലചക്രം തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾ പ്രഹ്ലാദനിൽ നിന്നും മാറി; നിശ്ചയിച്ച സമയത്ത്, പാകശാസനൻ ഇന്ദ്രൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഭരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പിന്നെ, ദേവതകൾ അസുരന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് യാഗശാലയിലേക്കു പോയി. ദേവന്മാർ യാഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അസുരന്മാർ കാവ്യനെ സമീപിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ രാജ്യം നമ്മുടെ കണ്ണു മുന്നിൽ നിന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു; അവർ യാഗം ഉപേക്ഷിച്ച് തിരികെ വന്നിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഞങ്ങൾ നിലനിൽക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല—നാം പാതാളത്തിലേക്ക് പോകാം.” അങ്ങനെ അസുരന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കാവ്യൻ വിഷമിച്ചു, അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു: “ഭയപ്പെടേണ്ട, അസുരന്മാരേ; എന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും. മഴ, ഔഷധികൾ, ജലങ്ങൾ, ധനം—എല്ലാം എന്നിലാണു നിലനിൽക്കുന്നത്; ദേവന്മാർക്ക് അതിന്റെ പങ്ക് എനിക്ക് വഴിയാണു ലഭിക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി ഇതെല്ലാം ഞാൻ നൽകും; ഞാൻ അതെല്ലാം നിലനിർത്തും.” അങ്ങനെയാണ്, ജ്ഞാനിയായ കാവ്യൻ അസുരന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു ദേവന്മാർ വ്യാകുലരായി, ജയാഗ്രഹത്തോടെ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു: “ഈ കാവ്യൻ നമ്മുടെ ഭാഗം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ബലമായി വിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വേഗത്തിൽ പോകാം; അവരുടെ ആഹാരം തീർന്നാൽ അവരെ പുനർജീവിപ്പിക്കാം. ശേഷിക്കുന്നവരെ ബലമായി സംഹരിച്ച് പാതാളത്തിലേക്ക് അയക്കാം.” പിന്നീട് ദേവതകൾ അത്യന്തം കോപത്തോടെ ദാനവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു. അവരെ അടിച്ചുതകർത്തപ്പോൾ, ദാനവർ കാവ്യന്റെ ശരണം തേടി ഓടി. ദേവന്മാർ അവരെ പിന്തുടർന്നപ്പോൾ, കാവ്യൻ അവരെ രക്ഷിച്ചു. ദേവന്മാർ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നതു കണ്ട കാവ്യൻ ആലോചിച്ചു; പഴയ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ്മിച്ചു, ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “വാമനൻ മൂന്നു പടികൾക്ക് മൂന്നു ലോകങ്ങളും ജയിച്ചു; ബലി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു, ജംഭൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു, വിരോചനനും വധിക്കപ്പെട്ടു. പന്ത്രണ്ട് മഹായുദ്ധങ്ങളിൽ ദേവന്മാർ പലതരം തന്ത്രികോപായങ്ങൾകൊണ്ടു അസുരപ്രമുഖന്മാരെ കൊന്നു. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ശേഷിക്കുന്നവർ വളരെ കുറവാണ്. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു തന്ത്രം ആലോചിക്കും; കുറേ സമയം കാത്തിരിക്കൂ.” “മന്ത്രങ്ങൾ നേടാൻ ഞാൻ മഹാദേവനെയിലേക്കു പോകും, അതുവഴി നിങ്ങൾക്ക് വിജയം ലഭിക്കട്ടെ; അഗ്നി ഹോത്രൻ ബ്രഹസ്പതിയിൽ നിന്നു മന്ത്രശക്തി നേടും. പിന്നെ ഞാൻ നീലലോഹിതനെയിലേക്കു മന്ത്രങ്ങൾക്കായി പോകും; അവിടെനിന്ന് തിരികെ വന്ന് നിങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും അനുഗ്രഹം നൽകും. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കാടിൽ വലകെട്ടി വസ്ത്രം ധരിച്ചു, തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടുക; ഞാൻ മടങ്ങിവരുവോളം ദേവന്മാർ നിങ്ങളെ ആക്രമിക്കില്ല.” “മഹേശ്വരനിൽ നിന്നു നിർഭാഗ്യമില്ലാത്ത മന്ത്രങ്ങൾ ലഭിച്ചാൽ, പിന്നെ വീണ്ടും ദേവന്മാരെതിരേ യുദ്ധം ചെയ്യാം; അതിനുശേഷം നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പായും വിജയം ലഭിക്കും.” ഇതു കേട്ട് അസുരന്മാർ സമ്മതിച്ചു; അവർ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ വാദം അവസാനിപ്പിച്ചു; നിങ്ങൾ ലോകം ഭരിക്കാം. ഞങ്ങൾ തപസ്സിനായി കാടിൽ പോകും, വലകെട്ടി വസ്ത്രം ധരിച്ച്, പ്രഹ്ലാദന്റെ സത്യവാക്യം അനുസരിച്ച്.” ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ ആശ്വാസത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ പിന്മാറി; ദൈത്യർ ആയുധങ്ങൾ വച്ച്, ദേവന്മാർ അവരവരുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. കാവ്യൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “തപസ്സിനായി കുറേ സമയം ചെലവഴിക്കുക; തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട്, വഞ്ചനയില്ലാതെ, ലക്ഷ്യം നേടുക. ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും എന്റെ പിതാവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ വസിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ അസുരന്മാരെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, കാവ്യൻ മഹാദേവനിലേക്കു പോയി. അവിടെ ശിരസ്സു കുനിഞ്ഞ്, സ്നേഹപൂർവ്വം ലോകത്തിന്റെ ആദിപുരുഷനോട് പറഞ്ഞു: “ദേവാ, ബ്രഹസ്പതിക്കില്ലാത്ത മന്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദേവന്മാരെ തോൽപ്പിക്കാൻ, അസുരന്മാർക്ക് ഭയരഹിതത്വം നൽകാൻ.” ദേവൻ പറഞ്ഞു: “മന്ത്രങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, ദ്വിജാ? ഞാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന വ്രതം നിരന്തരമായി അനുഷ്ഠിക്കണം.” “നൂറു വർഷം മുഴുവൻ തല പുകയിൽ കുനിയിച്ചുകൊണ്ട് പൂജിച്ചാൽ, അപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ മന്ത്രം നൽകും.” ദേവന്റെ വാക്ക് കേട്ടശേഷം, ശക്തിയുള്ള ശുക്രൻ ദേവന്റെ പാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ചു, “താൻ സമ്മതിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. “ദേവാ, നിങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ച ശേഷ باقی വ്രതം ഞാൻ അനുഷ്ഠിക്കും,” എന്നുവെച്ചു. ദേവൻ നിയോഗിച്ചതനുസരിച്ച്, ശുക്രൻ ഹോമകുണ്ഡത്തിലെ പുക ഉണർത്തുന്നവനും സംരക്ഷകനുമാവി. അസുരന്മാരുടെ ഭാവി നന്മയ്ക്കായി, ശുക്രൻ അപ്രത്യക്ഷനായപ്പോൾ, മഹേശ്വരൻ അവിടെ ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഇത് അറിഞ്ഞ്, അസുരന്മാർ അധികം വൈകാതെ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ചു. അതിനിടയിൽ, ദേവന്മാർ കോപത്തോടെ, ബ്രഹസ്പതി നേതൃത്വം നൽകി, ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് അസുരന്മാരെ ആക്രമിച്ചു. ദേവന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, ആയുധധാരികളായ എല്ലാ അസുരരും പെട്ടെന്ന് ഭയപ്പെട്ട് ഓടി. അവർ ആയുധങ്ങൾ വച്ച്, ജയവും സമ്മതിച്ചു; ഗുരു തപസ്സിൽ ലീനനായപ്പോഴും ദേവന്മാർ ധാരണ ഉപേക്ഷിച്ച് എതിരാളികളെ സംഹരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “ഗുരുവില്ലാതെ, നിങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ; വിശ്വാസത്തോടെ, തപസ്സിൽ ലീനരായി, വല, മൃഗചർമ്മം, വസ്ത്രം ധരിച്ച്, നിർക്രിയരായി, സ്വത്തില്ലാതെ ഇരിക്കുക.” “ദേവന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ജയിക്കില്ല; അശുദ്ധരായി, ഞങ്ങൾ കാവ്യയെന്ന അമ്മയുടെ ശരണം തേടുന്നു.” “ഈ കാര്യം ഗുരുവിന് അറിയിക്കാം; അദ്ദേഹം മടങ്ങിയാൽ ദേവന്മാരെതിരെ പദ്യയുദ്ധം നടത്താം.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു, കാവ്യമാതാവിന്റെ ശരണം തേടി; അപ്പോൾ അവർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു, അതിനാൽ അവർക്കു സുരക്ഷ ലഭിച്ചു. ഭയപ്പെട്ട് ഭയമില്ലായ്മ തേടി കാവ്യമാതാവിന്റെ ശരണം വന്ന ദാനവന്മാരോട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു: “ഭയപ്പെടേണ്ട, ഭയപ്പെടേണ്ട,” എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദാനവർ ഭയം ഉപേക്ഷിച്ചു. “നിങ്ങൾ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകേണ്ടതില്ല,” എന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പ് നൽകി. അങ്ങനെ ഭയത്താൽ പീഡിതരായിരുന്ന അസുരന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ആ സമയത്ത് കാവ്യമാതാവ് സംരക്ഷിച്ചു.