വായുപുരാണമ്

അവിടെ ഒരു നിർണ്ണയമായ ഉടമ്പടി കിരാതൻ രാജാവിനും അവളുടെ ഭാര്യയ്ക്കുമിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ഉടമ്പടി ലംഘിക്കപ്പെട്ടാൽ, അവൾ രാജാവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുമെന്ന് ഒരാൾ പറയുന്നു. "അവൾ രാജാവിനെ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കും എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു വിശദീകരിക്കാം," എന്ന് അവൻ അറിയിച്ചു. പിന്നീട്, നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം സഫലമാക്കാൻ ഞാൻ അപ്രത്യക്ഷമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്നും പറഞ്ഞ്, ആ മഹാനായവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി അവിടേക്ക് പോയി. അങ്ങനെ രാത്രിയിൽ അവൻ വന്നു ഒരു ആടിനെ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി. അതു കണ്ടപ്പോൾ, അവളൊരു സുന്ദരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, ആ ആടിനെ തനിക്കു സ്വന്തം മകനാണെന്നപോലെ നടിച്ചു. ഗന്ധർവന്മാർ വരുന്നതു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ മഹാത്മയായ സ്ത്രീ, കിടക്കയിൽ കിടന്നുകൊണ്ടു രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: "എന്റെ മകനെ ആരോ കൊണ്ടുപോകുന്നു." അവളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രാജാവ് ആലോചിച്ച്, "ക്വീൻ എന്നെ നഗ്നനായി കാണുകയാണെങ്കിൽ, ഉടമ്പടി ലംഘിക്കപ്പെടും," എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി, നഗ്നനായി നില്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ഗന്ധർവന്മാർ രണ്ടാമത്തെ ആടിനെയും കൊണ്ടുപോയി. രണ്ടാമത്തേയും നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജ്ഞി ഐലയോടു പറഞ്ഞു: "എന്റെ രണ്ട് മക്കളും എനിക്ക് ഇല്ലാതായി, രാജാവേ, ഞാൻ സംരക്ഷണരഹിതയായി." ഇതു കേട്ട രാജാവ് നഗ്നനായി എഴുന്നേറ്റു പുറത്ത് ഓടി. ആടുകളുടെ പാത പിന്തുടർന്ന് രാജാവ് പുറത്ത് പോയപ്പോൾ, ഗന്ധർവന്മാർ വലിയൊരു മായാജാലം കാട്ടി, അതിനകത്ത് ഭംഗിയുള്ള ഒരു കൊട്ടാരം സൃഷ്ടിച്ചു. അപ്രത്യക്ഷമായതുപോലെ, അവൾ രാജാവിനെ നഗ്നനായി കണ്ടു; അപ്പോൾ രൂപം മാറുന്ന അപ്പ്സരസുകൾ അപ്രത്യക്ഷരായി. ഗന്ധർവന്മാർ അവളെ അപ്രത്യക്ഷനാക്കിയത് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, അവർ ആടുകളെയും അവിടം ഉപേക്ഷിച്ച് അപ്രത്യക്ഷരായി. രാജാവ് ആ രണ്ട് ആടുകളെയും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ കണ്ടു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി; അവളെ കാണാതെ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി വിലാപിച്ചു. അവളെ കണ്ടെത്താൻ രാജാവ് ഭൂമിയിൽ പലവശത്തും തിരഞ്ഞു. അവസാനം, കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ അവളെ കണ്ടു. പ്ലക്ഷതീർഥത്തിൽ, കുമുദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു കുളം, അവൾ അതിൽ ചാടി അഞ്ചു മനോഹരമായ അപ്പ്സരസുകളോടൊപ്പം കളിച്ചു. അപ്പോൾ, മനോഹരമായ കൺഭംഗിയുള്ള ഉർവശി, രാജാവിനെ അകലെ കാണുകയും, കൂട്ടുകാരോടു പറഞ്ഞു: "ഇവൻ തന്നെയാണ് ആ പരമപുരുഷൻ." അവൾ രാജാവിനെ കാണിച്ചു; അപ്പോൾ ആ അഞ്ചു അപ്പ്സരസുകളും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവളെ കണ്ട രാജാവ് ആനന്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു: "വരിക, ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുക, എന്റെ മനസ്സിലും വാക്കിലും നീയിരിക്കുക, സുന്ദരിയേ." ഇങ്ങനെ ഇരുവരും സൂക്ഷ്മമായ വാക്കുകൾ തമ്മിൽ പറയുമ്പോൾ, ഉർവശി ഐലയോട് പറഞ്ഞു: "പ്രഭുവേ, ഞാൻ നിന്നാൽ ഗർഭിണിയായി." "ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷം നിനക്ക് ഒരു മകൻ ജനിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല." രാജാവ് അവളോടൊപ്പം ഒരു രാത്രി മാത്രം ചെലവഴിച്ചു. ആനന്ദത്തോടെ രാജാവ് തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും ഉർവശിയെ കാണാൻ വന്നു. വീണ്ടും ഒരു രാത്രി അവളോടൊപ്പം ചെലവഴിച്ച രാജാവ്, മോഹത്താൽ പീഡിതനായി, "എപ്പോഴും