വായുപുരാണമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ അത്ഭുതകരമായ ഗുണങ്ങളും കര്‍മങ്ങളും വേദങ്ങളും മഹർഷികളും വിവരണം ചെയ്യുന്നവയാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. ആ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന്റെ ജനനവും അത്ഭുതജനകമായ കഥയും ഞങ്ങൾ ശ്രവിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും പ്രശസ്തനായ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വരൂപവും അവന്റെ അവതാരങ്ങളും അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളും ഇവിടെ വിശദീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ മഹാത്മാവിന്റെ അവതാരകഥ പറയുകയാണ് — മഹാതപസ്യയുള്ള, ഭാഗ്യശാലിയായ ആ ദൈവം മനുഷ്യരിൽ എങ്ങനെ ജനിച്ചു എന്നത്. ഭൃഗുമുനിയുടെ ശാപഫലമായി, ദേവതകളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ, ഓരോ യുഗാന്തത്തിലും വിഷ്ണു എഴുപത്തിയേഴു ജന്മങ്ങൾ എടുത്തതായി പറയുന്നു. കാലധർമ്മം ക്ഷയിച്ച്, കാലശക്തി ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, അതായത് ധർമ്മം തളരുമ്പോൾ, ദൈവീകശരീരത്തോടെ വിഷ്ണു ഭൂമിയിൽ അവതരിക്കുന്നു. ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കാനായി, ഭൃഗുവിന്റെ ശാപത്താലും ദേവാസുരരുടെ കർമ്മഫലത്താലും, വിഷ്ണു മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും കർമ്മഫലമായി വിഷ്ണു വീണ്ടും വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിച്ചത് എങ്ങനെ എന്നതും, ദേവാസുരസമരം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നതെന്നും ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ഇനി ദേവാസുരരായുള്ള കഥ ഞാൻ വിശദമായി പറയാം. ഒരിക്കൽ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന മഹാസുരൻ മൂവുഭൂവനങ്ങളും ഭരിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് ബലി മൂവുഭൂവനങ്ങളും ഭരിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും തമ്മിൽ വലിയ സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ദശവർണ്ണസംകരമായ ഒരു യുഗം ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ലോകം സമാധാനത്തിലായിരുന്നു; എല്ലാവരും അനുസരണയോടെ ജീവിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് ഒരു ഭയാനകമായ മഹാസമരം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു. ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും വലിയ നാശം വരുത്തിയ ഈ യുദ്ധം അവരവരുടെ അധികാരത്തിനായി ഉണ്ടായി. ഈ വരാഹയുഗത്തിൽ സൂര്യന്റെ ആറു ഉത്തരയാനങ്ങളിൽ പതിനൊന്ന് യുദ്ധങ്ങൾ നടന്നതായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. അവയുടെ പേരുകൾ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു: ഒന്നാമത് നരസിംഹം, രണ്ടാമത് വാമനം, മൂന്നാമത് വരാഹം, നാലാമത് അമൃതമഥനം, അഞ്ചാമത് ഭയാനകമായ താരകയുദ്ധം, ആറാമത് ആദിബക, ഏഴാമത് ത്രിപുര, എട്ടാമത് അന്ധകാര, ഒൻപതാമത് ധ്വജ, പത്താമത് വർട്ട, പതിനൊന്നാമത് ഹല, പന്ത്രണ്ടാമത് കൊലാഹല എന്നിങ്ങനെ. നരസിംഹാവതാരത്തിൽ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു; മൂവുഭൂവനങ്ങൾ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ച ബലിയെ വാമനൻ കീഴടക്കി. ഹിരണ്യാക്ഷനെ ദേവന്മാരുടെ വെല്ലുവിളിയിൽ ഏകസമരത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; അവൻ അപരാജിതനായിരുന്നു. വരാഹമൂർത്തിയുടെ ദന്തംകൊണ്ട് ഭൂമി സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തപ്പെട്ടു. അമൃതമഥനത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ പ്രഹ്ലാദനെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു. പ്രഹ്ലാദന്റെ മകൻ വിരോചനൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, താരകയുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ അവനെ വധിച്ചു. നിങ്ങളിൽ നിന്നു അപരാജിതത്വം