വായുപുരാണമ്

സാരണന്റെ പുത്രിമാരായി ശതബല, ഭദ്രാശ്വ, ഭദ്രഗുപ്തി, ഭദ്രവിഘ്ന എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ പ്രസിദ്ധരാണ്. അതുപോലെ ഭദ്രബാഹു, ഭദ്രരഥ, ഭദ്രകല്പ, സുപാർശ്വക, കീർത്തിമാൻ, രോഹിതാശ്വ, ഭദ്രജ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരും പേരെടുത്തിരിക്കുന്നു. രോഹിണിയുടെ വംശത്തിൽ ദുർമദനും അഭിഭൂതനും പുത്രന്മാരായി ജനിച്ചു. കൂടാതെ നന്ദ, ഉപനന്ദ, മിത്ര, കുക്ഷിമിത്ര, അചല എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരും ഉൾപ്പെടുന്നു. മദിരയുടെ പുത്രന്മാരായി ചിത്രോപ, ചിത്ര, പുഷ്ടി തുടങ്ങിയവരും, സുദേവനും ജനിച്ചു. ഭദ്രയിലൂടെ ഉപബിംബ, ബിംബ, സത്ത്വദന്ത, മഹൗജസ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള നാലു മഹാശക്തിമാന്മാരായ പുത്രന്മാർ പ്രസിദ്ധരാണ്. വൈശാഖിയിൽ നിന്ന് സമദനും ശൗരിയും ചേർന്ന് ഔത്തമനായ കൗശികനെ ജനിപ്പിച്ചു. ദേവകിയിൽ നിന്ന് ശൗരി പ്രസിദ്ധനായ സുഷേണനെ ജനിപ്പിച്ചു. തടയ, ഭദ്രസേന, യജുദായ (അഞ്ചാമൻ), ഭദ്രവിദേക (ആറാമൻ) എന്നീ പുത്രന്മാരെ കംസൻ കൊല്ലുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ ദീർഘായുസ്സുള്ള മഹാവിഷ്ണു, അതായത് മുൻകൃഷ്ണൻ, ഭൂതങ്ങളുടെ ജനകൻ, വീണ്ടും ജനിച്ചു. കൃഷ്ണയുടെ അനിയത്തിയായി കൃഷ്ണാ എന്ന സुभദ്രയും ഭദ്രഭാഷിണിയും ജനിച്ചു; സुभദ്ര എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട കൃഷ്ണാ വൃഷ്ണിവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായി പ്രസിദ്ധയായി. സുഭദ്രയിൽ നിന്ന് പാര്ഥനായ അര്ജുനൻ അഭിമന്യുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു. വസുദേവന്റെ ഏഴു പ്രസിദ്ധനായ ഭാര്യമാരിൽ ജനിച്ച വീരപുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കുക. ദേവയിൽ നിന്ന് ശൂരൻ അഭയാസഖയെ ജനിപ്പിച്ചു; ശാർംഗദേവൻ തംബുവിനെ, ശൗരി കുലോദ്വഹനെ ജനിപ്പിച്ചു. ഉപസംഗനും വസുവും ദേവതകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട പുത്രന്മാരായി ജനിച്ചു; ഇവരെയും കംസൻ കൊല്ലുകയുണ്ടായി. ഉപദേവയിൽ നിന്ന് വിജയ, രോജന, വർദ്ധമാനൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പ്രസിദ്ധനായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. വൃകദേവിയിൽ നിന്ന് സ്വഗാഹവ എന്ന മഹാത്മാവും, ആഗാഹിയും സ്വസയും, സുരൂപയും ശിശിരായിണിയും ജനിച്ചു. ദേവകിയുടെ ഏഴാമത്തെ പുത്രനായ സുനാസാ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു; കൂടാതെ ഗവേഷണ എന്ന യുദ്ധശൂരനും. ശ്രാദ്ധദേവൻ, ആര്ക്കുവേണ്ടി ദ്വിജന്മാർ വനത്തിൽ ശ്രാദ്ധകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി, ശൗരി ശൈബ്യയിലേയ്ക്ക് അക്ഷയനായ പുത്രനായ കൗശികനെ സമർപ്പിച്ചു. സുഗന്ധി, വനരാജി എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ശൗരിയുടെ ഭാര്യമാരായി; അവർക്ക് പുണ്ഡ്ര, കപില എന്നിങ്ങനെയുള്ള വസുദേവപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. പുണ്ഡ്ര രാജാവായി, കപിലൻ വനത്തിൽ പോയി. വസുദേവനിൽ നിന്ന് മഹാശക്തനായ ഒരു വീരൻ ജനിച്ചു; ആദ്യരാജാവായ നിഷാദൻ, വില്ലിന്റെ ധാരകനായിരുന്നു. ദേവരതയുടെ പ്രസിദ്ധനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു; പണ്ഡിതന്മാർ അവൻ ദേവശ്രവസിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചതെന്ന് പറയുന്നു. അസ്മക വംശത്തിൽ ഒരു പ്രസിദ്ധനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു; നിവർത്ത എന്ന ശക്തശാലി, ഇന്ദ്രശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ച, പിതൃകർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തനായവൻ. ശ്രാദ്ധദേവനിൽ നിന്ന് നിഷാദനും മറ്റുള്ളവരും പ്രസിദ്ധരായി; മഹാവീരനായ ഏകലവ്യൻ നിഷാദരിൽ വളർന്നു. ഗണ്ടൂഷ എന്നവർക്ക് സന്താനമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ കൃഷ്ണൻ സന്തുഷ്ടനായി, ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള, ചാരുദേഷ്ണനുംсамбനും എന്ന രണ്ട് പുത്രന്മാരെ നൽകി. കനകയ്ക്ക് തന്തിജയും തന്തിമാലനും സ്വജനപുത്രന്മാരായി; വസ്താവനെന്ന പുത്രനില്ലാത്തവർക്കു വസുദേവൻ ദത്തപുത്രനായി വീരനായ ശൗരിയെയും കൗശികനെയും നൽകി. തപാ, കോധനു, വിരജാ, ശ്യാമസൃഞ്ജി എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ജനിച്ചു; ശ്യാമക്കിന് സന്താനമില്ലാതിരിച്ചു, ശ്യാമകൻ ഭൂജഭാവം ഉപേക്ഷിച്ച് വനത്തിൽ പോയി, എന്നാൽ രാജർഷിത്വം പ്രാപിച്ചു. ഈ കൃഷ്ണജനനം സ്ഥിരമായ ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ചൊല്ലുകയോ, ബ്രാഹ്മണനോട് ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുകയോ ചെയ്താൽ മഹാസുഖം പ്രാപിക്കും. ദേവന്മാരിൽ ദേവനായ, മഹാതേജസ്സുള്ള കൃഷ്ണൻ മുൻപേ തന്നെ ഭൂതികളുടെ അധിപനായിരുന്നു; മനുഷ്യരിൽ ലീലാനിമിത്തം നാരായണൻ അവതരിച്ചു. ദേവകിയും വസുദേവനും ചെയ്ത തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, താമരക്കണ്ണനായ, ചതുര്ബുജനായ, ദൈവീയസൗഭാഗ്യങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ കൃഷ്ണൻ അറിയപ്പെട്ടു. അനുഭവരഹിതനും, അനാവൃതരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, മനുഷ്യരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായ യോഗേശ്വരനായ കൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ് ആ പരമേശ്വരൻ. സൃഷ്ടിയുടെ ആധാരമായ, അനശ്വരനായ നാരായണൻ, ദേവനാരായണനായി, ശാശ്വതനായ ഹരിയായി. ആദ്യപുരുഷനെ സൃഷ്ടിച്ച് ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനാക്കിയവൻ, ആദിതിയുടെ പുത്രനായി യാദവസന്തതിയിൽ ആനന്ദമായി, ദേവവിഷ്ണുവായി ഇന്ദ്രന്റെ അനുജനായി ജനിച്ചു. ആദിത്യയ്ക്ക് ദൈവശത്രുക്കളായ ദൈത്യ, ദാനവ, രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ പുത്രനുണ്ടാകാൻ അനുഗ്രഹം നൽകിയവൻ. യയാതിവംശത്തിൽ പുണ്യശാലിയായ വസുദേവന്റെ കുടുംബം, നാരായണന്റെ പ്രവർത്തികൾക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ജനാർദ്ദനന്റെ ജനനസമയത്ത് സമുദ്രങ്ങൾ വിറച്ചു, പർവതങ്ങൾ കുലുങ്ങി, യാഗാഗ്നികൾ ഉജ്ജ്വലമായി. സൗമ്യമായ കാറ്റുകൾ വീശി, പൊടി ശമിച്ചു, ദീപങ്ങൾ കൂടുതൽ ദീപ്തിയായി പ്രകാശിച്ചു. അഭിജിത് എന്ന നക്ഷത്രവും ജയന്തി എന്ന രാവും വിജയപ്രദമായ മുഹൂർത്തവും ആയപ്പോൾ ജനാർദ്ദനൻ ജനിച്ചു. നിത്യനും, അദൃശ്യനും, ഹരിയും, നാരായണനും, ഭഗവാനുമായ കൃഷ്ണൻ ജനിച്ചു; തന്റെ രൂപംകൊണ്ട് ലോകത്തെ മോഹിപ്പിച്ചു. ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ദേവാദിദേവൻ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി; ആയിരക്കണക്കിന് മഹർഷികളും ഗാന്ധർവരും മധുസൂദനനെ സ്തുതിച്ചു. ആ രാത്രി ശ്രീവത്സ അടക്കമുള്ള ദൈവീയലക്ഷണങ്ങളോടെ ജനിച്ച തന്റെ പുത്രനെ കണ്ട വസുദേവൻ ഭക്തിപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥരൂപം മറയ്ക്കുമാറാകൂ. കംസനെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു; ഇതു മാത്രമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്. എന്റെ മൂല്യവത്തായ മൂത്ത പുത്രന്മാരെ അവൻ കൊല്ലുകയുണ്ടായി." വസുദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭഗവാൻ തന്റെ ദൈവീയരൂപം മറച്ചു. അപ്പന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച ശേഷം, ഉഗ്രസേനന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, കൃഷ്ണനെ നന്ദഗോപന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി യശോദയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ചു.