അന്നേ those days, കര്മ്മജന്യരായ പുത്രന്മാര് ഉദ്ഭവിച്ചപ്പോള്, സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ സ്വന്തം വീര്യം എടുത്തു നെയ്യ് നിറച്ച പാത്രത്തില് അർപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ വീര്യം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്, അതില് നിന്നു മഹാത്മാക്കളായ മഹർഷിമാര് തേജസ്സോടെ, സപ്തസൃഷ്ടിശക്തികളോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ വീര്യം അഗ്നിയിലേക്ക് അർപ്പിച്ചപ്പോള്, അതിന്റെ ജ്വാലയില് നിന്ന് കവി എന്ന മഹർഷി ഉദിച്ചുവന്നു. അഗ്നിജ്വാലയില് നിന്നു പുറത്ത് വന്ന കവി മഹർഷിയെ കാണുമ്പോള്, ഹിരണ്യഗർഭൻ പ്രസ്താവിച്ചു: “നീ ഭൃഗുവാണ്,” അങ്ങനെ അവൻ ഭൃഗു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. ഭൃഗുവിനെ അങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ച ബ്രാഹ്മണനെ മഹാദേവൻ കണ്ടു പറഞ്ഞു: “സുപുത്രലാഭത്തിനായുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹവും ഉപാസനയും കൊണ്ടാണ് ഇദ്ദേഹം ജനിച്ചത്, ഭഗവൻ, ഈ ഭൃഗു എന്റെ പുത്രനാകട്ടെ.” സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് അതിന് അനുമതി നൽകി, മഹാദേവൻ ഭൃഗുവിനെ തന്റെ പുത്രനായി അംഗീകരിച്ചു. അതുപോലെ തന്നെ, ഭൃഗു വരുണന്റെ വീര്യത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനായതിനാൽ, അവനെ വരുണപുത്രൻ എന്നും വിളിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, രണ്ടാമത്തെ വീര്യം കനൽക്കലരികളിൽ വീണു; അവിടെ അവയുടെ അംഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേരുകയും അങ്ങിനെയാണ് അംഗിരസ് ജനിച്ചത്. അംഗിരസിന്റെ ജനനം കണ്ട അഗ്നി ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഈ വീര്യം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ ഈ രണ്ടാമത്തേതു എന്റെ പുത്രനാകട്ടെ.” ബ്രഹ്മാവ് സമ്മതിച്ചു: “അങ്ങനെയാകട്ടെ,” അങ്ങനെ അംഗിരസ് അഗ്നിയുടെ പുത്രനായി അറിയപ്പെട്ടു. ബ്രഹ്മാവ് ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനായ ബ്രഹ്മാവ് ആ വീര്യം ആറു പ്രാവശ്യം അർപ്പിച്ചപ്പോൾ, ആ യാഗത്തിൽ ആറു ബ്രഹ്മാക്കൾ ജനിച്ചു എന്നു ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. അവരിൽ ആദ്യം മാരീചിയാണ്, അവൻ കിരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു; ആ യാഗത്തിൽ അവന്റെ പുത്രനാണ് ജനിച്ചത്, അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ ക്രതു എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. “ഞാനാണ് മൂന്നാമൻ” എന്നതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ അത്രി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; കൂര്മമായ രോമത്തിൽ നിന്നാണ് പുലസ്ത്യൻ ജനിച്ചത്. ദീർഘമായ രോമത്തിൽ നിന്നാണ് പുലഹൻ ജനിച്ചത്. വസുക്കളുടെ ഇടയിൽ നിന്നാണ് ഭൂമിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന വസുമാൻ ജനിച്ചത്; സത്യത്തെ അറിയുന്നവർ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, അവനെ വസിഷ്ഠൻ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ ആറു മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച പുത്രന്മാരാണ്. ഈ മഹർഷിമാർ ലോകത്തിന്റെ പിതാക്കന്മാരായി, സൃഷ്ടികളെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു; അതിനാൽ ബ്രഹ്മാപുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിപതികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇവരിൽ നിന്ന് തന്നെ മറ്റു പിതാക്കന്മാർ, ഏഴു മഹർഷി വംശങ്ങൾ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായവ, ഉദിച്ചു. മാരീചി, ഭൃഗു, അംഗിരസ്, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, പ്രസിദ്ധനായ വസിഷ്ഠൻ, അത്രേയന്മാർ—ഇവരുടെ വംശങ്ങൾ ലോകത്ത് പ്രശസ്തമാണ്. ഈ മഹർഷിമാർക്ക് മൂന്നു പ്രധാന ഗുണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു: അവർ അപൂർവ്വരും, തേജസ്സും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞവരും ആയിരുന്നു. ഇവരിൽ യമൻ ദേവൻ രാജാവാണ്; പിഴവുള്ളവരെ യമന്മാർ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവർ ജീവികളുടെയും സൃഷ്ടികളുടെ അധിപതികളാണ്. അവരുടെ പേരുകൾ: കര്ദമൻ, കശ്യപൻ, ശേഷൻ, വിക്രാന്തൻ, സുശ്രുവസ്, ബഹുപുത്രൻ, കുമാരൻ, വിവസ്വാൻ, ശുചിശ്രവാസ്. പ്രചേതസ്, അരിഷ്ടനേമി, ബഹുലശ്വ, പ്രജാപതി എന്നിവരും, അനേകം സൃഷ്ടിപതികളും ഇവരിലുണ്ട്. വാലഖില്യന്മാർ എന്ന മഹർഷികൾ കുശഗ്രാസത്തിന്റെ അഗ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; അവർ ചിന്തയേക്കാൾ വേഗം സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, സർവവ്യാപികളുമാണ്. അശുദ്ധി നീക്കുന്ന ചാരിൽ നിന്ന് വൈഖാനസ മഹർഷികൾ ജനിച്ചു; അവർ ബ്രഹ്മർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരും, തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും സമർപ്പിതരുമാണ്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ നദികളിൽ നിന്നാണ് അശ്വിനികൾ ജനിച്ചത്; അവർ സമാനമായ രൂപവും, നിർമ്മലമായ ജനനവും, ദോഷരഹിതത്വവും, കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവരുമാണ്. അവന്റെ നദികളിൽ നിന്നാണ് പ്രാചീനമായ ജീവികളുടെ പ്രഥമാധിപതികൾ ജനിച്ചത്; രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് മഹർഷികൾ, ചർമ്മത്തിലെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മറ്റ് ജീവികൾ ഉദിച്ചു. മാസങ്ങൾ കഠിനവുമാണ്; പക്ഷങ്ങൾ അവയുടെ സംയുക്തങ്ങൾ; വർഷം, ദിവസം, രാത്രികൾ—ഇവയുടെ പിതാവാണ് കഠിനമായ പ്രകാശം. കഠിനമായത് ചുവപ്പാണെന്നും, ചുവപ്പ് സ്വർണ്ണം തന്നെയാണെന്നും, അതാണ് സൗഹൃദം, പുക മൃഗങ്ങളാണെന്നും പറയുന്നു. അവന്റെ ജ്വാലകളാണ് രുദ്രന്മാർ; അതുപോലെ ആദിത്യന്മാരും ജനിച്ചു; ചാരിൽ നിന്ന് ദൈവികവും മാനുഷികവുമായ പ്രകാശങ്ങൾ ഉദിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ, മനോമയലോകത്തിലെ ആദ്യനാണ്; അവൻ സർവകാമപ്രദനും, അവിടെ ഒരു കന്യകയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ, ദേവഗുരുവായ ബ്രഹ്മാവ്, മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരിൽ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു; ഇവർ ജീവികളുടെ അധിപതികളായി എല്ലാ സൃഷ്ടികളും ഉദിപ്പിക്കും. എല്ലാ സൃഷ്ടിപതികളും, തപസ്വികളും, അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലോകങ്ങളെയും അവരുടെ കര്മ്മങ്ങളെയും ആദിയിൽ നിന്ന് നിലനിര്ത്തും. അവൻ ദമ്പതികളെ വളർത്തി, ദേവന്മാരിൽ വേദജ്ഞന്മാരെയും രാജർഷിമാരെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചു. എല്ലാവരും വേദമന്ത്രങ്ങളിൽ ലീനരായി, സൃഷ്ടിപതികളുടെ ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടു സമ്പന്നരായി, അനന്തമായ ബ്രഹ്മം, സത്യം, പരമതപസ്സ് ഭൂമിയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. നാം എല്ലാം, ബ്രഹ്മാവും ബ്രാഹ്മണന്മാരും, ചലനശീലികളും അചലന്മാരായ ലോകങ്ങളും, നിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്, ഭഗവൻ. ആദ്യം ബ്രഹ്മാവ് മാരീചിയെയും ദേവന്മാരെയും മഹർഷിമാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; അവിടെയായി സന്താനസൃഷ്ടിക്ക് ആഗ്രഹിച്ചു. ആ യാഗത്തിൽ, ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും ഈ വംശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച്, ഓരോരുത്തരും തത്തുല്യമായ സ്ഥിതികളിലും കാലങ്ങളിലും അധിപതികളായി. എന്നാൽ, അവർ ഈ ജീവികളെ അത്തരം രൂപത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചില്ല; കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്ന് അവസാനം വരെ ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ ഗുരു പരമസത്യം ചിന്തിച്ചു പറഞ്ഞു: “ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എന്റെ സങ്കല്പത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്; ഈ മഹർഷിമാർ വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ വംശത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു.” ഇവരിൽ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഭൃഗുവിന്റെ വംശം വിശദമായും ക്രമമായും പറയാം. അതിലെ ആദ്യപിതാവായ ഭൃഗുവിന്റെ മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭാര്യ, ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ദിവ്യകുമാരി, പൗലോമി—പുലോമന്റെ ഭംഗിയുള്ള പുത്രി—ആയിരുന്നു. ഭൃഗുവിൽ നിന്ന് ദിവ്യനായ കവി ജനിച്ചു; വേദജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, ദേവാസുരഗുരുവും, ശുക്രനെന്ന ഗ്രഹവും, കവിയുടെ പുത്രനുമാണ് അവൻ.