വായുപുരാണമ്

അജകന്റെ പ്രസിദ്ധനായ വംശജൻ ആയിരുന്നു ബാലാകാശ്വൻ; അവനു ഗുണസമ്പന്നനായ ഗയ എന്ന പുത്രനുണ്ടായി. ഗയയുടെ പുത്രനാണ് കുശൻ എന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നു. കുശന് നാല് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു—വേദതേജസ്സുള്ളവർ: കുശാശ്വൻ, കുശനാഭൻ, അമൂർത്തൻ, അരശോവസു എന്നിങ്ങനെ. കുശസ്തംഭൻ എന്ന മഹാരാജാവ്, സന്താനലാഭത്തിനായി ദീർഘകാലം തപസ്സു ചെയ്തു. ആയിരം വർഷം തപസ്സു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യക്ഷനായി. കഠിനമായ തപസ്സു കണ്ട ഇന്ദ്രൻ, അദ്ദേഹത്തിന് പുത്രം നൽകാൻ തയാറായി. അങ്ങനെ, ഇന്ദ്രൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായി ജനിക്കാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു. ഇതുവഴി ഗാധി അഥവാ കൗശികൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഗാധിയുടെ ഭാര്യ പൗരുകുത്സ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവളായിരുന്നു. അവളിൽ നിന്നാണ് ഗാധി ജനിച്ചത്. അതിന് മുമ്പ്, ഗാധിക്ക് സത്യവതി എന്ന ഭാഗ്യവതിയായ ഒരു മകളുണ്ടായിരുന്നു. ഗാധി ആ മകളെ ഋചീക മഹർഷിക്കു വിവാഹം നൽകി. സത്യവതിയിൽ ഭൃഗുവംശജനായ ഭാർഗവമഹർഷി ഭർത്താവായി. പുത്രലാഭത്തിനായി, ഋചീകൻ ഗാധിക്കും ഒരു യാഗഹവനം തയ്യാറാക്കി. ഭഗവാൻ ഋചീകൻ, തന്റെ ഭാര്യയെയും അമ്മയെയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഈ ഹവനം നീയും നിന്റെ അമ്മയും ഉപയോഗിക്കണം, ഭാഗ്യവതിയേ.” “നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും—പ്രഭയുള്ളവനും, ശ്രേഷ്ഠക്ഷത്രിയനും, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവനും, ക്ഷത്രിയവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും. നിനക്കും ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടാകും—തപസ്സിൽ സ്ഥിരനും, ശാന്തസ്വഭാവിയുമായ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായവൻ.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഭൃഗുവംശജനായ ഋചീകൻ, തപസ്സിൽ മുഴുകി, വനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ ഗാധിയും ഭാര്യയും തീർത്ഥാടനം എന്ന നിലയിൽ ഋചീകന്റെ ആശ്രമത്തിൽ വന്നു, മകളെ കാണാനായി. സത്യവതി, ഭർത്താവിനോടുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളവളായി, മഹർഷി ഒരുക്കിയ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളും എടുത്തു സന്തോഷത്തോടെ അമ്മയോടു അറിയിച്ചു. വിധിയുടെ പ്രകാരം, അമ്മ തന്റെ ഭാഗം മകള്ക്ക് നൽകി; സത്യവതി അറിയാതെ സ്വന്തം ഭാഗം തന്നെ ഉപയോഗിച്ചു. ഇതിനുശേഷം സത്യവതിക്ക് ഗർഭം വന്നു—ക്ഷത്രിയന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട, പ്രകാശമുള്ള, ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ. ഈ അവസ്ഥ ഋചീകൻ യോഗബലത്താൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വിജയമുണ്ടാകും, കാരണം നിങ്ങൾ ഭാഗങ്ങൾ മാറി ഉപയോഗിച്ചു. നിന്റെ പുത്രൻ ഭയങ്കരമായ പ്രവർത്തികളിലും ക്രൂരതയിലും പ്രസിദ്ധനാകും. നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ പുത്രൻ ജനിക്കും; അതിന് ഞാൻ തപസ്സിലൂടെ മുഴുവൻ ബ്രഹ്മത്വം സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.” ഭർത്താവ് പറഞ്ഞതുകേട്ട്, സത്യവതി ഭർത്താവിനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു: “എന്റെ പുത്രൻ ഇങ്ങനെ ആകരുതേ; മറ്റൊരാൾ ബ്രാഹ്മണരിൽ അപവാദനാകട്ടെ.” മഹർഷി പറഞ്ഞു: “നീയും ഞാനും ഇങ്ങനെ ആകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല; എന്നാൽ പിതാവിന്റെയും മാതാവിന്റെയും സ്വഭാവം ചേർന്ന്, നിന്റെ പുത്രൻ ഭയങ്കരനായിരിക്കും.” ഇതുകേട്ട് സത്യവതി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “ഭഗവനേ, നിങ്ങൾക്ക് ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുവാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, എനിക്കൊരു ശാന്തസ്വഭാവിയുള്ള പുത്രൻ നൽകാൻ കഴിയില്ലേ?” ഭർത്താവിനോട് അവൾ വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു: “നന്മയുള്ള, നേരുള്ള, ശാന്തനായ പുത്രൻ എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.” ഭാർഗവൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ കാര്യത്തിൽ വേറുവഴിയില്ല; എന്നാൽ, നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ബലത്തിൽ ഞാൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു. പുത്രനും മകനും തമ്മിൽ എനിക്ക് വ്യത്യാസമില്ല; നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ സംഭവിക്കും.” ഇങ്ങനെ, സത്യവതിക്ക് ഭാർഗവവംശത്തിൽ ജനിച്ച, തപസ്സിലും ആത്മനിയന്ത്രണത്തിലും സമ്പന്നനായ, ശാന്തസ്വഭാവിയനായ ജമദഗ്നി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. പുരാതന കാലത്ത് ഭൃഗുവും വൈഷ്ണവഹവിയും തമ്മിൽ ഉണ്ടായ ഭാഗമാറ്റം മൂലം, ജമദഗ്നി വൈഷ്ണവഹവിയിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്. കൗശികന്റെ പുത്രനായ ഗാധിക്ക് വിശ്വാമിത്രൻ എന്ന പുത്രൻ ലഭിച്ചു. ബ്രഹ്മർഷിമാരോടൊപ്പം, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കിടയിൽ, ഗാധി സവിതൃദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോയി. സത്യവതി, സത്യമുള്ളവളും ധർമ്മനിഷ്ഠയുമായിരുന്നു; അവൾ കൗശികി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി, അവളിൽ നിന്നാണ് മഹാനദിയായ കൗശികി പിറന്നത്. കൗശികി എന്ന മഹാനദി ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായി. പിന്നീട്, ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ സുവേണു എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവനു കാമലി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായ, രേണുകാ എന്ന ഭാഗ്യശാലിയായ മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാമലിയും രേണുവും തപസ്സിലും സത്യനിഷ്ഠയിലും സമ്പന്നരായ ഇരുവരിൽ, ഋചീകർക്കു ജമദഗ്നി എന്ന ശക്തനും ഭയങ്കരനും ആയ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ജമദഗ്നി, ക്ഷത്രിയസംഹാരിയായ രാമനെ പ്രസവിച്ചു. സർവ്വവിദ്യകളിലും, ധനുര്‍വേദത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു രാമൻ. ഇങ്ങനെ ഔർവനും ഋചീകനും വഴി, സത്യവതിയിൽ മഹാത്മാവായ ജമദഗ്നി ജനിച്ചു. ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ. ജമദഗ്നിയുടെ മധ്യപുത്രൻ ശുനഹ്ശേഫൻ; ഇളയവൻ ശുനഹ്പുഛൻ. വിശ്വാമിത്രൻ, വിശ്വരഥൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നതും, ധർമ്മനിഷ്ഠയുള്ളവനും, ഭൃഗുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ കൗശികവംശം വർദ്ധിപ്പിച്ചവനുമായിരുന്നു. ശുനഹ്ശേഫൻ, മഹർഷിയായ, വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രനായി. ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ യാഗത്തിൽ അവൻ യാഗപശുവായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു; ദേവന്മാർ അവനെ മോചിപ്പിച്ചു, അതിനാൽ ദേവരാതൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരിൽ ശുനഹ്ശേഫൻ മൂത്തവനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. മധുഛന്ദൻ, നയ, കൃതദേവൻ, ധ്രുവാഷ്ടകൻ എന്നിവരും വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരാണ്. കച്ചപൻ, പൂരണൻ എന്നിവരും വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരാണ്; ഇവർ വഴി മഹാത്മാക്കളായ കൗശികവംശങ്ങൾ അനേകം വ്യത്യസ്തങ്ങളായി പരന്നുപോയി. പാർഥിവർ, ദേവരാതർ, യാജ്ഞവൽക്ക്യർ, സമർഷണർ, ഉദുംബരർ, ഉദുമ്ലാനർ, താരകർ, യമമുഞ്ചതർ എന്നിവരും ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ലോഹിന്യർ, രേണവർ, കാരീഷവർ, ബഭ്രവർ, പാണിനർ, ധ്യാനശീലരും പാരായകരും ഇവരും ഈ വംശത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ശാലാവതിയിൽ നിന്ന് ഹിരണ്യാക്ഷർ, സ്യങ്കൃതർ, ഗാലവർ, ദേവളർ, യാമദൂതർ, ശാലങ്കായനർ, ബാഷ്കലർ തുടങ്ങിയവരും ജനിച്ചു. ദദാതി, ബാദരർ തുടങ്ങിയവരും മഹർഷി വിശ്വാമിത്രന്റെ സന്തതികളാണ്. ഇങ്ങനെ വിവിധ സപ്തർഷിമാരിൽ നിന്ന് അനേകം ശൗശിക വംശങ്ങൾ ഉദിച്ചുവന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ മഹത്തായ വംശപ്പരമ്പരകൾ ലോകത്ത് പ്രസിദ്ധമായിത്തുടങ്ങി.