വായുപുരാണമ്

പ്രാചീനകാലത്ത്, കംബലബർഹിയുടെ പുത്രനായിരുന്ന രുക്മകവചൻ അതീവ ബുദ്ധിശാലിയും ധീരനും ആയിരുന്നു. യുദ്ധഭൂമിയിൽ കവചിനുകളെ പരാജയപ്പെടുത്തി, രുക്മകവചൻ തന്റെ വീരത്വം തെളിയിച്ചു. കൂർമമായ അമ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, ആ ധനുര്‌വേദി മഹത്തായ സമ്പത്ത് സമ്പാദിച്ചു; അശ്വമേധ യാഗത്തിലൂടെ പ്രശസ്തനായ രുക്മകവചൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധനസമ്പത്ത് ദാനം ചെയ്തു. പിന്നീട്, വീരന്മാരെ കൊല്ലുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയ രുക്മകവചനിൽ നിന്ന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവർ എല്ലാവരും ശക്തിയും ധൈര്യവും നിറഞ്ഞവർ ആയിരുന്നു—രുക്മേഷു, പൃഥുരുക്മ, ജ്യാമഘ, പരിഘ, ഹരി എന്നിവരാണ് അവർ. ഈ പുത്രന്മാരിൽ പരിഘയെയും ഹരിയെയും രുക്മകവചൻ വിദ്യോഹദേശത്തിൽ അധിഷ്ഠാപിച്ചു. ബ്രഹ്മേഷു രാജാവായി, പൃഥുരുക്മൻ്റെ പിന്തുണയോടെ ആധിപത്യം പുലർത്തി. ജ്യാമഘൻ, രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച്, വനംപ്രദേശത്തുള്ള ആശ്രമത്തിൽ വാസം ചെയ്തു. ഭയാനകമായ കാടിൽ, മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ്റെ ഉപദേശം അനുസരിച്ച് ജ്യാമഘൻ തന്റെ ധനുസ് എടുക്കുകയും, രഥവും പതാകയും കൂടെകൊണ്ട് മധ്യദേശത്തേക്ക് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവൻ ഏകാന്തമായി നർമദാനദിയുടെ തീരത്ത്, മേക്കല പ്രദേശത്തും, തുടർന്ന് ഋക്ഷവന്ത പർവ്വതത്തിലും, പിന്നീട് ശുക്തിമാൻ പർവ്വതത്തിലേക്കും എത്തി. ജ്യാമഘന്റെ ഭാര്യയായ ശൈഭ്യാ അതീവ ശക്തയായിരുന്നു. രാജാവ് സന്താനഹീനനായിരുന്നു, എങ്കിലും മറ്റൊരു ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായില്ല. യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ച ജ്യാമഘൻ ഒരു കന്യകയെ നേടി. ഭാര്യയോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഇവൾ നമ്മുടെ മരുമകളാണ്.” ശൈഭ്യാ വിനയപൂർവ്വം മറുപടി പറഞ്ഞു: “അങ്ങയുടെ പുത്രനു ഇവൾ ഭാര്യയാകട്ടെ.” അതിനുശേഷം, ശൈഭ്യയുടെ അതിവിശുദ്ധമായ തപസ്സിനാൽ, അവൾക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു—വിദർഭൻ. വിദർഭൻ ജ്ഞാനത്തിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. അവൻ്റെ മരുമകളിൽ നിന്ന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—ക്രതു, കൗശിക. ഇരുവരും യുദ്ധശൂരന്മാരും ആയിരുന്നു. പിന്നീട്, മൂന്നാമത്തെ പുത്രനായ ധാർമ്മികനായ ലോമപാദൻ ജനിച്ചു. ലോമപാദൻ്റെ പുത്രൻ അവസ്തുരനായിരുന്നു; അവസ്തുരനിൽ നിന്ന് അഹൃതൻ ജനിച്ചു. കൗശികൻ്റെ പുത്രൻ ചിദി; അവനിൽ നിന്ന് ചൈദ്യരെന്ന പേരിൽ രാജാക്കന്മാർ പ്രസിദ്ധരായി. ക്രതുവിൽ നിന്ന്, വിദ്യർഭന്റെ വരിസംഹാരത്തിൽ, കുഞ്ഞി ജനിച്ചു; കുഞ്ഞിയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കുഞ്ഞി ജനിച്ചു. കുഞ്ഞിയിൽ നിന്ന് ധീരനായ ധൃഷ്ടൻ ജനിച്ചു—അവൻ പുരോധൃഷ്ടൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ധൃഷ്ടൻ്റെ പുത്രൻ നിർവൃതി; അദ്വിതീയ ധർമ്മശീലിയും ശത്രുനിഗ്രഹിയുമായിരുന്നു. നിർവൃതിയിൽ നിന്ന് ദശാർഹൻ ജനിച്ചു; ദശാർഹൻ്റെ പുത്രൻ വ്യോമൻ; അവനിൽ നിന്ന് ജിമൂതൻ ജനിച്ചു. ജിമൂതൻ്റെ പുത്രൻ വികൃതിയായിരുന്നു; വികൃതിയിൽ നിന്ന് ഭീമരഥൻ ജനിച്ചു; ഭീമരഥൻ്റെ പുത്രൻ രഥവരൻ. രഥവരൻ എന്നും ധർമ്മനിഷ്ഠനായി, സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനായി, ദാനശീലനായവനായി ജീവിച്ചു. അവൻ്റെ പുത്രൻ നവരഥൻ; നവരഥനിൽ നിന്ന് ദശരഥൻ; ദശരഥനിൽ നിന്ന് ഏകദശരഥൻ; അവനിൽ നിന്ന് ശകുനി; അതിനുശേഷം, കരംഭകൻ എന്ന അർച്ചർ ജനിച്ചു; കരംഭകനിൽ നിന്ന് ദേവരതൻ. പ്രശസ്തനായ രാജാവായ ദേവരതനിൽ നിന്ന് ദേവക്ഷത്രൻ ജനിച്ചു; ദേവക്ഷത്രനിൽ നിന്ന് ദേവാനാ, ക്ഷത്രവംശത്തിന് ആനന്ദം നൽകിയവൻ. ദേവാനയിൽ നിന്ന് മധു ജനിച്ചു; മധുവിൽ നിന്ന് മഹാബലശാലിയായ മനു, മനുവിൻ്റെ വംശവും ജനിച്ചു. നന്ദനൻ എന്ന മഹാതേജസ്സുള്ളവനും മഹാപുരുവശനും ജനിച്ചു. പുരുവസയുടെ പുത്രനിൽ നിന്ന് പുരുദ്വാൻ ജനിച്ചു; പുരുദ്വാനിൽ നിന്ന് ഭദ്രവതിയിൽ പുരൂദ്വഹൻ; അവന്റെ ഭാര്യ ഐക്ഷകി; അവരുടെ പുത്രൻ സത്ത്വൻ; സത്ത്വനിൽ നിന്ന്, സത്ത്വഗുണം നിറഞ്ഞ സാത്ത്വതൻ ജനിച്ചു—പ്രശസ്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചവൻ. ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ ജ്യാമഘൻ്റെ ഈ വംശാവലി അറിഞ്ഞാൽ, സന്താനസമ്പന്നനായ അവൻ ജ്ഞാനിയായ രാജാവ് സോമയുമായി ഐക്യം പ്രാപിച്ചു. ഇതിനു ശേഷം, സൂതൻ പറഞ്ഞു: കൌശല്യ ദൈവിക സൌന്ദര്യവും സദ്ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞ സാത്ത്വതവംശത്തിലെ ഭജിന, ഭജമാന, ദേവാവൃദ്ധ എന്ന രാജാവിനെ പ്രസവിച്ചു. അന്ധക, സഹാഭോജ, വൃഷ്ണി, യദുവംശജൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു. ഇവരുടെ നാലു വംശാവലികൾ വിശദമായി കേൾക്കുവിൻ. ഭജമാനനിൽ നിന്നു ശ്രുഞ്ചയയുടെ വഴി ബാഹ്യയും ബാഹ്യകയും ജനിച്ചു. ശ്രുഞ്ചയയ്ക്ക് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; ബാഹ്യക അവരെ ഏറ്റെടുത്തു. സഹോദരിമാരായ രണ്ടു ഭാര്യമാർക്കു നിന്ന്, ബാഹ്യകയ്ക്ക് നിരവധി പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—നിമി, പണവ, വൃഷ്ണി (ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ) എന്നിവരാണ് പ്രധാനർ. ബാഹ്യകവംശത്തിൽ, കാര്യശ്രുഞ്ചയ, ആയുതായുത, സാഹസ്ര, ശതജിത്, വാമക എന്നീ ബ്രാഹ്മണർ പ്രസിദ്ധരായി. ഈ കാര്യാഭഗിനി വംശത്തിൽ, ദേവാവൃദ്ധൻ മഹാതപസ്സിലൂടെ ഉന്നത സ്ഥാനം നേടി. “എനിക്ക് എല്ലാ ഗുണസമ്പന്നനായ പുത്രൻ ജനിക്കണം” എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ സവർണാ ജലം സ്പർശിച്ചു. അവളുടെ സ്പർശനത്തിൽ, ആ നദി itself ഒരു സപ്തർഷിയായി മാറി; രാജാവിന് അത്ഭുതകരമായ അനുഗ്രഹമായി. ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ, “എന്റെ മകനായി ഈ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനായി ആരെയും കാണുന്നില്ല; അതിനാൽ, ഞാൻ തന്നെ രാജാവിന്റെ ഭാര്യയായി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കാം” എന്ന് സവർണാ തീരുമാനിച്ചു. അവളുടെ സ്വന്തം കൈ അവൾക്കായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; മനസ്സിനക്കനായി രൂപം പ്രാപിച്ചു. പിന്നീട്, സാവിത്രി എന്ന കന്യകയായി, അവൾ ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ സംസാരിച്ചു. രാജാവ് അവളെ ആഗ്രഹിച്ചു, വിവാഹം ചെയ്തു. അവളിൽ നിന്ന്, നവമാസം കഴിഞ്ഞ്, ആ നദിദേവി ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു—എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും സമ്പന്നനായവനെ, ദേവാവൃദ്ധൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ. ആ വംശത്തിൽ, പണ്ഡിതബ്രാഹ്മണർ പുരാതനശ്ലോകങ്ങൾ പാടുന്നു. മഹാത്മാവായ ദേവാവൃദ്ധന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ, ദൂരേ ഇരുന്നാലും അടുത്ത് ഇരുന്നാലും ഒരുപോലെ കേൾക്കാവുന്നവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ബഭ്രു മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു; ദേവാവൃദ്ധൻ ദേവന്മാരോട് തുല്യനായവൻ. അറുപത്തയ്യായിരം എഴുപതിനായിരം അമരന്മാർ പോലും ദേവാവൃദ്ധനെ മറികടന്നിരുന്നു. ദേവാവൃദ്ധൻ യാഗശീലിയും, ധനവാനായ ഭക്തനുമായിരുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് ഭക്തിയുള്ളവൻ, സത്യവാദി, ജ്ഞാനി, പ്രശസ്തനായ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായ, സാത്ത്വതവംശത്തിലെ മഹാരഥിയായ ധീരനായ രാജാവായിരുന്നു.