വായുപുരാണമ്

യുഗങ്ങളിലൊന്നും അനുസരിച്ച്, ഈ ഭഗവാൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ക്രമമായി സൃഷ്ടിച്ചു. അതുപോലെ തന്നെ, നിമിഷങ്ങൾ, കണ്ണിറുക്കൽ സമയങ്ങൾ, കാഷ്‌ഠകൾ, കലകൾ, മൂന്നു വിധമായ കാലം—ഇവയെല്ലാം അവൻ രൂപപ്പെടുത്തി. മുഹൂർത്തങ്ങൾ, തിഥികൾ, മാസങ്ങൾ, ദിവസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ, ഋതുക്കൾ, കാലഘട്ടങ്ങളുടെ സംയോജനങ്ങൾ, മൂന്നു തരത്തിലുള്ള അളവുകൾ—ഇവയും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ജീവിതകാലം, കൃഷിഭൂമികൾ, വളർച്ച, ലക്ഷണങ്ങൾ, രൂപസൗന്ദര്യം, ബുദ്ധി, സമ്പത്ത്, വീര്യം, ശാസ്ത്രജ്ഞത—ഇവയെല്ലാം അവൻ സ്ഥാപിച്ചു. മൂന്നു വർണ്ണങ്ങൾ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾ, ത്രയീവിദ്യ, മൂന്നു അഗ്നികൾ, മൂന്നു കാലഘട്ടങ്ങൾ, മൂന്നു കർമ്മങ്ങൾ, മൂന്നു മായകൾ, മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം അവന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്. അവന്റെ പരമകർമ്മത്തിലൂടെ ലോകങ്ങളും ദേവതകളും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്നു; സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായ അവൻ. ഇന്ദ്രിയയോഗത്തിലൂടെ മനുഷ്യരിൽ ആനന്ദം പ്രാപിക്കുന്നവനും, സകലഭാവങ്ങളുടെയും വരവിനും പോകലിനും നേതാവും, സർവ്വഭേദങ്ങളുടെ പ്രഭുവുമാണ് അവൻ. ധർമ്മപരായന്മാർക്കു വഴി തന്നെയും, പാപകർമ്മികൾക്കു വഴിയില്ലായ്മയെയും, ചതുര്‍വർണ്ണസംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും രക്ഷയും അവൻ തന്നെയാണ്. നാലു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, നാലു ആശ്രമങ്ങളുടെ ആശ്രയം, ദിശകൾ, ആകാശം, ഭൂമി, ജലം, വായു, അഗ്നി—ഇവയൊക്കെയും അവൻ തന്നെ. രണ്ടു പ്രകാശങ്ങൾ—ചന്ദ്രനും സൂര്യനും; കാലങ്ങളുടെ പ്രഭു, രാത്രിയുടെ യാത്രക്കാരൻ; പരമദേവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, പരമതപസ്സായവൻ, തപസ്സിന്റെ ഉച്ചതലമായവൻ; ആദിത്യന്മാരിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ദൈവവും, ദൈത്യന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന ശക്തനും. യുഗാന്തത്തിൽ സംഹാരവും, ലോകസംഹാരകരെ സംഹരിക്കുന്നവനും, ലോകങ്ങളുടെ പാലങ്ങളിലൊന്നായ പാലവും, ശുദ്ധകർമക്കാരിലൊന്നായ ശുദ്ധനും അവൻ. വേദജ്ഞന്മാർക്ക് അറിയേണ്ടതാവുന്നവൻ, സൃഷ്ടിശക്തിയുള്ളവരുടെ പ്രഭു; ഭൂതങ്ങളിൽ സോമനായി, ജ്വലിക്കുന്നവരിൽ അഗ്നിയായി അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മനുഷ്യരിൽ മനസ്സായി, തപസ്സികളിൽ തപസ്സായി, സംയമനത്തിൽ സംതൃപ്തരിൽ വിനയമായി, പ്രകാശവാന്മാരിൽ പോലും തേജസ്സായി അവൻ മാറുന്നു. രൂപങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രൂപം, ലക്ഷ്യമുള്ളവർക്കു ലക്ഷ്യമായവൻ; ആകാശത്തിൽ ജനിച്ച കാറ്റ്, പ്രാണവായു, ഹോമത്തിനുള്ള അഗ്നി—all these are his forms. ദിവസത്തിൽ ഹോമാഗ്നി പ്രാണവായുവാണ്; അഗ്നിയുടെ പ്രാണവായു മധുസൂദനൻ തന്നെ; രസം രക്തമായി, രക്തത്തിൽ നിന്ന് മാംസം ഉത്പന്നമാകുന്നു. മാംസത്തിൽ നിന്നു മേനം, മേനത്തിൽ നിന്ന് അസ്ഥി, അസ്ഥിയിൽ നിന്ന് മജ്ജ, മജ്ജയിൽ നിന്ന് വീര്യം ഉത്ഭവിക്കുന്നു. വീര്യത്തിൽ നിന്ന് ഗർഭം ഉത്പന്നമാകുന്നു; അതിന്റെ മൂലത്തിൽ രസം. ഇവയിൽ ആദ്യം ജലം, അതാണ് ചന്ദ്രമണ്ഡലമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ഗർഭം ചൂടിൽ നിന്ന് ഉത്പന്നമാകുന്ന രണ്ടാമത്തെ മണ്ഡലമാണ്; വീര്യം ചന്ദ്രസ്വഭാവം, രജസ്സു അഗ്നിസ്വഭാവം. ഈ രണ്ടു അവസ്ഥകളും രസത്തെ പിന്തുടരുന്നു; ശക്തിയിൽ ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും; കഫവൃന്ദത്തിൽ വീര്യം, പിത്തവൃന്ദത്തിൽ രക്തം ഉത്ഭവിക്കുന്നു. കഫത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം ഹൃദയം, പിത്തത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം നാഭി; ഹൃദയം ശരീരത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ മനസ്സിന്റെ ആസ്ഥാനമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. നാഭിയുടെ ഉള്ളഭാഗത്ത് അഗ്നിദേവൻ വസിക്കുന്നു; മനസ്സിനെ പ്രജാപതിയെന്നു അറിയണം, കഫം സോമനെന്നു മനസ്സിലാക്കണം. പിത്തം അഗ്നിയാണ്; അഗ്നിയും സോമവും ലോകത്തിന്റെ സാരമായിരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ഗർഭം ജലമണ്ഡലത്തെപ്പോലെ വളരുന്നു. വായു പരമാത്മാവുമായി ചേർന്ന് ശരീരത്തിൽ കയറി, അഞ്ചു വിഭാവങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; വീണ്ടും വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണം ആകുന്നു. പ്രാണൻ, അപാനൻ, സമാനൻ, ഉദാനൻ, വ്യാനൻ—ഇവയാണ്; പ്രാണൻ പരമാത്മാവിനെ വർദ്ധിപ്പിച്ച് ശരീരത്തിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അപാനൻ താഴെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ, ഉദാനൻ മുകളിൽ, വ്യാനൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു, സമാനൻ ശരീരത്തിലെ സന്ധികളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ഭൂതങ്ങളുടെ ഗ്രഹണം ഉണ്ടാകുന്നു—ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, അഗ്നി—ഇവയെല്ലാം ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു അനുഭവ്യമായിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അവിടെ സ്ഥാപിതമാണ്, ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ ദൗത്യങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നു; അതാണ് ഭൂതദേഹമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്, പ്രാണൻ വായുവാണ്. ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ദ്വാരങ്ങൾ ഉത്പന്നമാകുന്നു; ദ്രവങ്ങളുടെ പ്രവാഹം സജ്ജമാകുന്നു; അഗ്നി ദൃഷ്ടിയായി, അതിന്റെ പ്രകാശം വെളിച്ചമായി; ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അവയുടെ വിശയങ്ങളും അതിന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ശാശ്വതനായ പുരുഷൻ ഈ ലോകങ്ങളെല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ മൃത്യുലോകത്തിൽ വിഷ്ണു എങ്ങനെ മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ചു എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ സംശയം. സഞ്ചാരികളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ എങ്ങനെ മനുഷ്യശരീരം ഏറ്റുവാങ്ങി എന്നത് മഹത്തായ അത്ഭുതമാണ്; ഇതിന്റെ ഉത്തരം ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വേദങ്ങളും മുനികളും അത്ഭുതഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായി വിഷ്ണുവിനെ വിവരിക്കുന്നു; അവന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, വിഷ്ണുവിന്റെ അത്ഭുതജനമായ ഉത്ഭവം ഞങ്ങൾക്ക് പറയേണമേ; ഈ അത്ഭുതകഥ ഞങ്ങൾക്കു സന്തോഷം നൽകും. ശക്തിയും വീര്യവും കൊണ്ടു പ്രശസ്തനായ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വരൂപവും അവന്റെ അവതാരങ്ങളും അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളും ഇവിടെ വിവരിക്കപ്പെടട്ടെ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ മഹാത്മാവായ അവന്റെ അവതാരം വിശദമായി പറയാം—മഹാതപസ്സുള്ള ആ ഭാഗ്യവാൻ മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ച കഥ. ഭൃഗുവിന്റെ ശാപഫലമായി എഴുപത്തിയേഴു ജന്മങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന് ലഭിച്ചു; ഓരോ യുഗാന്തത്തിലും ദേവന്മാരുടെ ആവശ്യത്തിനായി അവൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ദിവ്യശരീരം കേൾക്കൂ; യുഗധർമ്മം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, കാലം ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ, ആ പ്രഭു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കാനായി, ഭൃഗുവിന്റെ ശാപത്താലും ദേവാസുരരുടെ കർമ്മത്താലും, അവൻ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു. ദേവാസുരരുടെ കർമ്മങ്ങൾകൊണ്ട് അവൻ എങ്ങനെ വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിച്ചു? ദേവാസുരരിടയിലെ സംഘർഷം എങ്ങനെ നടന്നു എന്നു ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ദേവാസുരരുടെയും കഥയത്രേ പറയാം: ഒരിക്കൽ ഹിരണ്യകശിപു മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഭരിച്ചിരുന്നതാണ്. പിന്നീട് അതു ബലി ഭരിച്ചു; അന്നുമുതൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ദേവാസുരര്ക്ക് വലിയ സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നു.