ലഭിച്ചും, പ്രത്യേകായുധങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ ലഭിച്ചും, സഞ്ജബൻ ആറാമത്തെ യുദ്ധത്തിൽ ശക്രനിൽ പ്രവേശിച്ച വിഷ്ണുവാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. ത്രിപുരവിളയത്തിൽ ദേവന്മാർക്ക് ത്രിപുര നഗരം സംരക്ഷിക്കാനായില്ല; എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും ത്ര്യമ്പകൻ (ശിവൻ) സംഹരിച്ചു. എട്ടാമത്തെ യുദ്ധത്തിൽ അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും, പിതൃകളുമായി ചേർന്ന്, ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, മഹേന്ദ്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) വിഷ്ണുവിന്റെ സഹായത്തോടെ അവരെ മുഴുവനായി സംഹരിച്ചു. ധ്വജയെ മായാജാലത്തിൽ മറഞ്ഞുകൊണ്ട് മഹേന്ദ്രൻ കൊല്ലുകയും, വിപ്രവർത്തിൻ എന്ന ശക്തനായ യോദ്ധാവിനെ പതാകയിലെ ചിഹ്നത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പരാജയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. രാജി ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് കൊലാഹലത്തിൽ എല്ലാ ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും കീഴടക്കി; ശണ്ഡമാർക്കനെ യാഗാമൃതംകൊണ്ട് ദേവന്മാർ ജയിച്ചു. ഇവയാണ് ദ്വാദശ ദൈവാസുരയുദ്ധങ്ങൾ — ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും നാശവും ജീവജാലങ്ങൾക്കും ദു:ഖവും വരുത്തിയവ. ഹിരണ്യകശിപു ഒരു നൂറ് കോടിയോളം വർഷം ഭരിച്ചുവെന്നും, അതിനുശേഷം എഴുപത്തിരണ്ട് ലക്ഷം വർഷവും, എൺപതിനായിരം വർഷം മൂവുഭൂവനങ്ങളുടൊധിപതിയായും ഭരിച്ചുവെന്നും പറയുന്നു. അവന്റെ ശേഷം ബലി രാജാവായി, അവനും നൂറ് കോടിയോളം വർഷവും, അറുപതിനായിരം, മുപ്പതിനായിരം വർഷവും ഭരിച്ചു. ബലിക്ക് ഭരണം ലഭിച്ച കാലം മുഴുവൻ പ്രഹ്ലാദൻ ഭരണം നിലനിർത്തി; അന്നത്തെ അസുരന്മാർക്ക് രാജ്യം സ്വന്തമായിരുന്നു. പ്രശസ്തരായ ആ മൂന്ന് അസുരേന്ദ്രന്മാർ, മഹാശക്തിയോടെ, എല്ലാ ദൈത്യന്മാരെയും ഭരിച്ചു; പത്ത് യുഗങ്ങൾ മുഴുവൻ അവർക്കായിരുന്നു അധികാരം. പിന്നീടു മറ്റൊരു പത്ത് യുഗം രാജ്യം എതിരാളികളില്ലാതെ നിലനിന്നു; അതിനുശേഷം, ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ മൂവുഭൂവനങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചു. കാലചക്രം മാറിയപ്പോൾ, മൂവുഭൂവനങ്ങൾ പ്രഹ്ലാദനിൽ നിന്ന് മാറി; സമയമെത്തുമ്പോൾ പാകശാസനൻ, അഥവാ ഇന്ദ്രൻ, മൂവുഭൂവനങ്ങൾ ഭരിച്ചു. അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ അസുരന്മാരെ വിട്ട് യാഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ദേവന്മാർ യാഗത്തിന് പോയപ്പോൾ അസുരന്മാർ കാവ്യനോട് പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ രാജ്യം നമ്മുടെ കണ്ണ് മുന്നിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടു; യാഗം ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ വീണ്ടും മടങ്ങിവന്നു. ഇന്ന് നാം നിലനിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല — നാം പാതാളത്തിൽ പ്രവേശിക്കാം." അങ്ങനെ distressed ആയ കാവ്യൻ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു: "ഭയപ്പെടേണ്ട, അസുരന്മാരേ; ഞാൻ എന്റെ ശക്തിയാൽ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും. മഴയും, ഔഷധികളും, ജലവും, സമ്പത്തും — എല്ലാം എന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ട്; ദേവന്മാർക്ക് അതിന്റെ ഭാഗം എന്റെ പാദങ്ങൾ വഴിയാണ്. നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ ഇതെല്ലാം നൽകും; എല്ലാം നിലനിർത്തും." അസുരന്മാരെ കാവ്യൻ സംരക്ഷിക്കുന്നതും കണ്ട ദേവന്മാർ, ജയം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു: "ഈ കാവ്യൻ നമ്മിൽ നിന്നെല്ലാം ബലമായി തിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പോവാം, വേഗത്തിൽ ചെന്ന്, അവരുടെ ആഹാരം തീർന്നാൽ അവരെ വീണ്ടും ഉണർത്താം. ശേഷിക്കുന്നവരെ ബലമായി കൊല്ലുകയും, പാതാളത്തിൽ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യാം.