കർത്തവീര്യൻ എന്ന മഹാനായ രാജാവിന്റെ ശക്തിയാൽ, അവൻ കാർതവീര്യന്റെ മലകളും കാടുകളും അഗ്നിപരിച്ഛേദം ചെയ്തു കത്തിച്ചു. അതിനുശേഷം, ചിത്രഭാനു ഹേഹയന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ശൂന്യമായിരുന്ന ആശ്രമങ്ങളും, വരുണപുത്രന്റെ ദ്വീപുകളും ഉണക്കി കളഞ്ഞു. പുരാതനകാലത്ത്, വരുണനു പ്രസിദ്ധനായ ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു—വസിഷ്ഠൻ എന്ന മഹർഷി, ജലങ്ങൾക്ക് അർപ്പിതനായവൻ. അവിടെ, തന്റെ കാട് നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിൽ ദുഃഖവും കോപവുംകൊണ്ട് ആ മഹാബലശാലി വസിഷ്ഠൻ അർജുനനെ ശപിച്ചു: “എൻ കാടിനെ സംരക്ഷിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, ഹേഹയനായ നീ ചെയ്ത ഈ ദുഷ്കരമായ പ്രവൃത്തിക്ക്, മറ്റൊരാൾ നിന്നെ സംഹരിക്കും. അർജുന, കുന്തിയുടെ മകൻ, രാജാവാവുകയില്ല. മഹാശക്തിയുള്ള രാമനായി അർജുനൻ, ആയിരം കൈകൾ വെട്ടി, നിന്നെ ശക്തിയാൽ കീഴടക്കും. ശക്തിയുള്ള ഒരു തപസ്സുകാരനായ ബ്രാഹ്മണൻ നിന്നെ സംഹരിക്കും; ആ ജ്ഞാനിയുടെ ശാപഫലമായി രാമൻ മരണത്തിന്റെ ദൂതനാകും.” ആ രാജാവിന് മുമ്പ് ഒരു വരം ലഭിച്ചിരുന്നു; അവനു നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ അഞ്ചു പേർ മഹാരഥന്മാരായിരുന്നു—ശൂര, ശൂരസേന, വൃഷ്ടി, വൃഷ, ജയധ്വജ. അവരിൽ ജയധ്വജ, അവന്തിയുടെ അധിപന്റെ പുത്രൻ, താലവംഗ എന്ന പ്രശസ്തനായ പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു. താലവംഗനും നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, താലവംഗന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഹേഹയന്മാരിൽ അഞ്ചു പ്രശസ്ത വംശങ്ങൾ ഉണ്ടായി: അനവധി വീരഹോത്രന്മാർ, ഭോജന്മാർ, ആവർത്തന്മാർ, ധീരതയുള്ള തുണ്ഡികേരന്മാർ, താലവംഗന്മാർ. വീരഹോത്രന്റെ പുത്രൻ അനന്തൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രൻ ദുർജയൻ, ഭയങ്കരനും ശത്രുക്കൾക്ക് ഭീതിയുമായിരുന്നു. ആ രാജാവ് അങ്ങേയറ്റം സമ്പത്തുള്ളവനായിരുന്നു; തന്റെ ശക്തിയാൽ subjects-നെ സംരക്ഷിച്ചു. കാർതവീര്യന്റെ ജനനകഥ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നവൻ സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടുകയില്ല; നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം അവൻ വീണ്ടെടുക്കും. ഇവിടത്തെ ലോകത്തുതന്നെ അവൻ സമ്പന്നനായി, ധർമ്മം വർദ്ധിക്കും; ട്വഷ്ടൃയും ദാതാവും പോലെ സ്വർഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ സന്യാസിമാർ ചോദിച്ചു: “കാർതവീര്യന്റെ ശക്തിയാൽ ഈ ലോകം, മഹാത്മാക്കളുടെ വാസസ്ഥലം, എന്തുകൊണ്ടാണ് കത്തിപ്പോകേണ്ടി വന്നത്? അവൻ ജനസംരക്ഷകനെന്നു ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അങ്ങനെ ഒരു സംരക്ഷകൻ ആ ശുദ്ധമായ കാട് നശിപ്പിച്ചത് എങ്ങനെ?” സൂതൻ പറഞ്ഞു: സൂര്യൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ കാർതവീര്യനെ സമീപിച്ചു, തൃപ്തി ആഗ്രഹിച്ച്, ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു: “ഞാനാണ് സൂര്യൻ, സംശയമില്ല.” രാജാവ് ചോദിച്ചു: “ധന്യനായവനേ, എങ്ങനെയുള്ള ഭോജനം കൊടുത്താൽ നീ തൃപ്തനാകും? എന്താണ് ഞാൻ നൽകേണ്ടത്?” സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: “ഭൂമിയിലെ എല്ലാ അചഞ്ചലങ്ങളെയും ഭക്ഷണമായി എനിക്ക് കൊടുക്കുക; അതിനാൽ മാത്രമാണ് ഞാൻ തൃപ്തനാകുക, മറ്റൊന്നിനാലല്ല.” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യന്റെ ശക്തിയാൽ എല്ലാം അഗ്നിപരിച്ഛേദം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; ദഹനശക്തിയിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവനേ, ഞാൻ നിനക്ക മാത്രം നമസ്കരിക്കുന്നു.” സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: “നീ എനിക്ക് പ്രീതികരനാണ്; നീ അപ്രമാദമായ വില്ലുകൾ പ്രയോഗിക്കൂ; അവ എന്റെ ശക്തിയാൽ കത്തും. എന്റെ കമാനുപ്രകാരമായി, നിന്റെ ശക്തി മേഘസമുദ്രത്തെ ഉണക്കും; ഞാൻ അതിനെ ഉണക്കി ചാരമാക്കും—ഇതിലൂടെയാണ് ഞാൻ തൃപ്തനാകുന്നത്.” അങ്ങനെ സൂര്യൻ അർജുനനു അസ്ത്രങ്ങൾ നൽകി; അവ സ്വീകരിച്ച്, അർജുനൻ എല്ലാ അചഞ്ചലങ്ങളെയും നശിപ്പിച്ചു. ആ സമയത്ത്, ആശ്രമങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, ഗോശാലകൾ, നഗരങ്ങൾ, മനോഹരമായ കാവുകൾ, കാടുകൾ, തോട്ടങ്ങൾ—എല്ലാം അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി. കിഴക്കിൽ തുടങ്ങി സൂര്യനെ ചുറ്റി ഭൂമി മുഴുവൻ സൂര്യന്റെ ശക്തിയിൽ കത്തിപ്പോയി; വൃക്ഷങ്ങളോ പുല്ലോ ഒന്നുമില്ലാതായി. അപ്പോൾ, ഒരു മഹർഷി, പത്തായിരം വർഷം ജലത്തിൽ തപസ്സിൽ മുഴങ്ങിയവൻ, ജലത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചിരുന്നു. തപസ്സു പൂർത്തിയായി, ആ മഹാതപസ്വി ജലത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു; അർജുനൻ തന്റെ ആശ്രമം കത്തിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു, കോപത്തോടെ രാജർഷിയെ ശപിച്ചു—ഇതൊക്കെയാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്. ഇനി ആ മഹാനായ രാജർഷിയുടെ വംശപരമ്പര കേൾക്കൂ: ക്രോഷ്ടൃ എന്ന പുരാതന പുരുഷനിൽ നിന്നാണ് ഈ വംശം ആരംഭിച്ചത്; അവനിൽ നിന്ന് വൃഷ്ണി ജനിച്ചു, വൃഷ്ണിവംശത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിന്നവൻ. ക്രോഷ്ടൃയുടെ പുത്രൻ വൃജിനീവത്, മഹാപ്രശസ്തനായവൻ; സ്വാഹി, സ്വാഹോവ വംശങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠത ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വൃജിനീവതിനെ തേടുന്നു. സ്വാഹയിൽ നിന്ന് രാജാവ് രശാദു ജനിച്ചു, ദാനശീലിയിൽ ഏറ്റവും മുൻപിൽ; clarified butter-ൽ ജനിച്ച രശാദുവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠ പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവനെ തേടുന്നു. അവൻ മഹാബലിയും, മഹാദാനങ്ങളും ചെയ്തവനും; അവന്റെ പുത്രൻ ചിത്രരഥൻ, അതുല്യകർമങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. ചിത്രരഥൻ ധൈര്യശാലിയായവൻ, സമൃദ്ധിയോടെ യാഗങ്ങൾ നടത്തി; ശശബിന്ദു രാജർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനായി പ്രശസ്തനായി. ആ ശശബിന്ദു സർവ്വഭൗമനും, മഹാബലനും, ധൈര്യശാലിയുമായിരുന്നു; അനേകം പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായവൻ. പുരാതനമുനികൾ അവനെക്കുറിച്ച് ഈ ശ്ലോകം പാടിയിരുന്നു. ശശബിന്ദുവിന് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ എല്ലാവരും ജ്ഞാനികളായും, സമൃദ്ധിയിലും, തേജസ്സിലും ശ്രേഷ്ഠരായും നിലകൊണ്ടു. അവരിൽ ആറുപേർ ഏറ്റവും മുൻപിൽ നിന്നവരായിരുന്നു: പൃഥുഷാടക, പൃഥുശ്രവ, പൃഥുയശ, പൃഥുധർമ്മ, പൃഥുഞ്ജയ. പൃഥുകീർത്തിയും പൃഥുന്ദാതയും ശശബിന്ദുവംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു. പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത് അനുസരിച്ച്, പാർഥശ്രവസിനെ ഒഴികെ, അന്തര എന്നവൻ യാഗത്തിൽ ജനിച്ച പുത്രനായിരുന്നു. ഉശന, ധാർമ്മികസ്വഭാവമുള്ളവൻ, ഭൂമിയെ നേടുകയും, നൂറു അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു; അതിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും ധാർമ്മികനുമായിരുന്നു. അവന്റെ പുത്രൻ മരുത്തൻ, രാജർഷിമാരിൽ പ്രശസ്തനായവൻ; മരുത്തന്റെ പുത്രൻ കംബലബർഹി ധീരനായവൻ എന്ന പേരിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.