വായുപുരാണമ്

മന്വന്തരങ്ങളിലൂടെയും കാലചക്രത്തിലൂടെയും അനേകം ഇന്ദ്രന്മാർ വന്നുപോയിട്ടുണ്ട്, വരാനിരിക്കുന്നവരും ഇപ്പോൾ ഉള്ളവരുമായ എല്ലാവരും ഒരേ സ്വഭാവം ഉള്ളവരാണെന്ന് അറിയണം. ഭूतകാലം, വരാനിരിക്കുന്ന കാലം, ഇപ്പോഴുള്ളത്—ഇവയുടെ അതിപ്രഭുവായ, ആയിരം കണ്ണുള്ള പുരന്ദരൻ, മഘവാൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവരും, കൊമ്പുള്ളവരും, വജ്രായുധം ധരിക്കുന്നവരും, ഓരോരുത്തരും നൂറു യാഗങ്ങൾ ഓരോ നൂറുവട്ടം നിർവഹിച്ചു കഴിഞ്ഞവരാണ്. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികളും, അവ ശക്തരായാലോ ദുർബലരായാലോ, ധർമ്മാദികളായ കാരണങ്ങൾക്കു കീഴായി ഭരിക്കപ്പെടുകയും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രകാശം, തപസ്സു, ബുദ്ധി, ബലം, വിജ്ഞാനം, വീര്യം തുടങ്ങിയവയാൽ ഭूतകാലത്തിന്റെയും വരാനിരിക്കുന്നതിന്റെയും ഇപ്പോഴുള്ളതിന്റെയും അധിപതികൾ ശക്തരാകുന്നു; ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം—ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ഭൂതകാലം, വരാനിരിക്കുന്ന കാലം, ഇപ്പോഴുള്ളത്—ഈ മൂന്നു കാലങ്ങളെയും ദ്വിജന്മാർ മൂന്നു ലോകങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ ഭൂമി ഭൂലോകം, അന്തരീക്ഷം ഭൂവഃ, സ്വർഗം ഭവ്യ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു—ഇവയുടെ ഉല്പത്തിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം. ഒരു പുത്രപ്രാപ്തിക്കായി ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ ‘ഭൂഃ’ എന്ന ശബ്ദം ഉച്ചരിക്കുകയും, അതിനുശേഷം ഈ ഭൂലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈ നിലവിലുള്ള ലോകത്തിൽ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവ് ‘ഭവത്’ എന്ന ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ചിരുന്നു; അതിനാൽ, ഇത് നിലനിൽക്കുന്ന ലോകം എന്ന നിലയിൽ ഭൂലോകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ഈ ആദ്യ ലോകം ദ്വിജന്മാർ ഭൂഃ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഈ നിലവിലുള്ളതിൽ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവ് ‘ഭവത്’ എന്ന ശബ്ദം ഉച്ചരിക്കുകയുണ്ടായി; ‘ഭവത്’ എന്നത് വരുവാനിരിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, അതിനാൽ ഇത് കാലത്തിന്‍റെ ഒരു പദമായി അറിയപ്പെടുന്നു. ‘ഭവന’ എന്നത്, ഉൽഭവം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ, ഭുവർലോകം എന്നത് വ്യാകരണജ്ഞർ വിശദീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അന്തരീക്ഷം ഭൂവഃ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു, ഇതാണ് രണ്ടാമത്തെ ലോകം. ഭുവർലോകം ഉണ്ടായപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് മൂന്നാമത്തെ പദം ‘ഭവ്യ’ ഉച്ചരിച്ചുവെന്നും അതിനാൽ ഭവ്യ എന്ന ലോകം ഉണ്ടായി. ‘ഭവ്യ’ എന്നത് വരുവാനിരിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ ആ ലോകം ഭവ്യ എന്നറിയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ പേര് കൊണ്ട് അത് സ്വർഗം എന്നാണു ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. മൂന്നാമത്തെ ലോകം ‘സ്വർ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ ഭവ്യ എന്ന ലോകം ഉണ്ടായി; ‘ഭൂ’ എന്ന മൂലപദം ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകാനുള്ളതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഭൂമി ഭൂഃ, അന്തരീക്ഷം ഭൂവഃ, സ്വർഗം ഭവ്യ—ഇതാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്തം. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മൂന്നു വ്യാഹൃതികൾ ഉദിച്ചുവന്നു; ‘നാഥ’ എന്ന മൂലപദം സംരക്ഷിക്കാൻ എന്നർത്ഥം ഉള്ളതാണെന്ന് വ്യാകരണജ്ഞർ പറയുന്നു. ഭूतകാലത്തിന്റെയും ഭാവിയുടെയും ഇപ്പോഴുള്ളതിന്റെയും ലോകങ്ങൾക്ക് അധിപതികൾ ഉണ്ട്; അവരെ ദ്വിജന്മാർ ഇന്ദ്രന്മാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ദേവന്മാരിൽ പ്രധാനമായവരാണ് ഇന്ദ്രന്മാർ, ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായവരും ഉണ്ട്; ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും യാഗഫലത്തിൽ പങ്കു ലഭിക്കുന്നവരാണ് ഈ ദേവന്മാർ. യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചുകൾ, സർപ്പങ്ങൾ, ദാനവന്മാർ—ഇവയെല്ലാം ദേവേന്ദ്രന്മാരുടെ ശക്തികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ദേവേന്ദ്രന്മാർ ഗുരുക്കന്മാർ, അധിപതികൾ, രാജാക്കന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ എന്നിവരായും അറിയപ്പെടുന്നു; ഈ ശ്രേഷ്ഠ ദേവന്മാർ ധർമ്മം വഴി എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ദേവേന്ദ്രന്മാരുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ ഇപ്പോൾ വസിക്കുന്ന ഏഴു മഹർഷിമാരെ കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും. ഗാധിജൻ, ജ്ഞാനിയിൽ ആയ കൗശികൻ, മഹാതപസ്സുകാരനായ വിശ്വാമിത്രൻ, ഭാർഗവൻ ജമദഗ്നി, ഊരുപുത്രൻ എന്ന വീരനായകൻ, ബൃഹസ്പതിയുടെ പുത്രനായ ഭരദ്വാജൻ, മഹാതപസ്സുകാരനായ ഔതത്യൻ, ജ്ഞാനിയായ ഗൗതമൻ, ധാർമ്മികൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ശരദ്വാനൻ—ഇവരാണ് ആ മഹർഷിമാർ. സ്വയമ്പുവൻ, വന്ദനീയനായ അത്രി, ബ്രഹ്മക എന്ന അഞ്ചാമൻ, വസിഷ്ഠന്റെ പുത്രനായ പ്രശസ്തനായ വസുമാൻ, വത്സരൻ, കശ്യപൻ—ഇവരാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രശസ്തരായ ഏഴു മഹർഷിമാർ. ഇക്ഷ്വാകു, നാഭാഗ, ധൃഷ്ട, ശര്യതി, നരിഷ്യന്തൻ, പ്രശസ്തനായ നഭ, ഉദ്ദിഷ്ട, കരുഷ, പൃഷധ്ര, വസുമാൻ—ഇവരാണ് വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഒൻപതു പുത്രന്മാർ. ഇവരെ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു, ഇത് ഏഴാമത്തെ മന്വന്തരമാണ്. ഇങ്ങനെ ഞാൻ രണ്ടാം വിഭാഗം ക്രമത്തിൽ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ, ഇനി എന്ത് പറയണം? ബുദ്ധിമാനായ സൂതൻ രണ്ടാം വിഭാഗം പാരായണം ചെയ്തതിനു ശേഷം, ശൗനകൻ മൂന്നാം ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. "രണ്ടാം ഭാഗം നീ ക്രമത്തിൽ പറഞ്ഞുവന്നു; ഇപ്പോൾ മൂന്നാം ഭാഗവും അതിന്റെ ഉപോദ്വാതവുമൊക്കെ വിശദമായി പറയുക," എന്നു ശൗനകന്റെ അഭ്യർത്ഥനയോടെ, സൂതൻ ആന്തരികാനന്ദത്തോടെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു. "ഞാൻ മൂന്നാം ഭാഗവും അതിന്റെ ഉപോദ്വാതവും മുഴുവൻ വിശദമായി പറയും; ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. മഹാത്മാവായ വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഉത്ഭവം ക്രമത്തിൽ വിശദമായി കേൾക്കൂ. മുമ്പ് എഴുപത്തിയൊന്ന് ചതുര്യൂഗങ്ങൾ, ദേവസമൂഹങ്ങൾ, മഹർഷിമാർ, ദാനവന്മാർ എന്നിവരോടൊപ്പം എണ്ണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പിതൃകൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസർ, ഭൂതങ്ങൾ, മനുഷ്യർ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, ചലനശൂന്യജാതികൾ എന്നിവയോടും കൂടി. മനുവിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്ന് ഭാവിയിലെ അവസാനത്തോളം, അനേകം വിശാലമായ കഥകളോടെ, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ സൃഷ്ടിയെ ഞാൻ വിവസ്വാനെ വണങ്ങി വിശദീകരിക്കാം. ആദ്യ മന്വന്തരത്തിൽ, മുമ്പ് ഉണ്ടായ സൃഷ്ടികളും ആരംഭിച്ചവയും; സ്വയമ്പുവയുടെ അന്തരാലത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏഴു മഹർഷിമാർ; ചക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ ഉണ്ടായവയും, വീണ്ടും വൈവസ്വത മനുവിന്റെ വരവിനോടുകൂടി. മഹേശ്വരൻ ദക്ഷനും മഹർഷിമാരെയും ഭൃഗുവിനെയും മറ്റ് ശക്തന്മാരെയും ശപിച്ചതുകൊണ്ട് ഈ മഹാത്മാക്കളെ പ്രത്യക്ഷമാക്കാൻ ഇടയായി. വീണ്ടും ആ ഏഴ് മഹർഷിമാർ, മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരായി, സ്വയമ്പുവൻ തന്നെ പുത്രന്മാരായി നിയോഗിച്ചു. ആ മഹാത്മാക്കളാൽ, അവർ ജനിച്ചപ്പോൾ, സൃഷ്ടി വീണ്ടും ക്രമത്തിൽ ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു, മുമ്പത്തെ പോലെ. അവരുടെ വംശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരാൽ ഈ ലോകം ചലനശൂന്യ-ചലജാതികളാൽ നിറഞ്ഞു, ഗ്രഹനക്ഷത്രാദികളാൽ സൃഷ്ടി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മഹർഷിമാർക്കു സംശയം തോന്നി; അതുകൊണ്ട്, അവിടെയുള്ള പ്രതിജ്ഞാപരമായ മഹർഷിമാർ സംശയനിവാരണനായ സൂതനെ ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു.