വായുപുരാണമ്

ഗൃത്സമദന്റെ പുത്രനായ ശുനകനിൽ നിന്ന് ശൗനകനെന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവനിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ വർണ്ണങ്ങൾക്കും തുടക്കം ലഭിച്ചു. ഈ വംശത്തിൽ, വിവിധ സന്മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ ഭിന്ന ഭിന്നമായ ബ്രാഹ്മണർ ഉല്പത്തി ചെയ്തു. ശാലയുടെ പുത്രനായ ആർഷ്ടിഷേണനും അവന്റെ പുത്രനും ധർമ്മാന്വേഷണത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു. ശൗനകരും ആർഷ്ടിഷേണരും, ഇരട്ടജന്മം പ്രാപിച്ചവർ കൂടെ ക്ഷത്രിയരുമായി, കാശയുടെ പുത്രനായ കാശനും ദീർഘതപസ്സും ഈ വംശത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ദീർഘതപസ്സിൽ നിന്ന്, മഹാ തപസ്സുകാരനും ജ്ഞാനിയുമായ ധർമ്മൻ ജനിച്ചു. അവനിൽ നിന്ന്, അതിവിശാലമായ തപോശക്തിയാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ധന്വന്തരി ജനിച്ചു. അപ്പോൾ, മഹർഷിമാർ സൂതനോടു ചോദിച്ചു: “ദേവനായ ധന്വന്തരി മനുഷ്യരിൽ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ദയവായി ഈ കഥ മനോഹരമായി ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ.” സൂതൻ പറഞ്ഞു: “ദ്വിജന്മാരേ, ധന്വന്തരിയുടെ ഉല്പത്തി കേൾക്കൂ. പുരാതനകാലത്ത്, സമുദ്രത്തിന്റെ അതിരിൽ അമൃതം മഥിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ജനിച്ചു. അവൻ എല്ലാ ദിക്കിലും പ്രകാശം പരത്തിയവനായി ആദ്യം ഉദിച്ചുവന്നു. അവന്റെ ശരീരം പരിപൂർണ്ണമായതും ദിവ്യമായതും കണ്ട അജ ജനകനായ അവിടുത്തെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: ‘നീ അജൻ, അജൻ’ എന്നിങ്ങനെ അവൻ അജ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായി. അജൻ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ആണ്. ലോകത്ത് എനിക്ക് ഒരു സ്ഥാനം, പങ്ക് നൽകേണമേ.” അപ്പോൾ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: “യാഗത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ പൂർത്തിയായി, ദേവന്മാർക്ക് അവരുടെ പങ്ക് ലഭിച്ചു. മഹർഷിമാർ വേദങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ഹോമങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേപോലെ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. ദേവാ, നീ പിന്നീടാണ് ജനിക്കുന്നത്; നിനക്ക് നാമങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളും നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ രണ്ടാംജന്മത്തിൽ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനാകും. അണിമാദി അഷ്ടസിദ്ധികളും നിനക്ക് ഗർഭസ്ഥാവസ്ഥയിൽ തന്നെ ലഭിക്കും. ആ ദേഹത്തോടുകൂടി നീ ദൈവസ്വരൂപനാകും. ദ്വിജന്മാർ മനോഹരമന്ത്രങ്ങളാൽ, ഘൃതവും സുഗന്ധങ്ങളും അർപ്പിച്ച് നിന്നെ ആരാധിക്കും. വീണ്ടും, നീ ആയുർവേദശാസ്ത്രം സ്ഥാപിക്കും; ഇത് ബ്രഹ്മാവിനാൽ മുൻകൂട്ടി നിർണ്ണയിച്ച കാര്യമാണ്. രണ്ടാം ദ്വാപരയുഗം വരുമ്പോൾ, നീ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.” ഇങ്ങനെ അനുഗ്രഹം നൽകി വിഷ്ണു അപ്രത്യക്ഷനായി. രണ്ടാം ദ്വാപരയുഗം വന്നപ്പോൾ, കാശിരാജാവായ സൗനഹോത്രനും ദീർഘതപസ്സെന്ന രാജാവും പുത്രലാഭത്തിനായി തപസ്സു ചെയ്തു. രാജാവ് അജദേവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ തപസ്സ് ചെയ്തു. സന്തുഷ്ടനായ ധന്വന്തരി രാജാവിനോട്: “നിനക്ക് ഇഷ്ടംപോലെയുള്ള ഒരു വരം ചോദിക്കൂ,” എന്നു പറഞ്ഞു. രാജാവ്: “ദൈവമേ, ഞാൻ നിനക്കിഷ്ടനായാൽ, എന്റെ വീട്ടിൽ ധൈര്യശാലിയായ ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കട്ടെ,” എന്നു അപേക്ഷിച്ചു. ധന്വന്തരി സമ്മതിച്ചു, അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി. അങ്ങനെ, കാശിരാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ ധന്വന്തരി ദൈവം ജനിച്ചു. ആ രാജാവ്, മഹാരാജാവേ, എല്ലാ രോഗങ്ങളുടെയും നാശകനായി പ്രശസ്തനായി. ഭരദ്വാജൻ ആയുർവേദം രചിച്ചു, അതിന്റെ ചികിത്സാവിധികളും ഉൾപ്പെടുത്തി. അതിനെ എട്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഉപദേശിച്ചു. ധന്വന്തരിയുടെ പുത്രനായ കെതുമാൻ ജനിച്ചു. കെതുമാനിൽ നിന്ന് ഭീമരഥൻ എന്ന രാജാവ്; ഭീമരഥനിൽ നിന്ന് വാരാണസിയുടെ മഹാരാജാവായ ദിവോദാസൻ ജനിച്ചു. അതേ സമയം, ക്ഷേണക എന്ന അസുരൻ വാരാണസിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആ നഗരം ശൂന്യമായിരുന്നു. പൂർവ്വം മഹാതപസ്സുകാരനായ നികുംബൻ ആ നഗരത്തിന് ആയിരം വർഷം ശൂന്യമായിരിക്കണമെന്നു ശാപം നൽകിയിരുന്നു. ആ ശാപം പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ, ദിവോദാസൻ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരിൽ, ഗോമതിയുടെ തീരത്ത് മനോഹരമായ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. മഹർഷിമാർ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “എന്തുകൊണ്ടാണ് നികുംബൻ വാരാണസിയെ ശപിച്ചത്? ആ പുണ്യഭൂമിയെ ശപിക്കാൻ എന്താണ് കാരണം?” സൂതൻ പറഞ്ഞു: ദിവോദാസൻ, ആ രാജർഷി, നഗരം പ്രാപിച്ചു, അവിടെ വസിച്ചു; ആ മഹാപ്രഭാവിയായിരുന്നു വാരാണസിയുടെ രാജാവ്. അപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ, തന്റെ പ്രിയഭാര്യയുമായി, ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ ജീവിച്ചു. ദേവതകളുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, മഹാതപസ്സും അനേകം രൂപങ്ങളും ഉള്ള ഗണങ്ങൾ മഹാദേവിയുടെ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. മഹാദേവൻ അതിൽ സന്തോഷിച്ചു; പക്ഷേ മേനാ ദേവി സന്തോഷിച്ചില്ല; അവൾ ദൈവത്തെയും ദേവിയെയും നിരന്തരം കുറ്റപ്പെടുത്തി: “നിന്റെ ഭർത്താവ് മഹേശ്വരൻ എന്റെ സമീപത്ത് യോജിച്ചവനല്ല; അവൻ ഇവിടെ പൂർണ്ണമായും ദരിദ്രനാണ്, പക്ഷേ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.” അമ്മയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഗൗരി സ്വഭാവപ്രകാരം ക്ഷമിക്കാനാവാതെ, സ്മിതം ചിരിച്ചു ഹരന്റെ അടുക്കൽ പോയി. ദേവി ഭീതിയോടെ മുഖം താഴ്ത്തി മഹാദേവനോട് പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ, ഞാൻ ഇവിടെ കഴിയില്ല; നിങ്ങളുടെ സ്വസ്ഥലത്തേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോകണം.” അപ്പോൾ മഹാദേവൻ ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ അനുചിന്തിച്ച്, ഭൂമിയിൽ വാരാണസി എന്ന പുണ്യഭൂമിയെ വാസസ്ഥലമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. എന്നാൽ, ദിവോദാസൻ ആ നഗരത്തിൽ പാർക്കുന്നതറിയാം, ഭവൻ ഗണപതിയെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഗണപതേ, വാരാണസിയിൽ പോയി നഗരം ശൂന്യമാക്കണം; സാവധാനം പ്രവർത്തിക്കണം, ആ രാജാവ് അതിവിശാലശക്തിയുള്ളവനാണ്.” നികുംബൻ വാരാണസിയിൽ ചെന്നു, മങ്കന എന്ന കഷായക്കാരന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു: “ഞാൻ നിനക്ക് ഐശ്വര്യം നൽകും; എനിക്ക് ഒരു സ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ. എന്റെ രൂപത്തിൽ ഒരു വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ച് നഗരത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കൂ.” സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതുപോലെ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും കൃത്യമായി നടത്തി, രാജാവിന്റെ അനുമതി പ്രകാരം വിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ നിരന്തരം മഹാപൂജ നടക്കുന്നു—സുഗന്ധങ്ങൾ, ധൂപം, പുഷ്പങ്ങൾ, ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പിക്കുന്നു. ഭോജനനൈവേദ്യങ്ങൾ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അതി വിശിഷ്ടമായ ആ ക്ഷേത്രം ആകുന്നു; അങ്ങനെ ഗണപതിയെ സദാ ആരാധിക്കുന്നു. അവിടെ, ആ ദേവൻ നഗരങ്ങൾക്ക് ആയിരക്കണക്കിന് വരങ്ങൾ നൽകുന്നു—പുത്രന്മാർ, സ്വർണം, ദീർഘായുസ്, ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ വസ്തുക്കളും.