വായുപുരാണമ്

ദേവതകളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ശൂരൻ ദേവയുമായി ചേർന്ന് അഭയാസഖയെ ജനിപ്പിച്ചു; ശാരംഗദേവൻ തംബുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു, ശൗരിയും കുലോദ്വഹയെ ജനിപ്പിച്ചു. ദേവതകൾ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന ഉപസംഗയും വസുവും ജനിച്ചു; കംസൻ ഈ പത്തു പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ഉപദേവയിൽ നിന്ന് വിജയ, രജന, വർധമാനൻ എന്നിങ്ങനെ പ്രശസ്തരായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. വൃകദേവി സ്വഗാഹവ എന്ന മഹാത്മാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ആഗാഹി, സ്വാസ, സുരൂപ, ശിശിരായിണി എന്നിങ്ങനെ മറ്റ് പുത്രികളും ജനിച്ചു. ദേവകിയുടെ ഏഴാമത്തെ പുത്രൻ സുനാസ, ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു; ഗവേഷണൻ എന്ന മഹാനായ യുദ്ധശൂരനും ജനിച്ചു. ശൗരി, ദ്വിജന്മാർ കാട്ടിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തിരുന്ന ശ്രാദ്ധദേവയെ ശൈബ്യയിലേക്ക് അവിനാശിയായ പുത്രനായി കൊടുത്തു; അവൻ കൗശികൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ശൗരിയുടെ ഭാര്യകളായ സുഗന്ധിയും വനരാജിയും പുണ്ഡ്ര, കപില എന്ന വസുദേവന്റെ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. പുണ്ഡ്ര രാജാവായി, കപില കാട്ടിലേക്ക് പോയി. വസുദേവയിൽ നിന്ന് ഒരുത്തി മഹാശൂരൻ ജനിച്ചു; ആദ്യത്തെ രാജാവായ നിഷാദൻ, വില്ലിന്റെ ധാരകനായിരുന്നു. ദേവരതയുടെ പ്രസിദ്ധ പുത്രൻ ജനിച്ചു; പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നത്, അവൻ ദേവശ്രവസിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതാണ്. അസ്മക വംശത്തിൽ പ്രശസ്തനായ പുത്രൻ ലഭിച്ചു; നിവർത്ത, ശക്തിയിൽ മഹാനായി, ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചവൻ, പിതൃകർമ്മത്തിൽ ഭക്തനായിരുന്നു. ശ്രാദ്ധദേവയിൽ നിന്ന് നിഷാദനും മറ്റുള്ളവരും അറിയപ്പെടുന്നു; ഏകലവ്യൻ, വലിയ വീരൻ, നിഷാദരിൽ വളർന്നു. ഗണ്ഡൂഷ എന്ന കുട്ടികളില്ലാത്തവർക്കു കൃഷ്ണൻ സന്തുഷ്ടനായി രണ്ടുപുത്രന്മാരെ നൽകി: ചാരുദേഷ്ണയും സാമ്ബയും, ഇരുവരും ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവും ശുഭലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ളവരായിരുന്നു. തന്തിജയും തന്തിമാലയും കനകയുടെ സ്വന്തം പുത്രന്മാരാണ്; വസ്താവനിൽ, പുത്രനില്ലാത്തവൻ, വസുദേവൻ ശക്തിയോടെ ശൗരിയും കൗശികനും ദത്തപുത്രന്മാരായി നൽകി. തപാ, കോധനു, വിരജാ, ശ്യാമസൃഞ്ജി എന്നിങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; ശ്യാമക്ക് കുട്ടികളില്ല, ശ്യാമകൻ കാട്ടിലേക്ക് പോയി, ഭോജപദവി ത്യജിച്ച് രാജർഷിത്വം നേടി. കൃഷ്ണന്റെ ഈ ജനനകഥ ശുദ്ധമായ ആചാരത്തോടെ ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണനോട് പാരായണം ചെയ്യിച്ചാൽ, അവൻ മഹാനന്ദം നേടും. ദേവതകളുടെ ദൈവമായ കൃഷ്ണൻ, വലിയ തേജസ്സുള്ളവൻ, മുമ്പ് സൃഷ്ടികളുടെ അധിപനായിരുന്നു; മനുഷ്യരിൽ ലീലക്കായി, നാരായണൻ, പ്രഭു, ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു. ദേവകിയും വസുദേവനും നടത്തിയ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, പദ്മനയനായ, നാലു കൈകളുള്ള, ദൈവീക രൂപവും ഭാഗ്യവും ഉള്ളവൻ അറിയപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ഭാഗ്യവാനായ കൃഷ്ണൻ, യോഗി, മനുഷ്യരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായിട്ടും, അപ്രത്യക്ഷമായ സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, അതേ പ്രഭുവാണ്. നാരായണൻ, സൃഷ്ടി ഉണ്ടായത് അവനിൽ നിന്നാണ്; അവൻ അനശ്വരൻ, ദൈവമായ നാരായണനായി, ശാശ്വത ഹരിയായി. ആദിമാനവനെ സൃഷ്ടിച്ച് സൃഷ്ടികളുടെ അധിപനാക്കി, ആദിതിയുടെ പുത്രനായി, യാദവരുടെ ആനന്ദമായി, ദൈവമായ വിഷ്ണു, ഇന്ദ്രന്റെ അനിയനായായി അറിയപ്പെട്ടു. അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ആദിതിക്ക് പുത്രൻ ലഭിച്ചു; ദൈവങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളായ ദൈത്യ, ദാനവ, രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ. യയാതിയുടെ വംശത്തിൽ, പുണ്യവാനായ വസുദേവന്റെ കുടുംബം, നാരായണൻ തന്റെ കൃത്യങ്ങൾക്കായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ജനാർദനന്റെ ജനനത്തിൽ സമുദ്രങ്ങൾ നടുങ്ങി, മലകൾ വിറച്ചു, യാഗാഗ്നികൾ ഉജ്ജ്വലമായി. ശുഭമായ കാറ്റുകൾ വീശി, പൊടിക്കാറ്റ് ശാന്തമായി, വെളിച്ചങ്ങൾ കൂടുതൽ ദീപ്തിയായി. അഭിജിത് എന്ന നക്ഷത്രം, ജയന്തി എന്ന രാത്രിയും, വിജയഘട്ടവും — അപ്പോൾ ജനാർദനൻ ജനിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, ശാശ്വതൻ, അദൃശ്യൻ, ഹരി, നാരായണൻ, പ്രഭു, ജനിച്ചു, തന്റെ രൂപത്തിലൂടെ ജനങ്ങളെ മായപ്പെടുത്തി. ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ദേവതകളുടെ അധിപൻ പൂക്കൾ പെയ്തു; ആയിരക്കണക്കിന് മഹർഷികളും ഗന്ധർവർഗണങ്ങളും ശുഭകീര്ത്തനങ്ങൾ പാടിയും മധുസൂദനനെ ആദരിച്ചു. വസുദേവൻ, തന്റെ പുത്രനെ, അതിരൂപൻ, ശ്രീവത്സം അടക്കം ദൈവീക ലക്ഷണങ്ങളോടെ ജനിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടപ്പോൾ, 'പ്രഭോ, യഥാർത്ഥ രൂപം പിൻവലിക്കൂ,' എന്ന് പറഞ്ഞു. 'പിതാവേ, കംസനെ ഭയപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്. എന്റെ മുതിർന്ന പുത്രന്മാർ, അതിശയകരായവരാണ്, അവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.' വസുദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പ്രഭു തന്റെ രൂപം പിൻവലിച്ചു; പിതാവിന്റെ അനുമതിയിൽ, അവൻ നന്ദഗോപന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, ഉഗ്രസേനയുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ച്, യശോദയ്ക്ക് അവനെ നൽകി. അന്നേ സമയം, യശോദയും ദേവകിയും ഗർഭിണികളായിരുന്നു; യശോദ, ഗോപന്മാരുടെ അധിപനായ നന്ദഗോപന്റെ ഭാര്യ. കൃഷ്ണൻ, വൃഷ്ണിവംശത്തിലെ പ്രഭു, ജനിച്ച രാത്രിയിൽ, യശോദയും ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ജനിപ്പിച്ചു. മഹാത്മാവായ വസുദേവൻ, ജനിച്ച ശിശുവിനെ സംരക്ഷിച്ച്, പുത്രനെ യശോദയ്ക്ക് നൽകി, താനേ പെൺകുട്ടിയെ എടുത്തു. നന്ദഗോപനോട്, 'അവനെ സംരക്ഷിക്കൂ. നിന്റെ പുത്രൻ, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടും, യാദവരുടെ മഹിമയാകും. ദേവകിയുടെ ഈ കുട്ടി നമ്മുടെ ദുഃഖം അവസാനിപ്പിക്കും,' എന്ന് പറഞ്ഞു. അനകദുന്ദുഭി പെൺകുട്ടിയെ, ഉഗ്രസേനയുടെ ഭാര്യയുടെ പുത്രിയെ, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള കന്യയായി സമർപ്പിച്ചു. കംസന് തന്റെ ഭാര്യ പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലായില്ല; ആ കപടഹൃദയൻ സന്തോഷത്തോടെ പെൺകുട്ടിയെ വിട്ടുവിട്ടു. അവൻ പെൺകുട്ടി മരിച്ചുവെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും, അവൾ രക്ഷപ്പെട്ടു; ആ കന്യ, വൃഷ്ണികളുടെ വീട്ടിൽ ആദരപെട്ട് വളർന്നു. ദേവതകൾ ദേവികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ അവളെ പുത്രിയായി സംരക്ഷിച്ചു; അവൾ, യഥാക്രമം ജനിച്ചവളായി, പ്രജാപതിയുടെ പുത്രിയായി അറിയപ്പെട്ടു. കേശവനെ സംരക്ഷിക്കാൻ പതിനൊന്ന് പേർ ജനിച്ചു; എല്ലാ യാദവർഗ്ഗവും ഹർഷഹൃദയത്തോടെ അവളെ ആദരിച്ചു. ദൈവരൂപനായ കൃഷ്ണൻ അവളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ആയിരുന്നു. മഹർഷികൾ ചോദിച്ചു: 'ഭോജരാജാവ് കംസൻ, വസുദേവന്റെ പുത്രന്മാരെയും കുട്ടികളെയും എന്തുകൊണ്ട് കൊല്ലുകയുണ്ടായി? ദയവായി ഇതിന്റെ കാര്യം വിശദീകരിക്കൂ.