വായുപുരാണമ്

നഹുഷപുതനായ യയാതി തന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥ സ്വീകരിച്ചു, അതോടെ പുരു തന്റെ യൗവനം വീണ്ടെടുത്തു. പിന്നീട് യയാതി തന്റെ ഇളയമകനായ പുരുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാരും മറ്റ് വർണങ്ങളിലെ ജനങ്ങളും, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ, യയാതിയോട്这样 പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ, നിങ്ങൾ രാജ്യം പുരുവിന് നൽകുമ്പോൾ, ദേവയാനിയുടെ മൂത്തമകനും ശുക്രാചാര്യരുടെ മകനുമായ യദുവിനെ മറികടക്കുന്നുവല്ലോ. യദു നിങ്ങളുടെ മൂത്തമകനാണ്; അവന്റെ ശേഷം തുര്വസു ജനിച്ചു; ശർമിഷ്ഠയിലൂടെയാണ് ദ്രുഹ്യുവും അനുവും, പിന്നെ പുരുവും ജനിച്ചത്. ഇങ്ങനെയുള്ള മുതിർന്നവരെ മറികടന്ന് എങ്ങിനെയാണ് ഇളയവൻ രാജ്യം അർഹിക്കുന്നത്? അതിനാൽ, ധർമ്മം പാലിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങൾ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.” അപ്പോൾ യയാതി പറഞ്ഞു: “എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും മറ്റു വർണങ്ങളിലെ ജനങ്ങളും എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ. എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, രാജ്യം മൂത്തവനു നൽകേണ്ടതില്ല. മാതാപിതാക്കളെ അനുസരിക്കുന്ന മകനാണ് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്റെ മൂത്തമകനായ യദു എന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ചില്ല. പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ധാർമ്മികരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ സുതാര്യമകനല്ല; മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രസാദം നേടുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ മകൻ. യദു എന്നെ അവഗണിച്ചു, അതുപോലെ തന്നെ തുര്വസു, ദ്രുഹ്യു, അനു എന്നിവരും. അതിനാൽ ഞാൻ വലിയ അപമാനം അനുഭവിച്ചു. എന്നാൽ പുരു എന്റെ വാക്ക് പാലിച്ചു, എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആദരിച്ചു; അവൻ ഇളയവനായിട്ടും എന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥ ഏറ്റെടുത്തു. പുരു എന്റെ മകനാണ്, അവൻ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു. ശുക്രാചാര്യൻ തന്നെയായിരുന്നു ഒരു വരം നൽകിയതും: ‘നിന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്ന മകനാണ് രാജാവാകുക.’ അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ അംഗീകാരത്തോടെ പുരുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ. സദാ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള, മാതാപിതാക്കൾക്കു ഭക്തനായ മകനാണ് എല്ലാം അർഹിക്കുന്നത്—even if he is the youngest; he is the lord. പുരുവാണ് ഈ രാജ്യം അർഹിക്കുന്നത്, കാരണം അവൻ പ്രിയപ്പെട്ടവനും പ്രിയം ചെയ്യുന്നവനുമാണ്; ശുക്രന്റെ വരം അനുസരിച്ച് ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയാൻ സാധ്യതയില്ല.” പൗരന്മാരും ജനങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ യയാതിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തതിനു ശേഷം, നഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി തന്റെ സ്വന്തം രാജ്യം പുരുവിനെ രാജാവാക്കി അഭിഷേകം ചെയ്തു. തെക്കുകിഴക്കേ ദിശയിൽ തുര്വസുവിനെ, തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് യദുവിനെ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദ്രുഹ്യുവിനെയും വടക്ക് അനുവിനെയും യയാതി സ്ഥാപിച്ചു. ഭൂമിയെ ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ ജയിച്ച യയാതി ഭൂമി അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളായി തന്റെ മക്കൾക്കിടയിൽ വിഭജിച്ചു. അങ്ങനെ അവരവർക്ക് വിധേയമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ, ധർമ്മാനുസൃതമായി, ഈ ഭൂമി മുഴുവനും അവർ സംരക്ഷിച്ചു. ഭൂമിയെ മക്കൾക്കു ഏൽപ്പിച്ച യയാതി, തന്റെ ഐശ്വര്യം മക്കളിലേക്ക് പകരുന്നതിനുശേഷം, സംതൃപ്തനായി. തന്റെ വില്ലും അമ്പുകളും രാജത്വവും ഒറ്റപ്പെടുത്തി, മക്കളോടൊപ്പം രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. അപ്പോൾ മഹാരാജാവായ യയാതി ഒരു പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകം പാടുകയുണ്ടായി: “ജീവിതം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ആഗ്രഹങ്ങളെ ആമ തന്റെ അങ്കങ്ങൾ പിൻവലിക്കുന്നതുപോലെ പിൻവലിക്കുന്നവനാണ് സുതാര്യം.” വിഷയസുഖങ്ങളാൽ ആഗ്രഹം ഒരിക്കലും ശമിക്കുകയില്ല; ഹോമദഹനത്തിൽ ഇന്ധനം ചേർക്കുന്നതുപോലെ അത് കൂടുതൽ വളരുന്നു. ഭൂമിയിലെ അരിയും യവവും പൊന്നും പശുക്കളും സ്ത്രീകളും എല്ലാം ഒരാൾക്കു മതിയാവില്ല; ഇത് കണ്ടാൽ ഒരാൾ മയക്കത്തിൽ ആകാറില്ല. എല്ലാ ജീവികളിലും കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയിലൂടെ ശുദ്ധിയുടെ അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നവനാണ് ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടാതെയും മറ്റുള്ളവർ അവനെ ഭയപ്പെടാതെയും, ആഗ്രഹവും ദ്വേഷവും ഇല്ലാതെയും ജീവിക്കുന്നവനാണ് ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നത്. തെറ്റായ മനസ്സുള്ളവർക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ശരീരം ക്ഷയിച്ചാലും ക്ഷയിക്കാത്ത ആഗ്രഹം—അത് ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനാണ് സുഖം പ്രാപിക്കുന്നത്. വൃദ്ധന്റെ ധനശാലകളും പല്ലുകളും ക്ഷയിച്ചാലും, ജീവനും ധനത്തിനുമുള്ള പ്രതീക്ഷ ക്ഷയിക്കാറില്ല. ലോകത്തിലെ ആഗ്രഹരഹിതമായ സുഖവും, ദൈവികമായ മഹാസുഖവും—ആഗ്രഹമില്ലായ്മയുടെ സുഖം അതിന്റെ പതിനാറിൽ ഒന്നിനും തുല്യമല്ല. ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, മഹാരാജാവായ യയാതി ഭാര്യയോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഭൃഗുപർവ്വതത്തിൽ കഠിന വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച്, നൂറുകണക്കിന് വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച്, അവിടെയേൽക്കു സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു. അവന്റെ അഞ്ചു വംശങ്ങൾ, ദൈവമുനികളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവയും ധാർമ്മികവുമായവ, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ ഭൂമിയെ മുഴുവനായി വ്യാപിച്ചു. യയാതിയുടെ കഥ മുഴുവൻ വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും, പ്രത്യേകിച്ച് ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനും, ഭാഗ്യശാലിയും ഐശ്വര്യവാനുമായും ദീർഘായുസ്സുള്ളവനും പ്രശസ്തനുമായുമാകും. ഇനി ഞാൻ യദുവിന്റെ വംശവിവരങ്ങൾ വിശദമായി ക്രമത്തിൽ പറയുന്നു. യദുവിന് ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെയുള്ള അഞ്ചു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു: സഹസ്രജിത് അതിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, പിന്നെ ക്രോഷ്ടു, നീല, ജിത, ലഘു. സഹസ്രജിതിന് ശതജിത് എന്ന മഹാരാജാവായിരുന്നു പുത്രൻ. ശതജിതിന് മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: ഹൈഹയ, ഹയ, വേണുഹയ. ഹൈഹയയുടെ വംശാവലി പ്രകാരം ധർമതത്വയാണ് അവന്റെ അവകാശി. കീർത്തിയുടെ പുത്രനാണ് ധർമതന്ത്രൻ, സമ്ജ്ഞേയനാണ് സമ്ജ്ഞേയയുടെ പുത്രൻ, അവന്റെ അവകാശി മഹിഷ്മാൻ എന്ന രാജാവാണ്. മഹിഷ്മാന്റെ പുത്രൻ ഭദ്രശ്രേണ്യൻ, വാരാണസിയുടെ രാജാവായ ധീരൻ. ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ അവകാശി ദുർമദൻ, ദുർമദനിൽ നിന്ന് പ്രശസ്തനും ജ്ഞാനിയുമായ കങ്കൻ ജനിച്ചു. കങ്കന് നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: കൃതവീര്യ, കാർതവീര്യ, കൃതവർമ, കൃത. കൃതയാണ് നാലാമത്തേത്. കൃതവീര്യയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച അര്ജുനൻ ആയിരം കൈകളോടെ ജനിച്ച രാജാവാണ്, ഏഴ് ദ്വീപുകളിലുമുള്ള ഭരണാധികാരി. കാർതവീര്യൻ പതിനായിരം വർഷം കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ച്, അത്രിയിൽ ജനിച്ച ദത്താത്രേയനെ പ്രസന്നനാക്കി ആരാധിച്ചു. ഇങ്ങനെ യയാതിയുടെ കഥയും യദുവംശചരിത്രവും അനുഗ്രഹപൂർവ്വം സമാപിക്കുന്നു.