വായുപുരാണമ്

വിവസ്വാൻ യാത്രയാകാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ, ശക്രജിത് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു: “നീ ലോകങ്ങളെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദീപ്തിയുള്ളവൻ, ഈ സമയത്ത് ആ രത്നം എനിക്കു നൽകണം.” അപ്പോൾ പ്രകാശമുള്ള ഭാസ്‌കരൻ ശ്യാമന്തക രത്നം ശക്രജിതിന് നൽകി. രാജാവ് അതു സ്വീകരിച്ച് തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ആരാഞ്ഞ് ആളുകൾ അവന്റെ പിന്നാലെ ഓടിപ്പോയി, “ഇതാ സൂര്യൻ തന്നെയാണ് പോകുന്നത്!” എന്നായിരുന്നു അവരുടെ വാക്കുകൾ. അതിജ്ഞാനപരമായും, ജനങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി, രാജാവ് നഗരത്തിന്റെ അകത്ത്, രാജപ്രാസാദത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ശക്രജിത് സ്നേഹത്തോടെ ആ ദിവ്യമായ ശ്യാമന്തക രത്നം തന്റെ സഹോദരൻ പ്രസേനയ്ക്കു നൽകി. ശ്യാമന്തക രത്നം ഏതു രാജ്യത്തും നിലനിൽക്കുന്നിടത്ത്, ആ പ്രദേശത്ത് കാലാവസ്ഥയൊത്ത മഴയും രോഗഭയമില്ലായ്മയും ഉണ്ടാകുന്നു. ഗോവിന്ദൻ പ്രസേനയിൽ നിന്നും ശ്യാമന്തക രത്നം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ അതിന് ശേഷിക്കാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അതിനെ പിടിച്ചെടുക്കുകയോ സ്വന്തമാക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. ഒരു ദിവസം, പ്രസേന ആ രത്നം അണിഞ്ഞ് വേട്ടയാടാൻ പോയി. അതിന്റെ ഫലമായി, പ്രസേന ഭയാനകമായ ഒരു മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു; ഒരു സിംഹം അവനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു. പിന്നീട്, കരടികളുടെ രാജാവായ ജാംബവാൻ ആ സിംഹത്തെ വധിച്ച്, ദിവ്യ രത്നം എടുത്ത് തന്റെ ഗുഹയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഈ സംഭവത്തെ തുടർന്ന്, വൃഷ്ണികളും അന്ധകരും കൃഷ്ണൻ രത്നം ആഗ്രഹിച്ചുവെന്നു സംശയിച്ചു. ഈ തെറ്റായ ആരോപണം സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ, ശത്രുക്കളുടെ നാശകർത്താവായ ഭഗവാൻ കാടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവിടവെ, പ്രസേനയെ കാട്ടിൽ അന്വേഷിച്ചു; തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം പ്രസേനയുടെ പാത പിന്തുടർന്നു. വളരെ തിരയാനായി ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ, മഹാമനസ്സുള്ള കൃഷ്ണൻ കരടികളുടെ പർവതവും, ഉത്തമമായ വിന്ധ്യപർവതവും കണ്ടു. അവിടെ രത്നം കണ്ടെത്തിയില്ല, പക്ഷേ പ്രസേനയും അവന്റെ കുതിരയും കൊല്ലപ്പെട്ട നിലയിൽ കണ്ടു. അടുത്ത് സിംഹം, പ്രസേനയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അകലെയായിരുന്നില്ല. കൃഷ്ണൻ സിംഹം കരടിനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതും കണ്ടു; കരടിയുടെ പാത പിന്തുടർന്ന്, യാദവൻ കരടിയുടെ ഗുഹയെ അന്വേഷിച്ചു. അപ്പോൾ, ഒരു സ്ത്രീയുടെ വേദനയുള്ള കുരിശബ്ദം കേട്ടു; ജാംബവന്റെ ശിശുവിനെ ദയയോടെ കൈകൊണ്ടു നേഴ്സ്, “രത്നത്തിന് വേണ്ടി ദുഃഖിക്കേണ്ട, പ്രിയ ബാലാ,” എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ആശ്വസനം. “സിംഹം പ്രസേനയെ കൊല്ലുകയും, ജാംബവാൻ സിംഹത്തെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു; ദയയുള്ള ബാലാ, ഇതാണ് ശ്യാമന്തക രത്നം,” എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ ആ ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേട്ട്, ഉടനെ ഗുഹയുടെ വാതിലിലേക്ക് പോയി; അവിടെ, പ്രസേന മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടു. അവിടെ നിന്ന് നേരെ ഗുഹയിലേക്ക് കടന്ന്, ഭാഗ്യശാലിയായ കൃഷ്ണൻ, കരടികളുടെ രാജാവായ ജാംബവാനെ, മഹാത്മാവിനെ കണ്ടു. വാസുദേവൻ ഗുഹയിൽ ജാംബവാനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു; ഗോവിന്ദൻ തന്റെ കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസം പോരാടിയിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, വാസുദേവനോടൊപ്പം, അവർ ദ്വാരവതിയിലേക്ക് മടങ്ങി; കൃഷ്ണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നു വാർത്ത നൽകി. വാസുദേവൻ, ശക്തനായ ജാംബവാനെ ജയിച്ച്, ജാംബവാന്റെ മകളായ ജാംബവതിയെ, അവളെ സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വന്തമാക്കി. ദിവ്യമായ ഭഗവാന്റെ പ്രകാശത്തിൽ കീഴടങ്ങി, ജാംബവാൻ രത്നവും, തന്റെ മകളും, വിശ്വക്സേനനായി കൃഷ്ണനു വേഗത്തിൽ നൽകി. കൃഷ്ണൻ ശ്യാമന്തക രത്നം സ്വന്തമാക്കി, ജാംബവാനുമായി സൗഹൃദം പുലർത്തി, ഗുഹയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. രത്നം കൈവശമാക്കി, ശുദ്ധീകരണം നടത്തിയ ശേഷം, കൃഷ്ണൻ ശ്യാമന്തക രത്നം സത്രജിതിന് സാത്വതരുടെ സാന്നിധിയിൽ നൽകി. മധുസൂദനൻ വീണ്ടും ജാംബവതിയോട് സംസാരിച്ചു; ഈ തെറ്റായ ആരോപണത്തിൽ നിന്ന് ജനാർദനൻ മോചിതനായി. ആ കൃഷ്ണനു നേരെ ഉന്നയിച്ച തെറ്റായ ആരോപണം ഇവിടെ നീങ്ങിയതായി അറിയുന്നവൻ, ഇനി തെറ്റായ ആരോപണം ഉന്നയിക്കില്ല. സത്രജിതിന് തന്റെ പത്തു ഭാര്യകളിൽ നിന്ന് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ മൂന്ന് പേരാണ് പ്രശസ്തർ: ഭംഗകാരൻ മൂത്തവൻ, വീരൻ, വ്രതപതി, അതുപോലെ ഏറ്റവും ചെറുപ്പവൻ സുപ്രിയൻ. ഭംഗകാരന്റെ മകളായ ദ്വാരവതിയ്ക്ക് നല്ല സന്തതി ഉണ്ടായിരുന്നു; അവള്ക്ക് മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും സൗന്ദര്യവും ഗുണവും നിറഞ്ഞവർ. സ്ത്രീകളിൽ സത്യഭാമാ ഏറ്റവും ഉത്തമയായിരുന്നു; വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ഒരു തപസ്വി പോലുള്ളവളായിരുന്നു; അവളുടെ പിതാവ് അവളെ കൃഷ്ണനു നൽകി. ശ്യാമന്തക രത്നം, കൃഷ്ണൻ സത്രജിതിന് നൽകിയതായിരുന്നു; പിന്നീട്, ഭോജ വംശത്തിലെ ശതധൻവൻ അതു ഏറ്റെടുത്തു. അക്രൂരം, ആ രത്നം ആഗ്രഹിച്ചവൻ, പരിപൂർണമായ സത്യഭാമയെയും ശ്യാമന്തക രത്നത്തെയും തേടിയിരുന്നു. ഭദ്രകാരനെ വധിച്ച ശേഷം, ശക്തനായ ശതധൻവൻ രാത്രി രത്നം എടുത്ത് അക്രൂരനു നൽകി. അക്രൂരം, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, രത്നം ഏറ്റെടുത്തു; “ഇത് നിനക്ക് മാത്രമറിയാം; മറ്റാരും അറിയരുത്,” എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരാർ. “നാം അതു പാലിക്കും; കൃഷ്ണൻ നിന്നെ കീഴടക്കിയാൽ, ദ്വാരകയിലെ ജനങ്ങൾ മുഴുവനും എന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തന്നെയായിരിക്കും.” അങ്ങനെ, സത്യഭാമയുടെ പിതാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രശസ്തയായ സത്യഭാമ ദുഃഖത്തിൽ കിടന്നുകഴിഞ്ഞു; അവൾ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, വരണാവത നഗരത്തിലേക്ക് പോയി. സത്യഭാമ, ദുഃഖത്തിൽ, ഭോജവംശത്തിലെ ശതധൻവൻ ചെയ്ത കൃത്യങ്ങൾ തന്റെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു, അവന്റെ പക്കൽ കരഞ്ഞു. ഹരി, പാണ്ഡവരുടെ ദഹനശേഷി ആചാരങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു; അതിനായി സത്യകിയെ അവരുടെ സഹോദരന്മാർക്കായി നിർദ്ദേശിച്ചു. അതിനുശേഷം, മധുസൂദനൻ ദ്വാരവതിയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ എത്തി; തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനോട്, ഉരസിനുള്ളിൽ ഉജ്ജ്വലമായവൻ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “പ്രസേനയെ സിംഹം കൊല്ലുകയും, സത്രജിതിനെ ശതധൻവൻ വധിക്കുകയും ചെയ്തു; ശ്യാമന്തക രത്നം അവന്റെ പാതയിൽ തന്നെ — അവിടെ ആക്രമണം നടത്തുക, മഹാരാജാവേ!” “ഇപ്പോൾ രഥത്തിൽ കയറി; ശക്തനായ ഭോജനെ വധിച്ച ശേഷം, ശക്തിയുള്ളവനേ, ശ്യാമന്തക രത്നം നമ്മുടെതായിരിക്കും.” ഇങ്ങനെ ശ്യാമന്തക രത്നം സംബന്ധിച്ച സംഭവങ്ങൾ ദിവ്യമായ കൃഷ്ണന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചു.