വായുപുരാണമ്

അസുരന്മാർ തമ്മിൽ ചർച്ച ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: “പ്രഹ്ലാദൻ നമ്മുടെ ഇന്ദ്രൻ ആണ്; അവനുവേണ്ടി നാം ജയത്തിനായി ശ്രമിക്കുന്നു. രാജാവേ, ഈ സമയത്ത് ദയവായി ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിൽക്കൂ, അതായത്, ആദിതിയുടെ പുത്രനോടൊപ്പം അല്ല.” രാജാവ് അവരുടെ വാക്ക് കേട്ടു, “അങ്ങനെയാകട്ടെ,” എന്ന് സമ്മതിച്ചു. എന്നാൽ ദേവതകളും രാജാവിനോട് സമീപിച്ചു, “നിനക്ക് ജയമായാൽ നീ തന്നെ ഇന്ദ്രനാകും,” എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം രാജാവ്, ദേവതകളുടെ പ്രേരണയോടെ, വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രന്റെ മുന്നിൽ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ചു. ദേവതകൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട പരമമായ തേജസ്സ് അവൻ തിരികെ നേടി കൊടുത്തു. എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ച ശേഷം, ശക്തനായ രാജി അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രനോട് സംസാരിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ രാജിയുടെ പുത്രൻ ആണെന്ന് ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. നീ സംശയമില്ലാതെ ദേവതകളുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രൻ ആണു; എനിക്കിങ്ങനെ ഒരു പിതാവുണ്ടെന്നതുകൊണ്ട്, ഞാൻ പ്രശസ്തി നേടും.” ഇന്ദ്രന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജി, ഇന്ദ്രന്റെ മായയിൽ അകപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ, “അങ്ങനെയാകട്ടെ,” എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു. ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള ആ രാജാവ് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നപ്പോൾ, രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ ഇന്ദ്രന്റെ അവകാശവും സ്ഥാനവും അവനിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തു. ആ നൂറുകണക്കിനു പുത്രന്മാരും, ശചിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ സിംഹാസനവും, വ്യത്യസ്ത മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ രാജ്യവും അവകാശവും നഷ്ടപ്പെട്ട ശക്തിഹീനനായ ഇന്ദ്രൻ, ബ്രഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: “ബ്രഹ്മർഷിയേ, ദയവായി എനിക്ക് ഒരു ജുജുബി പഴത്തിന്റെ വലുപ്പം വരുന്ന ഹോമം ഒരുക്കികൊടുക്കൂ. അതിന്റെ ശക്തിയിൽ ഞാൻ ജീവിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതുണ്ട്. ഞാൻ ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു, ദുഃഖിതനാണ്, രാജ്യവും ഭക്ഷണവും നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ശക്തിയും താളും ഇല്ല, രാജിയുടെ പുത്രന്മാരാൽ ഞാൻ അകമ്പടിയിലായിരിക്കുന്നു; ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കണം.” ബ്രഹസ്പതി മറുപടി പറഞ്ഞു: “ശക്രാ, നീ ഈ അപേക്ഷ നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അപ്രകൃതമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നിന്റെ ഗുണത്തിനായി ഞാൻ പോകുന്നു. നീ ഉടൻ തന്നെ നിന്റെ അവകാശവും രാജ്യവും വീണ്ടെടുക്കും. അങ്ങനെ ഞാൻ പോകുന്നു; നിന്റെ മനസ്സ് വിഷമിക്കേണ്ട. തുടർന്ന് ബ്രഹസ്പതി ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹസ്പതി, രാജിയുടെ പുത്രന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കി. അവർ മോഹത്താൽ തെറ്റിച്ചുപോയി, അധർമ്മത്തിൽ വീണു. അവർ ബ്രാഹ്മണദ്വേഷികളായി, ശക്തിയും വീര്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രന് ദേവതകളുടെ ആധിപത്യം, ഉത്തമമായ ഇന്ദ്രപദവി, വീണ്ടും ലഭിച്ചു. രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ—all മോഹവും കോപവും നിറഞ്ഞവർ—ഇന്ദ്രൻ സംഹരിച്ചു. ഈ ശുദ്ധമായ കഥ ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാൽ, അശുഭം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ല. ഇനി, മഹാത്മാക്കളായ മരുത് ഒരു കന്യകയെ രാജാവിന് ഏല്പിച്ച കഥയും, മരുതിന്റെ പുത്രന്മാർ എത്ര ശക്തരായിരുന്നു എന്നതും പറയപ്പെടുന്നു. ആ രാജാവ്, ആഹാരം ലഭിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ച്, അറുപത് വർഷം ഓരോ മാസവും മരുത്സോമനായി ഹോമം നടത്തി. അതിനാൽ, മരുതുകൾ സന്തോഷിച്ചു, അവനു തൃപ്തിപൂർവ്വം അനന്തമായ ആഹാരവും ഇച്ഛിച്ച സുഖങ്ങളും നൽകി. അവനുവേണ്ടി ഒരിക്കൽ പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം, സൂര്യോദയത്തിൽ കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾക്കു നൽകുകയായാലും, ഒരിക്കലും കുറഞ്ഞില്ല. മിത്രാജ്യോതി എന്ന കന്യകയും ജ്ഞാനിയായ മരുതും ചേർന്ന് ധർമ്മജ്ഞന്മാരും മോക്ഷദർശികളുമായ മഹാശക്തിമാന്മാരായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവർ ഗൃഹസ്ഥധർമം ഉപേക്ഷിച്ച് വൈരാഗ്യത്തിൽ നിലകൊണ്ടു, തപസ്സിലൂടെ ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിൽ എത്തി. അവരിൽ നിന്ന് അനാപായൻ ജനിച്ചു; അവൻ ധർമ്മദാനിയായവൻ. അവനിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രധർമ്മം ഉദിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് പ്രതിപക്ഷ എന്ന മഹാതപസ്വി ജനിച്ചു. പ്രതിപക്ഷന്റെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ സംജയൻ; സംജയന്റെ പുത്രൻ ജയ, ജയയിൽ നിന്ന് വിജയൻ ജനിച്ചു. വിജയന്റെ പുത്രൻ ജയ; അവന്റെ പുത്രൻ ഹര്യന്ധ്വൻ; ഹര്യന്ധ്വനിൽ നിന്ന് മഹാവീര്യശാലിയായ സഹദേവൻ ജനിച്ചു. സഹദേവന്റെ ധാർമ്മികനായ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ അദീനൻ; അദീനന്റെ പുത്രൻ ജയസേനൻ; അവന്റെ പുത്രൻ സംകൃതി. സംകൃതിയുടെ പുത്രൻ മഹാപ്രശസ്തനായ കൃതധർമ്മൻ. ഇങ്ങനെ, ഇവരാണ് നഹുഷന്റെ ക്ഷത്രിയ വംശങ്ങൾ. നഹുഷന് ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ എല്ലാവരും ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവർ; അവരൊക്കെയും മഹാരാണിയായ വിരജയയുടെ പുത്രന്മാർ. അവർ യതി, യയാതി, സംയാതി, ആയാതി, രണ്ടുപേർ തുദ്വയ—ഇവരായിരുന്നു. യതിയാണ് മൂത്തവൻ, യയാതി രണ്ടാമൻ. ആ സമയത്ത്, ഒരു മഹർഷി കകുത്ഥയുടെ പുത്രിയായ ഗാ എന്ന കന്യകയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു; ക്ഷമയും വൈരാഗ്യവും സ്വീകരിച്ച് ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിൽ ലയിച്ചു. ആ അഞ്ചുപേരിൽ, ഭൂമിയുടെ രാജാവായ യയാതി, ഉശനസിന്റെ പുത്രിയായ ദേവയാനിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. ദേവയാനിക്ക് യദു, തുര്വസു എന്നീ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; വൃഷപർവന്റെ പുത്രിയായ ശർമിഷ്ഠയ്ക്ക് ദ്രുഹ്യു, അനു, പൂരു എന്നീ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ശർമിഷ്ഠയുടെ പുത്രന്മാർ ദേവപുത്രന്മാരോടു തുല്യശക്തിയുള്ളവരായിരുന്നു. പിന്നീട്, രുദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ അവനു അത്യന്തം ദീപ്തിയുള്ള ഒരു ദിവ്യരഥം—പൊന്നുകൊണ്ടുള്ളത്, അജേയവും അക്ഷയവുമാണ്, മഹായുദ്ധായുധങ്ങൾകൊണ്ടു സമ്പന്നമായത്—അനുഗ്രഹമായി നൽകി. മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന കുതിരകൾ ചേർത്തു, അവൻ ആ കന്യകയെ ആ റഥത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി; അതിനാൽ ഭൂമിയെ ജയിച്ചു. യയാതി ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും മാനവന്മാരെയും അജേയനായ ഒരു രഥിയായിരുന്നു; അവൻ പൗരവരാജാക്കന്മാരെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച മഹാരഥി. ആ രഥം, കുരുവംശത്തിൽ പെട്ട, വത്സദേശത്തിൽ ജനിച്ച പാർക്ഷിതിന്റെ പുത്രനും കുരുവിന്റെ കൊച്ചുമകനുമായ ജനമേജയന്‍ എന്ന കൗരവന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്നു. എന്നാൽ, ജ്ഞാനിയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗാർഗ്യന്റെ ശാപം മൂലം ആ രഥം നശിച്ചുപോയി. ജനമേജയൻ, അപ്പോഴൊരു ബാലനും വിവേകശൂന്യനുമായിരുന്ന രാജാവ്, ഗാർഗ്യന്റെ പുത്രനായ ലോഹഗന്ധ എന്ന രാജർഷിയെ ഉപദ്രവിച്ചു. ലോഹഗന്ധൻ, ജനങ്ങളാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും അലയുന്നു, എവിടെയും സമാധാനം കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചില്ല.