വായുപുരാണമ്

മഹാസാഗരത്തിൽ ശക്തമായ തിരകൾ ഇടിച്ചടിച്ചപ്പോൾ, അതിലെ വിഷമുള്ള മഹാസർപ്പങ്ങളും വലിയ മത്സ്യങ്ങളും, തിരച്ചിലിനും വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനും ഇടയിൽ ചുഴലിക്കാറ്റുകളിൽ പെട്ട് താഴേക്ക് വീണു. ആയിരം ഭുജങ്ങൾ 가진 മഹാബലശാലിയായ രാജാവ്, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ക്ഷീരസാഗരം ചുരണ്ടുന്നതുപോലെ, സമുദ്രത്തെ ശക്തിയായി ചുരണ്ടി. ആ മഹാരാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അമൃതസാഗരം മന്ദരപർവ്വതം കൊണ്ടു ചുരണ്ടപ്പെടുന്നുവെന്നു ഭയന്ന്, സർപ്പാദികൾ അപ്രത്യക്ഷരായി പുറത്ത് ഉയർന്നു. വലിയ സർപ്പങ്ങൾ വൈകുന്നേരത്തെ കാറ്റില്ലാത്ത വാഴത്തോട്ടങ്ങൾപോലെ നിലംപതിഞ്ഞ് അനശ്വരമായി നിന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, അഞ്ഞൂറ് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വില്ല് പിടിച്ചു, ലങ്കയിൽ രാവണനും അവന്റെ സൈന്യവും അമ്പരപ്പിച്ചു തോൽപ്പിച്ചു, അവനെ ബന്ധിച്ചു, മാഹിഷ്മതിയിലേക്ക് തടവുകാരനായി കൊണ്ടുപോയി. പിന്നീട്, പുലസ്ത്യ മഹർഷി അർജുനനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു; പുലസ്ത്യന്റെ അപേക്ഷ പ്രകാരം രാജാവ് രാവണനെ വിട്ടയച്ചു. അവന്റെ ആയിരം ഭുജങ്ങളുടെ ശബ്ദം, കാലാന്ത്യത്തിൽ വജ്രം പതിച്ച വലിയ മേഘവൃക്ഷം പൊട്ടുന്നതുപോലെയാണ് മുഴങ്ങിയത്. അഹോ, യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ഭയാനകമായ ശക്തി! ഭാർഗവൻ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ ആയിരം കൈകൾ പൊട്ടിച്ചുതെറിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അത് സ്വർണ്ണതാളവൃക്ഷങ്ങളുടെ തോട്ടം വെട്ടിയെടുക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ദാഹം അനുഭവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, ചിത്രഭാനു അവനോട് ഭിക്ഷയാചരിച്ചു. മനുഷ്യന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് ചിത്രഭാനുവിന് ഏഴു ദ്വീപുകൾ ദാനം ചെയ്തു. പുരാതനമായ ഗ്രാമങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ എല്ലാം അവൻ സമ്പൂർണ്ണമായി ദാനം ചെയ്തു. ആ മഹാരാജാവിന്റെ ശക്തിയാൽ കാർതവീര്യന്റെ പർവ്വതങ്ങളും കാടുകളും തീകൊണ്ട് കത്തിച്ചു. ചിത്രഭാനു ഹൈഹയന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, വരു‍ണപുത്രന്റെ ദ്വീപുകളും, നിർജനമായ ആശ്രമങ്ങളും ഉണങ്ങിയാക്കി. പുരാതനകാലത്ത് വരു‍ണന് ഒരു മഹാനായ പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു—വെളിച്ചത്തോടും ജലത്തിനോടും അർപ്പിതനായ പ്രശസ്തനായ വസിഷ്ഠമഹർഷി. തന്റെ കാട് നശിപ്പിച്ചതിൽ ദുഃഖവും കോപവും നിറഞ്ഞവനായി വസിഷ്ഠൻ ശക്തനായ അർജുനനെ ശപിച്ചു: “എൻറെ കാട് സംരക്ഷിക്കാതെ നശിപ്പിച്ചതിനാൽ, ഹൈഹയ, നീ ചെയ്ത ഈ ദുഷ്കരമായ പ്രവൃത്തിക്ക് മറ്റൊരാൾ നിന്നെ സംഹരിക്കും. കുന്തീപുത്രനായ അർജുനൻ രാജാവാകുകയില്ല. മഹാശക്തനായ അർജുന-രാമൻ, യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ശക്തിയാൽ നിന്നെ കീഴടക്കി നിന്റെ ആയിരം ഭുജങ്ങൾ വെട്ടിത്തെറിപ്പിക്കും. ശക്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണ തപസ്സുവാൻ നിന്നെ കൊല്ലും; ആ ജ്ഞാനിയുടെ ശാപത്താൽ രാമൻ മരണദൂതനാവും.” ആ രാജാവ് മുൻപേ തന്നെ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു; അവന് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ അഞ്ചുപേർ മഹാരഥന്മാർ ആയിരുന്നു. ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും ധൈര്യവും ധർമ്മനിഷ്ഠയും പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവരായ ശൂര, ശൂരസേന, വൃഷ്ടി, വൃഷ, ജയധ്വജൻ എന്നിവരാണ് ആ പുത്രന്മാർ. അവൻ അവന്തിപതിയുടെ പുത്രനായ ജയധ്വജന്റെ പുത്രൻ താലവംഗ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. താലവംഗനും നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ താലവംഗരുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടു. മഹാഹൈഹയന്മാരിൽ അഞ്ചു പ്രധാന വംശങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമായി: അനന്തമായ വീരഹോത്രർ, ഭോജർ, ആവർത്തർ, ധൈര്യശാലികളായ തുണ്ടികേരർ, താലവംഗർ. വീരഹോത്രന്റെ പുത്രൻ അനന്തൻ രാജാവായിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രൻ ദുർജയൻ, ശക്തനും ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയങ്കരനും ആയിരുന്നു. ആ രാജാവ് അക്ഷയമായ സമ്പത്തോടുകൂടിയവനായിരുന്നു; തന്റെ ശക്തിയാൽ subjects (പ്രജകൾ) സംരക്ഷിച്ചു. കാർതവീര്യന്റെ ജന്മകഥ ഇവിടെ പറഞ്ഞാൽ സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടുകയില്ല; നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്തും വീണ്ടും ലഭിക്കും. ഈ ലോകത്തുതന്നെ അവൻ സമ്പന്നനാവും, ധർമ്മം വർദ്ധിക്കും; ത്വഷ്ടാവിനും ദാതാവിനും സമാനമായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ സദസ്സിലുള്ള മഹർഷികൾ ചോദിച്ചു: “എന്തുകൊണ്ടാണ് മഹാത്മാക്കളുടെ വാസസ്ഥലമായ ലോകം കാർതവീര്യന്റെ ശക്തിയാൽ കത്തിപ്പോയത്? ദയവായി ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു, ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ. ഈ രാജർഷി ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനാണ് എന്നു ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ രക്ഷകനായിട്ടും എങ്ങനെയാണ് അവൻ ആ വിശുദ്ധവനം നശിപ്പിച്ചത്?” സൂതൻ പറഞ്ഞു: സൂര്യൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ കാർതവീര്യനെ സമീപിച്ചു, തൃപ്തി ആഗ്രഹിച്ചു, ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു: “ഞാനാണ് സൂര്യൻ, സംശയമില്ല.” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “ഭഗവാൻ, ഏതു വിഭവം നൽകിയാൽ നിങ്ങൾ തൃപ്തനാകും? എങ്ങനെയുള്ള ഭക്ഷണം വേണം? പറയൂ, ഞാൻ നൽകാം.” സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് അചഞ്ചലമായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഭക്ഷണമായി തരിക, അതിനാൽ മാത്രമേ ഞാൻ തൃപ്തനാകൂ—മറ്റൊന്നുകൊണ്ടും അല്ല, രാജാവേ.” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യശക്തിക്ക് എല്ലാ അചഞ്ചലവസ്തുക്കളെയും കത്തിക്കാൻ കഴിയില്ല; ദഹനശക്തികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ മാത്രം വന്ദിക്കുന്നു.” സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; നീ അമ്പുകൾ പ്രയോഗിക്കൂ—അവ ഒരിക്കലും തെറ്റില്ലാത്തവയും മനോഹരവുമാണ്. അവയെ നീ വിട്ടാൽ, അവയിൽ എന്റെ ശക്തി നിറയും, ജ്വലിക്കും. എന്റെ ആജ്ഞയാൽ, നിന്റെ ശക്തി മേഘസമുദ്രത്തെ ഉണങ്ങിക്കും കത്തിക്കും; ഞാൻ അതിനെ ഉണങ്ങിയാക്കി ചാരമാക്കും—ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്, രാജാവേ.” അതിനുശേഷം സൂര്യൻ അർജുനന് അമ്പുകൾ നൽകി; അവ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ അചഞ്ചലമായ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. ആശ്രമങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, ഗോതാനങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ, മനോഹരമായ വിശുദ്ധവനങ്ങൾ, കാടുകൾ, തോട്ടങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം കത്തിച്ചു. അങ്ങനെ കിഴക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് സൂര്യനെ ചുറ്റി, ഭൂമി സൂര്യന്റെ ശക്തിയാൽ കത്തിപ്പോയി; മരങ്ങളും പുല്ലും ഇല്ലാതായി. അത് തന്നെയാണ്, ആ സമയത്ത്, ഒരു മഹർഷി പത്തായിരം വർഷം ജലത്തിൽ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു; തന്റെ വ്രതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ആ മഹാതപസ്വി തേജസ്സോടെ ഉയർന്നു, തന്റെ ആശ്രമം അർജുനൻ കത്തിച്ചതും കണ്ടു, കോപത്തോടെ രാജർഷിയെ ശപിച്ചു—ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞതുപോലെ. ഇപ്പോൾ, ആ രാജർഷിയുടെ മഹാനായ വംശത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ക്രോഷ്ടൃയിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച വംശത്തിൽ നിന്നാണ് വൃഷ്ണി, വൃഷ്ണികുലത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, ജനിച്ചത്.