വായുപുരാണമ്

സകല യുക്തികളുടെയും അവസാനം, ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരെ തന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ലോകങ്ങളുടെ പാലങ്ങളിലൊന്നായ പാലം, പുണ്യജ്ഞാനികളിൽ ഏറ്റവും വിശുദ്ധൻ — ഈ മഹത്തായ സത്യസ്വരൂപിയാണ് വിശ്ണു. വേദങ്ങളെ അറിഞ്ഞവരാൽ അറിയപ്പെടേണ്ടതും, സൃഷ്ടിശക്തിയുള്ളവരുടെ ഇശ്വരനുമാണ് അദ്ദേഹം. സകല ജീവികളിലും സോമനായി, അഗ്നിശക്തിയുള്ളവരിൽ അഗ്നിയായും അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷനായി. മനുഷ്യരിൽ മനസ്സായി, തപസ്വികളിൽ തപസ്സായി, ശമനിഷ്ഠരിൽ വിനയമായി, പ്രഭയുള്ളവരിൽ പോലും അത്ഭുതപ്രഭയായി അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടു. രൂപങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രൂപം, ലക്ഷ്യമുള്ളവരുടെ ലക്ഷ്യവും, ആകാശത്തിൽ നിന്നുജ്ജീവിച്ച വായുവും, പ്രാണനുമാണ് അദ്ദേഹം. ഹോമാഗ്നിയായി, അഹർന്നിശം പ്രാണനായി, അഗ്നിയുടെ പ്രാണനായി, മധുസൂദനൻ നിലകൊള്ളുന്നു. സാരമായത് രക്തമായി, രക്തത്തിൽ നിന്ന് മാംസം ഉത്ഭവിച്ചു. മാംസത്തിൽ നിന്ന് മെഴുക്, മെഴുക്കിൽ നിന്ന് അസ്ഥി, അസ്ഥിയിൽ നിന്ന് മജ്ജ, മജ്ജയിൽ നിന്ന് വീര്യം ഉത്ഭവിച്ചു. ഈ വീര്യത്തിൽ നിന്ന്, സാരഭൂതമായ ക്രിയയാൽ, ഗർഭം രൂപംകൊണ്ടു. ഇതിൽ ആദ്യം ജലമാണ്, അതിനെ ചന്ദ്രമണ്ഡലം എന്നും വിളിക്കുന്നു. ചൂടിൽ നിന്നാണ് ഗർഭം രണ്ടാം ഘടികയായി രൂപപ്പെടുന്നത്; വീര്യം ചന്ദ്രസ്വഭാവമുള്ളതും, രജസ്സ് അഗ്നിസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്. ഈ രണ്ട് അവസ്ഥകളും സാരത്തെ പിന്തുടരുന്നു; ശക്തിയിൽ ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും. കഫം ഉള്ളവരിൽ വീര്യം, പിത്തമുള്ളവരിൽ രക്തം ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ഹൃദയം കഫത്തിന്റെ ആസ്ഥാനവും, നാഭി പിത്തത്തിന്റെ ആസ്ഥാനവും. ശരീരത്തിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് മനസ്സിന്റെ ആസ്ഥാനം ഹൃദയമാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു. നാഭിയുടെ അകത്തളത്തിൽ അഗ്നിദേവൻ വസിക്കുന്നു; മനസ്സിനെ പ്രജാപതിയായി, കഫത്തെ സോമനായി മനസ്സിലാക്കണം. പിത്തം അഗ്നിയാണ്; അഗ്നിയും സോമയും ലോകത്തിന്റെ സാരമായി പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ ഗർഭം ജലപിണ്ഡംപോലെ വളർന്നു. അതിനുശേഷം, പരമാത്മാവുമായി ഏകീകരിച്ച വായു ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; അത് അഞ്ചു രൂപത്തിൽ ശരീരത്തിൽ നിലകൊണ്ടു, വളർച്ചക്കും കാരണമായി. പ്രാണൻ, അപാനൻ, സമാനൻ, ഉദാനൻ, വ്യാനൻ — ഇവയാണ് ആ അഞ്ചു വായുക്കൾ. പ്രാണൻ പരമാത്മാവിനെ വളർത്തി ശരീരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അപാനൻ താഴെ ഭാഗങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഉദാനൻ ശരീരത്തിൽ മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു; വ്യാനൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുന്നു; സമാനൻ എല്ലായ സംയുക്തങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, അഗ്നി എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു ഭൗതികതത്വങ്ങളെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നു. എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അവിടെ അവയുടെ-അവയുടെ പ്രവർത്തനം നിർവഹിക്കുന്നു; അതാണ് ഭൂതാത്മകമായ ശരീരം, പ്രാണൻ വായുവാണ്. വ്യോമത്തിൽ നിന്ന് ദ്വാരങ്ങൾ ഉത്ഭവിച്ചു; ദ്രവങ്ങളുടെ പ്രവാഹം ആരംഭിച്ചു; അഗ്നി ദൃഷ്ടിയായി, അതിന്റെ പ്രകാശം വെളിച്ചമായി; ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അവയുടെ വിഷയങ്ങളും അതിന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ശാശ്വതപുരുഷൻ സകല ലോകങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു. എന്നാൽ ഈ മരണമുള്ള ലോകത്തിൽ വിഷ്ണു എങ്ങനെ മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ചു? ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ സംശയം, മഹാത്മാവേ! സഞ്ചാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ എങ്ങനെ മനുഷ്യശരീരം പ്രാപിച്ചു? വിഷ്ണുവിന്റെ അത്ഭുതകരമായ കർമ്മങ്ങൾ ഞങ്ങൾ ക്രമമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; വേദങ്ങളും മഹർഷികളും അത്ഭുതഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെക്കുറിച്ച്. മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, വിഷ്ണുവിന്റെ അത്ഭുതജനകമായ ഉത്ഭവം ഞങ്ങളോട് പറയേണം; ഈ കഥ ശ്രവിക്കുന്നവർക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്നു. ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും പ്രശസ്തനായ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വരൂപവും അവതാരങ്ങളും അത്ഭുതകൃത്യങ്ങളും ഇവിടെ വിശദീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. ഞാൻ ഇപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവിന്റെ അവതാരകഥ പറയാം: മഹാതപസ്സുള്ള ആ ഭാഗ്യശാലി മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ച കഥ. ഭൃഗുവിന്റെ ശാപഫലമായി എഴുപത്തിയേഴു ജന്മങ്ങൾ ഉണ്ടായതായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഓരോ യുഗത്തിന്റെയും അവസാനം, ദേവന്മാരുടെ ലാഭാർത്ഥം അദ്ദേഹം ജനിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ദിവ്യശരീരം എങ്ങനെ അത്ഭുതകരമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു എന്ന് കേൾക്കൂ; യുകൃതിയുടെ ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുകയും കാലം ദുർബലമാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ അവതരിക്കുന്നു. ധർമ്മസ്ഥാപനത്തിനായി, ഭൃഗുവിന്റെ ശാപത്താലും ദേവാസുരരുടെ കർമ്മഫലത്താലും, അവിടെ മനുഷ്യരിൽ അദ്ദേഹം ജനിക്കുന്നു. ദേവാസുരരുടെ പ്രവർത്തികൾകൊണ്ട് എങ്ങനെ മറ്റൊരു ജന്മം ലഭിച്ചു? ദേവാസുരരുടെ പോരായ്മ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്നതും ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ദേവാസുരരുടെ കഥ വിശദമായി പറയാം: ഒരിക്കൽ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന അസുരൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അധിപതിയായി. പിന്നീട് ബാലി ആ രാജ്യം ഭരിക്കുകയും, ദേവാസുരർക്കിടയിൽ വലിയ സൗഹൃദം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തു. പത്തുഗുണം കലർന്ന ഒരു അക്ഷുനായ യുഗം ഉണ്ടായിരുന്നു; ലോകം അക്ഷോഭ്യമായിരുന്നു. അന്ന那些കാൽ ദേവാസുരർ ആജ്ഞാനുസൃതരായി നിലനിന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട്, ഭയങ്കരവും മഹത്തായ നാശം വരുത്തിയ ഒരു വലിയ സംഗ്രാമം ഉത്ഭവിച്ചു; അതിൽ ദേവാസുരർക്കും വലിയ ഹാനി സംഭവിച്ചു. അവരുടെ അവകാശത്തിനായി അനേകം യുദ്ധങ്ങൾ നടന്നു; ഈ വരാഹയുഗത്തിൽ, പത്തും രണ്ടും ചേർന്ന് സൂര്യന്റെ ആറു ഉത്തരയുഗങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെയാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. ഇപ്പോൾ അവയുടെ പേരുകൾ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു: ഒന്നാമത് നരസിംഹ, രണ്ടാമത് വാമന. മൂന്നാമത് വരാഹ, നാലാമത് അമൃതമഥനം; അഞ്ചാമത് ഭയങ്കരമായ താരകയുദ്ധം. ആറാമത് അതിലെ ആദിബക, ഏഴാമത് ത്രിപുര; എട്ടാമത് അന്ധകര, ഒൻപതാമത് ധ്വജ. പത്താമത് വർട്ട, പതിനൊന്നാമത് ഹല; പന്ത്രണ്ടാമത് ഭയങ്കരമായ കോലാഹല. നരസിംഹൻ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ സംഹരിച്ചു; വാമനൻ മൂന്നു ലോകങ്ങൾ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ച ബാലിയെ കീഴടക്കി. ഹിരണ്യാക്ഷനെ ദേവന്മാർ നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്ത് സംഹരിച്ചു; ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും അതിജയനായവൻ, യുദ്ധത്തിൽ അജേയൻ. വരാഹമൂർത്തിയുടെ ദന്തങ്ങളാൽ ഭൂമി സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തപ്പെട്ടു; പ്രഹ്ലാദനെ ദേവന്മാർ അമൃതമഥനയുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ കീഴടക്കി. ഇങ്ങനെ, സകലലോകങ്ങളുടെ കാരണമായ, അത്ഭുതകരമായ രൂപങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും ഉള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ കഥകൾ മഹർഷികൾ വിവരണം ചെയ്യുന്നു.