വായുപുരാണമ്

ശൈബ്യൻ തന്റെ ശക്തമായ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ഒരു പുത്രനെ ജനിച്ചു; അവൻ വിദർഭൻ. ധാർമ്മികനായ ശൈബ്യൻ, പ്രായംകൂടിയ ശേഷം, വിദർഭനെ പുത്രനായി ജനിപ്പിച്ചു. വിദർഭൻ, ജ്ഞാനത്തിൽ പ്രഗത്ഭൻ, തന്റെ മരുമകളിലൂടെ രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു—ക്രതു, കൗശിക എന്നിങ്ങനെ; ഇരുവരും യുദ്ധത്തിൽ പ്രശസ്തരായ വീരന്മാർ ആയിരുന്നു. പിന്നീട്, മൂന്നാമത്തെ പുത്രൻ ലോമപാദൻ ജനിച്ചു; ലോമപാദന്റെ പുത്രൻ ആവസ്തുരൻ, അവന്റെ പുത്രൻ അഹൃതൻ. കൗശികന്റെ പുത്രൻ സിദി; അവനിൽ നിന്നാണ് "സൈദ്യ" എന്ന രാജാക്കന്മാർ അറിയപ്പെടുന്നത്. ക്രതുവിന്റെ പുത്രൻ കുന്തി, വിദർഭനിലൂടെ; കുന്തിയുടെ പുത്രനും കുന്തിയായിരുന്നു. കുന്തിയിൽ നിന്ന് ധീരനായ ധൃഷ്ടൻ ജനിച്ചു; പുരോധൃഷ്ട എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ധൃഷ്ടന്റെ പുത്രൻ നിർവൃതി, ധാർമ്മികനും ശത്രു വീരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും. അവന്റെ പുത്രൻ ദശർഹൻ, അതിമഹാബലശാലിയും ധീരനും. ദശർഹന്റെ പുത്രൻ വ്യോമ; അവനിൽ നിന്ന് ജിമൂതൻ ഉത്ഭവിച്ചു. ജിമൂതന്റെ പുത്രൻ വികൃതി; വികൃതിയുടെ പുത്രൻ ഭീമരഥൻ; ഭീമരഥന്റെ പുത്രൻ രഥവരൻ. രഥവരൻ എപ്പോഴും ദാനശീലിയും, ധാർമ്മികതയിൽ അഗാധനുമായും, സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനുമായും ജീവിച്ചു. അവന്റെ പുത്രൻ നവരഥൻ; നവരഥനിൽ നിന്ന് ദശരഥൻ. ദശരഥനിൽ നിന്ന് ഏകദശരഥൻ, അവന്റെ പുത്രൻ ശകുനി. ശകുനിയിൽ നിന്ന് കരംഭക, അച്ചുത്വീരൻ; പിന്നീട് ദേവരതൻ. ദേവരതൻ, പ്രശസ്തനായ രാജാവ്, ദേവക്ഷത്രൻ എന്ന പേരിൽ ജനിച്ചു. ദേവക്ഷത്രന്റെ പുത്രൻ ദേവനാ; ക്ഷത്ര വംശത്തിന്റെ ആനന്ദം. ദേവനയിൽ നിന്ന് മധു ജനിച്ചു; ജ്ഞാനത്തിനായി മധുവിന്റെ ജനനം. മധുവിൽ നിന്ന് ശക്തനായ മനു, മനുവിന്റെ വംശവും. നന്ദനൻ, അതിമഹത്വം നിറഞ്ഞവൻ, മഹാപുരുവശൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു. പുരുവസയുടെ പുത്രനിൽ നിന്ന് പുരുദ്വാൻ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ. പുരുദ്വാനിൽ നിന്ന് ഭദ്രവതിയിൽ പുരൂദ്വഹൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ ഭാര്യ ഐക്ഷകി, അവരെ സത്ത്വ എന്ന പുത്രൻ. സത്ത്വയിൽ നിന്ന്, സത്ത്വഗുണം നിറഞ്ഞവനിൽ നിന്ന്, സാത്ത്വതൻ ജനിച്ചു; അവൻ വംശത്തിന്റെ കീർത്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഈ മഹാത്മാവായ ജ്യാമഘന്റെ വംശം അറിയുന്നതോടെ, അദ്ദേഹം സമൃദ്ധമായ സന്തതിയോടെ, ജ്ഞാനത്തിൽ സമന്വിതനായ രാജാവ് സോമയുമായി ഐക്യത്തേത്തിയിരുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: കൗശല്യാ സാത്ത്വത വംശത്തിൽ സുന്ദരനായ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു—ഭജിനൻ, ഭജമാനൻ, ദിവ്യനായ രാജാവ് ദേവാവൃദ്ധൻ. അന്ധക, സഹാഭോജ, വൃഷ്ണി, യദുവംശജൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു; അവരുടെ നാല് വംശങ്ങളെ വിശദമായി കേൾക്കൂ. ഭജമാനനിൽ നിന്ന് ശ്രീഞ്ജയയിലൂടെ ബാഹ്യൻ ജനിച്ചു; അതിനുമുകളിൽ ബാഹ്യക. ശ്രീഞ്ജയയ്ക്ക് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; ബാഹ്യക അവരെ ഇരുവരെയും ഏറ്റെടുത്തു. അവന്റെ രണ്ട് ഭാര്യകൾ, സഹോദരിമാർ, അനേകം പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു—നിമി, പണവ, വൃഷ്ണി (ശത്രു നഗരങ്ങൾ കീഴടക്കിയവൻ). ബാഹ്യകയുടെ പുറം വംശത്തിൽ, കാര്യശ്രീഞ്ജയ, അയുതായുത, സാഹസ്ര, ശതജിദ്, വാമക എന്നിവരെ ബ്രാഹ്മണർ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു. പുറം വംശത്തിൽ, കാര്യാഭഗിനിയിൽ, രാജാവ് ദേവാവൃദ്ധൻ ഉത്തമമായ തപസ്സു നിർവഹിച്ചു. അദ്ദേഹം ആശിച്ചു: "എനിക്ക് എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയ ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കണമേ." അങ്ങനെ, തന്റെ മനസ്സിൽ ഐക്യത്തേത്തിയ സവർണാ ജലത്തിൽ സ്പർശിച്ചു. അവളുടെ സ്പർശനത്തിൽ, നദി ഒരു മുനിയായി; ആ മഹത്തായ നദി രാജാവിന് അനുഗ്രഹമായി. തന്റെ ശരീരം ചിന്തയിൽ മുഴുകിയ അവൾ തീരുമാനിച്ചു: "ഇതുപോലെയുള്ള പുത്രൻ ജനിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന സ്ത്രീയെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല." എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയ പുത്രൻ ദേവാവൃദ്ധന് ജനിക്കണം; അതിനാൽ, ഇന്ന് ഞാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയായി വ്രതം സ്വീകരിക്കും. അവളുടെ കൈ സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു; അവളുടെ മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചവണ്ണം. അവിടെ, കന്യയായ് സാവിത്രി ഉത്തമ വാക്കുകൾ ഉരിയാടി; രാജാവ് അവളെ ആഗ്രഹിച്ചു, അന്വേഷിച്ചു. അവൾ അദ്ദേഹത്തിൽ ഗർഭം ധരിച്ചു; പ്രകാശമുള്ളവളും, ഉത്തമ മനസ്സുള്ളവളും. ഒമ്പതാം മാസത്തിൽ, നദി ദേവത പുത്രനെ ജനിച്ചു. ദേവാവൃദ്ധൻ ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയ പുത്രനായിരുന്നു അവൻ; ആ വംശത്തിൽ, ജ്ഞാനമുള്ള ബ്രാഹ്മണർ പുരാതന ശ്ലോകങ്ങൾ പാടുന്നു. മഹാത്മാവായ ദേവാവൃദ്ധന്റെ ഗുണങ്ങൾ അവർ പാടുന്നു; ദൂരത്തുനിന്നും കേൾക്കുന്ന പോലെ, അടുത്തുനിന്നും കാണുന്നു. ബഭ്രു മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; ദേവാവൃദ്ധൻ ദേവന്മാർക്ക് തുല്യൻ. അറുപത്തഞ്ച് പുരുഷന്മാരും എഴുപത് ആയിരം അമരന്മാരും ദേവാവൃദ്ധനെ മറികടന്നു. അവൻ യജ്ഞകർത്താവും, ദാനശീലനായ രാജാവും, വീരനും, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയുള്ളവനും, സത്യവാദിയും, ജ്ഞാനശാലിയും, പ്രശസ്തനും, ഭാഗ്യശാലിയും, സാത്ത്വതരിൽ മഹാബലശാലിയായ രഥയോദ്ധാവുമായിരുന്നു. അവന്റെ വംശത്തിൽ, സുമഹാഭോജരും മാർതികാവലരും വളർന്നു. ഗാന്ധാരി, മാദ്രി എന്നിവ വൃഷ്ണിയുടെ ഭാര്യമാരായി. ഗാന്ധാരിയിൽ നിന്ന് സുഹൃത്തുക്കളുടെ ആനന്ദം ആയ സുമിത്ര ജനിച്ചു; മാദ്രിയിൽ നിന്ന് യുദ്ധാജിത്, ദേവമീഢുഷ എന്ന പുത്രന്മാർ. അനമിത്രനും അവന്റെ പുത്രനും ഉത്തമ പുരുഷന്മാർ. അനമിത്രന്റെ പുത്രൻ നിഘ്നൻ; നിഘ്നനിൽ നിന്ന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ—പ്രസേന, അതിമഹാഭാഗ്യശാലി; ശക്രജിത്, മുമ്പ് അവന്റെ സഹായി, സ്വന്തം ജീവൻ പോലെയും. ഒരു ദിവസം, രാത്രിയുടെ അവസാനം, ഉത്തമ രഥസാരഥി, തന്റെ രഥം കൊണ്ട്, നദീതീരത്ത് ജലസ്പർശനത്തിനും, സൂര്യനെ സമീപിക്കാനും പോയി. അവൻ സമീപിക്കുമ്പോൾ, സൂര്യൻ—വിവസ്വാൻ—അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അനുഗ്രഹിതനായ പ്രഭാമണ്ഡലമുള്ള प्रभു, രൂപം വ്യക്തമല്ലാതെ തെളിഞ്ഞു. അപ്പോൾ രാജാവ്, തന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന വിവസ്വാനോട് പറഞ്ഞു: "ആകാശത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നത് പോലെ, പ്രകാശത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നു." "നീ എന്റെ മുന്നിൽ, പ്രകാശം കൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ട്, നിലകൊള്ളുന്നത് പോലെ—നീ നേരിട്ടു കാണുന്ന രൂപം, ആകാശത്തിൽ കാണുന്ന രൂപം—ഇവയുടെ വ്യത്യാസം എന്താണ്?" ഇത് കേട്ട ശേഷം, മഹത്വമുള്ളവൻ, തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്യാമന്തക രത്നം എടുത്ത് രാജാവിന് നൽകി. അപ്പോൾ രാജാവ്, അവനെ സ്പർശിക്കാവുന്ന രൂപത്തിൽ കണ്ടു; ആ ദൃശ്യത്തെ കണ്ടതോടെ, ഒരു നിമിഷം ധ്യാനത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.