വായുപുരാണമ്

ദിവോദാസനും ഋഷദ്വതിയും ചേർന്ന് പ്രതാപശാലിയായ ഒരു പുത്രനായ പ്രതർദനനെ പ്രസവിച്ചു. ആ പ്രതർദനൻ ബാലാവസ്ഥയിൽ തന്നെ രാജ്യം വീണ്ടും ആക്രമണത്തിനിരയാവുമ്പോൾ, മഹാരാജാവ് ആ ശത്രുതയ്ക്ക് അവസാനം കുറിച്ചു. പ്രതർദനന് രണ്ട് പ്രശസ്ത പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി—വത്സനും ഗർഗനും. വത്സന്റെ പുത്രൻ ആലർക്കനും, ആലർക്കന്റെ പുത്രൻ സന്നതിയും ആയിരുന്നു. ആലർക്കിനെക്കുറിച്ച് രാജർഷികൾ രണ്ടുപ്രാചീനശ്ലോകങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആലർക്കൻ, കാശികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, അറുപതിനായിരം അറുപതു നൂറ്റി ആറ് വർഷം യുവാവായ രൂപത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ലോപാമുദ്രയുടെ കൃപയാൽ ആലർക്കൻ അത്യുത്തമമായ ആയുര്‍ദായം നേടി. ശാപം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ബലശാലിയായ ആ രാജാവ് ക്ഷേമകരനാമക അസുരനെ വധിച്ച് മനോഹരമായ കാശി നഗരം തൻറെ വാസസ്ഥലമാക്കി. സന്നതിക്കും സുനീതനെന്ന ഒരു ധാർമിക പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു; സുനീതന്റെ പുത്രൻ സുകേതുവും ധാർമികനായിരുന്നു. സുകേതുവിന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മകേതു; ധർമ്മകേതുവിന്റെ പുത്രൻ സത്യകേതു, മഹാബലശാലിയായ രഥികൻ. സത്യകേതുവിന്റെ പുത്രൻ വിപു, ജനങ്ങളുടെ അധിപൻ; വിപുവിന്റെ പുത്രൻ സുവിപു, അവനിൽ നിന്ന് സുകുമാരൻ ജനിച്ചു. സുകുമാരന്റെ പുത്രൻ ധൃഷ്ടകേതു, ധാർമികനായവൻ; ധൃഷ്ടകേതുവിന്റെ പുത്രൻ വേണുഹോത്രൻ, ജനങ്ങളുടെ അധിപൻ. വേണുഹോത്രന്റെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ ഗാർഗ്യൻ; ഗാർഗ്യന്റെ പുത്രൻ ഗാർഗഭൂമി; വത്സന്റെ വിദ്യാസമ്പന്നനായ പുത്രൻ വാത്സ്യൻ. ഇവരിൽ നിന്നാണ് ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും, അതിശയ ധാർമികരും വീരരും ശക്തരും സിംഹസമാന ധൈര്യശാലികളും ജനിച്ചത്. ഇതുവരെ കാശ്യപരുടെ വംശം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി രാജിയെക്കുറിച്ചും പറയാം. രാജിക്ക് ഭൂമിയിൽ അഞ്ഞൂറ് മഹാബലശാലി പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജേയ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ ക്ഷത്രിയവംശം ദേവേന്ദ്രനെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ ഭയാനകമായൊരു യുദ്ധം ഉദിച്ചപ്പോൾ, ഇരുവരും ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു: “ഭഗവൻ, ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കുന്നവർ ആരാവും?” എന്ന് അവർ ചോദിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു: “യാര്ക്കായി മഹാബലശാലിയായ രാജി ആയുധം എടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു, അവർക്കാണ് സംശയമില്ലാതെ ത്രിലോകജയം ലഭിക്കുന്നത്. രാജി ഉള്ളിടത്ത് ഭാഗ്യവും, ഭാഗ്യമുള്ളിടത്ത് സ്ഥിരതയും, സ്ഥിരതയുള്ളിടത്ത് ധർമ്മവും, ധർമ്മമുള്ളിടത്ത് ജയവും ഉണ്ടാകും.” ഇത് കേട്ട ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വിജയാശയത്തോടെ രാജിയെ വന്ദിച്ചു: “നമ്മുടെ വിജയത്തിനായി, ഭഗവൻ, നിങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ ബാണം എടുക്കൂ.” രാജി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇന്ദ്രനെയും ദേവന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും; പിന്നെ ഞാൻ തന്നെ ഇന്ദ്രനായി യുദ്ധം ചെയ്യും.” അസുരന്മാർ പറഞ്ഞു: “പ്രഹ്ലാദനാണ് ഞങ്ങളുടെ ഇന്ദ്രൻ; അവനുവേണ്ടിയാണ് ഞങ്ങൾ വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷം പിന്തിരിയുക, അതിരൂപിണിയായ ആദിതിയുടെ പുത്രനോടൊപ്പം ഇല്ലാതിരിക്കുക.” രാജി സമ്മതിച്ചു. ദേവന്മാരും അദ്ദേഹത്തോട്: “വിജയശേഷം നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ദ്രപദം ലഭിക്കും,” എന്ന് പറഞ്ഞു. രാജി ദേവന്മാരുടെ മുന്നിൽ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ചു; ദേവന്മാർക്ക് നഷ്ടമായ പരമോന്നത തേജസ് അദ്ദേഹം തിരികെ നൽകി. എല്ലാ അസുരന്മാരെയും വധിച്ചശേഷം, രാജി പ്രസ്താവിച്ചു; അപ്പോൾ, ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ രാജിയോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ രാജിയുടെ പുത്രനാണ്; നീ സംശയമില്ലാതെ ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ; ഞാൻ നിന്റെ പുത്രനായതിനാൽ, ശത്രുനാശകനേ, ഞാൻ കീർത്തി നേടും.” ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജി ആ മായയിൽ കുടുങ്ങി: സന്തുഷ്ടനായി ഇന്ദ്രനോട് “അങ്ങനെയാകട്ടെ” എന്നുപറഞ്ഞു. പിന്നെ, ദേവതുല്യനായ ആ രാജാവ് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നപ്പോൾ, രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ ഇന്ദ്രന്റെ അവകാശവും സ്ഥാനവും കൈവശപ്പെടുത്തി. ആ അനേകം പുത്രന്മാരും സചിദേവിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ പദവിയും വിചിത്രമായ രീതിയിൽ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രാജ്യം-അവകാശം-ഭോജനങ്ങൾ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട, ദുർബലനായ ഇന്ദ്രൻ ബൃഹസ്പതിയെ സമീപിച്ചു: “മഹർഷേ, ഒരു കുളുക്കപ്പഴം വലുപ്പമുള്ള ഹോമം എനിക്ക് ഒരുക്കണം; അതിന്റെ ശക്തിയിൽ ഞാൻ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയണം. ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു, ദുർബലനാണ്, രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ എന്നെ തളർത്തിയിരിക്കുന്നു; ദയവായി സഹായിക്കണം.” ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: “ശക്രാ, നീ ഇത് മുമ്പ് പറഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ പാപം ചെയ്യുമെന്നില്ല; എങ്കിലും, നിന്റെ ഗുണാർത്ഥം ഞാൻ പോകും, നീ ഉടൻ തന്നെ അവകാശവും രാജ്യവും വീണ്ടെടുക്കും. ഭയപ്പെടേണ്ട, ഞാൻ വലിയ ഒരു ഉപായം ചെയ്യാം.” അതിനുശേഷം, ബൃഹസ്പതി രാജിയുടെ പുത്രന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ഭ്രമം സൃഷ്ടിച്ചു; അവർ കാമാസക്തരായി, അധാർമികരായി മാറി. അങ്ങനെ അവർ ബ്രഹ്മദ്വേഷികളായി, ശക്തിയും വീര്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഇന്ദ്രന് വീണ്ടും ദേവേന്ദ്രപദവും രാജ്യം വീണ്ടു ലഭിച്ചു. ആ രാജിയുടെ കാമക്രോധാസക്തരായ പുത്രന്മാരെ ഇന്ദ്രൻ സംഹരിച്ചു. ഈ ശുദ്ധമായ കഥയോ ശതക്രതുവിന്റെ സ്ഥാനവും സ്ഥാപനം സംബന്ധിച്ച കഥയോ ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാൽ, അവർക്കു അപ്രത്യക്ഷം ഉണ്ടാകില്ല. അതിനുശേഷം, മഹാത്മാവായ മരുത് രാജാവിന് ഒരു കന്യയെ നൽകിയതെങ്ങനെ, മരുത് പുത്രിയുടെ അഗാധ വീര്യശാലിയായ പുത്രന്മാർ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്നതും ചോദിച്ചു. ആഹാരത്തിനായി, ജനാധിപനായ രാജാവ് അറുപത് വർഷം ഓരോ മാസവും മരുത്സോമനു് ഹോമം അർപ്പിച്ചു. അതിനാൽ മരുതുകൾ സന്തുഷ്ടരായി, മരുത്സോമന്റെ മുഖാന്തിരം രാജാവിനെ അനുഗ്രഹിച്ചു; അവന്നു അക്ഷയമായ ആഹാരവും ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും നൽകി.