വായുപുരാണമ്

സഗരന്റെ ഭാര്യമാരിൽ ഏറ്റവും ചെറുപ്പവും അത്യന്തം ഗുണവതിയുമായവൾ അരിഷ്ടനെമിയുടെ മകളായിരുന്നു. ഈ ഭൂമിയിൽ അവളെപ്പോലൊരു സുന്ദരി ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, സഗരനും അവന്റെ ഭാര്യമാരും ഉർവ എന്ന മഹർഷിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം തപസ്സിലൂടെ പൂജിച്ചു. ഉർവ മഹർഷി അവർക്കൊരു വരം നല്കി: “നിങ്ങളിൽ ഒരുത്തിക്ക് ഒരുത്തൻ മകൻ ജനിക്കും; അവൻ വംശത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിക്കും. മറ്റൊരുത്തിക്ക് അറുപതിനായിരം മക്കൾ ജനിക്കും,” എന്നു പറഞ്ഞു. ഈ വചനങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, കേശിനി എന്ന ഭാര്യ, രാജസഭയിൽ വംശത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിക്കുന്ന ഒരു ഉത്തമപുത്രനെ ജനിപ്പിക്കാമെന്ന വരം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. സൂപർണയുടെ സഹോദരിയായ സുമതി അറുപതിനായിരം മക്കളെ വളർത്താൻ സമ്മതിച്ചു; രാജാവ് സുമതിയുടെ മക്കളുടെ സംരക്ഷണവും ഏറ്റെടുത്തു. കാലം കഴിയുംതോറും, മൂത്ത ഭാര്യ തന്റെ മൂത്ത മകനായ അസമഞ്ജനെ പ്രസവിച്ചു. അവൻ സഗരന്റെ പുത്രനും കകുത്ഥ വംശജനും ആയിരുന്നു. സുമതിയും പ്രസവിച്ചു—ഒരു കലശംപോലുള്ള ഗർഭത്തിൽ അറുപതിനായിരം മക്കൾ ഉണ്ടായി. അവളത് എല്ലാ ഗർഭങ്ങളെയും നെയ്യ് നിറച്ച കലശങ്ങളിൽ വെച്ചു; ഓരോ കുട്ടിക്കും ഒരു ദായയും രാജാവ് ഏർപ്പെടുത്തി. ഒമ്പത് മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മഹാത്മാക്കൾ സുഖമായി ജനിച്ചു; സഗരൻ അതിൽ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു. ശേഷം, അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ അശ്വത്തെ പിന്തുടർന്ന് വനത്തിലേക്ക് പോയി. അവരിൽ മൂത്തവൻ, സഗരന്റെ പുത്രനും പുരുഷസിംഹനുമായ അസമഞ്ജൻ, യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച് വലിപ്പും ശക്തിയുംകൊണ്ടു പ്രശസ്തനായിരുന്നു. എന്നാൽ, പാരമ്പര്യത്തിന് യോഗ്യനായിരുന്നു എങ്കിലും, പിതാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അസമഞ്ജൻ രാജധാനിയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ പുത്രൻ അംശുമാൻ ധൈര്യശാലിയും പ്രശസ്തനുമായിരുന്നു. അംശുമാന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മശീലനായ ദിലീപൻ; ദിലീപനിൽ നിന്ന് മഹാവീരനായ ഭഗീരഥൻ ജനിച്ചു. ഭഗീരഥൻ തന്റെ മഹത്തായ തപസ്സിലൂടെ ഗംഗയെ ഭൂമിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു; അതിനാൽ തന്നെ, വംശജർ ഗംഗയെ ഭാഗീരഥിയായി വിളിക്കുന്നു. ഭഗീരഥന്റെ പുത്രൻ ശ്രുതൻ; അവന്റെ പുത്രൻ നാഭാഗൻ, സത്പ്രവർത്തനത്തിൽ എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു. നാഭാഗന്റെ പുത്രൻ അംബരീഷൻ; അവനിൽ നിന്ന് സിന്ധുദ്വീപൻ ജനിച്ചു. ഈ വംശത്തെ പറ്റി പ്രാചീനവർഗ്ഗം പാടുന്നു. നാഭാഗനും അംബരീഷനും ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ചു; ഭൂമി എല്ലാ ത്രിവിധ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതമായി. സിന്ധുദ്വീപന്റെ പുത്രൻ ആയുതായു; അവന്റെ പുത്രൻ മഹാപ്രശസ്തനായ ഋതുപർണൻ. ഋതുപർണൻ, നളന്റെ സുഹൃത്തും ദൈവിക പാശകളുടെയും മനസ്സിന്റെയും വിജ്ഞാനിയുമായിരുന്നു. രണ്ട് നളന്മാർ, വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവർ, പുരാണങ്ങളിൽ പ്രശസ്തരാണ്. ഒരാൾ വീരസേനയുടെ പുത്രൻ; മറ്റവൻ ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ പ്രധാനിയുമായിരുന്നു. ഋതുപർണന്റെ പുത്രൻ ജനതയുടെ അധിപതിയായ രാജാവായി, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി. അവന്റെ പുത്രൻ സുദാസൻ; സുദാസന്റെ പുത്രൻ സൗദാസൻ. സൗദാസൻ കല്മാഷപാദൻ എന്ന പേരിലും, മിത്രസഹൻ എന്ന പേരിലും പ്രശസ്തനാണ്. മഹർഷി വസിഷ്ഠൻ, കല്മാഷപാദന്റെ ഗർഭത്തിൽ അശ്മകനെ ജനിപ്പിച്ചു, ഇക്ഷ്വാകുവംശം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ. അശ്മകന്റെ പുത്രൻ ഉറകാമൻ; അവന്റെ പുത്രൻ മൂലകൻ. മൂലകന്റെ കഥ ഇവിടെ പാടപ്പെടുന്നു: രാമനെ ഭയന്ന്, ആ രാജാവ് സ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ജീവിച്ചു; സംരക്ഷണം തേടി, സ്ത്രീവേഷം ധരിച്ച് നഗ്നനായി നടന്നു. മൂലകന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മശീലനായ ശതരഥൻ; അവനിൽ നിന്ന് ശക്തനായ വൈഡിവിഡൻ ജനിച്ചു. വൈഡിവിഡൻ പ്രശസ്തനും വിജയിയും ആയിരുന്നു; പത്രികയുടെ പുത്രനായ വിശ്വമഹത് അവനിൽ ജനിച്ചു. വിശ്വമഹതിന്റെ പുത്രൻ ദിലീപൻ, ഖട്വാങ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ വന്നവൻ, ഒരു നിമിഷം മാത്രം ജീവിച്ചു; ജ്ഞാനത്താലും സത്യത്താലും ത്രിലോകത്തെ ഐക്യമാക്കിയവൻ. അവന്റെ പുത്രൻ ദീർഘബാഹു; അവനിൽ നിന്ന് രഘു ജനിച്ചു; രഘുവിന്റെ പുത്രൻ അജൻ; അജനിൽ നിന്ന് ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തെ ആനന്ദമായ ദശരഥൻ ജനിച്ചു. ദശരഥന്റെ പുത്രൻ രാമൻ ധൈര്യശാലിയും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായിരുന്നു; ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. ഭാരതൻ, ലക്ഷ്മണൻ, ശക്തനായ ശത്രുഘ്നൻ എന്നിവരാണ് അവന്റെ സഹോദരന്മാർ. മാധവനെയും ലവണനെയും സംഹരിച്ചു, മധുവനത്തിലേക്ക് പോയ ശത്രുഘ്നൻ അവിടെ മഥുരാ നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. സുഭാഹുവും ശൂരസേനനും ശത്രുഘ്നനോടൊപ്പം മഥുരാ നഗരത്തിൽ ഭരണം നടത്തി; അവർ വൈദേഹീമാരുടെ പുത്രന്മാരാണ്. ലക്ഷ്മണന്റെ പുത്രന്മാരായ അങ്കദനും ചന്ദ്രകേതുവും ഹിമവാൻ പർവതങ്ങൾക്ക് സമീപം സമൃദ്ധമായ ദേശങ്ങളിൽ വാസം ചെയ്തു. അങ്കദന്റെ നഗരം അങ്കദി, കാരപഥ പ്രദേശത്തായിരുന്നു; ചന്ദ്രകേതുവിന്റെ നഗരം ചന്ദ്രവക്ത, മല്ലന്മാരുടെ ഭംഗിയുള്ള നഗരം. ഭാരതന്റെ പുത്രന്മാരായ വീരന്മാരായ തക്ഷനും പുഷ്കരനും ഗന്ധാരദേശത്ത് തങ്ങളുടെ നഗരങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; ഇരുവരും മഹാത്മാക്കളാണ്. തക്ഷന്റെ നഗരം തക്ഷശില, എല്ലാ ദിശകളിലും പ്രശസ്തമാണ്; പുഷ്കരന്റെ നഗരം പുഷ്കരാവതി എന്നപോലും പ്രശസ്തമാണ്. ഇവിടെ, പുരാണജ്ഞന്മാർ രാമനെ പറ്റിയുള്ള മഹത്വഗാനങ്ങൾ പാടുന്നു. രാമൻ കറുത്തവര്ണനും, യുവാവും, ചുവപ്പു കണ്ണുകളുമുള്ളവനും, പ്രകാശമുള്ള മുഖവുമുള്ളവനും, കുറച്ച് സംസാരിക്കുന്നവനും, മുട്ടവരെ നീണ്ട ഭുജങ്ങളുമുള്ളവനും, സുന്ദരമുഖനും, സിംഹസമാനമായ ഭുജങ്ങളുമുള്ളവനും, ശക്തഭുജിയുമായിരുന്നു. രാമൻ പതിനായിരം വർഷം രാജ്യം ഭരിച്ചു; ഋക്, സാമ, യജുർ വേദങ്ങളുടെ ശബ്ദവും, വില്ലിന്റെ തണ്ടിന്റെ ശബ്ദവും ശക്തിയോടെ മുഴങ്ങി. രാജ്യത്ത് ഒരുവിധമായും തടസ്സം ഉണ്ടായില്ല; “ദാനവും, ഭോഗവും നടക്കട്ടെ” എന്നതായിരുന്നു ആജ്ഞ. ജനസ്ഥാനത്തിൽ വസിച്ച രാമൻ, ദേവതകളുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി. അവൻ, പുരുഷസിംഹനായ മഹാപുരുഷൻ, സീതയെ അന്വേഷിച്ച് പോയുമ്പോൾ, മുൻപത്തെ ദുഷ്ടനെ, പോളസ്ത്യനെ, വധിച്ചു.