എന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കണം," എന്നു അപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ ഉർവശി ഐലയോട് പറഞ്ഞു: "ഗന്ധർവന്മാർ നിന്നെ അനുഗ്രഹം നൽകിയിട്ടുണ്ട്; മഹാരാജാവേ, നീ ആ അനുഗ്രഹം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ." "ഞാൻ മഹാത്മാക്കളായ ഗന്ധർവന്മാരുടെ ലോകത്തിൽ എപ്പോഴും താമസിക്കട്ടെ," എന്നു രാജാവ് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, ഗന്ധർവന്മാർ "അങ്ങിനെ തന്നെയാകട്ടെ" എന്നു സമ്മതിച്ചു. അപ്പോൾ ഗന്ധർവന്മാർ അഗ്നിക്കായി ഒരു പാത്രം നിറച്ച്, "ഇതുപയോഗിച്ച് യാഗം ചെയ്താൽ, മഹാരാജാവേ, നീ പരമലോകം പ്രാപിക്കും," എന്നു പറഞ്ഞു. രാജാവ് മകനെ എടുത്തു നഗരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി; എന്നാൽ അവനെ കാട്ടിൽ വിട്ടു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. വീണ്ടും ദൃശ്യമായ അഗ്നിയെ എടുത്ത്, അവിടെ ഒരു അശ്വത്തവൃക്ഷം കണ്ടു; അതിനെ കാണുമ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അഗ്നിയോടൊപ്പം ഗന്ധർവന്മാരുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. അപ്പോൾ അഗ്നി, അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിൽ നിന്നു അരണി നിർമ്മിക്കണമെന്ന് ഉപദേശം നൽകി. അശ്വത്തത്തിൽ നിന്നു അരണി നിർമ്മിച്ച്, നിർദ്ദേശപ്രകാരം അഗ്നി ഉണർത്തി; അതുപയോഗിച്ച് യാഗം ചെയ്താൽ ഗന്ധർവലോകം പ്രാപിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു. അഗ്നിയെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് യാഗം ചെയ്തു. അങ്ങനെ അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ഗന്ധർവലോകം പ്രാപിച്ചു. ത്രേതായുഗത്തിൽ ആ മഹാബലശാലിയായ ഐലൻ അവിടെ വാസം ചെയ്തു; മുമ്പ് ഒരു അഗ്നി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു, ഐലൻ ആ സ്ത്രീകളെ അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഐല രാജാവ് അങ്ങനെയൊരു ശക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു, മഹർഷിമാരാൽ അലങ്കൃതമായ പുണ്യഭൂമിയിൽ. ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായ ആ മഹാനായ രാജാവ്, യമുനയുടെ വടക്കേ കരയിലെ പ്രതിഷ്ഠാനയെന്ന സ്ഥലത്ത്, പ്രയാഗത്തിൽ തന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു. അവനു ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും ഇന്ദ്രനു തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവർ. ഗന്ധർവലോകത്തിൽ അവർ ആയു, ധീമാൻ, അമാവസു, വിശ്വായു, ശതായു, ഗതായു എന്നിങ്ങനെ പ്രശസ്തരാണ്. വിശ്വായു, ശതായു, ഗതായു ഇവർ ഉർവശിയുടെ പുത്രന്മാർ; അമാവസുവിൽ നിന്ന് ഭീമ എന്ന രാജാവും, പിന്നെ വിശ്വജിത്ത് ജനിച്ചു. പ്രശസ്തനായ ഭീമന്റെ വംശാവളിയിൽ രാജാവ് കാഞ്ചനപ്രഭയും, കാഞ്ചനപ്രഭയുടെ പണ്ഡിതനും ബലശാലിയുമായ പുത്രൻ സുഹോത്രനും ജനിച്ചു. സുഹോത്രന്റെ പുത്രൻ, കേശികയിൽ ജനിച്ച ജഹ്നുവാണ്; വലിയ യാഗം ചെയ്തപ്പോൾ ഗംഗാനദി അവിടം ഒഴുകി. ഭാവിയിൽ ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി അവൾ ആ ദേശം പൂർണ്ണമായും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിച്ചു; യാഗശാല മുഴുവനും ഗംഗാവെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയതും കണ്ടു. സുഹോത്രന്റെ പുത്രനായ കോപത്തോടെ കണ്ണ് ചുവപ്പിച്ചു നിന്ന വരദൻ ഗംഗയോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഫലം ഉടൻ അനുഭവിക്കൂ!" "ഇനി നിന്റെ ഈ പ്രവർത്തി ഫലരഹിതമാണ്; ഞാൻ ഈ വെള്ളം കുടിച്ചുകളയും," എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ രാജർഷി ഗംഗയെ കുടിച്ചുകളഞ്ഞു; ദേവതകളും മഹർഷികളും ജാഹ്നവിയെ അവന്റെ പുത്രിയായി പ്രസവിച്ചു. ജഹ്നു യുവനാശ്വന്റെ മരുമകളായ കാവേരിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. യുവനാശ്വന്റെ ശാപം മൂലം ഗംഗ അവിടെ ജനിച്ചു; നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ കാവേരി ജഹ്നുവിന്റെ നിര്ദോഷിയായ ഭാര്യയായി. ജഹ്നുവിന് കാവേരിയിൽ നിന്ന് സ്നേഹപൂർവ്വം ധാർമ്മികനായ സുഹോത്ര എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ പുത്രൻ അജകനായിരുന്നു.