വായുപുരാണമ്

ശക്രൻ, രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ കൊണ്ടുണ്ടായ ദുര്‍ബലതയും രാജ്യവും അന്നവും നഷ്ടപ്പെട്ടതും കാരണം, തികഞ്ഞ ദുഃഖത്തോടെയും ക്ഷീണത്തോടെയും ബ്രഹ്മണനായ ബൃഹസ്പതിയോട് കൃപയോടെ അപേക്ഷിച്ചു: “ബ്രഹ്മണേ, ഞാൻ ദുർബലനും നിരാശനും, രാജ്യവും ഭക്ഷണവും നഷ്ടപ്പെട്ടവനും, ശക്തി നശിച്ചവനും, രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ കൊണ്ടു ഭ്രാന്തായവനും, ദയവായി എന്നോട് ദയ കാണിക്കണം.” ബൃഹസ്പതി ശക്രനോട് പറഞ്ഞു: “ശക്രാ, നീ ഇങ്ങിനെയായി എന്നോട് മുമ്പ് ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, പാപമില്ലാത്തവനേ, ഞാൻ നിന്റെ കാരണത്താൽ ചെയ്യരുതാത്തതു ചെയ്തിരിക്കില്ലായിരുന്നു.” അതിനുശേഷം, “ശ്രേഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഗുണാർത്ഥം ഞാൻ പോകും, നീ പെട്ടെന്ന് നിന്റെ ഭാഗവും രാജ്യവും വീണ്ടെടുക്കട്ടെ,” എന്നിങ്ങനെയായി ബൃഹസ്പതി വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. “ശക്രാ, ഞാൻ പോകും; നിന്റെ മനസ്സ് വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല,” എന്ന് ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, ശക്രന്റെ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ വലിയ ഒരു കർമ്മം നിർവഹിച്ചു. ജ്ഞാനത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ മോഹവും അധർമ്മവും കൊണ്ട് ഉണർന്നു വന്നപ്പോൾ, അവരുടെ ബുദ്ധിയിൽ കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കി. അവർ ബ്രഹ്മണത്തെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരും, ശക്തിയും വീരവും നഷ്ടപ്പെട്ടവരുമായി. അപ്പോഴാണ് ശക്രൻ ദേവതകളുടെ അധിപതിയും, ഇന്ദ്രന്റെ ഉത്തമ സ്ഥാനവും ലഭിച്ചത്. രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ, മോഹവും കോപവും കൊണ്ട് സമർപ്പിതരായവരെ വധിച്ചശേഷം, ശുദ്ധമായ ഈ കഥയെ കേൾക്കുന്നവർക്ക് ശക്രന്റെ സ്ഥാനം, രാജാവിന്റെ സ്ഥാനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വിവരണം കേൾക്കുന്നവർക്ക് ദുർഭാഗ്യം ഉണ്ടാകില്ല. ഇനി, മഹാത്മനായ മരുത് രാജാവിന് നൽകിയ യുവതി എങ്ങനെ നൽകിയതും, മരുതിന്റെ പുത്രിമാർ നിന്നു ജനിച്ച ഉത്തമ പുത്രന്മാർ എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നതും അന്വേഷിക്കുന്നു. ഭക്ഷണം ആവശ്യമുള്ള രാജാവ്, അറുപതു വർഷം മാസംമാസം മരുത്സോമ എന്ന ശക്തനായവനോട് അർപ്പണം നടത്തി. അതിനാൽ, മരുതുകൾ മരുത്സോമ വഴി അവനോട് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു; അതിനാൽ അവൻക്ക് അക്ഷയമായ ഭക്ഷണവും ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും നൽകി. അവനു വേണ്ടി ഒരു ദിവസം-രാത്രിയിൽ ഒരുമിച്ച് പാചകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം, സൂര്യോദയത്തിൽ കോടികൾക്ക് വിതരണം ചെയ്താലും, കുറഞ്ഞില്ല. മിത്രാജ്യോതി എന്ന യുവതിയും, ജ്ഞാനിയായ മരുതും തമ്മിലുണ്ടായ ഐക്യത്തിൽ, ധർമ്മം അറിയുന്ന, മോക്ഷം കണ്ട, വലിയ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവർ ഗൃഹസ്ഥധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, വൈരാഗ്യത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്തു; തപസ്സിന്റെ ആചരണം കൈവരിച്ച്, ബ്രഹ്മനിൽ ലയിച്ചു. അവരിൽ നിന്ന് അനാപായ എന്ന ധർമ്മദാതാവ് ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയധർമ്മം ഉദയിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് പ്രതിപക്ഷ എന്ന മഹാതപസ്വി ജനിച്ചു. പ്രതിപക്ഷയുടെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ സംജയ; സംജയയുടെ പുത്രൻ ജയ; ജയയിൽ നിന്ന് വിജയ; വിജയയുടെ പുത്രൻ ജയ; അവന്റെ പുത്രൻ ഹര്യന്ദ്വ; ഹര്യന്ദ്വയിൽ നിന്ന് മഹാശക്തിയുള്ള സഹദേവ; സഹദേവയുടെ ധർമ്മപരനായ പുത്രൻ ആദീന; ആദീനയിൽ നിന്ന് ജയസേന; അവന്റെ പുത്രൻ സംകൃതി; സംകൃതിയുടെ പുത്രൻ മഹാപ്രശസ്തനായ കൃതധർമ്മ; ഈവിടെ നഹുഷന്റെ ക്ഷത്രിയ വംശങ്ങൾ ഇവയാണ്. നഹുഷന്‍ തന്റെ പിതാവിന്റെ പുത്രിയായ ഉത്തമയുവതി വിരജയിൽ നിന്നു ജനിച്ച, ഇന്ദ്രനോടു സമമായ ആറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: യതി, യയാതി, സംയാതി, ആയാതി, രണ്ട് തുദ്വയ; ഇവരിൽ യതി മുതിർന്നവൻ, യയാതി അടുത്തവൻ. ആ സമയത്ത്, മഹർഷി കകുത്ഥയുടെ പുത്രിയായ ഗാ എന്ന യുവതിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു; ക്ഷമയും വൈരാഗ്യവും അണിഞ്ഞ്, മഹർഷി ബ്രഹ്മനിൽ ലയിച്ചു. അയാൾക്കു ജനിച്ച അഞ്ചുപേരിൽ, ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായ യയാതി, ഉശനസിന്റെ പുത്രിയായ ദേവയാനിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. ദേവയാനിയിൽ നിന്ന് യദു, തുരവസു; വൃഷപർവന്റെ പുത്രിയായ ശർമിഷ്ഠയിൽ നിന്ന് ദ്രുഹ്യു, അനു, പൂരു എന്ന ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഇവർ ദേവപുത്രന്മാരോടു സമമായ വീരന്മാർ. അതിനുശേഷം, രുദ്രൻ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ച്, ദിവ്യമായ, സ്വർണ്ണമയമായ, അജയമായ, അക്ഷയമായ, മഹായുധങ്ങളുള്ള, തിളങ്ങുന്ന രഥം അവനു നൽകി. മനസ്സുപോലും വേഗമുള്ള കുതിരകൾ ചേർത്തു, യുവതിയെ കൊണ്ടുപോയി; ആ രഥം കൊണ്ട് ഭൂമിയെ ജയിച്ചു. യയാതി, ദേവതകൾ, ദാനവന്മാർ, മാനവന്മാർക്കെതിരെ യുദ്ധത്തിൽ അജേയനായ, പൗരവരാജാക്കന്മാരുടെ രഥസാരഥി ആയി. ആ രഥം, വത്സദേശത്തിൽ ജനിച്ച, കുരുവിന്റെ പുത്രനും പരിക്ഷിതിന്റെ പുത്രനുമായ ജനമേജയയ്ക്ക്, ജ്ഞാനിയായ ഗാർഗ്യയുടെ ശാപം കൊണ്ടു നശിച്ചു. ആ രാജാവ് ജനമേജയ, ബാലനും വിവേകമില്ലാത്തവനും, ഗാർഗ്യയുടെ പുത്രനായ പുരുഷാധിപൻ ലോഹഗന്ധയെ ദൂഷിച്ചു. ലോഹഗന്ധ, നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും അഭയം തേടി ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അവന്‍ എവിടെയും സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതനായി, എവിടെയും ആശ്വാസം കിട്ടാതെ, അവൻ, മറ്റുള്ളവർക്കു അഭയമായിരുന്ന ഹേതുക എന്ന മഹർഷിയെ ശപിച്ചു. മഹാത്മാവായ, ഇന്ദ്രോത എന്ന മഹർഷി, ശൗനകന്റെ പുത്രനായ ജനമേജയയെ, രാജാവിന്റെ ശുദ്ധിക്ക് അശ്വമേധയാഗം നടത്താൻ നിർവഹിച്ചു. ലോഹഗന്ധ, തന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, അദൃശ്യനായി; അവനിൽ നിന്ന് ആ ദിവ്യരഥം ചെദികളുടെ രാജാവായ വസുവിന് ലഭിച്ചു. അതിനുശേഷം, ശക്രൻ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ച്, ബൃഹദ്രഥയ്ക്ക് അതു നൽകി; ഭീമൻ ജരാസന്ധനെ വധിച്ചശേഷം, കൌരവപ്രിൻസ് ആ രഥം വാസുദേവനു സ്നേഹത്തോടെ നൽകി. നഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി, വൃദ്ധതയാൽ ബാധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, തന്റെ മുതിർന്ന പുത്രനായ യദുവിനോട് പറഞ്ഞു: “മകനേ, വൃദ്ധതയും വെള്ളമുടിയും എന്നിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; കാവ്യ ഉശനസിന്റെ ശാപം കൊണ്ടു, ഞാൻ യൗവനത്തിൽ സംതൃപ്തനല്ല.” “മകനേ, നീ എന്റെ വൃദ്ധതയും അതിന്റെ ദുഃഖവും ഏറ്റെടുക്കണം; എന്റെ വൃദ്ധത ഏറ്റെടുക്കുക,” എന്ന് യയാതി പറഞ്ഞു. യദു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഒരു ബ്രഹ്മണനോട് ദാനം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അതു പ്രയാസംകൊണ്ട് നേടേണ്ടതാണ്; അതിനാൽ, ഞാൻ നിന്റെ വൃദ്ധത സ്വീകരിക്കില്ല.” “വൃദ്ധത പല ദോഷങ്ങളും കൊണ്ടുവരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് പാനഭക്ഷണത്തിൽ ലയിക്കുന്നവർക്കു; അതിനാൽ, രാജാവേ, ഞാൻ നിന്റെ വൃദ്ധത സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.” വെള്ളമുടിയും വെള്ളമൂച്ചും, ദുഃഖിതനും, വൃദ്ധതകൊണ്ട് ദുർബലനും, ഒരിക്കൽ ശക്തനും, നല്ല ശരീരമുള്ളവനും, ഇപ്പോൾ ദയനീയവും ദുർബലവുമായ രൂപത്തിൽ.