വായുപുരാണമ്

ഋചീകമഹർഷി തന്റെ ഭാര്യയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭൃഗുവംശജനായ ആ മഹാതപസ്വി കാടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവൻ എപ്പോഴും തപസ്സിൽ മുഴുകിയിരുന്നതിനാൽ, അകലെ ഹരിതമായ കാടിൽ തന്റെ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു. അക്കാലത്ത്, രാജാവേ, ഗാധിയും ഭാര്യയും തീർത്ഥയാത്രയുടെ വ്യാജത്തോടു കൂടി, തങ്ങളുടെ മകളെ കാണാനായി ഋചീകന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി. സത്യവതി, ഭർത്താവിനോടു എപ്പോഴും വിശ്വസ്തയായിരുന്നു. സ്ത്രീവ്രതയോടെ, ഋഷി ഒരുക്കിയിരുന്ന ആ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും എടുത്തു, സന്തോഷത്തോടെ, മനസ്സിൽ യാതൊരു വ്യാകുലതയുമില്ലാതെ അവ അവളുടെ അമ്മയോട് അറിയിച്ചു. ഭാഗ്യത്താൽ, അമ്മ അവളുടെ ഭാഗം മകള്ക്ക് നൽകി; അതേസമയം സത്യവതി, അജ്ഞാനത്താൽ, സ്വന്തം ഭാഗം തന്നെ കഴിച്ചു. അതിനുശേഷം, സത്യവതി ഗർഭിണിയായി—അത് അത്യന്തം മംഗളകരമായിരുന്നെങ്കിലും, ക്ഷത്രിയന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ആ ഗർഭം ശ്രേഷ്ഠമായ ഉജ്ജ്വലതയും ഭയാനകമായ രൂപവും ഉള്ളതായിരുന്നു. ഋചീകൻ ഇത് യോഗബലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി, തന്റെ മനോഹരിയായ ഭാര്യയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “മൃദുവളേ, ഭാഗങ്ങൾ മാറിയതുകൊണ്ട് നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വിജയം ലഭിക്കും. നിന്റെ മകനായുള്ളവൻ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളിലും അത്യന്തം ഭയങ്കരവുമായിരിക്കും.” “നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് എനിക്കു സമർപ്പിച്ച മുഴുവൻ ബ്രഹ്മത്വവും തപസ്സിലൂടെ ലഭിക്കും. അതിനാൽ അവൾക്കു തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ ഒരു മകൻ ജനിക്കും.” ഭർത്താവു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹത്വമുള്ള സത്യവതി ഭർത്താവിനെ സമാധാനപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു: “എന്റെ മകൻ ഇങ്ങനെ ആകരുതേ; ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ വേറൊരാൾ അപ്രതിഷ്ഠനായിരിക്കട്ടെ.” അതിനുത്തരമായി ഋഷി പറഞ്ഞു: “മൃദുവളേ, ഞാനും നീയും ഇതു ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല; അങ്ങനെ, അമ്മയുടെയും പിതാവിന്റെയും സ്വഭാവം ചേർന്നു നിന്റെ മകൻ ഭയങ്കരനായിരിക്കും.” പുനഃ സത്യവതി ചോദിച്ചു: “മഹർഷേ, നിങ്ങൾക്ക് ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുമെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു; എങ്കിൽ ഒരു മകനു വേണ്ടിയല്ലേ?” “ഭർത്താവേ, ദയവായി, സമാധാനപരനും ധാർമ്മികനുമായ ഒരു മകനെ എനിക്കു ദാനം ചെയ്യണം.” ഋചീകൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “മഹത്വമുള്ളവളേ, ഇതിൽ വേറൊരു മാർഗം ഇല്ല; എന്നിരുന്നാലും, അവളുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു.” “മകനും മുമ്മകനും ഞാൻ വ്യത്യാസം കാണുന്നില്ല; നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ നടക്കട്ടെ.” ഇങ്ങനെ സത്യവതി ഭർഗുവംശത്തിൽ ജനിച്ച, തപസ്സിലും ആത്മനിയന്ത്രണത്തിലും സമർപ്പിതനായ, സമാധാനസ്വഭാവിയായ ജമദഗ്നിയെ പ്രസവിച്ചു. പണ്ടത്തെ അഗ്നിഹോത്രങ്ങളിലെ ഭാഗങ്ങൾ മാറിയതിന്റെ ഫലമായി, ഭൃഗുവിന്റെ തീയും വൈഷ്ണവ അഗ്നിയും ചേർന്ന് ജമദഗ്നി വൈഷ്ണവ തീയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. കുശികപുത്രനായ ഗാധി, വിശ്വാമിത്രനെ പുത്രനായി ലഭിച്ചശേഷം, ബ്രഹ്മർഷിമാരോടും ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും കൂടെ സവിത്രി ദേവിയിലേക്ക് പോയി. സത്യവതി, സത്യനിഷ്ഠയോടെ, ധാർമ്മികതയോടെ ജീവിച്ചു; അവൾ പിന്നീട് കൗശികി എന്നറിയപ്പെട്ടു, അതിനാൽ ആ മഹാനദി ഒഴുകിത്തുടങ്ങി. പ്രശസ്തയായ കൗശികി, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവൾ, പ്രശസ്തയായി. ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ സുവേണു എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാഗ്യശാലിയായ പുത്രി രേണുകാ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; അവളെ കാമലി എന്നും വിളിച്ചു. കാമലിയും രേണുവും തപസ്സിലും ധൈര്യത്തിലും സമ്പന്നയായിരുന്നു; അവരിൽ നിന്ന് ഋചീകനു ജമദഗ്നി എന്ന ശക്തനായ, ഭയങ്കരനായ മകൻ ജനിച്ചു. ജമദഗ്നി, ക്ഷത്രിയന്മാരെ നശിപ്പിച്ച രാമനെ പ്രസവിച്ചു. രാമൻ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു, ധനുര്‍വിദ്യയിൽ അതിപ്രാവീണ്യവും തീപോലുള്ള ഉജ്ജ്വലതയും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഔർവനും ഋചീകനും സത്യവതിയിൽ നിന്ന് മഹാമനസ്സായ ജമദഗ്നി ജനിച്ചു—ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ. അവന്റെ നടുവൻ മകൻ ശുനഃശേഫയും, ഏറ്റവും ഇളയവൻ ശുനഃപുഛയും ആയിരുന്നു. വിശ്വാമിത്രൻ, ധാർമ്മികാത്മാവും വിശ്വരഥൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നവനും, ഭൃഗുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ കൗശികവംശം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ശുനഃശേഫ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രന്റെ മകനായി; ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ യാഗത്തിൽ അവൻ യാഗപശുവായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു, ദേവന്മാർ അവനെ മോചിപ്പിച്ചു; അതിനാൽ ദേവരാത എന്നറിയപ്പെട്ടു. വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരിൽ ശുനഃശേഫൻ മൂത്തവൻ; മധുഛന്ദ, നയ, കൃതദേവ, ധ്രുവാഷ്ടക എന്നിവരും പ്രസിദ്ധരാണ്. കച്ചപ, പൂരണ എന്നിവരും വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരാണ്; ഈ മഹാത്മാക്കളായ കൗശികന്മാരുടെ വംശങ്ങൾ അനേകം വിധമാണ്. പാർഥിവർ, ദേവരാതർ, യാജ്ഞവൽക്ക്യർ, സമർഷണർ, ഉദുംബരർ, ഉദുമ്ലാനർ, താരകർ, യമമുഞ്ചതർ എന്നിവരും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ലോഹിന്യർ, രേണവർ, കാര്യ്ഷവർ, ബഭ്രവർ, പാണിനർ, ധ്യാനശീലരും ജപശീലരുമായവരും ഇവിടെയുണ്ട്. ശാലാവതിയിൽ നിന്ന് ഹിരണ്യാക്ഷർ, സ്യങ്കൃതർ, ഗാലവർ, ദേവലർ, യാമദൂതർ, ശാലങ്കായനർ, ബാഷ്കലർ എന്നിവരും ഉൽഭവിച്ചു. ദദാതി, ബാദരർ തുടങ്ങിയവരും ജ്ഞാനശാലിയായ വിശ്വാമിത്രന്റെ വംശജരാണ്. മറ്റു പല വംശങ്ങൾ, ശൗശികർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവ, വിവിധ മഹർഷിമാരിൽ നിന്നുണ്ടായി. കൗശികർ, ഓശ്രുമാസർ, സൈധവായനർ എന്നിവരും—all these are from the virtuous Paurorava, the Brahmarṣi Kauśika. ദൃശദ്വതിയുടെ മകൻ അഷ്ടകനും, അഷ്ടകന്റെ മകൻ ജാഹ്നുവംശത്തിൽപെട്ടവനും വിശ്വാമിത്രനിൽ നിന്നാണ്. മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചു: “ഏത് ലക്ഷണത്താലോ, ഏത് ധർമ്മത്താലോ, ഏത് തപസ്സിലോ, വിദ്യയിലോ, വിശ്വാമിത്രനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ബ്രാഹ്മണത്വം എങ്ങനെ നേടി?” “ക്ഷത്രിയർ എങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണത്വം നേടി? തപസ്സിലൂടിയോ, ദാനത്തിലൂടിയോ, അതിന്റെ വ്യത്യാസം അറിയാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ യജ്ഞം ചെയ്തു ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, യഥാർത്ഥ ഫലങ്ങൾ നേടുന്നില്ല. ഈ ധർമ്മം വിശദീകരിച്ചശേഷം, ദുഷ്ടാത്മാവായവൻ, മനുഷ്യരിൽ പ്രശംസ നേടാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ദാനം ചെയ്യുന്നു.” “അത്യന്തം ലാഭലോഭത്താൽ ജപം ചെയ്ത്, മോഹത്തിലും അഹങ്കാരത്തിലും ആകപ്പെട്ടവൻ അവസാനം ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ദാനം ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ ദാനം ചെയ്തവയ്ക്ക് ഫലമില്ല; അധർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട, ക്രൂരനും ദുഷ്ടനും ആയവർക്കു യാതൊരു ഫലവും ഉണ്ടാകില്ല.” “മോഹത്താൽ സമ്പാദിച്ച ധനം ദാനം ചെയ്താൽ അതിന് സ്ഥിരതയില്ല. എന്നാൽ, ധർമ്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ച ധനം വിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത്, ഫലപ്രാർത്ഥനയില്ലാതെ യജ്ഞത്തിലും ദാനത്തിലും സമർപ്പിച്ചാൽ അതാണ് ഉത്തമം.” ഇങ്ങനെ ഈ മഹാനായ വംശകഥയും, ധർമ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മതകളും മഹർഷികൾ പറഞ്ഞു.