വായുപുരാണമ്

ദൈവിക നിയന്ത്രണത്താൽ, സത്യവതിയുടെ അമ്മ അവളുടെ സ്വന്തം ചരുവ് മകളെക്കൊടുത്തു. അതറിയാതെ, സത്യവതി അമ്മയുടെ ചരുവ് കഴിച്ചു. ഇതിന്റെ ഫലമായി, സത്യവതി ഒരു പ്രകാശമുള്ളതും ഭയങ്കരവുമായ പുത്രനെ ഗർഭം ധരിച്ചു; അവൻ ഭൂമിയിലെ ക്ഷത്രിയർക്ക് അവസാനം വരുത്താൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. ഇത് യോഗശക്തിയാൽ മനസ്സിലാക്കി, മഹർഷിയായ ഋചീകൻ തന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു: “സൗമ്യയേ, നിന്റെ അമ്മയുടെ ചരുവ് നീ കഴിച്ചതുകൊണ്ട്, നിന്റെ പുത്രൻ ക്രൂരചേതാവും അത്യന്തം ഭയങ്കരനും ആയിരിക്കും. എന്നാൽ നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് തപസ്സിന്റെ ശക്തിയുള്ള ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും — ഞാൻ എന്റെ എല്ലാ തപസ്സും അതിനായി സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.” ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹിളയായ സത്യവതി ഭർത്താവിനെ ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു: “എന്റെ പുത്രൻ അങ്ങനെ ഭയങ്കരനാകരുതേ; ബ്രാഹ്മണ വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവനല്ലാത്തവൻ അങ്ങനെ ആകട്ടെ.” അതിനുത്തരമായി ഋഷി പറഞ്ഞു: “ഇത് എന്റെ ഉദ്ദേശവും അല്ല, നിന്റെ ഉദ്ദേശവും അല്ല; പക്ഷേ, അമ്മയുടെയും അച്ഛനുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങൾകൊണ്ട്, നിന്റെ പുത്രൻ ക്രൂരനായിരിക്കും.” ഇതുകേട്ട് സത്യവതി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “മഹർഷേ, നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കാനാവും; അപ്പോൾ ഒരു പുത്രനെ സൃഷ്ടിക്കാനാവില്ലേ?” അവൾ ഭർത്താവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു: “എനിക്ക് ശാന്തനും ന്യായവാനുമായ പുത്രൻ കിട്ടണമെന്നു ദയവായി അനുവദിക്കണം.” ഋചീകൻ മറുപടി നൽകി: “ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠയേ, നിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത് മാറ്റാൻ എനിക്കാവില്ല; എങ്കിലും എന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ഞാൻ നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. പുത്രനും മുമ്മരുമായുള്ള വ്യത്യാസം എനിക്ക് ഇല്ല; നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ സംഭവിക്കട്ടെ.” അങ്ങനെ, സത്യവതി ഭാർഗവ വംശത്തിൽ ജനിച്ച ജമദഗ്നിയെ പ്രസവിച്ചു — തപസ്സിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവൻ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ, ശാന്തസ്വഭാവമുള്ളവൻ. പുരാതനകാലത്ത് ഭൃഗുവംശത്തിലെ ചരുവുകളുടെ കൈമാറ്റം മൂലം, വൈഷ്ണവ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ഈ ജമദഗ്നി ജനിച്ചു. കുശികപുത്രനായ ഗാധി, വിശ്വാമിത്രനെ പുത്രനായി ലഭിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മർഷിമാരോടൊപ്പം ബ്രാഹ്മണരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് യാത്രയായി. സത്യവതി, സത്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും അർപ്പിതയായവൾ, കൗശികിയായി പ്രശസ്തയായി; അവളിൽ നിന്നാണ് മഹാനായ ഈ നദി ആരംഭിച്ചത്. കൗശിക്കി എന്ന പ്രതിഷ്ഠിതമായ നദി ദൂരദൂരങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ സുവേണു എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ മകൾ രേണുക, കമലി എന്നും അറിയപ്പെട്ടവളാണ്. കമലിയിൽ നിന്ന്, തപസ്സിലും സ്ഥിരതയിലും സമ്പന്നയായവളിൽ നിന്ന് ഋചീകൻ ജമദഗ്നിയെ ജനിപ്പിച്ചു — ശക്തിയിൽ ഭയങ്കരനായവൻ. അവൻ സർവ്വവിദ്യകളിലും പാരംഗതനും, ധനുര്‍വേദത്തിൽ അഗാധജ്ഞാനവാനുമായ രാമനാണ് — ക്ഷത്രിയരെ നശിപ്പിച്ചവൻ, അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്നവൻ. ഇങ്ങനെ ഔർവന്റെ മകനായ ഋചീകനും സത്യവതിയിലും നിന്ന് മഹാത്മാവായ ജമദഗ്നി ധർമ്മഫലമായി ജനിച്ചു; ശുനശ്ശേഫൻ ഇടത്തരം പുത്രനും ശുനശ്പുഛൻ ഇളയ പുത്രനുമാണ്. വിശ്വാമിത്രൻ, വിശ്വരഥ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, ഭൃഗുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ജനിച്ചു; അവൻ കൗശിക വംശത്തെ ഉയർത്തിയവനാണ്. വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രൻ ശുനശ്ശേഫൻ, ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ യാഗത്തിൽ ബലിയായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടവൻ; ദേവന്മാർ അവനെ നൽകിയതുകൊണ്ട് ദേവരാത എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരിൽ ശുനശ്ശേഫനാണ് മൂത്തവൻ; മധുഛ്ഛന്ദ, നയ, കൃതദേവ, ധ്രുവഷ്ടക എന്നിവരും പേരെടുത്തവരാണ്. കച്ചപനും പുരാണനും വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരാണ്; ഇവരിൽ നിന്ന് മഹാത്മാക്കളായ കൗശികവർഗ്ഗങ്ങൾ ഉദിച്ചുവന്നു. ഇവരിൽ പാർഥീവർ, ദേവരാതർ, യാജ്ഞവൽക്ക്യർ, സമർഷണർ, ഉദുംബരർ, ഉദുംബലനർ, താരകർ, യമൻ മോചിതർ എന്നിവരും ഉണ്ട്. ലോഹിന്യർ, രേണവർ, കരിഷവർ, ബഭ്രവർ, പാണിനർ, ധ്യാനപാരായണരും ജപശീലികളും ഇവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ശാലവതിയിൽ നിന്ന് ഹിരണ്യാക്ഷർ, ശ്യാങ്കൃതർ, ഗാലവർ, ദേവലർ, യമദൂതർ, ശാലങ്കായനർ, ബാഷ്കലർ എന്നിവരും ജനിച്ചു. ദദതി, ബദര, മുതലായവരും ജ്ഞാനശാലിയായ വിശ്വാമിത്രന്റെ സന്തതികളാണ്. മറ്റു ചില മഹർഷിമാരിൽ നിന്നുമുള്ള അനേകം ശൗഷികർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ ഉണ്ട്. കൗശികർ, ഓശ്രുമർ, സൈദവയനർ എന്നിവർ സദാചാരിയായ കൗശികമുനിയുടെ സന്തതികളാണ്. ദൃശദ്വതിയുടെ പുത്രനും, വിശ്വാമിത്രനിൽ നിന്ന് അഷ്ടകനും, അഷ്ടകന്റെ പുത്രൻ ജഹ്നു വംശത്തിൽ പെട്ടവനും ഉണ്ട്. അപ്പോൾ മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചു: “എന്താണ് വിശ്വാമിത്രൻ പോലുള്ള രാജാക്കന്മാർ ബ്രാഹ്മണത്വം നേടാൻ കാരണമായ ഗുണം, ധർമ്മം, തപസ്സ്, വിദ്യ? ക്ഷത്രിയർ എങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണത്വം നേടി? തപസ്സുകൊണ്ടോ, ദാനത്താലോ അതിന്റെ വ്യത്യാസം അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” ഇതേ കേട്ട്, അദ്ദേഹം പ്രസക്തമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: “ധർമ്മം ആഗ്രഹിച്ച് അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ യാഗം ചെയ്യുന്നവന് ധർമ്മഫലം ലഭിക്കില്ല. അങ്ങനെ പാപാത്മാവും ദുഷ്ടനും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രശംസ നേടാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകുന്നു. അതീവലോഭം കൊണ്ടു ജപം ചെയ്ത്, മോഹഭരിതനായി, യാഗാന്തത്തിൽ പാപപരിഹാരത്തിനായി ദാനം നൽകുന്നു. അത്തരം ദുഷ്ടനും ക്രൂരനും ധർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടാലും, അവന്റെ ദാനം ഫലപ്രദമാവില്ല.” “അവൻ മായയാൽ സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ ദാനം ചെയ്താലോ, അത്തരം പാപിയുടെ യാഗവും ദാനവും നിലനിൽക്കില്ല. എന്നാൽ, ന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനം, പുണ്യസ്ഥാനങ്ങളിൽ, സ്വാർത്ഥമില്ലാതെ, യാഗത്തിലും ദാനത്തിലും ഉപയോഗിച്ചവൻ ദാനഫലം നേടുന്നു; ആ ദാനത്തിൽ നിന്ന് സുഖവും, സത്യത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗവും ലഭിക്കും.” “ശ്രേഷ്ഠമായ തപസ്സിലൂടെ അവൻ ലോകങ്ങളെ നിലനിര്‍ത്തുന്നു; അങ്ങനെ സ്ഥിരതയോടെ, പ്രകാശമുള്ളവൻ ലോകങ്ങളിൽ അനന്തത നേടുന്നു. യാഗം ദാനത്തേക്കാൾ ഉത്തമം; തപസ്സു യാഗത്തേക്കാൾ ഉത്തമം; സംന്യാസം തപസ്സിനേക്കാൾ ഉത്തമം; ജ്ഞാനം സംന്യാസത്തേക്കാൾ ഉത്തമം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.